ย้อนเวลาสู่ยุค 80 : สาวอวบผงาดฟ้า เปลี่ยนชะตามหาเศรษฐี 【จบ】

        หากหูหลันเยวี่ยยังเป็นเหมือนตอนเพิ่งกลับมาใหม่ๆ แม่เฒ่าหูคงไม่ใส่ใจเรื่องชื่อเสียงของเธอมากนัก

        แต่ตอนนี้หูหลันเยวี่ยไม่ใช่คุณหนูขี้เกียจและตะกละคนเดิมอีกต่อไปแล้ว ไม่เพียงแต่จะนำพาครอบครัวทำมาหากินได้เท่านั้น เธอยังมีหน้าที่การงานที่ดีอีกด้วย

        แม่เฒ่าหูย่อมต้องให้ความสำคัญกับหลานสาวคนนี้เป็นพิเศษ

        เธอหวังว่าวันข้างหน้าหูหลันเยวี่ยจะได้แต่งงานกับผู้ชายที่มีฐานะ มีงานดีๆ ทำ เพื่อที่ตระกูลหูของพวกตนจะพลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย

        เมื่อเห็นว่าหูหลันเยวี่ยสนิทสนมกับหลินซือหย่วน แม่เฒ่าหูก็ไม่พอใจมาก

        ตอนนี้ในหมู่บ้านมีข่าวลือว่าหูหลันเยวี่ยกับหลินซือหย่วนมีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาต่อกัน แม่เฒ่าหูจึงนั่งอยู่บ้านเฉยๆ ไม่ได้

        จ้าวหงเหมยหลบสายตาอันคมกริบที่จ้องมองมาของแม่เฒ่าโดยไม่รู้ตัว "คุณแม่ เยวี่ยเยวี่ยกับซือหย่วนบริสุทธิ์ใจต่อกันนะคะ"

        แม่เฒ่าหูร้องอืมๆ "ถ้าทั้งสองคนบริสุทธิ์ใจกันก็ดีแล้ว สะใภ้ใหญ่ ต่อไปนี้บ้านพวกแกอย่าไปสนิทสนมกับสองย่าหลานสกุลหลินให้มากนัก ถ้าไม่ใช่เพราะพวกแกสองบ้านสนิทสนมกันเกินไป ในหมู่บ้านจะมีข่าวลือพวกนั้นได้ยังไง?"

        จ้าวหงเหมยลองเชิงถาม "คุณแม่ เยวี่ยเยวี่ยกับซือหย่วนอายุไล่เลี่ยกัน แถมยังไม่มีใครแต่งงาน ถ้าทั้งสองคนมีความรู้สึกดีๆ ให้กันจริงๆ แล้วละก็ หนูว่า..."

        ยังไม่ทันที่จ้าวหงเหมยจะพูดจบ แม่เฒ่าหูก็ขัดจังหวะ "แกมันโง่ หลินซือหย่วนเป็นคนยังไงแกไม่รู้เหรอ? หนูเยวี่ยจะแต่งงานกับคนขี้เกียจแบบนั้นได้ยังไง? หนูเยวี่ยต้องได้แต่งงานกับคนที่กินเงินเดือนจากรัฐ มีฐานะทางบ้านดีๆ แกเข้าใจไหม?"

        แม้แต่ในเวลานี้ จ้าวหงเหมยก็ยังไม่คิดจะบอกฐานะที่แท้จริงของหลินซือหย่วนให้แม่สามีรู้ เธอรู้ดีว่ามันยังไม่ถึงเวลา

        แม่เฒ่าหูเห็นจ้าวหงเหมยไม่พูดอะไรสักพัก เธอก็ยิ่งโมโหหนัก "สะใภ้ใหญ่ ทำไมแกไม่พูดอะไรบ้าง? แกคิดว่าสิ่งที่ฉันพูดไม่ถูกต้องเรอะ?"

        "คุณแม่พูดถูกต้องแล้วค่ะ แต่ถ้าเยวี่ยเยวี่ยกับซือหย่วนรักใคร่ชอบพอกัน เราก็ไม่ควรขัดขวางความรักของพวกเขานะคะ ตอนนี้ยุคสมัยมันเปลี่ยนแล้ว การแต่งงานของลูกหลานต้องให้พวกเขาตัดสินใจเองค่ะ" จ้าวหงเหมยที่ยังมีท่าทางขลาดกลัวต่อหน้าแม่เฒ่า เป็นเพียงการแสร้งทำเท่านั้น

        เมื่อแม่เฒ่าหูได้ยินว่าจ้าวหงเหมยดูจะเห็นด้วยกับการที่หูหลันเยวี่ยคบกับหลินซือหย่วน เธอก็โกรธจนแทบจะลุกขึ้นยืน

        ในขณะที่แม่เฒ่าหูกำลังจะอาละวาดใส่จ้าวหงเหมย หูฉางหมินก็กลับเข้ามาพอดี

        "คุณแม่มาเหรอครับ?" หูฉางหมินทักทายแม่เฒ่าด้วยความเคารพ

        แม้แต่ตอนที่อยู่ต่อหน้าลูกชายของตน แม่เฒ่าหูก็ยังทำหน้าบูด "ลูกคนโต แกก็คิดเหมือนเมียแกใช่ไหม คิดจะให้เยวี่ยเยวี่ยแต่งงานกับคนข้างบ้านน่ะ?"

