บทที่ 20 ทุนช่วยเหลือการศึกษา
“ถือว่าฉันชนะ?”
สวีเสี่ยวฉิงมองตามหลังชายหนุ่มที่ค่อยๆ หายไป เธอหัวเราะอย่างขมขื่นในใจ จะให้ชนะได้ยังไง?
เธอใช้เวลาและพลังงานทั้งหมดไปกับการล่าบอสระดับ 5 าาหมาป่าหลังเงินแล้ว อย่าว่าแต่ระดับหัวหน้าเลย แม้แต่มอนสเตอร์ระดับสูงเธอก็ยังล่าไม่ได้สักตัว
เดิมทีคิดว่าแค่ฆ่าบอสได้ก็จะชนะอย่างแน่นอน ใครจะไปคิดว่าสุดท้ายเธอก็ยังแพ้
3 ปี ใครจะรู้ว่า 3 ปีมานี้เธอผ่านอะไรมาบ้าง?
“ที่สองตลอดกาล ที่สองตลอดกาล เว่ยเสี่ยวซู นายรอฉันก่อนเถอะ!”
สวีเสี่ยวฉิงกำหมัดแน่น เธอไม่มองตามหลังเว่ยเสี่ยวซูที่จากไปอีกต่อไป แต่หันหลังกลับออกจากโรงเรียน เธอไม่สนใจการประกาศผลการทดสอบ รวมถึงการมอบทุนช่วยเหลือการศึกษาที่จะมีขึ้นเลย
“เหลือเวลาไม่ถึงเดือนก่อนสอบเข้ามหาวิทยาลัย ฉันจะอัพเดตความสามารถของอาชีพขั้นแรกให้สำเร็จและเพิ่มเลเวลขึ้นอีก
เว่ยเสี่ยวซู ฉันไม่เชื่อว่านายที่เป็แค่ผู้อัญเชิญิญญากระจอก ๆ จะอัพเลเวลเร็วกว่าฑูต์อย่างฉันได้” สวีเสี่ยวฉิงตั้งเป้าหมายที่เกินจริงไว้ในใจ
อีกด้านหนึ่ง...
เว่ยเสี่ยวซูเดินไปที่สนามหลังโรงเรียนอย่างไม่ทุกข์ร้อน เขารู้ดีถึงความตั้งใจของสวีเสี่ยวฉิง ที่อยากจะเอาชนะเขาให้ได้ แต่ถึงจะรู้ เขาก็จะไม่ยอมอ่อนข้อให้ โดยเฉพาะใน่เวลาสำคัญแบบนี้
ทุนช่วยเหลือการศึกษาสำหรับผู้ที่ได้ที่ 1 ในการทดสอบมีมูลค่าถึง 10,000 หยวน ในขณะที่ที่ 2 ได้เพียง 5,000 หยวน สวีเสี่ยวฉิงจะเทียบกับ 5,000 หยวนได้ยังไง?
ยิ่งไปกว่านั้น การล่าบอสและมอนสเตอร์ระดับสูงยังมีผลต่อการสอบเข้ามหาวิทยาลัยด้วย เขายิ่งไม่มีเหตุผลที่จะยอมอ่อนข้อ ดังนั้นถ้าอยากชนะเขา ก็ต้องใช้ความสามารถที่แท้จริง
เมื่อเวลา 9 โมงเช้า งานประกาศผลก็เริ่มขึ้นอย่างเป็ทางการ อาจารย์ใหญ่หวังเหว่ยก้าวขึ้นเวทีด้วยท่าทีฮึกเหิม และเริ่มกล่าวสุนทรพจน์ “สั้นๆ แค่ 2-3 นาที”
ดูเหมือนว่าผู้นำโรงเรียนทุกคนจะมีทักษะติดตัวแบบนี้ “สั้นๆ แค่ 2-3 นาที” ของพวกเขานั้นเชื่อถือได้น้อยกว่าคำว่า “ผมรักคุณ” ของผู้ชาย และคำว่า “ฉันไม่สนใจว่าคุณจะมีเงินหรือไม่” ของผู้หญิงเสียอีก
3 ชั่วโมงผ่านไป...
