ในป่าที่ทึบมากๆผมกำลังเดินอยู่กับมิโกะสองคนโดยเป้าหมายของผมก็คือ บุพวิเคหะทวีปความจริงแล้วผมจะใช้การ์ดมุ่งไปยังปราสาทของมินเนสก็ได้แต่คุณเธอให้เหตุผลว่าอย่าพึ่งไปตอนนี้มันยังไม่ถึงเวลาที่จะไปที่นั่นเฮ้อผมนี่เกาหัวแหงกๆ เลย อีกอย่างหนึ่งท่านโกศาก็ได้ส่งของบางอย่างที่จำเป็ต้องใช้ในภารกิจครั้งนี้
กำไลข้อมือที่เชื่อมต่อกับระบบซึ่งของที่ท่านโกศาส่งมาก็คือ กล่องกักิญญาระดับ Xซึ่งเป็กล่องเล็กๆขนาดเท่ากับลูกบิดของเรานี่แหละ ลวดลายก็ธรรมดาๆ (ภายนอกนะ)เวลาใช้ก็แค่หยิบกล่องออกมาแล้วกดปุ่มสีฟ้า กล่องจะทำการดูดิญญาโดยอัตโนมัติกรณีนี้จะไม่สามารถดูดิญญาที่เป็ของผู้เล่นได้ การปล่อยออกมาก็แค่กดปุ่มสีเขียวแล้วจะมีหน้าจอและรูปของิญญาที่อยู่ในนั้นมาให้เลือก แล้วก็จิ้มๆเอาว่าจะปล่อยตัวไหนออกมาบ้าง หาก้าปล่อยทั้งหมดก็กดปุ่มสีแดงข้อมูลนี้เฟิร์สอธิบายให้ผมฟังครับ
ส่วนมินนี่กับมาซาร์ตอนนี้คุณเธอขอสนุกอยู่ในแหวนครับยังไม่อยากออกมาทีแรกผมนึกว่าพวกเธองอนผมซะอีก ก็เลยอยากเข้าไปหาเธอ เฟิร์สก็รู้ใจครับเธอบอกวิธีที่จะเข้าไปในแหวนเก็บสัตว์เลี้ยงให้ผม วิธีก็คือ ให้เอามืออีกข้างมากุมที่กำไลแล้วหาที่นั่ง จากนั้นก็บอกกำไลเลยว่า เข้าไปยังมิติในกำไลผมก็เข้าไปอยู่ในกำไลโดยเข้าไปเพียงจิตใจเท่านั้นครับความรู้สึกภายนอกยังมีอยู่ครบถ้วน ซึ่งมันก็เหมือนการแยกร่างแหละครับ
แต่พอผมได้เห็นในกำไลเท่านั้นแหละผมนี่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณเธอทั้งสองถึงอยากอยู่ในกำไลต่อก็ดูคุณเธอสิครับ กำลังสนุกกับการวาดวงเวท แล้วก็มีสิ่งต่างๆผุดขึ้นจากวงเวทเ่าั้ แล้วพื้นที่ในกำไลก็กว้างมากๆ ๆ ๆกว้างจนสามารถเก็บสัตว์ทั้งโลกเข้ามาได้อย่างสบายเลยล่ะผมก็เข้าไปหามินนี่และสอบถามเื่ต่างๆ
เธอก็มากอดแขนผมแล้วอธิบายยาวเหยียดถึงการสร้างและตกแต่งของพวกเธอทั้งูเาเอยแม่น้ำเอย ปราสาทเอย ป่า เขา ลำเนา ไพร ต่างๆ นานาเธอบอกว่าอยู่ในนี้แค่คิดว่าอยากได้อะไรในลักษณะไหนมิตินี้จะวาดวงเวทแล้วปรากฏออกมาให้เองแต่ต้องคิดให้ละเอียดๆ ไม่นั้นจะออกมาอีกแบบ
