ตอนที่ 5 : ผู้บุกรุกจากท้องฟ้า
เสียงไซเรนเวทมนตร์ดังลั่นไปทั่วโรงเรียนวรามนตราลัย คาถาสัญญาณสีแดงสาดกระทบกำแพงปราสาทเวท ม่านพลังเวทย์กางออกห่อหุ้มโรงเรียนทั้งแห่งไว้ นักเรียนหลายร้อยคนรีบแตกตื่นออกมาที่ลานกลางแจ้ง ใบหน้าทุกคนเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสับสน
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่!?” คิมหันต์ถาม พลางหอบกระเป๋าคาถามากอดแน่น
“ข้างบน…ฟ้า!” เมขลาเงยหน้าขึ้น เธอเห็นแสงสีเขียวพุ่งเป็ลำลงมาจากฟากฟ้า ราวกับดวงดาวตก แต่พอลงมาถึงกลางท้องฟ้าเหนือกรุงเทพฯ มันกลับแตกตัวออกเป็ยานประหลาดหลายลำ รูปร่างคล้ายแมงป่องโลหะขนาดมหึมา
เพชรแทบลืมหายใจ “นั่นมัน…มนุษย์ต่างดาวจริงๆ เหรอ?”
ศิริพรยกมือขึ้นจับไม้เท้าประจำตัวที่แกะสลักลายอักขระไทยโบราณ ดวงตาแน่วแน่ “ถ้าไม่ใช่แล้วมันคืออะไรล่ะ? โรงเรียนเราถึงได้กางม่านป้องกันทั้งแห่งแบบนี้!”
ทันใดนั้น อาจารย์ใหญ่วรางคณา ปรากฏตัวกลางลานเสียงดังราวสายฟ้า “นักเรียนทุกคน ตั้งสติ! ศัตรูที่มาไม่ใช่มนุษย์ เราต้องรวมพลังกันปกป้องโรงเรียนและเมืองไทยไว้!”
ท้องฟ้าสีครามค่อย ๆ ถูกปกคลุมด้วยเงาดำจากยานรบต่างดาว แสงเลเซอร์สีแดงสาดลงมายังพื้นดิน เป้าหมายแรกคือย่านชานเมืองกรุงเทพฯ เสียงะเิดังสนั่นะเื แม้จะอยู่ไกลแต่ทุกคนก็รับรู้ถึงแรงสั่นะเื
คิมหันต์กัดฟันแน่น “พวกเราจะอยู่เฉยๆ ไม่ได้แล้ว!”
เพชรพยักหน้า “ใช่ ถึงเรายังเป็นักเรียน แต่ก็เป็นักเรียนเวทย์มนตร์!”
เมขลาก้าวมาข้างหน้า เสียงเธอสั่นเล็กน้อยแต่เปี่ยมด้วยความกล้า “เราต้องปกป้องบ้านของเรา”
ศิริพรยกไม้เท้าขึ้นสูง “ถ้าอย่างนั้น…พวกเราจะสู้ไปด้วยกัน!”
ลานกลางแจ้งสว่างวาบขึ้นจากเวทป้องกันที่นักเรียนทุกคนร่วมกันร่าย ขณะเดียวกัน ยานลำหนึ่งแยกออกจากฝูงใหญ่ มันเล็งตรงมายังโรงเรียนวรามนตราลัยโดยตรง…
--
จบตอนที่ 5