ไตรภพที่โดนปืนเล็งมาที่ศีรษะกำลังพิจารณาว่าควรจะใช้พลังยุทธ์ต่อหน้าผู้คนมากมายหรือไม่หากเื่พลังภายในถูกเปิดเผยไม่รู้ว่าจะเกิดผลลัพธ์อะไรตามมาในโลกมนุษย์ที่แสนจะธรรมดาใบนี้ในใจรู้สึกแค้นเคืองกลุ่มโจรตรงหน้าจนอยากจะฆ่าทิ้งเสียให้สิ้นเื่ราว
“เฮ้ย พวกแกมัวทำอะไรอยู่วะ ตำรวจจะแห่มาแล้ว”
โจรที่มีรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ถือปืน M16 เดินเข้ามาในห้องผู้จัดการ มันเป็หัวหน้าในการปล้นครั้งนี้ มากันทั้งหมด 4 คนมันมองไปในห้องเห็นลูกน้องของมันคนหนึ่งกำลังเอาปืนชี้ไปที่ชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่
“ไอเด็กนี่มันถีบพวกเราสลบไปครับหัวหน้าผมกำลังจะยิงมัน”
“ไม่มีเวลาแล้ว เอาตัวมันไปด้วยแล้วกันจะได้เป็ตัวประกันด้วย เฮ้ย แกหนะ ถ้าไม่อยากตายห่าตรงนี้ ถือกระสอบเงินนี่ซะ”
โจรที่เป็หัวหน้าเอากระสอบเงินให้ไตรภพถือตัวมันเองได้แบกร่างของเพื่อนร่วมทีมที่สลบไปทั้งสี่รวมถึงไตรภพได้ขึ้นไปที่รถตู้คันเก่าไม่ติดป้ายทะเบียนขับออกไปจากธนาคารในทันที
‘นับว่าพวกแกชะตาถึงฆาตแล้ว’
ไตรภพแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมมันนั่งอยู่เบาะหลังสุด ข้างถุงกระสอบที่ใส่เงิน มีหนึ่งในโจรเอาปืนจ่อหัวมันอยู่ตลอดเวลา
“ลูกพี่ ยิงมันทิ้งเลยไหมครับ”
“ยังก่อน เดี๋ยวพ้นเขตนี้ไป ค่อยไปยิงทิ้งในแก๊งจะได้อำพรางศพด้วย”
“ผมจะทรมานมันทั้งเป็เลย”
โจรที่โดนไตรภพถีบดูเหมือนจะฟื้นคืนสติแล้วตัวมันเองมองไปที่ไตรภพด้วยความคลั่งแค้น หมายจะทรมานไตรภพให้สาสมกับที่ไตรภพถีบมันที่ธนาคาร
เวลาผ่านไปราวสามสิบนาทีไตรภพสังเกตว่ารถตู้คันนี้วิ่งเข้าไปที่ป่าอนุรักษ์ เป็ทางที่คดเคี้ยวไปมาพวกมันจอดรถตู้ไว้เชิงตีนเขา ก่อนที่จะสลับเป็รถยนต์ Toyota Revo 4*4โฟร์วิว ขับขึ้นไปบนเขาอีกราว ๆ ยี่สิบนาที
เมื่อขึ้นมาบนเขาไตรภพถูกลากออกมาจากรถ้าเขาเป็คฤหาสน์หรูหราหลังใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง มีบ้านเดี่ยวปลูกห่างจากคฤหาสน์หลายสิบหลังนอกจากนี้ชายหนุ่มยังสังเกตว่ามีชายฉกรรจ์หลักร้อยคนกำลังเดินไปเดินมาในที่แห่งนี้