ซึ่งเธอก็บอกว่ากว่าจะทำได้แบบนี้ต้องฝึกกับมาซาร์อยู่ตั้งหลายเดือนตอนนี้ขอสนุกต่อกับการสร้างและตกแต่งมิติแห่งนี้ส่วนมาซาร์ตอนนี้คุณเธอไม่สนใจผมเลยครับ สนุกอยู่คนเดียวตอนผมเข้ามานี่เธอมาทักแล้วหอมแก้มผมฟอดหนึ่งจากนั้นก็บอกว่า ขอไปตกแต่งมิติก่อนนะแล้วก็วิ่งแจ้นเหมือนเด็กๆ ไปที่ทะเลทรายครับ
จากนั้นเธอก็สร้างสิ่งต่างๆขึ้นมา เฮ้อ ผมคุยกับมินนี่สักพัก ก็ออกจากแหวนไป เพราะคุณมิโกะเรียกผมแล้วครับอ๊ะๆ เื่มิโกะผมเล่าให้มินนี่ฟังแล้วนะครับผู้หญิงคนนี้ผมไม่อยากจะเชื่อใจเธอเลย แต่ขอเสแสร้งไปสักพักก่อนละกัน
เมื่อมินนี่ได้ฟังคุณเธอก็บอกว่าอยากให้มิโกะมาเห็นมิติที่พวกเขาสร้างกัน(มินนี่ยังไม่รู้ว่าผมไม่ค่อยชอบมิโกะ)เธอบอกว่าว่าง ๆ ให้ผมพามาด้วย ส่วนเื่อาหารการกินคุณเธอบอกว่าสามารถประกอบอาหารจากวัตถุดิบในนี้ได้งี้อ่ะ ผมนี่งงเลยคุยได้แค่นิดเดียวผมก็ออกมา แล้วก็เดินทางต่อ
ระหว่างทางที่พวกเรากำลังไปนั้นผมเลือกเส้นทางที่มีมอนเตอร์ระดับน้อยๆจากการนำทางของเฟิร์สส่วนเื่จัดการมอนเตอร์ก็ไม่มีปัญหาอะไรคุณมิโกะเธอออกโรงจัดการเองหมดเลยผมก็เป็แนวหลังที่ดีคอยเก็บิญญามอนเตอร์ที่เธอจัดการจนตอนนี้ได้สองร้อยกว่าดวงแล้วครับพอเดินทางมาได้สักพัก (สี่วันกว่าๆ) เธอก็ถามผมขึ้นมา
“นี่ เส้นทางพวกนี้ทำไมมันดูเรียบง่ายมอนเตอร์ก็ไม่ค่อยมี (เธอจัดการไปแล้วสองร้อยกว่าตัว) แถมยังไม่ค่อยโหดอีกคุณรู้เส้นทางพวกนี้ใช่ไหมคะคุณออฟ”เธอถามครับหลังจากจัดการมอนสเตอร์เสร็จไปอีกตัว
“อ่าครับ พอดีผมมีแผนที่ของเส้นทางนี้ครับ” ผมตอบผมไม่ได้โกหกนะครับ แผนที่ก็คือเฟิร์สไงแต่ผมบอกไม่หมดเท่านั้นเอง
“แล้วคุณได้แผนที่มาได้ยังไงเหรอคะถ้าเอาไปขายให้กิลด์ใหญ่ๆ นี่ได้ราคามหาศาลเลยนะคะเพราะตอนนี้หลายกิลด์กำลังรวมพลเพื่อบุกเบิกทวีปนี้อยู่ ถ้าได้แผนที่ของคุณละก็การบุกเบิกคงเป็ไปได้อย่างง่ายดายแน่เลยค่ะ” มิโกะให้ความสนใจกับแผนที่เหมือนเธอ้าจะนำมันไปทำอะไรสักอย่างแค่รู้สึกนะ แต่ผมก็ตาม ๆ น้ำไปก่อนเกิดอะไรขึ้นค่อยว่ากันทีหลังก็อยากจะลองเชื่อไอ้ชัยดูนั่นแหละครับ
“ความลับครับอีกอย่างแผนที่นี้มีแต่ผมคนเดียวที่ใช้ได้”ผมอธิบายเพราะมีแต่ผมจริงๆ ที่ใช้ได้
