"และภายในห้องไม่มีร่องรอยของพลังเวทย์หลงเหลืออยู่เลยสักนิดเดียว เป็การสังหารที่รอบคอบจริงๆ"คลาวพูดขึ้น
เมื่อได้ยินทั้งหมดสีหน้าของลูคัสได้เริ่มเปลี่ยนไปกลายเป็กังวล
"ท่านเ้านคร ข้าขอร้องท่านขอให้ท่านจับตัวคนร้ายให้ข้าที นางเป็ดั่งครึ่งชีวิตของข้า อย่างน้อยให้ข้าได้แก้แค้นให้ยางด้วยเถอะ!"ลูคัสพูดขึ้น
"ได้ ข้าสัญญาและข้าไม่เคยผิดสัญญา"ดีออนตอบพร้อมกับหันหน้ามามองที่คลาว
หลังจากการตรวจสอบเสร็จสิ้นคนทั้งหมดก็ได้แยกย้ายกันไปในตอนนี้เป็เวลา่กลางคืนคลาวได้อ่านหนังสือเล่มเดิมของคลาวอีกรอบ
"คลาวไหนนายบอกเมื่อคืนนายไป แอบดูคนพวกนั้นไงนายไม่เห็นบอกกับเ้านครด้วยซ้ำ? มีอะไรที่ชั้นต้องรู้ไหมคลาว!"เสียงของอาเทอร์เรียดังขึ้น
"ใช่ชั้นออกไปจริง แต่ชั้นไม่เห็นใครเลยนะเมื่อคืนชั้นเลยคิดว่าไม่จำเป็ต้องบอกจะดีกว่า เธอไม่เห็นเ้าลูคัสหรือไง ถ้าชั้นพูดออกไปว่าเมื่อคืืนไปแอบด้อมๆมองๆละก็เ้านั้นเค้นความจริงชั้นจนตายกันไปข้างแน่ๆ แค่คิดก็สยองแล้ว ส่วนทำไมไม่บอกเ้านคร ชั้นคิดว่าเ้านครรู้อยู่แล้วว่าชั้นออกไปเมื่อคืน?อาจจะนะ?"คลาวตอบ
"นี่ คลาวไม่มีอะไรที่ชั้นต้องรู้จริงๆงั้นเหรอ?คิดว่าชั้นอยู่ติดกับนายมานานเท่าไหร่แล้วแค่นายโกหกคิดว่าชั้นจะดูไม่ออกเลยหรือไงห๊ะคลาว! นายโกหกเื่อะไร?!"อาเทอร์เรียเสียงดังขึ้น
"ชั้นโกหกเธอไม่รอดจริงๆ"คลาวตอบ
"นายโกหกอะไรชั้น?! ตอบมาคลาว!"อาเทอร์เรียพูดขึ้น
"ในตอนนี้เธอยังไม่ควรรู้ ชั้นขอโทษชั้นบอกเธอไม่ได้จริงๆ ขอแค่เธอเชื่อใจชั้นในตอนนี้!"คลาวพูดอย่างตรงไปตรงมา
อาเทอร์เรียน้ำตาคอออกมาทันที
"ชั้น ชั้นคิดว่านายจะไม่โกหกชั้น ชั้นอุส่าเชื่อใจนายแต่นายก็ยังจะโกหกชั้น นายคิดว่าชั้นโง่หรือไงคลาว!"อาเทอร์เรียะโด้วยน้ำตา
เมื่อคลาวเห็น จิตใจก็สั่นไหวคลาวไม่อยากให้อาเทอร์เรียมาอยู่ในสภาพแบบนี้ อาเทอร์เรียที่เข้มแข็งคนนั้นเมื่อความเชื่อมั่นมันแตกสลายร่างกายก็ต้องะเิออกมาอยู่ดี คลาวได้เดินไปหาอาเทอร์เรียพร้อมกับกอดอาเทอร์เรียไว้และพูดเบาๆ
"ขอให้เชื่อใจชั้น ชั้นไม่เคยคิดจะทรยศเธอชั้นสัญญา... เป้าหมายอย่างเดียวของชั้นคือทำให้เธอกลายเป็ศิษย์ของเ้านครั้แ่ต้น"คลาวกระซิบข้างๆอาเทอร์เรียพร้อมกับกอดอาเทอร์เรียจนหลับ
'...และไปตามทางของชั้น'คลาวพูดขึ้นเบาๆ
