เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

    ตอนที่ห้าสิบห้า การเดินทางครั้งใหม่

    ตอนที่ห้าสิบห้า การเดินทางครั้งใหม่

    ตึก ตึก ตึก

    เสียงหัวใจของคนทั้งห้องดังสลับกันแต่ผมสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน

    ด้วยสติปัญญาและความรู้สึกถึงมานาที่อยู่รอบกายแล้วการมี Dex ,มากขึ้นก็ทำให้ผมสัมผัสสิ่งต่างๆรอบกายได้ดีขึ้นด้วยเมื่อผสานค่าสถานะหลายอย่างเข้าด้วยกันมีผลเป็นทวีคูณ

    ว่าการเพิ่มขึ้นมาของ DEX ประสานเข้ากับการคิดได้ไวของ INT และการสงบใจที่มากขึ้นของWIS

    ทำให้ผมรู้สึกสงบมาแม้สัมผัสรอบข้างจะเหนือมนุษย์ไปแล้วก็ตาม

    วันหนึ่งนี้ผ่านไปอย่างยาวนานและผมไม่ใช่คนที่อ่อนแอออกจากห้องมองคานาเอะจากในรถไฟและหนีไปไกลๆ

    ตอนนี้ผมมีพลัง

    มีหญิงที่ตนเองรัก

    และมีทางเลือกที่จะก้าวไปข้างหน้า

    แต่มันเกิดความหวาดกลัวบางอย่างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกต่อไปนี้ผมไม่สามารถโทษใครได้อีกแล้ว

    ต่อไปนี้ทุกอย่างคือทางเลือกและความรับผิดชอบของผมคนเดียวเท่านั้น

    วี๊ด

    ปึง

    ผมรับไปป์ของอาจารย์เอาไว้ได้ด้วยมือของผมที่ไม่ใช่แม้แต่อยู่ในร่างของThe Beast ด้วยซ้ำ

    อาจารย์พยักหน้า

    “ยังมีสติอยู่นี่นะ ไปเถอะอย่ากังวลและถ่วงเวลาต่อไปอีกเลย หากเจ้าต้องไปก็จงต้องไปข้างหน้า คอยสักเท่าไรเวลาที่เจ้ารู้สึกว่าพร้อมก็ไม่มีวันมาถึงหรอก มีแต่ต้องลงมือทำเท่านั้นล่ะ”

    อาจารย์กล่าวแบบอาจารย์ในแนวโชวเน็น

    ผมเคยคิดว่ามันน้ำเน่า

    แต่ตอนนี้ผมดันรู้สึกว่าที่ผมเลือกมาหาอาจารย์ คือการตัดสินใจที่ถูกครั้งหนึ่งในชีวิตของผมเลย

    การที่เจอคนที่เชื่อมั่นในสิ่งที่ตนเองพูดจริงๆพูดต่อหน้ามันโน้มน้าวจิตใจคนได้จริงๆนั่นล่ะ

    หรือผมจะอ่อนแอลงนะ?

    ผมมองไปทางคานาเอะมันคือความอ่อนแอที่ผมเลือกเองสินะ

    Pick your poison

    คุณเลือกยาพิษของคุณเอง

    “ฮืม ตัดสินใจได้แล้วสินะ”

    อาจารย์พยักหน้าเมือ่เห็นสีหน้าของผม

    “ครับ ผมจะทำตามคำแนะนำของอาจารย์เปิดห้องมีอะไรกับคานาเอะให้เร็วที่สุ—โอ๊ย”

    โป๊ก

    อาจารย์เคาะหัวผมอีกครั้ง

    “ทะลึ่งนะเรา”

    อาจารย์กล่าวอย่างอมยิ้ม

    “ป้องกันด้วยล่ะ”

    อาจารย์คงคิดว่าผมจะเขินเมื่อเธอเอาถุงยางมาวางบนโต๊ะสมกับเป็นญี่ปุ่นดินแดนที่แม้แต่การแบล็กเมล์ NTR ก็ยังต้องใช้ถุงยางอนามัย แต่เสียใจด้วยนะ

    “ไม่ป้องกันครับ เพราะผมอยากมีลูก”

    คานาเอะหน้าแดงและก้มศีรษะรับอย่างเอียงอาย

    “สะ สักสองคนนะชายหนึ่งหญิงหนึ่งก่อนในช่วงระ แรก” คานาเอะเอานิ้วชี้ตนเองจิ้มไปมาเหมือนกับนับจำนวนของทารก..หรืออย่างอื่นก็ไม่อาจทราบได้..

    อาจารย์อ้าปากค้างแต่ก็คาบไปป์ได้ทันและบ่นว่า

    “หนุ่มสาวสมัยนี้นี่น้า”

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ ที่คุณอ่าน