“ทำไมคุณไม่นำทางไปพวกกิลด์ใหญ่ๆ เอาล่ะค่ะค่าจ้างนี่รับรองว่าสูงลิ่วแน่ๆ ” เธอทำตาเป็ประกายวับวาวพูดโน้มน้าวใจให้ผมอยากเข้าร่วมกับกิลด์ใหญ่ๆ
“ไม่ดีกว่าครับ ผมไม่ชอบคนเยอะครับ” ผมตอบไปตามตรงแค่คุณเธอผมก็ขยะแขยงแล้วครับ
“แล้วทุกทีนี่คุณเดินทางคนเดียวตลอดเลยเหรอคะ” เธอพยายามเก็บข้อมูลจากผม ผมจะพยายามให้ในส่วนที่ให้ได้ก็แล้วกัน
“อ่าครับ” ผมตอบไปแบบนี้แหละครับ
“คุณใช้อาวุธอะไรในการเอาตัวรอดคะเพราะตลอดการเดินทางฉันไม่เห็นคุณพกอาวุธสักอย่างเลยนี่คะ” เอาล่ะสิครับเธอถามมาแล้ว ผู้หญิงคนนี้คงอยากได้ข้อมูลจริง ๆ สินะครับ
“เอ่อ...”เอาล่ะสิครับผมจะตอบยังไงดีล่ะ แบบว่าผมยังไม่ได้สังหารมอนสเตอร์สักกะตัวแถมอาวุธของผมถ้าจะใช้จริงๆ ก็เป็อาวุธทั้งเก้า (หมัด เท้า เข่า ศอก ศีรษะ)แต่ว่าเมื่ออยู่กับเธอผมต้องทำตัวให้เป็คนอ่อนแอเข้าไว้และทำเป็พ่อพระคนดีศรีสังคมแบบเสแสร้งไปก่อน ครั้นจะใช้อาวุธในกระเป๋าก็ไม่ได้ ระดับมันสูงเกินไป ขืนเธอเห็นนี่แย่แน่มีหวังโดนขอยืมแบบไม่มีวันคืนแน่นอน จะใช้มีดเริ่มต้นก็ไม่ได้อีก ระดับน้อยเกินไป
“ไม่อยากบอกก็ไม่เป็ไรค่ะ” เธอกดดันผมครับดูจากตาที่กำลังเศร้าลงก็รู้ว่าเสแสร้ง
“...อาวุธที่ผมใช้ก็คือดาบกับธนูครับ” ผมจำเป็ต้องตอบนะครับสวมบทเป็พ่อพระนี่ลำบากใจชะมัด
“ว้าว ใช้เป็ทั้งสองอย่างเลยเหรอคะ” เธอทำตาโตครับคงได้ข้อมูลเพิ่มไปอีกอย่างแล้วล่ะสิ
“ว่าแต่ใช้ทั้งสองอย่างไม่ได้เหรอครับ” ผมเอียงคอเสแสร้งไปตามมารยาท
“ได้สิคะ เกมนี้ใครจะใช้อะไรก็ได้ กี่อย่างก็ได้แต่ที่มีอาชีพก็เพราะอาชีพนั้นจะเพิ่มพลังโจมตี ทักษะ และความสามารถในสายนั้นๆให้กับเราค่ะ อย่างเช่นเวลาเราใช้ดาบไปสู้กับผู้ที่มีอาชีพเกี่ยวกับดาบถึงแม้จะเป็ดาบระดับเดียวกัน เล่มเหมือนกัน เปอร์เซ็นต์แพ้เราจะมีสูงมากๆ ค่ะไหนจะทักษะของเขาอีก อีกอย่างอาวุธบางเล่มก็จะใช้ได้เฉพาะอาชีพนั้นๆ ก็มีค่ะ” เธออธิบายพยายามทำว่าตัวเองรู้เยอะในรายละเอียดเหล่านี้คงเห็นว่าผมเป็นักผจญภัยมือใหม่แหละมั้ง
“อ๋อ งั้นเหรอครับ แบบนี้ผมก็กลายเป็คนอ่อนแอเลยละสิเนี่ย ฮะๆ” ตอบไปแบบนั้นเพราะอยากรู้ว่าเธอจะพูดอะไรต่อ
