บทที่ 21
มือสังหารยามราตรี
เสียงเคลื่อนไหวบริเวณด้านนอกดังขึ้นมาดวงตาของพวกนางกำนัลที่อยู่ภายในบริเวณนี้ต่างพากันหันไปมอง
หลิวฟางอี้ผู้เป็ชายารองที่กำลังคัดหลั่งให้กับหวงิอยู่ก็หันไปมองเช่นเดียวกัน
ในตอนนี้พวกนางสามารถััได้และก็ได้ยินเสียงถึงเสียงฝีเท้าบริเวณด้านนอก
ภายในต่ำไม่น่าจะมีผู้คนเดินอยู่บริเวณรอบๆแถมยังเป็ภายในห้องอาบน้ำที่มีิญญาคุ้มกันอยู่พวกนางแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความสงสัย
หวงิรู้ได้ในทันทีว่าผู้ใดอยู่บริเวณด้านนอก
เขากล่าวกับตนเองภายในใจของตนเอง “อีกแล้วแถมยังเป็ใน่จังหวะที่ย่ำแย่ที่สุดอีกด้วย ”
[การลอบสังหารเริ่มต้นขึ้นแล้ว ]
ข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าตอนนี้่เวลาของการลอบสังหารมันกำลังจะมาถึง
หลิวฟางอี้ยกตัวของตนเองขึ้นนางกำลังะโออกไปบริเวณด้านนอกแต่ในขณะที่นางกำลังจะส่งเสียงและะโออกไปหวงิฉุดดึงแขนนางเอาไว้
นางแสดงใบหน้าสงสัยใช้ดวงตาที่เต็มไปด้วยความฉงนจ้องมองไปที่สวามีของตนเอง
หวงิก้าวขึ้นด้วยใบหน้าจริงจัง “ หยิบเสื้อคลุมให้ข้า!! ”
“ พวกเ้าอย่าเพิ่งส่งเสียงอันใดทั้งสิ้น ”หวงิกล่าวขึ้นมากำชับกับพวกนางที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้
พวกนางต่างแสดงแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจองค์รัชทายาทดูเหมือนว่าจะรู้บางอย่าง
หลิวฟางอี้รีบมุ่งตรงไปยังบริเวณข้างๆหยิบเสื้อคลุมลายัมาสวมใส่ให้กับองค์รัชทายาท
หลังจากที่เสื้อคลุมถูกสวมใส่ให้กับหวงิเสียงบริเวณด้านนอกชัดเจนมากขึ้นเสียงฝีเท้าที่เต็มไปด้วยความหนักแน่น
หน้าต่างที่กำลังเปิดอยู่มันถูกพังทลายเข้ามาอย่างรวดเร็วหน้าต่างที่ปิดอยู่ถูกพังทลายพร้อมกับร่างของมือสังหารผู้หนึ่งที่กระโจนเข้ามาบริเวณด้านใน
ครูที่ถูกพังทลายร่างของผู้ที่พุ่งทะยานเข้ามาบริเวณด้านในเป็มือสังหารผู้หนึ่งที่สวมใส่ชุดสีดำสนิท
ภายในมือของมันมีดาบเล่มหนึ่งที่ถืออยู่ภายในมือมือสังหารผู้นี้ปรากฏกายขึ้นมาลมปราณทั่วทั้งร่างกายของมันอยู่ในระดับที่ไม่ธรรมดา
แสงไฟจากภายในห้องกระทบร่างกายของมือสังหารผู้นั้นมองดูลักษณะภายนอกมีร่างกายสูงโปร่งลักษณะดูดีแถมยังมีท่าทางที่ไม่ธรรมดา
หวงิจ้องมองไปที่มันอย่างไม่กระพริบตาข้อความจากระบบปรากฏขึ้นมาด้านหน้า
[ ชื่อ ???LV 50 ]
หลังจากมองเห็นสถานะที่มันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าก็ยืนยันได้อย่างชัดเจนว่าคนผู้นี้เป็คนจากหน่วยอินทรีทมิฬที่เขาเคยพบเจอก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน
มันปรากฏกายออกมาบริเวณด้านหน้าท่าทางของมันดวงตาฉายแววสังหารอย่างชัดเจน
ตามการคาดการณ์ของหวงิตัวละครตัวนี้คงจะได้รับคำสั่งจากใครสักคนมาทีเป็ขุนนางภายในราชสำนักให้มาสังหาร