        เมื่อเผชิญหน้ากับการสอบถามของแม่ หูฉางหมินก็ตอบตามความจริง "คุณแม่ครับ ถ้าเยวี่ยเยวี่ยกับซือหย่วนมีวาสนาต่อกันจริงๆ พวกเราที่เป็นผู้ใหญ่ก็ควรสนับสนุนพวกเขานะครับ"

        "สนับสนุนกับผีสิ!" แม่เฒ่าหูชี้นิ้วผลักจมูกของหูฉางหมินอย่างโกรธเคือง "เมียแกโง่แล้ว ทำไมแกถึงโง่ตามเมียแกไปด้วยแบบนี้? สองย่าหลานสกุลหลินเอาน้ำยาเสน่ห์อะไรมาให้พวกแกกินกัน?"

        "คุณแม่ครับ ที่จริงซือหย่วนเขา..." หูฉางหมินอยากจะพูดฐานะที่แท้จริงของหลินซือหย่วนออกมา แต่จ้าวหงเหมยก็ไอขัดจังหวะไว้ก่อน

        หูฉางหมินชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "คุณแม่ครับ ผมกับหงเหมยอาจจะไม่มีวาสนาได้มีลูกชายแล้ว เยวี่ยเยวี่ยก็เป็นลูกสาวคนโตของบ้าน ถ้าเยวี่ยเยวี่ยหาลูกเขยที่อยู่ใกล้พวกเราสองคน แถมยังรู้ตื้นลึกหนาบางกันดีมาไว้ดูแลพวกเราในยามแก่ก็คงจะดีนะครับ"

        เมื่อพูดถึงเรื่องไม่มีลูกชาย จุดอ่อนไหวในใจของหูฉางหมินก็ดูเหมือนจะไม่เจ็บปวดเท่าเมื่อก่อนอีกแล้ว

        ตอนนี้เขายุ่งอยู่กับโรงเรือนผักตลอดทั้งวัน แถมลูกสาวก็ยิ่งเก่งกาจมากขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยไม่มีเวลามามัวคิดถึงเรื่องที่ตนเองไม่มีลูกชายอีก

        หูฉางหมินเหมือนจะทำใจเรื่องไม่มีลูกชายได้บ้างแล้ว แต่แม่เฒ่าหูกลับยังขุ่นเคือง "ถ้าไม่ใช่เพราะพวกแกดึงดันจะเลี้ยงยายาเอาไว้ ป่านนี้หงเหมยอาจจะท้องไปแล้วก็ได้"

        จ้าวหงเหมยถอนหายใจออกมา แล้วชี้ไปที่รอยตีนกาที่หางตาของตนเอง "คุณแม่ หนูจะสี่สิบแล้วนะคะ การมีลูกมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ"

        "เชอะ! เมียของบ้านสามสกุลซุนทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน อายุสี่สิบหกก็ยังคลอดลูกชายได้เลย แกเพิ่งจะอายุเท่าไหร่กัน? แล้วนี่ยังไง? แกไม่คิดจะสืบสกุลให้ตระกูลหูของพวกเราแล้วอย่างนั้นสินะ?" แม้ว่าแม่เฒ่าหูจะมีหลานชายถึงสามคนแล้ว แต่บ้านใหญ่ยังไม่มีหลานชาย เธอจึงไม่อยากให้หยุดอยู่แค่นี้

        จากนั้นแม่เฒ่าหูก็พูดกับหูฉางหมิน "อีกสองวันแกก็พาเมียไปถอดห่วงคุมกำเนิดที่ตำบลซะ ถ้าดูแลร่างกายให้ดีๆ บางทีอีกหน่อยก็อาจจะท้องได้"

        หูฉางหมินตอบรับอย่างขอไปทีว่าเข้าใจแล้ว

        ในขณะนั้นยายาตื่นขึ้นมา จ้าวหงเหมยจึงเข้าไปปลอบ

        แม่เฒ่าหูยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่หูฉางหมินก็ออกไปข้างนอกเสียแล้ว

        แม่เฒ่าหูนั่งอยู่สักพักก็กลับไป ตอนที่จะออกไปก็แอบหยิบคุกกี้ครึ่งห่อบนโต๊ะแปดเซียนไปด้วย

        ถึงแม้จะเอาของกินไปแล้ว แต่แม่เฒ่าหูก็ไม่กล้าเก็บเอาไว้กินเอง เธอตั้งใจเก็บเอาไว้ให้หลานชายสุดที่รักได้กิน