ดูเหมือนอาจารย์หวังเหว่ยยังพูดไม่จุใจ ใน่สองวันที่ผ่านมาอารมณ์ของเขาดียิ่งกว่าดี แต่ตอนนี้เลยเที่ยงมาแล้ว เขาจึงจำเป็ต้องยุติการกล่าวสุนทรพจน์ของเขา
“นักเรียนทุกคน วันนี้เอาแค่นี้ก่อน ต่อไปผมขอประกาศผล ผู้ที่ได้ที่ 1 ในภารกิจทดสอบครั้งนี้คือ เว่ยเสี่ยวซู นักเรียนชั้นปีที่ 3 ห้อง 2 เลเวลของเขาอยู่ที่ 7 คิดเป็ค่าประสบการณ์ 11%
ได้ล่าบอสระดับ 5 จำนวน 1 ตัว ระดับ 3 จำนวน 1 ตัว และระดับ 4 จำนวน 1 ตัว ได้รับทุนช่วยเหลือการศึกษา 10,000 หยวน ขอเสียงปรบมือแสดงความยินดีกับเขาด้วย”
พูดจบ อาจารย์หวังเหว่ยก็เป็คนแรกที่ปรบมือ จากนั้นก็มีเสียงปรบมือและเสียงอุทานดังขึ้นจากด้านล่าง แทบทุกคนเบิกตากว้างจ้องมองเด็กหนุ่มหน้าตาสะอาดสะอ้านด้วยความไม่อยากเชื่อ
ถ้าเป็เมื่อก่อนที่สอบได้ที่ 1 ในวิชาทั่วไปก็ว่าไปอย่าง แต่นี่มันไม่ใช่วิชาทั่วไปนะ แล้วแบบนี้เขาได้ที่ 1 ได้ยังไง?
“บ้าไปแล้ว ฉันหูฝาดไปรึเปล่า ได้ยินว่าอัจฉริยะคนนั้นได้ที่ 1 ในการทดสอบ?”
“ไม่ใช่ว่าผู้อัญเชิญิญญาเป็พวกห่วยๆ ในบรรดาอาชีพลับเหรอ? ทำไมถึงชนะนักดาบวายุและฑูตสววรค์ได้?”
“ฮี่ๆๆ พวกนายยังไม่รู้สินะ? เมื่อวานเฉียนจื่อห่าวโดนอัจฉริยะโรงเรียนเราอัดไปรอบนึง น่าสงสารมาก ตอนนี้ยังนอนโรงพยาบาลอยู่เลย”
“บ้าไปแล้ว จริงเหรอ? อาชีพนักดาบวายุของเฉียนจื่อห่าวก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว แถมฐานะทางบ้านก็ดี คงมีชุดเกราะเจ๋ง ๆ แน่ๆ แบบนี้แล้วก็ยังโดนอัด?”
“คงเป็อุบัติเหตุแหละ ตอนนี้เลเวลของทุกคนยังต่ำ ความแข็งแกร่งของอาชีพยังไม่ต่างกันมากนัก คงต้องรอเลื่อนระดับอาชีพขั้นแรกก่อน อัจฉริยะคนนั้นถึงจะตามเฉียนจื่อห่าวและสวีเสี่ยวฉิงไม่ทัน”
“ก็จริงนะ แต่ยังไงอัจฉริยะคนนี้ก็ YYDS (เทพตลอดกาล)”
...
ไม่ช้า เว่ยเสี่ยวซูก็เดินขึ้นไปบนเวที ท่ามกลางสายตาที่อิจฉาริษยาของทุกคน เขารับทุนช่วยเหลือการศึกษาจากอาจารย์หวังเหว่ยด้วยความดีใจอย่างยิ่ง
“ต่อไป ขอเชิญผู้ที่ได้ที่ 2 ในการทดสอบครั้งนี้ สวีเสี่ยวฉิง นักเรียนชั้นปีที่ 3 ห้อง 1 เลเวลของเธออยู่ที่ 6 คิดเป็ค่าประสบการณ์ 68%
ได้ล่าบอสระดับ 5 าาหมาป่าหลังเงินจำนวน 1 ตัว ได้รับทุนช่วยเหลือการศึกษา 5,000 หยวน ขอเชิญสวีเสี่ยวฉิงขึ้นเวที”
เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับไม่พบร่างของเธอ
เมื่ออาจารย์หวังเหว่ยไม่เห็นสวีเสี่ยวฉิง เขาก็เข้าใจอะไรบางอย่าง แต่ก็ได้แต่ถอนหายใจ ผลการทดสอบครั้งนี้อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาเช่นกัน เขาไม่คิดว่าเว่ยเสี่ยวซูจะสามารถล่าบอสระดับ 5 ได้
"ในเมื่อสวีเสี่ยวฉิงติดธุระมาไม่ได้ เราก็ขอประกาศผู้ที่ได้ที่ 3 ต่อเลยนะครับ