“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะว่าแต่ขอฉันดูอาวุธของคุณได้หรือเปล่าคะ”เอ้าๆ ๆ ๆเวรตระไร ผมนี่นึกหาคำพูดเลยยัยนี่ได้คืบเอาศอก ได้ศอกเอาวา เดี๋ยวยัยนี่คงเอ่ยขอยืมอาวุธผมใช้แน่
“ผมว่าอย่าพึ่งดูตอนนี้เลยครับ เดี๋ยวเดินทางสักพักคุณก็จะเห็นเองแหละครับถึงตอนนั้นจะดูยังไงก็ได้เต็มที่เลยครับ แฮะๆ ”ผมเกาหัวทำท่าทางเหมือนเขินๆแบบให้เธอนึกว่าผมอายที่จะเอาอาวุธออกมาให้ดู ทั้งที่จริงแล้วไม่อยากให้ดูเฟ้ย
“ค่าๆ ๆไว้ถึงตอนนั้นฉันจะยืมไปดูสักวันหนึ่งเลยดีไหมคะ อิอิ” เหมือนเธอจะเข้าใจนะครับเข้าใจซะเมื่อไหร่ จะยืมไปดูสักวันงั้นเหรอ ยืมตลอดไปเลยสิไม่ว่า
“แบบนั้นเขาไม่เรียกว่ายืมดูแล้วครับ” พูดไปลองเชิงแบบนี้แหละครับ
“อิอิ ค่าๆ ปะเราเดินทางต่อกันเถอะ” คราวนี้เป็เธอที่เอ่ยปากชวนผมเดินทางต่อสารเล.. เอ้ย สุดยอดมาก ๆ
“ครับๆ เดี๋ยวผมขอไปทำธุระส่วนตัวแป๊บนึงนะครับ” ที่บอกแบบนี้เพราะกะจะหาอาวุธระดับต่ำๆ มาสักเล่มสองเล่ม ถ้าเธอคิดจะยืมไม่คืนคงต้องให้ไปตามารยาทก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะโลภขนดไหน
“ค่ะ ฉันจะรออยู่แถวๆ นี้นะคะ” อืม แบบนี้แหละที่้าอยู่รอเก้อคนเดียวเถอะจะหนีไปให้ไกลเลย ผมก็คิดแบบนั้นแหละครับ แต่จริง ๆไม่หนีหรอก
“ครับ ผมไปก่อนนะ”เธอก็พยักหน้าให้ผมผมก็เดินออกไปทางด้านหลัง ไม่ใช่ว่าผมไปไหนหรอกนะครับผมจะไปหาอาวุธนั่นแหละครับพอผมเดินมาจนลับตาเธอผมก็เรียกเฟิร์สมาคุยทันใด
“นี่เฟิร์ส ในกำไลมีอาวุธที่เป็ดาบกับธนูไหม” ผมต้องถามเธอเพราะผมไม่รู้ว่ามีอะไรบ้าง
“มีแต่ดาบค่ะ ระดับสูงๆ ทั้งนั้นเลยนะคะ” เฟิร์สตอบกลับ
“เอ่อ เอาไงดีครับ ผมอยากได้ดาบระดับต่ำๆเอาระดับที่คนทั่วไปใช้กันแหละครับ” ผมบอกความ้ากับเธอเฟิร์สนิ่งไปสักพัก
“ระดับD-Cแบบคนทั่วไปไม่มีหรอกค่ะB ก็ไม่มี มีแต่ระดับ Aขึ้นไปค่ะซึ่งเป็ของหายากมาก” ให้ตายสิครับเื่นี้สอนให้รู้ว่ายิ่งมีมาก ยิ่งอยากได้น้อย และของน้อยมีค่ากว่าของมาก
“แล้วถ้าผมตีมอนเตอร์ละครับมีโอกาสที่จะได้ดาบกับธนูไหมครับ” ผมรีบถามเฟิร์สเพื่อหาวิธีแก้ไข
