ตอนที่ห้าสิบห้า การเดินทางครั้งใหม่
ตึก ตึก ตึก
เสียงหัวใจของคนทั้งห้องดังสลับกันแต่ผมสามารถแยกแยะได้อย่างชัดเจน
ด้วยสติปัญญาและความรู้สึกถึงมานาที่อยู่รอบกายแล้วการมี Dex ,มากขึ้นก็ทำให้ผมสัมผัสสิ่งต่างๆรอบกายได้ดีขึ้นด้วยเมื่อผสานค่าสถานะหลายอย่างเข้าด้วยกันมีผลเป็นทวีคูณ
ว่าการเพิ่มขึ้นมาของ DEX ประสานเข้ากับการคิดได้ไวของ INT และการสงบใจที่มากขึ้นของWIS
ทำให้ผมรู้สึกสงบมาแม้สัมผัสรอบข้างจะเหนือมนุษย์ไปแล้วก็ตาม
วันหนึ่งนี้ผ่านไปอย่างยาวนานและผมไม่ใช่คนที่อ่อนแอออกจากห้องมองคานาเอะจากในรถไฟและหนีไปไกลๆ
ตอนนี้ผมมีพลัง
มีหญิงที่ตนเองรัก
และมีทางเลือกที่จะก้าวไปข้างหน้า
แต่มันเกิดความหวาดกลัวบางอย่างขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกต่อไปนี้ผมไม่สามารถโทษใครได้อีกแล้ว
ต่อไปนี้ทุกอย่างคือทางเลือกและความรับผิดชอบของผมคนเดียวเท่านั้น
วี๊ด
ปึง
ผมรับไปป์ของอาจารย์เอาไว้ได้ด้วยมือของผมที่ไม่ใช่แม้แต่อยู่ในร่างของThe Beast ด้วยซ้ำ
อาจารย์พยักหน้า
“ยังมีสติอยู่นี่นะ ไปเถอะอย่ากังวลและถ่วงเวลาต่อไปอีกเลย หากเจ้าต้องไปก็จงต้องไปข้างหน้า คอยสักเท่าไรเวลาที่เจ้ารู้สึกว่าพร้อมก็ไม่มีวันมาถึงหรอก มีแต่ต้องลงมือทำเท่านั้นล่ะ”
อาจารย์กล่าวแบบอาจารย์ในแนวโชวเน็น
ผมเคยคิดว่ามันน้ำเน่า
แต่ตอนนี้ผมดันรู้สึกว่าที่ผมเลือกมาหาอาจารย์ คือการตัดสินใจที่ถูกครั้งหนึ่งในชีวิตของผมเลย
การที่เจอคนที่เชื่อมั่นในสิ่งที่ตนเองพูดจริงๆพูดต่อหน้ามันโน้มน้าวจิตใจคนได้จริงๆนั่นล่ะ
หรือผมจะอ่อนแอลงนะ?
ผมมองไปทางคานาเอะมันคือความอ่อนแอที่ผมเลือกเองสินะ
Pick your poison
คุณเลือกยาพิษของคุณเอง
“ฮืม ตัดสินใจได้แล้วสินะ”
อาจารย์พยักหน้าเมือ่เห็นสีหน้าของผม
“ครับ ผมจะทำตามคำแนะนำของอาจารย์เปิดห้องมีอะไรกับคานาเอะให้เร็วที่สุ—โอ๊ย”
โป๊ก
อาจารย์เคาะหัวผมอีกครั้ง
“ทะลึ่งนะเรา”
อาจารย์กล่าวอย่างอมยิ้ม
“ป้องกันด้วยล่ะ”
อาจารย์คงคิดว่าผมจะเขินเมื่อเธอเอาถุงยางมาวางบนโต๊ะสมกับเป็นญี่ปุ่นดินแดนที่แม้แต่การแบล็กเมล์ NTR ก็ยังต้องใช้ถุงยางอนามัย แต่เสียใจด้วยนะ
“ไม่ป้องกันครับ เพราะผมอยากมีลูก”
คานาเอะหน้าแดงและก้มศีรษะรับอย่างเอียงอาย
“สะ สักสองคนนะชายหนึ่งหญิงหนึ่งก่อนในช่วงระ แรก” คานาเอะเอานิ้วชี้ตนเองจิ้มไปมาเหมือนกับนับจำนวนของทารก..หรืออย่างอื่นก็ไม่อาจทราบได้..
อาจารย์อ้าปากค้างแต่ก็คาบไปป์ได้ทันและบ่นว่า
“หนุ่มสาวสมัยนี้นี่น้า”