บทที่ 14 เมื่อปัญหามา...ผู้กล้าก็ปรากฏ
พี่เรดดี้เคลื่อนที่หลบซีดราก้อนที่พุ่งเข้าไปหาเขาได้อย่างรวดเร็ว ฉันยกสองมือขึ้นปิดปากด้วยความลุ้นระทึก หนึ่งคนหนึ่งสัตว์กำลังเล่นวิ่งไล่จับกันอย่างดุเดือดเืพล่าน
“พราวนี่! ธันวา!” พี่พีซส่งเสียงเรียกเ้าของชื่อเสียงดัง
“ทราบแล้วครับ/ค่ะ” พี่พราวนี่กับชายหนุ่มที่ยืนด้านข้างขานรับแล้วแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตัวเอง
พี่พราวนี่แยกตัวไปนั่งขัดสมาธิที่มุมหนึ่งของห้อง สองมือวางลงบนเข่าหลับตาลง ส่วนชายหนุ่มที่ชื่อธันวาหยิบกล่องสีดำเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋ากางเกง เมื่อเขาเปิดกล่องออก ด้านในมีอุปกรณ์ที่มีลักษณะทรงกลมแบน ๆ อยู่ 2 อัน เขาหยิบมันออกมาใส่เข้าไปในหูทั้งสองข้างก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
“ให้เตรียมโจมตีมั้ยครับ” หนึ่งในทีมควบคุมของศูนย์ที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าหันมาถามพี่พี่ซ
“รอดูสถานการณ์ก่อน” พี่พีซตอบหน้าเครียด
“ให้พวกผมช่วยอะไรมั้ยครับ” ไคลล์รีบถามพี่พีซ พี่พีซยกมือส่งสัญญาณว่าอย่าเพิ่งรบกวน เหมือน เค้ากำลังติดต่อไปหาใครบางคนอยู่
ฉันหันมองพี่พราวนี่ที่กำลังนั่งหลับตาอยู่ แล้วอยู่ ๆ ฉันก็รู้สึกััได้ถึงกระแสพลังที่กำลังหลั่งไหลพลุ่งพล่านออกมาจากตัวพี่พราวนี่
“เธอเป็ผู้ควบคุมพลังธาตุน้ำ” เสียงไคลล์พูดขึ้น “ดูที่จอสิ”
ฉันหันไปมองที่จอมอนิเตอร์หลักทั้ง 3 จอที่กำลังฉายภาพพี่เรดดี้เคลื่อนที่หลบหลีกเ้าซีดราก้อนที่ไล่ล่าเขาอย่างไม่ยอมเลิกราในมุมต่าง ๆ พี่เรดดี้ยิงอะไรบางอย่างใส่เ้าซีดราก้อนซ้ำอีกครั้ง แต่มันยังคงไม่รู้สึกรู้สาอะไรเช่นเดิม แล้วอยู่ ๆ ใต้ทะเลก็ปรากฏมวลน้ำทรงกลมขนาดมหึมาพุ่งกระแทกเ้าซีดราก้อนจนมันหมุนกระเด็นไปหลายตลบ มันมึนงงไปพักเดียวก่อนจะกู่ร้องเสียงดังขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าหาพี่เรดดี้อีกครั้ง มีเกลียวน้ำอีกนับสิบสายที่ก่อตัวขึ้นเตรียมจะพุ่งเข้าปะทะกับเ้าซีดราก้อนเช่นกัน
อื๊ออ…อาาา…
อยู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงแปลกประหลาดดังขึ้นใกล้ ๆ หู ฉันหันไปมองที่มาของเสียงก็เห็นชายหนุ่มที่ชื่อธันวากำลังห่อปากส่งเสียงแปลกประหลาดออกมาเบา ๆ มือทั้งสองข้างยกขึ้นแตะอยู่ที่ใบหู สองตาจ้องมองนิ่งไปที่หน้าจอมอนิต้า ฉันหันกลับไปมองที่จอ เห็นเ้าซีดราก้อนหยุดชะงักแล้วหันมองมาทางกล้องที่จับภาพมันอยู่ ทำให้ดูเหมือนเ้าซีดราก้อนกำลังจ้องมองพวกเราออกมาจากหน้าจอ
เ้าหนุ่มธันวาส่งเสียงแปลกประหลาดต่อไป เ้าซีดราก้อนก็ส่งเสียงตอบ ดูเหมือนธันวากำลังคุยกับซีดราก้อนอยู่ เขาพูดคุยกับมันได้! ฉันจ้องมองซีดราก้อนที่อยู่บนจอ ฟังเสียงร้องของมัน มองเข้าไปในตามัน อยู่ ๆ ฉันก็ััความรู้สึกของมันได้ มันกำลังร้องไห้! มันกำลังเศร้าใจ และมันก็โกรธโมโหพวกเรามากด้วยที่เอาลูกของมันไป มันอยากเจอลูกของมัน มันอยากได้ลูกของมันคืนมาก ฉันััได้ถึงโทสะที่ท่วมท้นของมัน ประหนึ่งว่าถ้ามันไม่ได้ลูกมันคืน มันไม่ตายก็ไม่ยอมเลิกราเด็ดขาด ซีดราก้อนกู่ร้องเสียงดัง มันสะบัดหัวสองสามที ไม่สนใจจะเจรจาอะไรกับธันวาอีก หันกลับไปพุ่งใส่พี่เรดดี้ที่ตั้งท่าเตรียมพร้อมรับมือไว้อยู่แล้วอีกครั้ง