แก๊งเชิ้ตดำ มีใครบ้างในจังหวัดน่านที่ไม่รู้จักเป็แก๊งใต้ดินที่มีอิทธิพลมากที่สุดโดยเหล่าชาวบ้านเชื่อกันว่ามีผู้มีอำนาจในจังหวัดคอยช่วยเหลืออย่างลับ ๆซึ่งมีเครือข่ายไปตามตำบลต่าง ๆ เปิดธุรกิจผิดกฎหมายทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็โต๊ะบอลบ่อน รวมถึงอาบอบนวด มีรายได้ปีหนึ่งหลายร้อยล้านบาท
ไตรภพถูกกระชากโดยโจรที่ไตรภพถีบให้เดินเข้าไปที่คฤหาสน์ชายหนุ่มมองภายในคฤหาสน์ด้วยความตื่นตะลึงในนี้ถูกแต่งอย่างหรูหรามากราวกับพระราชวังแสดงถึงความมั่งคั่งของแก๊งเชิ้ตดำได้เป็อย่างดี
“พาใครมาวะ ไอดำ”
เสียงผู้มาใหม่ดังขึ้นจากชั้นสองของคฤหาสน์เป็ชายวัยประมาณสี่สิบห้าปี สวมใส่เสื้อเชิ้ตสีดำกลางหน้าผากของมันมีรอยบากของแผลเป็ขนาดใหญ่ มันมีชื่อว่า ‘เสี่ยจักรภพ’ เป็หัวหน้าแก๊งเชิ้ตดำแห่งนี้โดยเบื้องหน้าของมันเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ที่ชอบบริจาคเงินการกุศลในระดับจังหวัดเป็จำนวนเงินหลักสิบล้าน
เสี่ยจักรภพเป็ที่นับหน้าถือตาในจังหวัดถูกทาบทามให้ลงสมัคร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหลายต่อหลายครั้งมีประชาชนนับถือมันเป็อย่างมาก จากการออกข่าวทางหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์บ่อยครั้งมีเพียงผู้มีอำนาจระดับสูงเท่านั้นที่รู้ว่าเื้ัของจักรภพเป็แก๊งเชิ้ตดำ
แม้จะรู้ว่าจักรภพเป็หัวหน้าแก๊งเชิ้ตดำแต่ผู้มีอำนาจระดับสูงเ่าั้ต่างทำเป็มองไม่เห็นเงินจำนวนมหาศาลที่ถูกแบ่งสรรให้ทุกคนอิ่มหนำสำราญพอที่จะปิดปากผู้มีอำนาจเ่าั้ได้อย่างง่ายดายความลับนี้นอกจากผู้มีอำนาจเ่าั้แล้วในที่ตั้งของแก๊งเชิ้ตดำนี้มีเพียงผู้ที่มีตำแหน่งในแก๊งระดับสูงเท่านั้นที่จะสามารถเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้ได้
“ไอนี่มันเตะพวกเราจนสลบในธนาคาร ตำรวจกำลังแห่มา ผมเลยจับมันมาด้วยครับนาย”
จักรภพมองไปที่ไตรภพชายหนุ่มที่สามารถต่อสู้กับโจรในธนาคารได้อย่างกล้าหาญ แถมยังไม่รู้สึกประหม่าใด ๆเมื่อยืนอยู่ต่อหน้ามัน ตัวมันเองรู้สึกสนใจในตัวชายหนุ่มตรงหน้าเป็อย่างยิ่ง
“ไอหนู แกกล้าหาญมากนะ ที่อัดลูกน้องฉัน”
จักรภพเอ่ยถามไตรภพเสียงเย็นมันเดินลงจากบันไดจนกระทั่งยืนอยู่ไม่ไกลจากไตรภพและลูกน้องของมันมากนัก
“แค่อัดขยะตัวหนึ่ง มีอะไรให้กล้าหาญ”
“แก”