        ส่วนจะให้หลานชายคนไหน ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของแม่เฒ่าเอง

        แม้ว่าหูหลันเยวี่ยกับหลินซือหย่วนจะรักกันอย่างอิสระภายใต้ความคาดหวังของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่าย แต่ย่าหลินก็ยังหาแม่สื่อไปสู่ขอที่บ้านสกุลหูอยู่ดี

        แม่สื่อที่ย่าหลินหามาคือเลขานุการหมู่บ้าน หลิวป๋อหมิง

        การที่ย่าหลินเชิญเลขานุการหมู่บ้านมาเป็นแม่สื่อ เพื่อแสดงให้เห็นว่าครอบครัวของตนให้ความสำคัญกับคนในบ้านสกุลหูมาก

        เมื่อมีเลขานุการหมู่บ้านมาเป็นแม่สื่อให้กับทั้งสองคนแล้ว คนในหมู่บ้านที่อยากจะนินทาว่าร้ายพวกเขาก็ต้องคิดให้ดีเสียก่อน

        บ่ายวันนั้น เลขานุการหมู่บ้านหลิวป๋อหมิงก็มาถึงบ้านหูฉางหมิน

        สะใภ้รองสกุลหูเห็นว่า จู่ๆ เลขานุการหมู่บ้านก็เข้าไปในบ้านหูฉางหมิน ในใจก็เกิดความอยากรู้อยากเห็น

        เลขานุการหมู่บ้านกับบ้านสกุลหูไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติอะไรกัน ถ้าไม่มีเรื่องสำคัญ เลขานุการหมู่บ้านคงไม่มาที่นี่

        เลขานุการหมู่บ้านอยู่ในบ้านหูฉางหมินเกือบครึ่งชั่วโมงจึงกลับไป

        พอเขาออกมาจากบ้านสกุลหูแล้ว เลขานุการหมู่บ้านก็ตรงไปยังบ้านสกุลหลินที่อยู่ข้างๆ

        เลขานุการหมู่บ้านไปที่บ้านหูฉางหมินก่อน แล้วค่อยไปที่บ้านสกุลหลินที่อยู่ข้างๆ สิ่งนี้ยิ่งทำให้สะใภ้รองอยากรู้อยากเห็นขึ้นมากกว่าเดิม

        แม้ว่าจะถึงเวลาทำอาหารเย็นแล้ว แต่สะใภ้รองก็ไม่มีอารมณ์ที่จะทำอาหารเย็น

        แม่เฒ่าหูรู้ว่าเลขานุการหมู่บ้านไปที่บ้านหูฉางหมินก่อน แล้วค่อยไปที่บ้านสกุลหลินที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี

        หลังจากเงียบไปนาน แม่เฒ่าหูก็กัดฟันพูดว่า "ย่าแก่น่าตายสกุลหลินนั่นต้องวานให้เลขานุการหมู่บ้านมาเป็นแม่สื่อให้หลานชายขี้เกียจของมันแน่ๆ"

        "ดูเหมือนข่าวลือที่คนในหมู่บ้านพูดกันว่าหนูเยวี่ยกับหลินซือหย่วนมีความสัมพันธ์บางอย่างจะไม่ใช่เรื่องโกหกนะคะ" สะใภ้รองรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

        สำหรับข่าวลือของหูหลันเยวี่ยกับหลินซือหย่วน ความคิดของสะใภ้รองแตกต่างจากแม่เฒ่าอย่างสิ้นเชิง

        แม่เฒ่าหูกลัวว่าหูหลันเยวี่ยจะมีอะไรกับหลินซือหย่วน เธอหวังว่าวันหน้าหูหลันเยวี่ยจะได้แต่งงานกับสามีที่มีความสามารถ เพื่อให้ตระกูลหูของพวกตนพลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย

        เพราะลูกๆ ทั้งสามคนของสะใภ้รองมีความสามารถธรรมดาๆ ถ้าหูหลันเยวี่ยแสดงออกว่าเก่งกาจเกินไป ชีวิตของบ้านใหญ่ก็มีแต่จะดีขึ้น แค่คิดเธอก็จะรู้สึกไม่พอใจแล้ว

        สะใภ้รองกลับหวังว่าหูหลันเยวี่ยจะมีอะไรกับหลินซือหย่วนจริงตามข่าวลือ

        ถึงแม้ว่าหลินซือหย่วนจะหน้าตาดี แต่ว่าเขาขี้เกียจ แถมยังชอบแต่งตัว ทั้งยังมีป้าที่คอยแต่จะมาไถเงินอยู่บ่อยๆ อีก

        ถ้าหูหลันเยวี่ยแต่งงานกับคนเช่นนี้จริงๆ คงได้เจอกับเรื่องน่าปวดหัวอีกมากแน่