“การเจรจาล้มเหลมครับ” ธันวารีบบอกพี่พีซทันที “มันกำลังโมโหฉุนเฉียวมาก ไม่สนใจฟังอะไรทั้งนั้น บอกผมอยู่อย่างเดียวเลยว่าให้เอาลูกไปคืนมันเดี๋ยวนี้”
“พี่พีซครับ…เอายังไงต่อดีครับ ผมยิงแลงกวิดีนใส่มันไปหมดแล้ว ไม่ได้ผลเลย” พี่เรดดี้ติดต่อเข้ามาในห้องควบคุม
ตอนนี้พี่เรดดี้กับพี่พราวนี่กำลังถ่วงเวลาดึงความสนใจของซีดราก้อนไปที่พวกเค้า ไม่ให้มาโจมตียาน ขณะที่พี่เรดดี้ติดมาคุยกับพี่พีซ พี่พราวนี่ก็ใช้พลังควบคุมเกลียวน้ำขนาดใหญ่นับสิบสายที่ก่อตัวไว้ก่อนหน้านี้แล้วพุ่งเข้าใส่ซีดราก้อนรัว ๆ ซีดราก้อนสะบัดหัวสะบัดหางพยายามรับแรงปะทะไปพลางพยายามหลบหลีกไปพลาง พี่พราวนี่ไม่ได้ใส่พลังโจมตีรุนแรง จุดประสงค์ของพี่พราวนี่ชัดเจนคือแค่กันท่าซีดราก้อนไม่ให้ทำร้ายพี่เรดดี้ได้เท่านั้น
“เดี๋ยวทีมนักวิจัยจะส่งคนเอาแลงกวีดีนสูตรพิเศษมาให้ ต้องลองเอาไปยิงมันอีกครั้ง ถ้าคราวนี้ยังไม่สำเร็จอีก เราต้องเอาลูกกลับไปคืนมันแล้วล่ะ” พี่พีซตอบพี่เรดดี้กลับไป
“โอเค ผมกับพราวนี่จะถ่วงเวลามันไว้ก่อน พี่รีบส่งคนเอายามาเร็ว ๆ นะครับ ถึงผมจะอยู่ใต้น้ำได้นานเหมือนปลา แต่พละกำลังผมมีขีดจำกัดนะ” แล้วพี่เรดดี้ก็ตัดการติดต่อไป
“พี่พีซจะให้ใครไปครับ ตอนนี้คนเหมาะ ๆ ไม่มีเลย จะเรียกพี่เรดดี้ให้กลับมาเอาเองก็คงเสียเวลา” ธันวาพูด
“เดี๋ยวฉันไปเอง” พี่พีซตอบ “สถานการณ์เร่งด่วน ตอนนี้ไม่มีใครเหมาะ”
“ให้ผมไปแทนเถอะครับ” ไคลล์โพล่งขึ้น “พี่พีซจำเป็ต้องอยู่ควบคุมสถานการณ์โดยรวมนะครับ เผื่อมีเหตุฉุกเฉินอะไรจะได้รับมือได้ทัน”
“เธอแน่ใจเหรอ” พี่พีซมองหน้าไคลล์นิ่ง เหมือน้าความแน่ใจว่าไคลล์ทำงานได้แน่รึเปล่า จะไม่มีอะไรผิดพลาดใช่มั้้ย
“รับประกันด้วยตราเหรียญนี้เลยครับ” ไคลล์ถลกแขนเสื้อข้างซ้ายขึ้น เผยให้เห็นต้นแขนที่สลักตราอะไรสักอย่างที่ฉันคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นที่ไหนแต่นึกไม่ออก
“นี่เธอ…” พี่พีซมองตราสัญลักษณ์ก่อนจะมองหน้าไคลล์อย่างสงสัย แล้วตอนนั้นเองก็มีคนเปิดประตูเข้ามา
“แลงกวิดีนสูตรพิเศษมาแล้วค่ะ” คนมาใหม่พูดไปหอบหายใจไป เธอคงเป็นักวิจัยคนหนึ่งที่รีบวิ่งมาเลยเหนื่อยหอบขนาดนี้ เธอยื่นหลอดทรงกระบอกสั้นขนาดเล็กนิดเดียวให้พี่พีซ “ด้านในมีสามเข็ม แต่ให้ยิงแค่เข็มเดียวนะคะ เข็มที่เหลือเผื่อกรณีเกิดความผิดพลาดอะไร หรือถ้าเข็มแรกใช้ไม่ได้ผล ให้ยิงซ้ำได้เลยค่ะ”
พี่พีซหยิบหลอดยามา มองหน้าไคลล์อีกรอบก่อนจะยื่นส่งให้ “ฝากด้วยนะ”
ไคลล์ยิ้มแล้วรับหลอดยามาแปะไว้บนหลังมือชวา “ผมรับประกันเพิ่มเติมด้วยเกียรติของตระกูลเดอแวนเดลเลยครับ” เขาบอกพี่พีซ
“แล้วชุดนาย..” ธันวาพูดขึ้น
“ไม่ต้องห่วง เสื้อผ้าทุกชุดของผมสั่งทำมาพิเศษ ไม่ว่าจะทำกิจกรรมอะไรล้วนไม่เป็อุปสรรค ชุดนี้ใส่ดำน้ำได้ครับ” ไคลล์บอกธันวา
“คุณรีบไปเถอะ” ฉันเร่งไคลล์ เขาพยักหน้าแล้วรีบเดินออกจากห้องไปอย่างมาดมั่น
พี่พีซมองส่งไคลล์ก่อนจะหันกลับไปมองที่จออีกครั้งเมื่อประตูห้องปิดลง “หวังว่ายาคราวนี้มันจะได้ผลนะ”
-------------------------------------
เอาแล้วๆ ตอนต่อไป ผู้ออกโรงเองเลยนะ
9K