“ได้สิคะ ระดับโชคของนายท่านนี่สบายมากอยู่แล้วค่ะแค่ตั้งจิตโจมตีมอนเตอร์แล้วนึกให้ดรอปดาบกับธนูก็เป็อันเสร็จสิ้นค่ะแต่ต้องเป็มอนสเตอร์คลาส 1 ขึ้นไปนะคะ”เฟิร์สอธิบายให้ฟัง
“แล้วแถวนี้มีมอนเตอร์ที่ว่าอยู่หรือเปล่าครับ” ผมถามเฟิร์สเพราะเธอเป็ดั่งแผนที่โลก
“มีค่ะ อยู่ตรงหน้าของนายท่านอีกหนึ่งกิโลเมตรกับสามสิบเมตรยี่สิบเอ็ดเซ็นค่ะ” เธอระบุตำแหน่งแบบละเอียดความจริงไม่ต้องเอาเซ็นมาก็ได้นะเฟิร์ส
“จัดไปอย่าได้เสีย”วูปปผมพุ่งด้วยความเร็วสูงไปหามอนสเตอร์ทันทีแต่ว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้กลับอยู่ในสายตาของมิโกะซะแล้ว
มิโกะ
ระหว่างเธอรอก็รู้สึกว่าผมไปนานเหลือเกิน(ยังไม่ถึงห้านาทีเลย) เธอจึงออกมาตามหาผมแต่พอเดินมาสักพักก็เห็นผมยืนคุยกับกำไลตัวเองแต่ฟังไม่ออกเพราะเสียงไม่ถึง(นี่ถ้าผมฉี่ หรือปล่อยหนักนี่คงเห็นภาพอุบาทแน่ๆ)ความจริงแล้วทางระบบมีขายห้องน้ำชั่วคราวอยู่ครับ ใช้ได้หนึ่งเดือนก็ต้องซื้อใหม่ราคาก็ห้าเหรียญเงินสำหรับเกรดต่ำ และจะสูงขึ้นไปเรื่อยๆ แบบถาวรก็มีนะครับแต่ถ้าใครไม่อยากเปลืองตังค์ก็ป่าเขาลำเนาไพร
แต่ว่าเต็นท์ระดับสูงๆก็มีห้องน้ำส่วนตัวด้วยนะเออ ถามว่าผมรู้ตัวหรือเปล่า ขอบอกเลยว่ารู้ตัวครับ แม้ผมไม่ได้แผ่พลังสักกะอย่างก็ตามแต่ตอนที่ผมพุ่งไปหามอนสเตอร์นี่ผมเปิดทิพยจักษุ และพุ่งไปยังเป้าหมายทันทีและมิโกะก็เห็นผมด้วย แบบอยู่ดีๆ ผมก็หายแว๊ปไปเลย แถมยังมีสายลมพัดตามมาทีหลังอีกแต่เธอก็ไม่ได้ตามผมไปหรอกครับ
“คุณออฟ คุณมีฝีมือขนาดนี้เลยเหรอคะ แถมยังความลับเยอะอีกถ้าคุณไม่อยากบอกฉันก็ไม่เป็ไรค่ะเพราะสักวันหนึ่งฉันจะทำให้คุณเปิดเผยมันออกมาเอง”เธอกล่าวออกมาเบาๆจากนั้นเธอก็เดินกลับไปที่เดิมทันที เฮ้ยอะไรจะขนาดนั้นพึ่งเจอกันไม่ถึงสองวันเลยนะเอ้ย
ด้านของผมบ้าง
หมาป่าฝูงหนึ่งกำลังพักผ่อนกันอยู่มีจ่าฝูงคลาสสองระดับ 50 หนึ่งตัว ลูกฝูงคลาส 1 ระดับ 75ทั้งนั้นมีจำนวนแปดตัวรวมจ่าฝูงก็เก้าตัว ขณะที่จ่าฝูงกำลังเล็มขนตัวเองอยู่นั้นทุกอย่างก็มืดสนิทเหมือนกับไฟดับ (แล้วก็เข้าไปอยู่ในกล่องเก็บิญญา)
ฉัวะ
2,075,902,0002,076,000,000 2,079,000,000 ...
