กองคาราวานซึ่งนำโดยแม่ทัพคนสนิทของาาแอนดรูว์พร้อมกับทหารอีก 500 นายกำลังเดินทางโดยจุดหมายปลายทางคือโรงเรียนราชวงศ์เพื่อไปส่งเดธและมีนาเข้าเรียนที่นั้น แม้ว่าระหว่างทางจะโดนสัตว์อสูรเวทย์โจมตีกองคาราวานอยู่เป็่ๆ
แต่พวกมันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เนื่องจากสัตว์อสูรเวทย์ส่วนมากมี Lv: 5 - 10 เพียงเท่านั้น
" บรรยากาศของโลกใบนี้สดชื่นดีจริงๆ เลยนะ ~"
มีนาสูดอากาศเข้าไปเต็มปอดพร้อมกับยิ้มแย้มแจ่มใสอย่างอารมณ์ดี เพราะดูเหมือนว่าเธอจะชอบโลกใบนี้เข้าให้แล้ว โลกที่มีธรรมชาติอุดมสมบูรณ์เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่มากมายและไม่มีมลพิษจากควันดำของรถยนต์
" เธอมองอะไรอยู่เหรอเดธ? "
เมื่อเห็นเดธกำลังมองทางอีกฟากหนึ่งของป่ามีนาจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเธอก็ลองมองตรวจสอบดูแล้วแต่ทิศทางนั้นมันไม่มีอะไรนอกจากป่าทึบ
" ไม่มีอะไรหรอกครับ พวกเรารีบเดินทางต่อกันดีกว่า " เมื่อพูดจบเดธก็ได้ละสายตาจากป่าแห่งนั้นโดยมีสายตาของมีนามองตามอย่างงงๆ
ความจริงแล้วอีกฟากหนึ่งของป่ากำลังเกิดการต่อสู้ระหว่างิญญาร้ายกับผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญา.....
ค่าพลังิญญาของิญญาร้ายมีมากถึง 7000 ซึ่งถือว่ามากเลยทีเดียวหากเปรียบเทียบกับดวงิญญาอื่นๆ ที่เขาเคยเจอบนโลกใบนี้ แต่ถึงกระนั้นมันคงหนีไม่พ้นจากอุ้งมือของผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาอยู่ดีเพราะค่าพลังิญญานั้นของทั้งสองห่างกันเกินไป
เหตุผลที่เดธไม่เล่าเื่นี้ให้มีนาฟังเนื่องจากมนุษย์ไม่สามารถมองเห็นดวงิญญาได้หากไม่แข็งแกร่งพอ
หลังจากนั้นเดธก็เลิกสนใจการต่อสู้ของผู้เก็บเกี่ยวดวงิญญาและมุ่งหน้าสู่โรงเรียนราชวงศ์ เหนือสิ่งอื่นใดหากไม่จำเป็จริงๆ เขาจะไม่อยากก้าวก่ายโลกเื้ัหรือการต่อสู้ในโลกหลังความตายมากนัก
" พวกเรามาถึงกันแล้วครับ " แม่ทัพ
" ว้าว~ นี่นะเหรอโรงเรียนราชวงศ์ " มีนา
เมื่อผ่านเข้ามาภายในกำแพงมีนาก็อดที่จะอุทานออกมาไม่ได้เพราะพื้นที่ของเมืองแห่งนี้กว้างมากจนเกือบเท่าเมืองลูเซียโน่ซึ่งเป็ 1 ใน 5 ขั่วอำนาจใหญ่ ตามถนนหนทางเต็มไปด้วยร้านค้ามากมายอีกทั้งยังมีเผ่าพันธุ์มนุษย์ครึ่งสัตว์อาศัยอยู่ในเมืองแห่งนี้อีกด้วย
" ท่านมีนา , ท่านเดธ พวกเราคงมาส่งท่านทั้งสองได้เพียงเท่านี้ " แม่ทัพเดินมาส่งที่หน้าประตูโรงเรียนก่อนจะยื่นแหวนมิติให้เดธและมีนาคนละวง ภายในแหวนมีของใช้จำเป็และเงินจำนวนหนึ่งสำหรับใช้จ่ายในโรงเรียน
" ค่ะ ขอบคุณที่อุตส่าห์เดินมาส่งนะคะ "
" มันเป็หน้าที่ครับ หาก้าสิ่งไหนเพิ่มเติมพวกท่านก็สามารถส่งจดหมายมาบอกพวกเราที่เมืองลูเซียโน่ได้ตลอดเลยนะครับ "
หลังจากร่ำลากันเสร็จเรียบร้อยเดธและมีนาจึงเดินเข้าไปลงชื่อสมัครเรียน วันนี้เป็่เปิดรับสมัครนักเรียนวันแรกด้วยเหตุนี้หน้าประตูจึงเต็มไปด้วยผู้คนมากมายไม่ว่าจะเป็สามัญชนคนธรรมดาหรือแม้กระทั่งขุนนางที่มายืนรอสมัครเข้าเรียนที่นี่
1 ชั่วโมงต่อมา....