เพราะว่าหน่วยอินทรีทมิฬเป็หน่วยที่ขึ้นตรงกับพวกขุนนางภายในราชสำนักอยู่แล้ว
เพราะแบบนั้นจึงไม่แปลกที่ว่าพวกมันจะรับคำสั่งจากใครสักคนมาเพื่อมาสังหารเข้าภายในสถานที่แห่งนี้
พวกนางกำนัลที่อยู่บริเวณรอบๆส่งเสียงกรีดร้องออกมา
“ มือสังหาร!!! ”
“ แย่แล้วมือสังหาร!!! ”พวกนางทำการส่งเสียงกรีดร้องเพื่อให้พวกที่อยู่บริเวณด้านนอก
หวงิที่ยืนอยู่ด้วยท่าทางสงบนิ่งขยับเสื้อคลุมของตนเองไปมาสวมใส่มันให้เข้าที่เข้าทางในขณะที่กำลังสวมใส่เสื้อคลุมของตนเองก็พูดขึ้นควรจะได้“ เปล่าประโยชน์ พวกที่อยู่บริเวณด้านนอกในตอนนี้คงจะไม่ได้ยิ่งหรอก ”
“ การที่มันรอบเข้ามาได้ในสถานที่แห่งนี้ก็แสดงว่าพวกที่อยู่บริเวณด้านนอกน่าจะโดนจัดการไปแล้วหรือไม่ก็อยู่ในสภาพที่ไม่สามารถต่อต้านได้”
ชายารองหลิวฟางอี้มองท่าทางขององค์รัชทายาทที่สงบนิ่งจนน่าประหลาดใจ
นางรู้สึกว่ารัชทายาทแปลกไปรัชทายาทไม่ควรจะแสดงท่าทางสงบนิ่งแบบนี้
ก่อนหน้านี้ถ้ามีพวกมือสังหารลอบเข้ามาปลงพระชนม์องค์รัชทายาทองค์รัชทายาทควรจะแสดงท่าทางตื่นตระหนกหรือหวาดกลัว
แต่ในตอนนี้องค์รัชทายาทที่เป็สวามีของนางกลับแสดงท่าทางสงบนิ่งจนน่าประหลาดแถมยังมีอารมณ์ขยับเขยื้อนเสื้อคลุมของตนเองอีก
หวงิหันไปมองพวกนางกำนัลพวกนั้นแล้วพูด “พวกเ้าออกไปซะ!!! ”
พวกนางแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกพยักหน้าตอบรับกับไปและก็รีบพยายามจะวิ่งออกไปจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว
พวกนางพยายามจะวิ่งออกไปจากสถานที่แห่งนี้มือสังหารที่ยืนอยู่ด้านหน้าสายตาแหลมคม
มันใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองไปที่พวกนางกำนัลที่กำลังจะวิ่งออกไป
สำหรับตัวของมันแล้วถ้ามีผู้ใดวิ่งรอดออกไปจากสถานที่แห่งนี้ได้ย่อมไม่เป็ผลดีกับตัวของมันอย่างแน่นอน
ดวงตาเต็มไปด้วยความจริงจังมันขยับเขยื้อนร่างกายพุ่งตรงเข้าไป
มันตั้งใจจะมายไปสังหารนางกำนัลที่กำลังจะวิ่งออกไปจากสถานที่แห่งนี้เพื่อพยายามปิดปากพวก
ร่างกายของมันขยับเขยื้อนเคลื่อนที่มุ่งตรงเข้าไปหาพวกนางกำนัลพวกนั้น
ทีตัวของมันพุ่งตรงเข้าไปกระบี่ภายในมือของมันยกขึ้นจะสังหารพวกนางอย่างรวดเร็ว
ทว่าในขณะที่กระบี่ภายในมือของมันกำลังจะปิดชีพพวกนางบางอย่างพุ่งตรงมาอย่างรวดเร็วบางอย่างพุ่งตรงตัดหน้าของมันไปโดยสิ่งที่พุ่งตัดหน้าของมันไปมันคือวัตถุบางอย่าง
สิ่งที่พุ่งมาประสาทััที่เฉียบคมของมันทำให้มันหยุดชะงักถอยออกมาจากจุดนั้น
ร่างกายของมันผงะไปเล็กน้อยเมื่อหันไปมองบริเวณด่านหน้าสิ่งที่พุ่งตัดหน้าของมันไปเป็เพียงแค่ถ้วยสุราถ้วยนึงเท่านั้น
หันไปมองอย่างรวดเร็วผู้ที่ขว้างปาถ้วยสุรานั้นมาหามันคือหวงิ
หวงิแสดงใบหน้าเรียบเฉยมองไปที่มือสังหารผู้นั้นก่อนที่จะพูดขึ้น“ เป้าหมายของเ้าคือข้าไม่ใช่รึ ”
