“ผมดีใจจังเลยที่ มีคุณเป็ภรรยา และแม่ของอคินผมคิดว่าผมรักคุณนะแล้วคุณล่ะเริ่มรักผมหรือยัง” พอเควินพูดจบเท่านั้นมลจิราถึงกับหน้าแดงเอาแต่ก้มหน้า
“ม่อนก็รู้สึกดีกับคุณคะ แต่ตอนนี้ยังบอกความรู้สึกนี้ไม่ได้ แต่ม่อนอยากให้เราเรียนรู้กันไป ให้รู้ใจตัวเองและสร้างความมั่นคง เข้มแข็งให้ครอบครัวเราความรักอาจเป็สิ่งจำเป็สำหรับหญิงชาย แต่ไม่วันใดวันหนึ่งก็มีโอกาสจืดจางถ้าคู่เราจะเริ่มจากความเข้าใจ ความรู้สึก ดีดี แล้วค่อยเปลี่ยนเป็ความรักจะแปลกไปไหมคะ” ว่าแล้วมลจิราก็ค่อย ๆ เงยหน้ามองเควิน เธอไม่อยากบังคับใครให้มารักบางครั้งความใกล้ชิดอาจทำให้คนเข้าใจผิด นานวันเข้าหลังจากรู้ใจตัวเองความรู้สึกอาจเปลี่ยนสู้ตอนนี้ค่อย ๆ เรียนรู้กัน ไปพร้อมกับการเติบโตของอคินดีกว่าถ้าความรู้สึกของเราทั้งคู่ แข็งแรงขึ้นเราสองคนก็จะได้เฝ้ามองการเจริญเติบโตของอคินไปด้วยกัน แต่ถ้าไม่ อย่างน้อยลูกก็คือสิ่งที่สวยงามที่เราสองคน จะมอบให้แก่กันมลจิราไม่อยากหวังเพราะกลัวผิดหวัง
“ครับผมเข้าใจเราคงต้องใช้เวลาเรียนรู้กันอีกมากแต่ผมให้สัญญากับคุณได้ข้อหนึ่งผมจะซื่อสัตย์กับคุณคนเดียว จะดูแลครอบครัวของเราให้ดีที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนนี้จะทำได้”
“ขอบคุณค่ะม่อนก็เหมือนกัน” พูดจบมลจิราก็จูบแก้มสาก ติดกัน สองครั้ง
“ยั่วผมเหรอ ได้เลยครับแม่เ้าลูกชิ้น คืนนี้พ่อขอแบ่งนมดื่มหน่อยนะ”ว่าแล้วก็มุดหน้าลงไปหาหน้าอกอิ่มจัดการเข้าเต้าแทนลูก ที่นอนหลับไป
แล้วทุกอย่างก็ดำเนินไปจนย่างเข้าวันใหม่เช้านี้เควินตื่นนอนด้วยหน้าตาที่สดชื่น ส่วนมลจิรายังคงนอนหลับเมื่อคืนหลังจากเสร็จภารกิจเข้าเต้าเ้าลูกชิ้นตื่นมาตอนที่มลจิราหลับไปแล้วเควินจึงนำนมที่มลจิราปั้มไว้มาอุ่นให้อคินดื่มจนหลับไป ตอนนี้ นอนก้นโด่ง ดูดปากจุบจับอยู่เมื่อคืนพอคว่ำได้วันนี้คว่ำโชว์แต่เช้า ผ่านไปสักพัก อคินตื่นนอนเควินจึงจัดการอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วอุ้มออกมาให้เดฟดูแลต่อ ส่วนยายละอองแก้วตื่นมาทำข้าวต้มทรงเครื่องแต่เช้า“ยายครับยังปวดอยู่ไหม ตื่นแต่เช้าเลย”
“ไม่แล้วจ้าตอนนี้เืหยุดไหลเหงือกก็หายบวม ยายทำข้าวต้มไว้นะม่อนยังไม่ตื่นเหรอ”