โจรที่ถูกไตรภพถีบในธนาคารคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวมันรีบเดินเข้าไปหาไตรภพอย่างรวดเร็ว เพื่อจะซัดไปที่ใบหน้าของชายหนุ่ม
“หยุด ! ไม่ต้อง”
จักรภพห้ามลูกน้องของมันที่กำลังจะเข้าไปทำร้ายชายหนุ่มตรงหน้าตัวมันเองรู้สึกทึ่งกับท่าทางของเด็กเบื้องหน้าว่ามันมีความกล้าหาญเทียมฟ้าแบบนี้ได้อย่างไรกัน
“โดยปกติแล้วถ้าไม่ใช่ลูกน้องฉันแล้วเห็นใบหน้าฉันในคฤหาสน์นี้พวกมันล้วนไม่มีชีวิตกลับไปบอกใครอย่างแน่นอน เห็นแก่ความกล้าหาญของแกฉันจะให้โอกาสแก”
“หากแกชนะลูกน้องฉันทั้ง 4คนนี้ได้ ฉันจะไม่ฆ่าแก แถมยังจะให้แกมาเป็ลูกน้องฉันอีกด้วย สนใจไหมหละ”
จักรภพยื่นข้อเสนอให้กับชายหนุ่มตรงหน้าตัวมันเองมั่นใจเป็อย่างยิ่ง เพราะลูกน้องทั้ง 4ที่ไปปล้นธนาคารใจกลางเมืองนั้นเป็มือที่ดีเป็ลำดับต้น ๆ แม้จะรู้สึกสงสัยว่าทำไมหนึ่งในสี่นี้ถึงพลาดท่าให้กับชายหนุ่มแต่ก็คงเป็ความบังเอิญมากกว่า
ไตรภพแสยะยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมมันหลับตาลงไม่เอ่ยตอบใด ๆ กับข้อเสนอที่จักรภพยื่นให้ชายฉกรรจ์ทั้งสี่ทนความอวดดีของชายหนุ่มไม่ไหว จึงเดินมาด้านหน้าของไตรภพทันที
“ไอหนู ฉันจะกระทืบแกให้แกจำบ้านเลขที่ จำพ่อจำแม่ ไม่ได้เลย”
ชายที่ถูกไตรภพถีบในธนาคารไม่รอให้มีคนเปิดมันวิ่งเข้าไปหาไตรภพ พร้อมใช้มือขวาอันกำยำชกไปที่ชายหนุ่มสุดแรง
โจรอีกสามคนไม่ได้เข้ามาร่วมด้วยพวกมันคิดว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะต้องถูกอัดลงอย่างยับเยิน ไม่มีทางหลบเลี่ยงใด ๆ ได้
“อ๊าก”
เสียงร้องนี้ไม่ใช่เสียงร้องของไตรภพแต่เป็เสียงของโจรที่เหวี่ยงหมัดออกไป มันถูกไตรภพซัดหมัดด้านซ้ายกระแทกไปที่ใบหน้า ไม่รอให้มันตั้งตัวได้ไตรภพใช้ขาขวาเตะไปที่ใบหน้าของมันอีกข้างหนึ่ง จนมันกลิ้งลงกับพื้นสลบหมืดไปทันที
ทุกการกระทำของไตรภพอยู่ในสายตาบรรดาผู้ที่อยู่ใจกลางคฤหาสน์โดยเฉพาะจักรภพที่ยิ้มขึ้นราวกับพบเจอสิ่งที่ถูกใจ
“หนอย แก พวกเรารุมมัน”
ชายฉกรรจ์ทั้งสามคนพุ่งเข้าไปหาไตรภพอย่างพร้อมเพรียงกันความแข็งแกร่งของพวกมันทั้งสี่ได้รับการยอมรับว่าเป็กองกำลังที่มีฝีมือสูงเป็อันดับต้นๆ ในแก๊งเชิ้ตดำนี้
“ขยะก็เป็ขยะอยู่วันยังค่ำจะกลายเป็อย่างอื่นได้อย่างไร”