ผู้เล่นอตวสัตถาทำการสังหารหมาป่าขนแดงคลาส 1 เลเวล 75 จำนวน 8 ตัว ท่านไม่ได้รับค่าประสบการณ์แต่เนื่องจากท่านได้ติดลูกแก้วประสบการณ์ที่กำไลผู้เล่น จึงทำให้ค่าประสบการณ์16,000 หน่วยถูกย้ายไปเก็บในลูกแก้วค่ะ
ผู้เล่นอตวสัตถาทำการสังหารจ่าฝูงหมาป่าขนแดงคลาส 2 เลเวล 50จำนวน 1 ตัว ค่าประสบการณ์ 12,000 หน่วยถูกย้ายไปเก็บในลูกแก้วค่ะ
ค่าประสบการณ์ลูกแก้วลูกแรกตอนนี้เก็บได้28,000/500,000 หน่วย (ลูกแก้วได้มาจากท่านโกศานะครับ ได้มาจำนวน 1000 ลูกผมติดไว้กับกำไล 5 ลูก ลูกหนึ่งบรรจุได้ 500,000 ครับ)
ผู้เล่นอตวสัตถาได้รับดาบเพลิงเขี้ยวหมาป่าขนแดง ระดับ B1 เล่ม
ดาบเขี้ยวหมาป่าระดับC 2 เล่ม
ธนูเพลิงระดับ C 2เล่ม
ได้รับเขี้ยวหมาป่าระดับC 4 อัน
ได้รับหนังหมาป่าขนแดงระดับC 6 ผืน
ได้รับเงินจำนวน 2 เหรียญทอง 45 เหรียญเงิน 700 เหรียญทองแดงค่ะ
“โหแค่จัดการ คลาส 1 กับคลาส 2แค่ไม่กี่ตัวก็ได้ของขนาดนี้แล้ว โกงจริงนะครับ”
“ไม่โกงหรอกค่ะ ปรกติต้องใช้ผู้เล่นคลาส 2 จำนวน 50คนขึ้นไปถึงจะจัดการได้นะคะแล้วบริเวณนี้ก็มีแค่หมาป่าขนเทานี่แหละค่ะที่ระดับคลาสสูงที่สุดแล้วที่คุณมิโกะจัดการตลอดสี่วันที่ผ่านมา ยังไม่มีตัวไหนเกินระดับ 80 ด้วยซ้ำ”
“อ๋อๆ ครับๆ ไปหามิโกะก่อนละ เดี๋ยวเขาจะรอนาน” วูปปผมมาปรากฏที่เดิมเมื่อกี้ แล้วก็เดินไปหามิโกะ นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งรอผม
“ทำธุระเสร็จแล้วเหรอคะ”เธอถามผมด้วยท่าทีปกติแหมเนียนจริงนะแม่คุณ
“อ่าครับ เสร็จแล้วล่ะ เราเดินทางกันต่อเถอะครับอีกสองชั่วโมงค่อยพักทานข้าว” ผมตอบปัด ๆ รู้สึกไม่ค่อยชอบอีกแล้ว
“ไปกันเถอะค่ะ มื้อนี้ฉันอยากกินอาหารฝีมือคุณด้วยไถ่โทษที่คุณไม่ยอมเอาอาวุธออกมาให้ฉันดู อิอิ” เธอพูดน้ำเสียงเชิงตลกแต่ผมรู้ว่าเธอ้าอะไร เฮ้อ ถ้าอยากได้อาวุธจะให้สักเล่มก็ได้
“แต่ว่าผมทำอาหารไม่เก่งนะครับ” ผมยกมือเปรยๆทันที
“ไม่เป็ไรหรอกค่า ฉันเตรียมข้าวกล่องมาแล้ว” นี่แสดงว่าถ้าไม่อร่อยนี่เธอจะกินข้าวกล่องสินะเฮ้อ ผู้หญิงแบบนี้นี่มันไม่น่าคบจริง ๆ
“อืม.. เอ้ย! เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ” เกือบหลุดคำพูดอื่นออกมาแล้วสิเราผมกับมิโกะก็เดินทางกันไปสักพักแต่ว่าระหว่างที่เรากำลังเดินทางกันอยู่
อีกด้านหนึ่ง
