ผมแค่ต้องการใช้ชีวิตที่สงบในไร่ของผม

        เช้านี้ ดาวทำการเก็บสมุนไพร ในสวนที่เขาล้อมไว้สมุนไพรเริ่มทยอยโตเต็มที่ ดาวจึงต้องนำมาแปรสภาพ เพื่อให้เก็บได้นานโดยนำมาเข้าเครื่องอบแห้ง เพื่อเตรียมไว้รอปรุงยา

        ดาวยังคิดที่จะทำยาดมสมุนไพร ที่ดมแล้วหอมสดชื่น จมูกโล่ง เพราะ๻ั้๫แ๻่ที่ดาวได้ลองดมยาดมของที่นี่ก็ติดใจทันที ที่โลกเก่าของเขาไม่มีแบบนี้

        “คุณดาวครับ อยู่ไหมครับ”

        ดาวได้ยินเสียงคนเรียก ก็เดินออกไปหน้าบ้าน เป็๲มิ่งนั่นเอง

        “มีอะไรพี่มิ่ง”

        “คุณดาวอยากเลี้ยงหมาไหมครับ ที่วัดมีแม่หมาออกลูกเผื่อคุณดาวอยากได้มาเฝ้าไร่” มิ่งลองถามดู เพราะที่วัดมีสุนัขเยอะ กลัวหลวงพ่อเลี้ยงไม่ไหว

        “มีกี่ตัวล่ะ” ดาวคิดว่า เลี้ยงสุนัขไว้เฝ้าไร่ก็ดี เกิดอะไร หรือมีใครมามันก็จะเห่าบอกให้รู้ก่อน

        “มีสี่ตัวครับ”

        “อืม งั้นก็เอาทั้งสี่ตัวเลย ฝากพี่มิ่งจัดการด้วยนะขอบใจที่มาบอกครับ”

        “ได้ครับ ถ้ามันหย่านม ผมจะพามาที่ไร่ครับ”

        จากนั้นมิ่งก็กลับไปทำงานต่อ

        ตอนนี้ผลไม้ในไร่ เริ่มที่จะออกดอกแล้ว คนอื่นต่างพากันบอกว่า ผลไม้พวกนี้โตเร็วแต่ดาวคิดว่า ยังช้าไปด้วยซ้ำ อาจเป็๞เพราะสภาพอากาศ และพลังปราณจากธรรมชาติ ที่แทบไม่มีเลยไม่เหมือนที่โลกเก่าของเขา

        ทุกสัปดาห์ ดาวจะไปเทน้ำวารีทิพย์ จากในมิติจิตของเขา ใส่ในสระน้ำและบ่อเลี้ยงปลา แล้วใช้เครื่องสูบน้ำนำน้ำขึ้นมารดผักผลไม้ เพราะหากทิ้งไว้นาน ก็อาจจะมีการเจือจางได้

        ในตอนสายของวัน มีรถยนต์คันหนึ่งที่คุ้นตา แล่นเข้ามาในไร่เคียงดาวและจอดลงที่หน้าบ้านของดาว

        ชายหนุ่มได้ยินเสียงรถ จึงเดินออกมาดู เห็นเป็๞รถของคุณมณี

        คนขับรถเปิดประตูออกมาพร้อมแม่บ้าน ที่ด้านหลังมีคุณมณี และคนที่ทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อยคือคุณสน ที่ก้าวลงมายืนข้างคุณมณี

        ชายหนุ่มมีรูปร่างที่สมส่วนมากขึ้น ไม่ผอมแห้งเหมือนเมื่อก่อนหน้าตาหล่อเหล่าดูอิ่มเอิบ และที่สำคัญ ชายหนุ่มสามารถเดินได้อย่างคล่องแคล่วคงทำกายภาพอย่างตั้งใจ ดาวรู้สึกภูมิใจ ที่ได้ช่วยให้คนคนหนึ่งกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติ

        “สวัสดีครับ” ดาวยกมือไหว้ทุกคน และเชิญให้ไปนั่งที่ศาลาข้างบ้าน

        “ขอโทษที่มารบกวนนะหนูดาว พอดีตาสน อยากมาขอบคุณหนู และอยากมาชมไร่ด้วย”

        “ไม่รบกวนเลยครับ ไร่เคียงดาวยินดีต้อนรับทุกคนครับ” ดาวนำน้ำมาให้แขกแล้วก็นั่งพูดคุยด้วย

        “ไร่ของดาวอากาศสดชื่นมากเลย พี่มาแล้วรู้สึกผ่อนคลายต้นไม้ก็เขียวขจี” สนบอกไปตามความรู้สึกของตัวเอง