ไตรภพกล่าวออกมามันไม่ได้มองไปที่ชายฉกรรจ์ที่กำลังพุ่งเข้ามาราวกับรู้สึกเบื่อหน่ายเหตุการณ์ตรงหน้า ชายหนุ่มเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วหลบบรรดาชายฉกรรจ์ทั้งสามคนก่อนที่จะชกไปที่แผ่นหลังของชายฉกรรจ์คนหนึ่งอย่างรุนแรง
“โอย”
อึก
เสียงชายฉกรรจ์ที่โดยไตรภพชกไปที่หลังกลิ้งลงไปนอนกับพื้นอย่างทุรนทุรายมันรีบเอี้ยวตัวไปจับด้านหลังของมันด้วยใบหน้าเ็ป รองครวญครางออกมา
ไม่รอให้อีกสองคนตั้งตัวไตรภพกระเตะที่ใบหน้าโจรอีกคน มันกลิ้งหมุนกลางอากาศแน่นิ่งไปทันทีคงเหลือแต่หัวหน้าทีมปล้นธนาคารที่มองไตรภพอย่างไม่เชื่อสายตา
“หนอย แก”
ตัวมันเองทนไม่ไหว หยิบมีดออกมาข้างจากข้างตัวเป็มีดสั้นที่ความคมกริบเป็อย่างยิ่งแทงไปที่ท้องของไตรภพโดยที่ไตรภพได้แต่ยืนนิ่ง ๆ ไม่หลบเลี่ยงใด ๆ
เคร้ง
มีดที่แทงไปที่ท้องของไตรภพถูกไตรภพเตะไปที่ใบมีดหักลงเป็สองส่วนด้วยขาซ้ายก่อนที่มันจะใช้ขาขวาอีกข้างถีบไปที่ท้องของฝ่ายตรงข้ามพุ่งกระเด็นไปชนแจกันดอกไม้แตกละเอียด
จักรภพยืนมองไตรภพด้วยความเลื่อนลอยเพียงระยะเวลาสั้น ๆ ไม่ถึงสองนาทีไตรภพสามารถจัดการลูกน้องของมันด้วยมือเปล่าได้อย่างราบคาบ
แปะ แปะ แปะ
เสียงตบมือของจักรภพดังขึ้นสามครั้งมันเดินไปหาไตรภพที่ยืนเด่นสง่าท่ามกลางลูกน้องของมันที่ได้รับาเ็จนไม่สามารถลุกขึ้นกับพื้นได้
“ไอหนู แกมีฝีมือดีนี่ แกเรียนมวยไทยมาจากที่ไหน”
จักรภพถามชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความใคร่รู้ตัวมันเองก็ได้รับการถ่ายทอดวิชาต่อสู้มาจากปรมาจารย์ด้านการต่อสู้ท่านหนึ่งที่มีชื่อเสียงในระดับประเทศโดยมันสามารถล้มชายฉกรรจ์ได้นับสิบคนด้วยตัวคนเดียวจึงไม่น่าแปลกใจว่ามันจะชื่นชอบการต่อสู้เป็อย่างยิ่ง
“แกไม่สมควรรู้”
ไตรภพนึกถึงผู้เป็อาจารย์เมื่อครั้งที่มันยังดำรงตนในดินแดนเทพหญิงสาวที่มีใบหน้าเ็าที่มักจะสวมใส่อาภรณ์สีขาวสัตว์ไว้ตลอดเวลาหญิงสาวที่แทบจะนับคำได้ว่าแต่ละวันพูดอะไรบ้างอาจารย์ที่เลี้ยงดูมันั้แ่ตัวมันเป็เด็กน้อย
‘ท่านไปที่ใดกัน’
ไตรภพถามคำถามนี่ซ้ำไปซ้ำมาในใจ ทันทีที่มันบรรลุลมปราณชนชั้นสีรุ้งอาจารย์ของมันเองก็ได้สละตำแหน่งจักรพรรดิเทพให้มันปกครองก่อนที่จะหายสาบสูญไปราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่แม้ไตรภพจะทุ่มเททุกสิ่งเพื่อค้นหาอาจารย์ของมัน แต่ก็ไม่พบแม้แต่เบาะแสใด ๆ