“ท่านอเล็กครับ เราเจอคุณหนูมิโกะแล้วครับตอนนี้กำลังเดินทางกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่ที่ป่าตรงหน้าเรานี่แหละครับ” ชายคนหนึ่งสวมชุดดำทั้งตัวมารายงานกับชายหนุ่มที่สวมชุดซามูไรสีทองทั้งตัวดาบสองเล่มที่เหน็บเอวบ่งบอกได้ว่าเป็อาวุธระดับสูงแน่นอน
“ดี ให้ส่งคนไปดักหนึ่งพันคน เอาระดับสูงๆ ไปกับฉันฉันจะไปหามิโกะและฉุดเธอมาซะ ในเมื่อเธอเป็คู่หมั้นฉันอยู่แล้วอีกอย่างเธอทำแสบมากนะมิโกะที่ล้มงานหมั้นจนฉันอับอายขายหน้าคราวนี้แหละฉันจะทำให้เธอได้รู้ว่าฉันมีอำนาจแค่ไหนไม่ว่าจะเป็ในเกมหรือนอกเกมก็ตาม หึหึหึ พวกนาย!! ไปเตรียมกำลังพลได้” อเล็กออกคำสั่งลูกน้อง
“ครับ (ประสานเสียง) ”
อเล็กลูกชายของนักธุรกิจชื่อดังอันดับหกของโลก เขาเป็ชายหนุ่มลูกครึ่ง ส่วนสูง 185หน้าตาคมเข้ม ผมสีออกทองๆ ตาสีน้ำตาล อเล็กนั้นเป็คนที่มีนิสัยบ้าอำนาจอยากได้อะไรต้องได้ โดยเฉพาะมิโกะ ที่เป็ลูกสาวของนักธุรกิจชื่อดังเหมือนกันแต่อยู่ในระดับสิบของโลก อเล็กชอบในความสวยใสของมิโกะที่ติดท๊อปสิบของโลกและอยากเอาเธอมาเป็ของเขาให้ได้ แต่มิโกะไม่ได้ชอบอเล็กสักนิดเลยเธอจึงปฏิเสธตลอด
แต่อเล็กไม่ยอมแพ้เมื่อเข้าทางหญิงสาวไม่ได้ก็เข้าทางพ่อแม่ซะก็สิ้นเื่แล้วพ่อแม่ของเธอก็เห็นดีเห็นงามด้วยเพราะอเล็กเอาผลประโยชน์ทางธุรกิจมาล่อและแผนการทั้งหมดก็ประสบความสำเร็จจนถึงวันหมั้น และวันนั้นเองที่มิโกะพังงานจนเละแถมยังตะคอกใส่อเล็กจนเขาอับอายขายหน้าอีก
เมื่ออเล็กรู้ว่ามิโกะเข้ามาเล่นเกมที่เขากำลังเล่นอยู่ก็เกิดความคิดที่อยากได้เธอมาครอง(เกมนี้ระบบไม่ปิดกันการกระทำของผู้เล่นนะครับ)จึงสั่งให้ลูกกิลด์ตามหาจนเจอมาครั้งหนึ่ง แต่มิโกะก็หนีไปได้และครั้งนี้เป็ครั้งที่สอง ซึ่งเขาจะไม่ยอมพลาดโอกาสเด็ดขาด
อเล็กผู้เล่นคลาส5 เลเวล 31 อาชีพซามูไร หัวหน้ากิลด์มุรามาสะ กิลด์อันดับหนึ่งของเกม(นี่เป็ข้อมูลคร่าวๆ นะครับ)
อาวุธดาบคู่มุรามาสะ ระดับ A
เกราะมุรามาสะระดับ A
เื 1,276,870
ปราณ 405,700
เวท –
จิต 176,000
สถานะของอเล็กครับอิอิ รู้สึกว่าน้อยจังเลยใช่หรือเปล่าครับ ผมก็ว่างั้นแหละ มันน้อยอ่ะแต่ว่าถ้าเลื่อนคลาสหกเมื่อไหร่ สถานะเกินล้านแน่นอนครับเพราะการจะเลื่อนคลาสหกนั้น ยากสุดๆ ๆ ๆ ถ้าเลื่อนได้ก็เป็ผู้มีฝีมือระดับเทพเลยยิ่งเป็คลาสเจ็ดยิ่งไปใหญ่ แบบเก่งเวอร์เลยครับ อิอิ
…………………………………………………………………………..
4K
