เมื่อได้ยินคำพูดของหลิงเฟยอวี่ในใจเจี่ยนหรานพลันชะงักขึ้นมาพลางหวนนึกถึงสถานการณ์วันนัดบอดวันนั้นฉินเยว่เดินมุ่งตรงมาหาเธอเองไม่น่าจะผิดพลาดไปได้
"หรานหราน..."หลิงเฟยอวี่กุมมือเจี่ยนหรานอย่างร้อนรน"เธอรีบพูดมาสิว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่"
เธอกังวลอย่างมากว่าเจี่ยนหรานจอมซื่อบื้อจะถูกหลอกลวงเอา
เจี่ยนหรานเล่าเื่ให้หลิงเฟยอวี่ฟังอย่างละเอียดเริ่มั้แ่นัดบอด จดทะเบียนสมรส ไปจนถึงฉินเยว่เป็ท่านประธานคนใหม่ของบริษัทหลิงเฟยอวี่ได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโพลงจนลูกตาแทบจะร่วงออกมา"เจี่ยนหราน ฉันควรจะด่าเธอยังไงดีเนี่ย"
หลิงเฟยอวี่คว้าไอแพดที่วางอยู่ข้างๆขึ้นมาแล้วเปิดค้นหาประธานบริษัท่ซินเคอจี้ในหน้าเว็บไซต์ทันทีพลางบ่นพึมพำ "ฉันว่านายฉินเยว่นั่นคงเป็ชายแก่พุงโรหัวล้านแน่เลยไม่คู่ควรกับเธอที่สวยขนาด..."
พูดยังไม่ทันขาดคำหลิงเฟยอวี่ก็ต้องใกับรูปที่เจอในอินเตอร์เน็ต
ถึงแม้ว่าในเน็ตจะมีเพียงรูปของฉินเยว่ในวันแถลงการณ์รับตำแหน่งเพียงสองรูปแต่นี่ก็เพียงพอจะทำให้เธอเห็นใบหน้าดุจเทพบุตรของเขาได้ชัดเจน
หลิงเฟยอวี่พูดขึ้นอย่างตื่นเต้น"เธอรีบตีฉันสักทีสิ ฉันจะได้รู้ว่าไม่ได้ฝันอยู่"
เจี่ยนหรานตีเข้าที่หลังของหลิงเฟยอวี่อย่างว่าง่าย"ก็คนที่เธอเห็นอยู่นี่แหละ"
หลิงเฟยอวี่เริ่มคันไม้คันมือเอ่ย"ผู้ชายหล่อขนาดนี้ ที่สำคัญคือคนที่มีความสามารถขนาดนี้กลายมาเป็สามีเธอเธอซวยมาตั้งหลายปี ในที่สุดก็ดวงขึ้นแล้วสินะ"
เจี่ยนหรานไม่มีอารมณ์ล้อเล่นกับหลิงเฟยอวี่จึงเอ่ยถาม"เธอจะบอกว่าฉินเยว่ ไม่ใช่คนที่เธอแนะนำมางั้นเหรอ？"
หลิงเฟยอวี่ตอบ"ที่จริงก็พอพูดได้ว่าฉันแนะนำแบบอ้อมๆคือลูกค้าบริษัทฉัน เขาบอกมาว่ารู้จักผู้ชายคุณสมบัติเพียบพร้อมพอฉันได้ยินก็นึกถึงเธอขึ้นมาก็เลย..."