หลังจากที่เห็นว่าอาเทอร์เรียหลับลงไปแล้วคลาวได้ลุกขึ้นมาพร้อมกับเริ่มอ่านหนังสือต่อไปอีกสักพัก เมื่อถึงเวลาเกือบตี1คลาวได้ลุกออกจากที่นั่งพร้อมกับจะเปิดประตูห้องเพื่อออกไปด้านนอกทันใดนั้นก็มีเสียงดังมาจากด้านหลัง
"นายจะไปไหน? นายจะออกไปข้างนอกอีกแล้วใช่ไหม?"อาเทอร์เรียพูดขึ้น
"ชั้นแค่จะไปสูดอากาศแค่นั้นเอง เธอจะตามมาด้วยไหมละ?"คลาวถามขึ้น
เมื่ออาเทอร์เรียได้ยิน อาเทอร์เรียได้ลุกตามคลาวไปหลังจากที่ทั้งสองออกมาด้านนอก คลาวกับอาเทอร์เรียทั้งคู่ได้เดินเล่นกันไปทั่วชั้นรวมไปถึงท้องพระโรง
"จะไม่เป็ไรงั้นหรือ ที่มาเดินในที่แบบนี้"อาเทอร์เรียถามขึ้น
"ไม่เป็ไร ฮ่า ฮ่า"คลาวตอบ
คลาวพาอาเทอร์เรียเดินไปรอบๆท้องพระโรง ทั้งสองหัวเราะกันคิกคักหลังจากนั้นสักพักเมื่อเดินจนเมื่อยทั้งสองก็เดินกลับมาที่ห้องแต่จู่ๆก็มีเสียงออกมา
"พวกนายสองคนมาทำอะไรกันในเวลานี้?!"เสียงลูคัสดังขึ้นมาจากด้านหลัง
"พวกเราเพิ่งลองศึกษาเวทย์แล้วมันไปไม่รอดหน่ะเลยเครียดแล้วมาหาอะไรทำกัน นายละลูคัส"คลาวตอบ
"แน่นอนชั้นต้องมาหาตัวเ้าคนที่สังหารคู่หมั้นชั้นยังไงละ"ลูคัสพูดเสียงหนักแน่น
"งั้นพวกชั้นจอกลับห้องก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้ลูคัส"คลาวพูดขึ้น
หลังจากร่ำลากันเสร็จคลาวและอาเทอร์เรียได้กลับมายังห้องของพวกเขา
"ทำไมนายโกหกลูคัส เื่นั้น?"อาเทอร์เรียถามขึ้น
"ชั้นไม่อยากให้เื่มันยุ่งยากเธอก็รู้"คลาวตอบ
"นายอาจจะโกหกคนอื่นเนียน แต่นายโกหกชั้นไม่มีความเนียนเลยสักนิด!"อาเทอร์เรียพูดเสียงดัง
"เธอควรพักผ่อนนะอาเทอร์เรีย วันนี้เธอเหนื่อยมามากแล้วพรุ่งนี้เ้านครอาจจะหาตัวคนร้ายเจอแล้วก็ได้!"คลาวพูดขึ้น
"ขอให้เป็ความจริง!"อาเทอร์เรียพูดขึ้น
"ฝันดีนะอาเทอร์เรีย"คลาวพูด
หลังจากนั้นทั้งคู่ก็หลับไป จนมาถึงตอนเช้าที่งคู่ก็ทำกิจวัตรเดิมในตอนเช้าทั้งคู่ก็จะไปอ่านหนังสือในชั้นห้องสมุดในตอนเย็นก็มาห้องรับประทานอาหาาเหมือนเคย
"ท่านเ้านคร ท่านพบเบาะแสอะไรเพิ่มบ้างไหม?"ลูคัสถามขึ้น
"ในตอนนี้ไม่มี!"ทหารด้านหลังพูดแทน
"ไม่ต้องห่วงไป ท่านเ้านครไม่ปล่อยให้เื่นี้ผ่านไปแน่"ทหารคนคนนั้นพูด
"ขอรับ"ลูคัสพยักหน้ารับ
