“ผู้ที่ไม่สมควรรู้… พวกเ้ามาที่นี่ทำไม?”
เสียงเย็นะเืก้องกังวานไปทั่วหอคัมภีร์
เงามืดบางอย่างพุ่งออกจากมุมมืด
รวมตัวกันเป็ร่างของบุคคลในชุดคลุมสีดำสนิท
ใบหน้าของเขาถูกปกปิดด้วยหน้ากากโลหะที่ไร้อารมณ์
ดวงตาของเรมี่หรี่ลงทันที “เ้าเป็ใคร?”
ชายปริศนาไม่ตอบ
เขาเพียงแค่ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ
พื้นใต้ฝ่าเท้าของเขาปรากฏ รอยอักขระเวทสีดำเรืองแสง
อาเทมอสขยับมือจับดาบของเขาแน่น “พวกเ้ามาที่นี่เพื่อปกป้องบางอย่างสินะ”
โจบองที่ยืนอยู่ข้างหลังยังคงดูสับสน “เอ่อ… ข้าเริ่มไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้ละ”
ชายปริศนาหยุดเดิน และพูดเสียงเรียบ
“พวกเ้ารู้ไหมว่า ‘หมาปีศาจแห่งพันธสัญญา’ คืออะไร?”
เรมี่และอาเทมอสมองหน้ากัน “เ้ารู้สินะ?”
“แน่นอน ข้ารู้… และพวกเ้าไม่ควรรู้”
ทันใดนั้น ตัวอักษรสีทองที่สลักบนแท่นศิลาในหอคัมภีร์เรืองแสงขึ้น
เสียงกระซิบของคัมภีร์เก่าแก่ดังก้องอยู่ในอากาศ
“หมาปีศาจแห่งพันธสัญญา…
เป็สิ่งที่ถูกสร้างขึ้นก่อนยุคของเทพและปีศาจ”
“มันคือผู้พิทักษ์แห่งสมดุล…”
“และมันคือสิ่งเดียวที่สามารถลบล้าง ‘อำนาจสูงสุด’ ได้”
เรมี่เบิกตากว้าง “ลบล้างอำนาจสูงสุด?”
อาเทมอสขมวดคิ้ว “หมายความว่าไง?”
ชายปริศนาพูดเสียงเข้ม “มันหมายความว่า เ้าหมาตัวนี้ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตธรรมดา”
“มันเป็ตัวแปรที่สามารถทำลายทั้งเทพและปีศาจได้”
โจบองที่ยืนฟังอยู่ตลอดกระพริบตาปริบๆ
ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ “เดี๋ยวนะ… เ้าแน่ใจเหรอว่าพูดถึงข้า?”
ชายปริศนาไม่พูดอะไร แต่ยกมือขึ้น
ทันใดนั้น เงามืดนับสิบเส้นพุ่งเข้าหาโจบองอย่างรวดเร็ว!
“โจบอง! ระวัง!”
เรมี่พุ่งเข้าขวางโจบอง เขาเหวี่ยงค้อนขึ้นปะทะเงามืด
ตูมมมม!!!
พลังมหาศาละเิออกจากแรงกระแทก
แต่เงานั้นกลับดูดซับแรงกระแทก และเริ่มพันรอบร่างของเรมี่
“อึก…!”
อาเทมอสะโเข้ามา เขาฟาดดาบใส่เงามืด
แต่ดาบของเขากลับทะลุผ่านราวกับฟันใส่อากาศ!
“มันคืออะไร!?”
“มันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตทั่วไป” ชายปริศนาเอ่ยเสียงเรียบ
“มันคือ ‘กฎของโลก’ ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อลบล้างความผิดพลาด”
โจบองที่ยืนอยู่ด้านหลังถอยหลังไปสองก้าว ดวงตาของเขาสั่นไหว
“เฮ้ๆๆ พวกเ้ากำลังพูดอะไรที่ข้าไม่เข้าใจเลยนะ!”
“เ้าเป็ตัวแปรที่ไม่ควรมีอยู่”
ชายปริศนาพูดต่อ “ข้าจะลบเ้าออกจากสมดุลของโลกนี้”
ทันใดนั้น เงามืดทั้งหมดพุ่งเข้าหาโจบอง!
“เอาล่ะ… ถึงเวลาปลดปล่อยพลังของข้าแล้ว!!”
โจบองตั้งท่า พยายามเรียกพลังของเขาออกมา
…
…
แต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“เอ่อ… ข้าใช้ไม่ได้อีกแล้วเหรอ!?”
“บ้าเอ๊ย!!!”
“หนีเร็ว!” เรมี่ะโก่อนจะดึงตัวโจบองออกจากวงเวทเงา
ตูมมมม!!!
พวกเขาถอยออกไปด้านหลัง แต่เงาของศัตรูเริ่มรุกเข้ามาเรื่อยๆ
“เราสู้มันไม่ได้” อาเทมอสกัดฟัน “พลังของมันไม่ใช่สิ่งที่เราจะต้านได้ในตอนนี้”
“งั้นเราจะทำไง!?”
โจบองเริ่มลนลาน “นี่มันไม่ยุติธรรมเลยนะ!
ถ้าข้าใช้พลังได้ ข้าจะจัดการมันเองเลย!”
เรมี่หันมองไปรอบๆ เขากำลังคิดหาทางหนี
และในที่สุด…
“ทางเดียวคือเราต้องออกจากที่นี่ก่อน!”
“โจบอง เ้าต้องอยู่รอดให้ได้จนกว่าพลังของเ้าจะตื่นขึ้น!”
อาเทมอสพยักหน้า “เราไปกันเถอะ!”
พวกเขาหาทางหนีออกจากหอคัมภีร์
แต่ศัตรูยังไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ!
ก่อนที่พวกเขาจะก้าวออกจากห้อง ศัตรูพูดขึ้นมาอีกครั้ง
“จงจำไว้… เมื่อเ้าหมาปีศาจตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์…
โลกใบนี้จะเปลี่ยนไปตลอดกาล
เรมี่ชะงัก อาเทมอสขมวดคิ้ว โจบองกะพริบตาปริบๆ
“เดี๋ยวนะ… หมายความว่ายังไง?”
แต่ไม่มีใครให้คำตอบได้
357