" สวัสดีนักเรียนทุกคน! ข้า เลโอ รองผู้อำนวยการของโรงเรียนแห่งนี้ " เมื่อเสียงของชายชราดังขึ้นนักเรียนกว่า 2 หมื่นคนหันไปมองเขาเป็ตาเดียวกันและไม่มีใครกล้าส่งเสียงพูดคุยรบกวนแม้แต่คนเดียว
" นักเรียนใหม่ทั้งหมดยกเว้นผู้กล้าทั้ง 5 จงเดินไปหาผู้คุมทางด้านขวาเพื่อตรวจสอบและบันทึกค่าสถานะของพวกเ้าซะ ส่วนท่านผู้กล้าทั้ง 5 คนได้โปรดตามข้ามาด้วยครับ " ทันทีที่สิ้นเสียงของรองผู้อำนวยการนักเรียนใหญ่ทั้งหมดต่างเข้าแถวอย่างเป็ระเบียบเพื่อรอตรวจสอบค่าสถานะ
" อาจารย์รีบไปเถอะครับ รองผู้อำนวยการและผู้กล้าอีก 4 คนกำลังรออยู่ " เดธเอ่ยขึ้นเพื่อเรียกสติมีนาที่ยังไม่ไปรวมตัวกับผู้กล้าคนอื่นๆ
" แล้วเธอจะไม่ไปด้วยกันเหรอ "
" ผมไม่ใช่ผู้กล้าครับและอีกอย่างเฉพาะผู้กล้าเท่านั้นที่จะได้รับสิทธิ์พิเศษ ผมต้องรีบไปต่อแถวแล้วถ้าอย่างนั้นเอาไว้เจอกันหลังเลิกเรียนนะครับ "
" ก็ได้จ้า....เธอเองก็อย่าลืมดูแลตัวเองให้ดีๆ ด้วยล่ะ "
เมื่อร่ำลากันเสร็จมีนาจึงได้เดินไปรวมกลุ่มกับผู้กล้าคนอื่นๆ ส่วนทางด้านของเดธเขาได้ไปต่อแถวเพื่อจดบันทึกค่าสถานะกับผู้คุมพร้อมกับนักเรียนคนอื่นๆ
ระหว่างกำลังต่อแถวรออยู่นั้นก็ได้มีคนกลุ่มหนึ่งเดินมาลัดคิว อีกทั้งพวกเขายังทำการผลักนักเรียนคนอื่นซึ่งกำลังต่อแถวจนล่มลงไปกับพื้น
" หลีกทางไปซะเ้าพวกสามัญชน!!! คนผู้นี้คือท่าน โคลด์ บุตรชายขององค์าา สเวน แห่งเมืองริชแมนถ้าหากพวกเ้ายังไม่อยากตายก็จงหลีกทางซะ!! "
ทันทีที่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็คนของ 1 ใน 5 เมืองขั่วอำนาจใหญ่เหล่านักเรียนแทบทั้งหมดต่างหลีกทางให้พวกเขาแต่โดยดี เหนือสิ่งอื่นใดผู้คนต่างรู้ดีว่าบุตรชายของาา สเวน เป็คนหยิ่งยโสและเอาแต่ใจตัวเองมากคนหนึ่ง
เคยมีข่าวลือเกี่ยวกับโคลด์มากมายในทางลบ ไม่ว่าจะเป็เื่การฉุดกระชากหญิงสาวที่ตัวเองหมายปองก่อนจะขืนใจหญิงสาวเ่าั้อย่างทารุณและหากใครทำให้เขาไม่พอใจก็จะถูกฆ่าตายสถานเดียว
" เฮ้ยย!! นี่เ้าหูหนวกหรือยังไงทำไมถึงไม่ยอมหลีกทางให้ท่านโคลด์!! "
เมื่อเห็นเดธไม่ยอมหลีกทางเหมือนกับคนอื่นๆ ลูกน้อง 3 คนของโคลด์จึงได้เดินมาล้อมเขาเอาไว้จากทิศทาง โดยมีสายตาของนักเรียนรอบๆ มองมาอย่างเห็นใจ อย่างที่รู้กันว่าทุกคนใครที่ทำให้โคลด์ไม่พอใจมักจะต้องพบเจอจุดจบไม่ค่อยดีนัก
" น่าสงสารผู้ชายคนนั้นเสียจริง ที่ดันไปทำให้พวกสารเลวไม่พอใจแบบนี้ "
" แต่ว่าเขาหล่อเหลามากเลยอ่ะ ปล่อยให้ตายคงน่าเสียดายแย่ใครก็ได้ไปช่วยเขาหน่อยสิ "
เหล่านักเรียนเริ่มซุบซิบกันเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ ในความคิดของพวกเขาเดธคงจะถูกฆ่าตายอย่างแน่นอนเพราะเมืองริชแมนเป็ถึง 1 ใน 5 ขั่วอำนาจใหญ่ อีกทั้งาาสเวนและโคลด์ผู้เป็บุตรชายต่างมีนิสัยใจคอโเี้ฆ่าได้แม้กระทั่งคนแก่ , เด็ก , ผู้หญิง
" สั่งสอนมันและเอาให้พิการ!!! " โคลด์แสระยิ้มก่อนจะสั่งให้ลูกน้องทั้ง 3 คนจัดการสั่งสอนเดธเพราะมัน้าเชือดไก่ให้ลิงดูสำหรับคนที่กล้าท้าทายมัน
แต่ทว่า.....