เจี่ยนหรานคว้าหมอนที่วางบนอาร์มแชร์แล้วปาใส่หลิงเฟยอวี่"นี่เธอกลัวฉันจะขายไม่ออกขนาดนั้นเลยเหรอ"
"ไม่ใช่กลัวว่าเธอจะขายไม่ออกแต่กลัวว่าเธอจะไม่ยอมแต่งมากกว่า"หลิงเฟยอวี่กอดเจี่ยนหรานอย่างกะทันหันทั้งดีใจทั้งเศร้าใจ "หรานหราน เธอต้องมีชีวิตที่แสนสุขเหนือใครๆ ตอกพวกนั้นให้หน้าหงายไปเลย"
เจี่ยนหรานลูบหลังหลิงเฟยอวี่และเอ่ยขึ้นอย่างอ่อนโยน"เฟยอวี่ เื่ที่ผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไปฉันจะไม่ขังตัวเองไว้อีกแน่นอนฉันจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขไม่ใช่เพื่อเยาะเย้ยคนอื่นแต่เพื่อตัวฉันเอง"
เจี่ยนหรานคิดได้แบบนี้แน่นอนว่าคนที่ดีใจที่สุดก็คือหลิงเฟยอวี่นั่นเอง
เธอรีบไปหยิบเบียร์สองขวดออกมาจากตู้เย็น"ยัยบ๊อง ฉันขอให้เธอมีความสุขในชีวิตแต่งงานและให้เธอมีความสุขตลอดไปถ้านายฉินเยว่นั่นรังแก เธอก็ยังมีฉันอยู่ไม่ต้องกลัว"
พอนึกถึงฉินเยว่เจี่ยนหรานก็รู้สึกพอใจ ั์ตามีประกายรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย"ถึงแม้ว่าจะไม่มีความรักเกิดขึ้นระหว่างเราแต่ฉันเชื่อในตัวเขา ฉันคิดว่าเราน่าจะใช้ชีวิตร่วมกันอย่างสงบสุขได้"
คืนนี้เจี่ยนหรานกับหลิงเฟยอวี่คุยกันยาวจนกระทั่งฟ้าสว่างก็ยังคุยกันไม่จบ
แต่หลังจากคุยยาวนานทั้งคืนหลิงเฟยอวี่ก็คลายกังวลลงได้ในที่สุด
เจี่ยนหรานยอมเปิดใจรับคนอื่นเข้ามานั่นถือเป็เื่ที่ดีมาก
...
อดหลับอดนอนทั้งคืนแต่เจี่ยนหรานยังคงเตรียมตัวไปทำงานแต่เช้า
เธอให้ความสำคัญกับงานของเธอเหนือกว่าสิ่งอื่นใดไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหนเธอก็ไม่ยอมทิ้งงาน
กลางวันตอนที่ฉินเยว่ทานข้าวกับเจี่ยนหรานเขาสังเกตเห็นว่าท่าทางเธอไม่สดชื่นเหมือนปกติทานเสร็จจึงเอ่ยขึ้นอย่างอบอุ่น"เจี่ยนหราน ที่นี่มีห้องพักผ่อน คุณไปพักสักชั่วโมงก่อนดีไหม"
เจี่ยนหรานอ้าปากกำลังจะเอ่ยปฏิเสธอย่างเกรงใจแต่เมื่อปะทะเข้ากับแววตาเป็ห่วงของฉินเยว่เลยต้องกลืนคำพูดกลับลงไป
ถึงแม้จะไม่มีความรักทว่าในฐานะสามีของเธอ ฉินเยว่ถือว่าทำหน้าที่ได้ดีและเขาเองก็เป็ห่วงเป็ใยเธอจริงๆ
อีกอย่างถ้าเธอไม่มีเรี่ยวแรง ประสิทธิภาพในการทำงานก็ต้องต่ำลงตามไปด้วยเจี่ยนหรานเข้าใจข้อนี้ดี
ห้องพักรับรองอยู่ติดกับห้อง1808 นี่เอง การตกแต่งเรียบง่ายสบายตา มองแล้วสบายใจ
ฉินเยว่เลื่อนม่านปิดทำให้ภายในห้องมืดลงมากเจี่ยนหรานจึงรู้สึกง่วงขึ้นมาทันที
ฉินเยว่กลับไปนั่งลงข้างเตียงหยิบผ้ามาห่มให้เธอ "นอนพักเถอะ ถึงเวลาแล้วผมจะเรียก"
เจี่ยนหรานพยายามเบิกตาที่ใกล้จะปิดขึ้น"คุณไม่นอนพักเหรอคะ"
ฉินเยว่ตอบ"เมื่อคืนผมหลับเต็มอิ่มวันนี้ไม่ง่วง"
"ค่ะ"เจี่ยนหรานพยักหน้าอย่างว่าง่ายซุกตัวใต้ผ้าห่มไม่นานก็หลับไป