หลิวเฉียง ชั้นปีที่ 3 ห้อง 8 เลเวลของเขาอยู่ที่ 5 คิดเป็ค่าประสบการณ์ 31% และได้ล่ามอนสเตอร์ระดับสูงระดับ 3 จำนวน 1 ตัว ได้รับทุนช่วยเหลือการศึกษา 1,000 หยวน ขอเชิญหลิวเฉียงขึ้นเวทีครับ"
เมื่อประกาศชื่อผู้รับทุนช่วยเหลือการศึกษาคนสุดท้าย ทุกคนในงานก็ตกตะลึง เพราะทุกคนคิดว่าที่ 3 จะต้องเป็เฉียนจื่อห่าวเ้าของอาชีพนักดาบวายุ แต่ใครจะไปคิดว่าจะเป็หลิวเฉียงจากห้อง 8
แต่ไม่นานนัก ข่าวลือก็แพร่สะพัดไปในหมู่นักเรียนอย่างรวดเร็ว แถมยังมีหลายเวอร์ชั่น เช่น มีคนบอกว่าเฉียนจื่อห่าวโดนเว่ยเสี่ยวซูซ้อมั้แ่เข้าดันเจี้ยน
มีคนบอกว่าเฉียนจื่อห่าวโดนเว่ยเสี่ยวซูร่วมมือกับคนอื่นรุม แน่นอนว่ายังมีข่าวลือที่เหลือเชื่อที่สุด คือมีคนบอกว่าเฉียนจื่อห่าวไปเจอหมาป่าตัวเมียในดันเจี้ยน แล้วโดนาาหมาป่าอัดจนปางตาย
“นักเรียนทุกคน อีก 29 วันก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว ความสำคัญของการสอบเข้ามหาวิทยาลัยคงไม่ต้องพูดถึง ใน่เวลาไม่ถึงเดือนที่เหลือนี้ พวกเธอสามารถเลือกที่จะออกจากโรงเรียนเพื่อฝึกฝนได้อย่างอิสระ
นักเรียนสายต่อสู้และสายสนับสนุนสามารถไปฝึกฝนในดันเจี้ยน 1 ดาวอื่นๆ ได้ ส่วนนักเรียนสายสร้างสรรค์ก็สามารถใช้เวลาฝึกฝนความสามารถของตัวเอง และสุดท้าย...”
“ขออวยพรให้ทุกคนสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จล่วงหน้า”
“แยกย้าย!”
เดือนสุดท้าย โรงเรียนจะไม่สอนความรู้อะไรอีก เพราะไม่มีอะไรจะสอนแล้ว การเรียนวิชาทั่วไปมา 3 ปีก็เพียงพอแล้ว สิ่งที่จำเป็ตอนนี้คือการฝึกฝนจริง
สายต่อสู้ก็ไปลงดันเจี้ยน สายสนับสนุนก็ไปลงดันเจี้ยนกับสายต่อสู้ ส่วนสายสร้างสรรค์ก็ต้องฝึกฝนทักษะของตนเอง
แน่นอนว่าถ้าความสามารถไม่ดีพอก็สามารถไปเรียนมหาวิทยาลัยทั่วไป เรียนวิชาชีพอะไรก็ได้ที่สามารถเลี้ยงตัวเองได้
“ไปกินข้าวเที่ยงก่อน บ่ายนี้ค่อยไปล่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยน วันนี้ยังไงก็ต้องเก็บค่าประสบการณ์ให้พอใช้กระดูกนิ้วมือปริศนาให้ได้”
กระดูกนิ้วมือปริศนาจะใช้ค่าประสบการณ์ 10% ทุกครั้งที่ใช้ เมื่อคืนใช้กับหมูป่าโครงกระดูกไปแล้ว 1 ครั้ง ดังนั้นจึงเหลือโอกาสอีก 2 ครั้ง ซึ่งก็คือค่าประสบการณ์ 20%
“ภารกิจยังอีกยาวไกล!” เว่ยเสี่ยวซูถอนหายใจ
การฆ่ามอนสเตอร์ทั่วไปได้ค่าประสบการณ์น้อยมาก และตอนนี้เลเวล 7 ถึง 8 ต้องใช้ค่าประสบการณ์ถึง 40,000 ของ 10% ก็คือ 4,000 แค่คิดก็ปวดหัวแล้ว
“บ้าเอ๊ย ถ้าเลเวลสูงขึ้น 10% ของค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ คงต้องเก็บนานมากแน่ๆ” ทันใดนั้น เว่ยเสี่ยวซูก็นึกถึงตอนที่เลเวลสูงขึ้น ต้องใช้ค่าประสบการณ์เป็หมื่น เป็แสน ก็ยิ่งปวดหัวหนักกว่าเดิม