“ยังครับ ผมเลยยังไม่ปลุก ่นี้เ้าลูกชิ้นกินนมเยอะเลยปล่อยให้นอนพักครับ”
“อือ ดี ๆ แล้วเควินไปทำงานหรือเปล่าวันนี้ “
ไม่ครับวันนี้ แด๊ด-มัม จะมาว่าแต่อาหารที่ต้องทำวันนี้จะต้องซื้ออะไรบ้างครับผมจะให้เดฟกับโทนี่ไปซื้อมาเตรียมไว้ให้
“งั้นยายจดรายการให้นะ”
“ครับ” ยายละอองแก้วนั่งจดรายการสั่งซื้อของตามเมนูที่ได้ยินเมื่อวานแค่เพิ่มอย่างอื่นไปอีกเผื่อไว้เมื่อเรียบร้อยจึงส่งรายการให้เดฟ
“ได้เลยครับยาย ผมกับโทนี่จะไปจัดการให้ แต่ถ้า้าอะไรเพิ่มเติมโทรบอกได้นะครับ”
“จ้าพ่อ หรือถ้าเจออะไรที่อยากกินก็ซื้อมานะ ยายจะทำให้กินกัน ไม่ต้องเกรงใจนะ“
“ได้เลยครับ ไป โทนี่ วันนี้เราเป็คุณพ่อบ้านจ่ายตลาดกัน” หลัจากทั้งสองออกไปสักพักมลจิราก็เดินออกมา ชบาก็มาถึงพอดี
“ยายจ๋าชบามาแล้ว อคินพี่ชบาคิดถึง” เมื่อเข้ามาแล้วชบารีบล้างมือและรีบจะมาอุ้มเ้าลูกชิ้นแต่ยังไม่ทันจะได้อุ้ม
“อุ๊ย อคินคว่ำได้แล้วเหรอ เก่งมากเลย” เ้าลูกชิ้นเมื่อได้ยินเสียงคุ้นเคยจึงยิ้มโชว์เหงือกแถมฟันที่เพิ่งงอกชบาเห็นดังนั้น จึงคิดในใจ นี่ผ่านไปแค่คืนเดียวเธอพลาดพัฒนาการของเ้าลูกชิ้นไปขนาดนี้เลยเหรอทั้งคว่ำได้ทั้งฟันงอก
“จ้าฟันอคินเพิ่งงอกเลยเหงือกเมื่อวาน ส่วนเมื่อคืนก็เพิ่งจะคว่ำได้”
“โอยอคิน แบบนี้ พี่ชบาไม่ไหวแล้วนะครับ อย่ารีบโตนะแบบนี้ฟัดง่ายสุด” ว่าแล้วก็ฟัดเ้าเด็กอ้วนส่งเสียงน่ารักออกมาส่วนมลจิราเมื่อเห็นดังนั้นจึงเข้าไปทานอาหารเช้า เควินจึงมานั่งด้วย
“ม่อนผมจะให้แม่บ้านมาช่วยทำงานบ้านนะคุณจะได้เหนื่อยน้อยลงอคินเริ่มโตเริ่มซน ตัวก็อวบขึ้น อีกอย่างคุณจะได้ดูแลยายได้เต็มที่ จะให้พักที่บ้านโน้นว่าจะหาสักสองคนทั้งงานบ้านและซักเสื้อผ้าทั้งของบ้านนี้และจะต้องดูแลของเดฟกับโทนี่ด้วย ส่วนเื่อาหารแล้วแต่คุณกับยาย”
“ได้ค่ะ เลือกคนที่ใจเย็นหน่อยนะคะ อยู่กับคนแก่กับเด็กอ่อนม่อนอยากได้คนที่มีอายุหน่อยเผื่อว่างจะได้คุยกับยายยายจะได้มีเพื่อนด้วย”
“ได้เลยครับเมีย ผมรอให้คุณขอมานานาแล้ว “กล่าวจบเอามือปัดแก้มข้างที่มีลักยิ้มของมลจิราคนโดนปัดได้แต่ก้มหน้าก่อนจะเอ่ยออกมา
“ขอบคุณคะ” เมื่อทานข้าวเสร็จมลจิราจึงออกมาช่วยยายเตรียมทำขนมเปียกปูนและลอดช่อง
232