ฉินเยว่นั่งเฝ้าข้างเตียงไม่ห่างไปไหนั์ตาคู่ลึก มองพิจารณาเจี่ยนหรานอย่างถี่ถ้วน
สำหรับฉินเยว่เจี่ยนหรานไม่ใช่ผู้หญิงที่สะดุดตาในแวบแรกที่มองแต่เธอเป็ผู้หญิงประเภทที่ยิ่งมองยิ่งชวนให้ลุ่มหลง
คิ้วโก่งงามประดุจภาพวาดขนตายาวงอน ดวงตากลมใส ผิวพรรณผุดผ่องราวหยกขาว เรือนร่างแบบบางแต่ก็ได้สัดส่วน แลดูอ้อนแอ้นอรชร แต่ในใจนั้นแฝงซ่อนความรั้นไม่ยอมใครอยู่
และด้วยความอ่อนโยนที่แฝงเร้นในความแข็งแกร่งของเธอนี่เองที่ดึงดูดสายตาเขาทำให้เขารู้สึกว่าการใช้ชีวิตร่วมกับเธอน่าจะเป็เื่ดีไม่น้อย
เจี่ยนหรานหลับอย่างสบายใจเพราะเชื่อว่าฉินเยว่ต้องปลุกเธอแน่นอนเมื่อถึงเวลานึกไม่ถึงว่าตื่นขึ้นมาอีกทีฟ้าก็มืดลงเสียแล้ว
พรุ่งนี้เป็วันเปิดงานประมูลโครงการของบริษัทซินฮุยแต่ตนกลับทำเื่แบบนี้ก่อนวันงานเจี่ยนหรานจึงเริ่มใจไม่ดี
เธอกัดริมฝีปากพลางจ้องเขม็งไปที่ฉินเยว่อย่างโมโห
ฉินเยว่กลับหน้านิ่งไม่เปลี่ยน"ผมให้ผู้ช่วยสวี่ลางานแทนคุณแล้วส่วนงานของซินฮุยคุณก็เตรียมตัวได้ดีมากไม่ต้องเป็ห่วง"
แม้เจี่ยนหรานมีความโกรธอยู่เต็มท้องแต่ในเมื่อประธานบริษัทพูดถึงขั้นนี้แล้วเธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปโกรธอะไรอีก
เธอยอมประนีประนอมง่ายๆแล้วกล่าวว่า "ครั้งต่อไปอย่าให้มีอีกนะคะ"
โดยปกติในชีวิตประจำวันเจี่ยนหรานเป็คนพูดจาอ่อนน้อมแต่ถ้าเกี่ยวข้องกับงานเธอจะค่อนข้างเข้มงวดเป็พิเศษ
ฉินเยว่พยักหน้า"ถ้าอย่างนั้นทานข้าวเย็นกันเถอะ"
เจี่ยนหรานหมุนตัวเดินออกไปข้างนอกแอบพึมพำเบาๆ"ผู้ชายนี่ขี้โกหกกันทุกคนเลยหรือเปล่าเนี่ย？"
เมื่อได้ยินคำพูดของเจี่ยนหรานสีหน้าฉินเยว่ก็หม่นลง เขาหวังจะอธิบายแต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไป
ถึงแม้ว่าเป็เพราะเห็นเธอดูเหนื่อยล้าจึงอยากให้เธอพักผ่อนแต่เขาก็ไม่รักษาคำพูดตามที่เธอว่าจริงๆ
...
บริษัทซินฮุยใช้เวลาในการประกวดประมูลราวครึ่งเดือนบริษัท่ซินเคอจี้ชนะการประมูลโครงการไปอย่างขาดรอย
เพื่อเป็การเพิ่มขวัญกำลังใจกับทุกคนผู้ช่วยสวี่ประจำห้องทำงานท่านประธานได้ส่งอีเมลแจ้งว่าสุดสัปดาห์นี้หรือก็คือวันพรุ่งนี้ ทางบริษัทได้ออกค่าใช้จ่ายให้ไปพักผ่อนที่เกาะไบไห่เป็เวลาสองวัน
เมื่อได้ทราบข่าวนี้ทั้งบริษัทก็ฮือฮาขึ้นมา
เกาะไบไห่เป็โปรแกรมท่องเที่ยวชั้นนำที่บุกเบิกกิจการโดยบริษัทเชิ้งเทียนกรุ๊ปอภิมหาเศรษฐีแห่งเอเชีย ซึ่งประกอบไปด้วยเขตที่พัก สนามกอล์ฟ บ่อน้ำพุร้อน รวมทั้งอุปกรณ์กิจกรรมผ่อนคลายต่างๆ
ว่ากันว่าที่พักที่นี่ราคาสูงจนคนธรรมดาไม่อาจจินตนาการได้แขกที่รองรับล้วนแต่เป็นักธุรกิจมหาเศรษฐีและผู้นำของแต่ละประเทศทั้งนั้น
นอกจากพนักงานของบริษัทเชิ้งเทียนเองแล้วไม่เคยมีพนักงานบริษัทไหนได้เข้ามาใช้บริการที่หรูหราแบบนี้มาก่อน
570
