“ข้าไปดูคุณหนูรองมาแล้วเ้าค่ะนางไม่ได้เป็อะไร เพียงแต่นางเร่งปักเสื้อคลุม ให้เสร็จทันคุณชายใหญ่กลับมา ข้าเลยให้บ่าวยกสำรับไปที่เรือนไร้กังวลแล้วเ้าค่ะ”
จางเหมี่ยนรายงาน
“นางไม่เป็อะไรก็ดีแล้วอีกไม่กี่วัน ฉาง
เฟิงกับท่านแม่ทัพก็จะกลับมานางคงดีใจมาก”
“ข้าว่าพี่หญิงอยากได้หน้ามากกว่า” ฉางเยี่ยนหลีหันไปพูดกับแม่นมจาง
“นับวันเ้ายิ่งปากคอเราะร้าย ข้าต้องอบรมเ้าอย่างจริงจังเสียทีแม่นมจาง พรุ่งนี้เ้าไปเชิญโซ่วหม่าเหลียนมาอบรมนางแทนข้าสามวันนี้ ห้ามให้นางออกจากจวนแม้แต่ก้าวเดียว” พูดจบเจิ้งมู่หรงก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ฉางเยี่ยนหลีทำหน้าบูดบึ้งเพราะไม่อยากเรียนมารยาท แม่นมจางได้แต่หัวเราะ
ด้วยนิสัยเอาแต่ใจของฉางเยี่ยนหลี แม้นางจะชอบพูดจาถากถางพี่สาวแต่นางก็ไม่เคยคิดร้ายสักครั้ง
หลังจากพบกันในร้านขายยาตระกูลลู่ หย่งซีเฉินก็ไม่สามารถลืมใบหน้านั้นได้ ไม่ว่าจะทำอะไรใบหน้าอันงดงามนั้นมักจะลอยเข้ามาในห้วงความคิดอยู่เสมอ
“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่” เสียงเรียกซ้ำๆโดยไม่ได้สนใจสีหน้าของผู้ที่ถูกเรียก จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจากองค์ชายสามหย่งฟ่านเสียน โอรสของฮองเฮา
“เ้ามีอะไรฟ่านเสียนข้าบอกกี่ครั้งแล้วให้เ้ารู้จักมีมารยาทเสียบ้าง” ผู้เป็พี่ชายตำหนิ
“คราวหน้าข้าสัญญาจะมีมารยาทให้มากกว่านี้ แต่ครั้งนี้เื่ด่วนจริงๆขอรับพี่ใหญ่”
คำสัญญานี้ องค์ชายสามพูดมาั้แ่เล็กจนโต หย่งซีเฉินได้แต่ทนฟังคำพูดไร้สาระพวกนี้อย่างเอือมระอา “มีอะไรพูดมา”
หย่งซีเฉินตัดบท
“ฮองเฮาส่งคนไปวาดภาพ ท่านหญิง และคุณหนูจวนต่างๆมาให้พี่ใหญ่เลือกอีกแล้วขอรับ” ฟ่านเสียนรายงานพี่ชาย
“เ้ารู้ได้อย่างไร” ข้าสืบได้จากแม่นางจื่อซาง ก็เลยรีบมาบอกท่าน เผื่อว่าท่านจะได้เตรียมทางหนีทีไล่ได้ทันขอรับ”
หย่งซีเฉินวางตำราที่กำลังอ่านลง แล้วหันมาจ้องหน้าน้องชาย
“ข้อแลกเปลี่ยนล่ะ” ั้แ่เด็กทุกครั้งที่องค์ชายสามส่งข่าว ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นเคย
“คืนนี้เป็วันไหว้พระจันทร์ได้ยินว่าที่ท่าน้ำชมจันทร์ในตรอกหลงหยางจัดงานใหญ่โตข้าอยากพาชิงหยางไปกินขนมไหว้พระจันทร์ที่นั่นขอรับ”
“เกี่ยวอะไรกับข้า” อ๋องเฉินแกล้งถามน้องชาย
“ท่านโหงวกับฮูหยินคงไม่ยอมให้ชิงหยางออกจากจวนแน่ แต่ถ้าพี่ใหญ่เอ่ยปากท่านโหงวคงไม่กล้าขัดเห็นใจข้าเถอะนะพี่ใหญ่”
องค์ชายสามออดอ้อนพี่ชายไม่ต่างกับเด็กอยากได้ขนม
“ก็ได้ แต่เ้าต้องพาเอ้อหลางไปด้วย” องครักษ์ประจำตัวขององค์ชายสาม “เอ้อหลางไม่ไปไม่ได้หรือข้าอยากอยู่กับชิงหยางสองคนบ้าง”
“เช่นนั้นก็ไม่ต้องไป ข้าจะส่งคนไปรับลั่วชิงหยางมาที่นี่แทน ในวังก็มีขนมไหว้พระจันทร์เหมือนกันรสชาติดีกว่าข้างนอกด้วยซัำ”