ตุบ!! ตุบ!! ตุบ!!
" กะ...เกิดอะไรขึ้น? "
ในชั่วพริบตาเดียวร่างของอันตรธานทั้ง 3 ได้ร่วงหล่นลงไปนอนกับพื้นดินก่อนจะแน่นิ่งไม่ขยับ นักเรียนที่มองดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ ต่างอ้าปากค้างพวกเขาไม่รู้เลยด้วยซ้ำไปว่ามันเกิดอะไรขึ้น สิ่งที่รู้มีเพียงว่าในขณะที่อันตรธานทั้ง 3 กำลังปล่อยหมัดไปที่ใบหน้าของเดธแต่อยู่ดีๆ พวกมันก็ล้มลงไปกองกับพื้นอย่างปริศนา
" แกทำอะไรกับลูกน้องของข้า!! " โคลด์ะโอย่างโกรธเกรี้ยวเมื่อเห็นลูกน้องคนสนิทลงไปนอนกับพื้น
" เ้าอยากจะรู้อย่างนั้นรึ? งั้นข้าจะทำให้เ้าดูเอง " เท้าของเดธค่อยๆ ก้าวตรงไปหาอีกฝ่ายอย่างไม่เร่งรีบ แววตาของเขาในตอนนี้เยือกเย็นประดุจน้ำแข็งราวกับพร้อมที่จะแช่แข็งทุกสรรพสิ่งรอบกาย
" ยะ....อย่าเข้ามา!! ข้าบอกว่าอย่าเข้ามาใกล้ข้า!! "
ร่างกายของโคลด์เริ่มสั่นไหวอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน ความเย่อหยิ่งก่อนหน้านี้ถูกเปลี่ยนเป็ความหวาดกลัว เหนือสิ่งอื่นใดทุกครั้งที่เขาเผลอไปสบเข้ากับดวงตาสีโลหิตนั้นราวกับว่าดวงิญญากำลังถูกดึงออกไปจากร่างจนรู้สึกปวดแสบปวดร้อน
สภาพของโคลด์เวลานี้ไม่หลงเหลือคราบเ้าชายผู้หยิ่งยโสหรือทะนงตัวเอาแต่ใจเหมือนเมื่อ 5 นาทีก่อนอีกแล้ว เพราะสภาพของเขาในตอนนี้ไม่ต่างไปจากชายผู้ขลาดเขลาที่ได้แต่ยืนตัวสั่นไปมาต่อหน้าศัตรู
" หยุดซะ!! ถ้านายยังไม่อยากหัวขาด " ในขณะที่เดธกำลังยื่นมือไปจับศีรษะของโคลด์ก็ได้มีคมดาบเล่มหนึ่งเข้ามาจี้บริเวณลำคอของเขา
" ท่านผู้กล้า! ท่านผู้กล้าได้โปรดช่วยฆ่าไอ้เ้าสามัญชนนั้นให้ข้าด้วยครับ " ทันทีที่รู้ว่าคนที่เข้ามาช่วยเป็ใคร บนใบหน้าของโคลด์เริ่มปรากฏรอยยิ้มราวกับผู้ชนะก่อนจะมองไปทางเดธอย่างเยาะเย้ย จากนั้นมันก็บอกให้คนๆ นั้นฆ่าเดธในทันที
ฟุดฟิดๆ
" นายคงเป็ผู้กล้าที่เมืองริชแมนอัญเชิญมายังโลกใบนี้สินะ ฮืมมม...กลิ่นแบบนี้...นายฆ่าคนบริสุทธิ์ไปเยอะเท่าไหร่แล้ว? "