ข้าเป็นเพียงแค่เด็กที่จวนท่านแม่ทัพเก็บมาเลี้ยง

    ตอนที่ 17 ต่อให้ตอนนี้ข้าตาฝาด…แต่มันดีเหลือเกินที่เป็นท่าน

    เยี่ยนฝางที่ถูกพาดอยู่บนบ่าร่างกายส่ายไปมาจังหวะการเดิน ถึงนางตอนนี้จะเหมือนคนตายทั้งเป็น ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่เอ่ยปาก ลืมตา หรือขยับตัวดิ้นรนก็ตาม แต่หูของนางยังคงคอยจำรายละเอียดเล็กน้อยที่ได้ยิน  ต่อให้ไม่มีความหวังเหลือเลยแต่ก็นับว่ามีหวัง เส้นทางก...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