“ได้ๆๆ ข้าเชื่อฟังท่าน แต่ถ้าเอ้อหลางไปพี่ใหญ่ต้องไปด้วย เอ้อหลางจะได้ไม่ตามติดข้าเกินไป”
องค์ชายสามยังต่อรองไม่ลดละจนพี่ชายใจอ่อน “ก็ได้”
“พี่ใหญ่ใจดีที่สุดเลย” ผู้เป็พี่ได้แต่ส่ายหน้า แม้หย่งซีเฉินจะมีนิสัยเ็า แต่ก็รักน้องชายต่างมารดาคนนี้มาก จึงยอมตามใจทุกอย่าง
จวนท่านโหวลั่วเว่ยจง
ลั่วชิงหยางบุตรสาวคนเดียวของท่านโหงวลั่วเว่ยจง และฮูหยินซียวชิงผิง เซียวชิงผิงเป็บุตรสาวของท่านเสนาบดีเซียวเหริน
เสนาบดีเซียวเหรินมีบุตรสามคน คนโตคือท่านบัณฑิตเซียวเฮ่อ มีตำแหน่งราชครูในราชสำนักเป็บิดาของเซียวซ่งหลาน เมื่อครั้งยังหนุ่มเซียวเฮ่อเคยเป็คนรักของฮองเฮาม่านเหลียน ก่อนที่เสนาบดีเซียว
เหรินจะรับนางเป็บุตรบุญธรรมและให้ใช้แซ่เซียว คนที่สองคืออดีตฮองเฮาเซียวลั่วอิง มารดาของหย่งซีเฉินและคนที่สามคือฮูหยินลั่วภรรยาท่านโหงวลั่วเว่ยจง ลั่วชิงหยางและเซียวซ่งหลานจึงมีศักดิ์เป็ลูกพี่ลูกน้องของหย่งซีเฉิน
“คุณหนูเ้าคะ เมื่อครู่มีคนจากในวังมาเ้าค่ะ”หว่านชิงบ่าวคนสนิทของลั่วชิงหยางรายงาน
“มาทำไมหรือ” ลั่วชิงหยางถาม
“ได้ยินว่านำคำพูดของท่านอ๋องมาแจ้งแก่นายท่านเ้าค่ะ”
“คำพูดท่านอ๋องหรือ” ลั่วชิงหยางมองหน้าหว่านชิงเป็เชิงถาม
“ไม่ทราบเ้าค่ะ” หว่านชิงทำหน้าละห้อย
ขณะที่ทั้งสองคิดหาวิธีไปถามท่านโหงวอยู่นั้น
แอ้ด!!
ประตูก็ถูดเปิดออก “ท่านแม่มีอะไรหรือเ้าคะ” ลั่งชิงหยางถามมารดา
“อ๋องเฉินให้คนมาแจ้งว่าเย็นนี้จะมารับเ้าไปกินขนมไหว้พระจันทร์” ลั่วชิงหยางดีใจมากนางถูกตามใจมาตลอด จึงมีนิสัยเหมือนเด็กไม่รู้จักโตคล้ายกับองค์ชายสาม “
เ้าไปแต่งตัวได้แล้ว อย่าให้ท่านอ๋องกับองค์ชายสามต้องรอนาน แม้องค์ชายสามจะไม่ถือสา แต่ท่านอ๋องเคร่งครัดเื่นี้มาก” นางอดยิ้มตามลูกสาวไม่ได้
“เ้าค่ะท่านแม่”
ถึงจวนโหงวหย่งซีเฉินเข้าไปทักทายท่านโหงวกับฮูหยินพูดคุยพอประมาณ ทั้งสามก็มุ่งหน้าไปยังที่หมาย
เมื่อถึงตรอกหลงหยาง ลั่วชิงหยางแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ตรอกเล็กๆมีลำน้ำกั้นกลาง สองฝั่งเต็มไปด้วยร้านค้าต่างๆ ทั้งร้านขายอาภรณ์ ร้านขายเครื่องประดับ และร้านขายเครื่องประทินโฉมมากมาย
บัดนี้ร้านค้าทั้งสองฝั่งถูกตกแต่งไว้อย่างสวยงามด้วยดอกไม้หลากสีและโคมไฟสีต่างๆห้อยระย้าเต็มไปหมด
ในลำน้ำยังมีเรืออีกหลายลำจอดเทียบท่าเป็แถวยาวทั้งสองฝั่ง เพื่อรอรับผู้โดยสารรวมถึงคู่รักหนุ่มสาวที่้าล่องเรือชมความงาม และการละเล่นยามค่ำคืน บนเรือยังมีขนมไหว้พระจันทร์จัดเตรียมไว้ต้อนรับแขกทุกคนอีกด้วย
ตอนนี้ลั่วชิงหยางรู้สึกเหมือนพาตัวเองหลุดเข้าไปในภาพวาด ทุกอย่างรอบตัวล้วนงดงามจนนางไม่อาจละสายตาได้ “ชิงหยางเ้าเป็อะไร” ฟ่านเสียนถามคนรัก
2K
![RINGER [ริงเกอร์: สงครามแหวนมนตรา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588630049_23434104.webp)