มือสังหารผู้นั้นหันกลับมาจ้องมองที่เป้าหมายของมันก็คือรัชทายาทหวงิที่อยู่บริเวณด้านหน้า
กระบี่ภายในมือของมันขยับไปมาร่างกายพุ่งทะยานเข้าหาหวงิอย่างรวดเร็ว
ชายารองบริเวณด้านหลังะโขึ้น “ รัชทายาท!! ”
กระบี่ของผู้ฝึกฝนวรยุทธ์ในสายตาของนางรัชทายาทไม่สามารถต้านทานได้อย่างแน่นอน
ดวงตาทั้งสองข้างของนางพับปิดลงแต่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นก็คือความเงียบสงัด
ดวงตาของหลิวฟางอี้ค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆเมื่อดวงตาคู่นั้นค่อยๆเปิดขึ้นมาจึงพบเห็นว่ารัชทายาทสามารถหยุดกระบี่ของอีกฝ่าย
หวงิหยุดกระบี่ของอีกฝ่ายเอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้างที่เขาประกบกัน
นางไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเององค์รัชทายาทสามารถหยุดกระบี่ของผู้ฝึกฝนวรยุทธได้
หวงิยกยิ้มขึ้นที่มุมปากมือสังหารผู้นั้นกำลังแสดงแววตาที่ตกตะลึง
ผู้ใดว่ารัชทายาทผู้นี้ไร้ความสามารถถ้าไร้ความสามารถจริงๆเหตุใดจึงหยุดกระบี่ของมันได้
หวงิตอบโต้กลับไปด้วยพละกำลังเหวี่ยงร่างของมือสังหารผู้นั้นกระเด็นออกไปหลายไมล
มือสังหารผู้นั้นโดนเหวี่ยงร่างกายของตนเองมันกระเด็นถอยออกมาหลายเมตรเพื่อตั้งหลักเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อสายตาของตนเองว่าองค์รัชทายาทผู้นี้สามารถหยุดกระบี่ของมัน
หวงิสะบัดข้อมือของตนเองไปมาแม้ว่าระดับเลเวลจะต่างกันหลายเลเวลแต่ผลของการฝึกฝนร่างกายมาโดยตลอดดูเหมือนว่าจะไม่เสียเปล่า
ความสามารถในด้านกายภาพของเขามากกว่ามันหรือเรียกง่ายๆว่าพื้นฐานทั้งห้าแห่งการฝึกฝนมากกว่านั่นเอง
ผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ายังคงตกตะลึงกับความสามารถขององค์รัชทายาท
แต่มันก็ส่ายใบหน้าของตนเองไปมาเรียกเร้นสติของตนเองกลับมายกฝ่ามือของตนเองขึ้นมันใช้นิ้วมือของตนเองลูกเข้าไปที่กระบี่
เมื่อใช้นิ้วมือของตนเองรูปเข้าไปที่ตัวกระบี่ทัวร์กระบี่มีลมปราณห่อหุ้มนี่คือวอนหยุดมองดูก็เป็วรยุทธ์ระดับชั้นยอด
หวงิสุดหายใจเข้าลึกๆมองดูมือสังหารที่อยู่เบื้องหน้า
มือสังหารพวกนั้นตั้งใจจะปลิดชีพด้วยกระบี่เดียวมันพุ่งตรงเข้ามาอย่างตรงตรงพร้อมกับใช้กระบี่ตรงเข้าหาหวงิ
หวงิตั้งท่าขาทั้งสองข้างกางออกฝ่ามือของตนเองง้างไปบริเวณด้านหลัง
เขาตั้งท่าเตรียมพร้อมจะปล่อยหมัดสองเท้าอย่างรากลึกมั่นคงอยู่ที่พื้นร่างกายเปรียบดังต้นไม้ใหญ่กระแสลมปราณภายในร่างกายแผ่ซ่านออกมาจนน่าประหลาด
พวกผู้คนที่อยู่รอบๆอย่างมือสังหารผู้นั้นรู้สึกตกตะลึงร่างกายขององค์รัชทายาทไรความสามารถผู้นี้มีลมปราณขนาดนี้เลยอย่างงั้นหรอ
หนึ่งกระบี่กับหนึ่งหมัดที่กำลังจะภะถ้าเข้าหากันชายารองที่กำลังยืนอยู่ตรงกลางจ้องมองอย่างไม่กระพริบตา
“ ปั้ง!!! ”เสียงดังกังวานดังขึ้นเป็เสียงการปะทะของการโจมตีทั้งสอง
จบบท