"เมื่อทานอาหารเสร็จสิ้นพวกเ้ากลับไปก่อน ชั้นล่างของห้องสมุดมีห้องฝึกซ้อมอยู่พวกเ้าไปลองใช้เครื่องนั้นก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้ข้าจะไปดูพวกเ้าทีละคน!"ดีออนพูดขึ้น
หลังจากทานอาหารเสร็จสิ้นคนทั้งหมดได้ออกไปจากห้องรวมทั้งทหารของดีออนเหลือแค่ดีออนกับคลาวและก็อาเทอร์เรีย
"แม่หนูควรออกไปจากที่นี้นะ ข้ามีเื่คุยกับผู้ติดตามของเ้า"ดีออนกล่าวขึ้น
"เขาเป็ของๆข้า ถ้าท่านอยากพูดกับเขาท่านก็ต้องให้ข้าฟังด้วย"อาเทอร์เรียตอบอย่างหนักแน่น
"อาเทอร์เรียออกไปก่อน ข้ามีเื่ส่วนตัวจะคุยกับท่านเ้านคร"คลาวพูดขึ้นและเดินไปข้างๆอาเทอร์เรียพร้อมกับกระซิบที่ข้างหูว่า
"ในอนาคตเขาจะเป็อาจารย์ของเ้านะ เ้าต้องรักษากริยามารยาทด้วยนะอาเทอร์เรีย"
"ในอนาคตไม่ใช่ตอนนี้ ในตอนนี้ถ้านายเป็อะไรไปแค่อาจารย์คนเดียวชั้นไม่สนหรอก"อาเทอร์เรียตอบ
"เหอ.. ชั้นจะพูดกับท่านเ้านครเกี่ยวกับอาจารย์ของชั้นน่ะ ท่านเ้านครเขาเห็นพลังเวทย์ของชั้นแล้วคุ้นเคย เขาอาจจะรู้เกี่ยวกับเวทย์ที่ชั้นตามหาอยู่ก็ได้"คลาวพูดกับอาเทอร์เรียตรงๆ
เมื่ออาเทอร์เรียได้ยินก็หน้าแดงแล้วเริ่มลุกออกจากที่นั่งไป
"เ้านี่ส่อแววเ้าเล่ห์แต่เด็กเลยนะ ฮ่า ฮ่า"ดีออนหัวเราะออกมา
ทางฝั่งของอาเทอร์เรียเมื่อออกมาจากห้องก็มุ่งตรงไปที่ห้องของตัวเอง ค้นกระเป๋าของคลาวพบกระดาษแข็งที่เอาไว้เขียนหนังสือแต่ก็ไม่พบอะไรผิดปกติ เลยลงไปที่ชั้นล่างของห้องสมุด ห้องฝึกฝนด้านในเป็ห้องขนาดใหญ่ราว800เมตรสามารถจุคนได้มากมาย แต่ด้านในนั้นกลับมีคนแค่6คนเท่านั้นจึงทำให้ด้านในห้องนั้นโล่งมาก
"ทุกคนมาทางนี้"ทหารคนนั้นได้พูดขึ้น
"คุณองค์รักษ์คุณมีชื่อไหมพวกเราจะได้เรียกถูก?"อาเทอร์เรียพูดขึ้น
"เรียกข้าว่าบราว"บราวตอบ
"พวกเ้าทุกคนก่อนจะฝึกฝนต้องรู้การทำงานของเครื่องก่อน เมื่อพวกเ้าจะฝึกฝนในที่นี้จะมีเครื่องเป็ของตัวเองเมื่แพวกเ้าสวมชุดแล้วเข้าไปในเครื่องร่างอวตาลของพวกเ้าจะไปโผล่อยู่ในสนามประลอง สนามประลองสามารถสร้างคนอื่นเพื่อมาเป็คู่ต่อสู้ให้ได้หรือจะสู้กันเองก็ได้โดยพลังจะถูกกักไว้ที่ 50% ของร่างจริง"บราวอธิบาย
"พวกเ้าอาจจะสงสัยทำไมแค่50% จะไปเรียกว่าฝึกได้ยังไง การฝึกไม่จำเป็ต้องใช้พลังทั้งหมดแค่เขาใจหลักการของเวทย์พวกเ้าก็แข็งแกร่งขึ้นแล้วจำไว้"บราวอธิบายเพิ่มเติม
.....