ปลายยามเหม่า(04.00น.-06.59น.)
ณ เรือนหลังใหญ่ด้านซ้ายจวนตระกูลหาน สาวใช้าุโนามว่า"หลินจงหรือหลินมามา" กำลังจัดแต่งทรงผมให้หญิงวัยกลางคน ผู้ที่คนทั้งจวนเรียกขานนางว่า"ฮูหยินผู้เฒ่า" อยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งภายในห้องๆหนึ่ง
"ฮูหยินเ้าคะ ผู้ที่เข้าพิธีกราบไหว้ฟ้าดินกับคุณชายเมื่อวานนี้เป็คุณหนูสามหลี่อ้ายเหรินเ้าค่ะ" หลินมามาเอ่ยรายงานผู้เป็นางหญิงใหญ่ของจวน
"อืม ข่าวลือที่แพร่ออกมาน่าจะเป็เื่จริงสินะ" ผู้เป็นายรับฟังแล้วเปรยออกมาเสียงเรียบ
"คุณหนูสามก็ไม่เสียหายตรงไหน อย่างไรนางก็เป็พี่น้องร่วมมารดากับอ้ายหลิน เพียงแต่ข้าไม่ค่อยคุ้นเคยกับนางเท่าใดนัก"
"บ่าวได้ยินเขาว่ากันว่า คุณหนูสามผู้นี้เติบโตมากับแม่นมและพี่เลี้ยง นางเก็บตัวอยู่แต่ในเรือนความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องห่างเหิน เนื่องจากคุณหนูใหญ่หลี่อ้ายหลินถูกเลี้ยงดูมาจากนางหลิวซื่อ ฮูหยินหลี่คนปัจจุบันเ้าค่ะ"
ประตูห้องเปิดอีกครั้งพร้อมร่างระหงนางหนึ่งเดินเข้ามาทำความเคารพแล้วเอ่ยรายงาน
"เรียนฮูหยินผู้เฒ่าสำรับอาหารเช้าพร้อมแล้ว จะให้ตั้งโต๊ะเลยหรือไม่เ้าคะ" เ้าของเสียงหวานนามว่า "หลินหง"สาวใช้ข้างกายที่ฮูหยินผู้เฒ่าให้ความเอ็นดูเป็อย่างมากเนื่องจากนางเป็บุตรสาวคนเดียวของหลินมามาซึ่งเห็นมาั้แ่เกิด นายหญิงใหญ่ของจวนมองใบหน้างามแล้วถอนใจออกมาแ่เบา มิใช่ไม่รู้ว่าร่างงามด้านหน้าแอบมีใจให้บุตรของตน นางเองก็เคยคิดว่าจะตบแต่งคนด้านหน้ามาเป็อนุให้บุตรชาย น่าเสียดายที่แม่ทัพหนุ่มเอ่ยปากว่าคิดกับนางเพียงน้องสาวเท่านั้น เมื่อบุตรชายเอ่ยปากออกมาแล้วยากนักที่จะเปลี่ยนใจเขาได้ นางได้แต่นึกสงสารร่างงามด้านหน้าอยู่ในใจเท่านั้น
หลังจากรับมื้อเช้าเสร็จสักพักบ่าวในเรือนก็เข้ามาแจ้ง
"เรียนฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินน้อยมาถึงแล้วเ้าค่ะ"
"อืม พานางไปรอที่ห้องโถงรับแขกเถอะ"สั่งบ่าวผู้นั้นพลางยื่นแขนให้หลินมามาประคองนางเดินมาไปยังโถงรับแกอย่างเชื่องช้า