กลับมาที่เหตุการณ์ตรงหน้า จักรภพเริ่มรู้สึกโกรธชายหนุ่มตรงหน้าแม้นมันเองอยากจะได้ไตรภพมาเป็ลูกน้องแต่จากลักษณะนิสัยของชายหนุ่มที่เป็ปรปักษ์ ดูท่าจะไม่เป็ไปตามที่มันคาดหวัง
“ฉันชนะลูกน้องของแกทั้งสี่คนแล้วแกจะปล่อยฉันได้หรือยัง”
ไตรภพถามจักรภพด้วยเสียงเรียบนิ่งไม่ได้สบสายตากับหัวหน้าแก๊งเชิ้ตดำนี้ชายหนุ่มแผ่พุ่งจิตััของลมปราณตรวจจับในระยะร้อยเมตรพบชายฉกรรจ์หลายสิบคนซุ่มอยู่บนอาคารตามจุดต่าง ๆ ในคฤหาสน์
“ปล่อย ? ฉันพูดตอนไหนกัน ไม่เคยมีใครรอดไปได้”
จักรภพยิ้มเยาะชายหนุ่มแม้จะชื่นชอบไตรภพแต่มันเองที่ดำรงฐานะเป็หัวหน้าแก๊ง ย่อมมีเล่ห์เหลี่ยมเพทุบายไม่อย่างนั้นจะปกครองเหล่ามิจฉาชีพได้อย่างไร
“ดูเหมือนคำพูดของแกจะเชื่อไม่ได้ราวกับลมตดสินะ”
“สามหาว !!!”
หลังจากไตรภพกล่าวเหยียดหยันจักรภพได้มีชายนับสิบคน เดินลงมาจากชั้นสองของคฤหาสน์พร้อมอาวุธาครบมือเดินมาด้านหลังของจักรภพ
“นายครับ ให้ผมฆ่ามันเลยไหมครับ”
“เดี๋ยวก่อน ปรีชา ฉันอยากเห็นอะไรสนุก ๆ ก่อน”
จักรภพเอ่ยห้ามปรีชามือขวาที่สนิทที่สุดของมันเองเดิมทีปรีชานั้นเคยเป็หนึ่งในกองกำลังพิเศษของกองทัพบก ก่อนที่จะถูกไล่ออกจากราชการเพราะกระทำผิดวินัยร้ายแรงจนมาเป็รองหัวหน้าแก๊งเชิ้ตดำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจังหวัดน่าน
“แกมีสองทางเลือก ทางเลือกแรกถ้าแกยอมเป็ลูกน้องฉันฉันจะให้แกเป็หัวหน้าทีม ดูแลเขตในระดับอำเภอ มีลูกน้อง มีทรัพย์สินเงินทองคุมบ่อน อาบอบนวด โต๊ะบอลในอำเภอ ”
“ทางเลือกที่สอง ตายที่นี่”
ไตรภพไม่ตอบคำถามของจักรภพเช่นเคยจนปรีชาทนไม่ไหว จ่อปืนอาก้าไปที่หัวของไตรภพทันที มันครุ่นคิดว่าทำไมชายหนุ่มตรงหน้าถึงมีขวัญกล้าเทียมฟ้าขนาดนี้หากเปลี่ยนเป็ตัวมันเองต้องตกอยู่กลางวงล้อมของอาวุธา มันคงได้แต่หวาดกลัวไม่มีทีท่านิ่งสงบแบบนี้
“ไอหนู นายเขาถามดี ๆ ทำไมแกไม่ตอบ”
“ฉันเลือกได้แล้ว”
จักรภพรอฟังคำตอบของชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความคาดหวังตัวมันเองจะยิงชายหนุ่มทิ้งก็ดูจะเสียดายคนมีฝีมือ แต่หากจะปล่อยไปอาจจะทำให้บุคคลภายนอกรู้ถึงตัวจริงของมันได้
“ฉันเลือกทางเลือกที่สาม ฆ่าพวกแกทุกคนแล้วยึดทุกอย่างในแก๊งนี้ไป!!!”