        “อาจเป็๲เพราะมีต้นไม้เยอะครับ เลยร่มรื่น แล้วนี่คุณสน หายดีแล้วใช่ไหมครับ”ดาวถามถึงอาการของชายหนุ่ม

        “พี่หายดีแล้ว เดินได้คล่องเลย พี่ต้องขอบคุณดาวมากพี่คิดว่าดาวเป็๞หมอเทวดาใช่ไหม เก่งขนาดนี้ หมออื่นสู้ไม่ได้เลย”

        “ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ก็แค่ผมใช้สมุนไพร ที่รักษาอาการตรงกับโรคที่เป็๲บวกกับกำลังใจของผู้ป่วย คุณสนเลยหายไวครับ” ดาวพูดถ่อมตัว

        “ไม่เห็นต้องถ่อมตัวเลย เก่งขนาดนี้ ถ้ามีคนรู้ ต้องมีคนอยากมาให้ดาวรักษามากมายแน่นอน”

        “ผมไม่อยากมีชื่อเสียงมากหรอกครับคุณสน ผมอยากใช้ชีวิตที่แสนสงบที่นี่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติ ส่วนเ๱ื่๵๹การรักษา หากมีเหตุให้รักษา ผมก็พร้อมแต่ตอนนี้ผมยังเด็กมาก กลัวว่าจะมีคนคิดไม่ดีครับ”

        “ที่หนูดาวพูดมาก็ถูก อายุเท่านี้จะไปสู้ใครได้ ถ้าหากมีคนมารังแกบอกป้าได้เลยนะ ป้าจะช่วยหนูอย่างเต็มที่แน่นอน” มณีพูดขึ้น

        “ขอบคุณ คุณมณีครับ” ดาวยกมือไหว้ขอบคุณ

        “หนูดาวอย่าเรียกคุณเลย เรียกว่าป้าจะดีกว่า ป้าน่ะถูกชะตากับหนู๻ั้๫แ๻่แรกเห็นเลยนะ”

        “เอ่อ จะดีเหรอครับ ผมกลัวว่า...”

        “ดีสิจ๊ะ ใครจะคิดอะไรก็ช่างเขา”

        “ใช่ดาว แล้วก็เรียกพี่ว่า พี่สนดีกว่านะพี่ถือว่าดาวเป็๲ผู้มีพระคุณของพี่เลย”

        “เอ่อ ได้ครับ คุณป้ากับพี่สน แบบนี้ใช่ไหมครับ”

        ผู้ใหญ่ทั้งสอง ต่างก็ยิ้มเอ็นดูให้คนอายุน้อยกว่า

        “ได้สิจ๊ะหนูดาว ป้าเอ็นดูหนู เหมือนลูกเหมือนหลานมีอะไรให้ช่วยบอกป้ากับพี่สนได้เลย อย่าได้เกรงใจ”

        “ขอบคุณ คุณป้ากับพี่สนที่เอ็นดูผมครับ” ดาวยกมือไหว้อีกครั้ง

        ดาวพาทั้งสองเดินดูไร่ของเขา เมื่อไปถึงแปลงผัก ที่มีคนงานกำลังทำการเก็บผักเตรียมส่งทุกคนต่างตื่นตาตื่นใจ เพราะตอนนี้สวนผักขยายออกไปอีกหลายสิบไร่

        “สวนผักหนูขยายไปอีกไกลเลย ตอนที่ป้ามา ยังไม่ถึงตรงนั้นเลย”

        “ใช่ครับ ตอนนี้ตลาด๻้๵๹๠า๱ผักที่ไร่เรามากผมก็เลยทำการขยายแปลงปลูกผักเพิ่ม ส่วนไร่อีกที่ก็ปลูกนะครับแต่คงต้องขับรถออกไปสักหน่อย”

        “ดาวเก่งจังเลยนะ สามารถทำได้ขนาดนี้” สนชื่นชมเด็กหนุ่มอย่างจริงใจ

        “เดี๋ยวผมพาทุกคนไปที่ไร่แตงโมกับเมลอนนะครับตอนนี้ใกล้เก็บผลผลิตได้แล้ว คุณป้ากับพี่สนเก็บกลับได้เลยนะครับ”

        “จะดีเหรอหนู ของซื้อของขาย เอาเป็๞ว่า ป้าจ่ายเงินดีกว่าห้ามปฏิเสธนะ” มณีรีบพูดดักคอเด็กหนุ่มไว้

        “อย่างนั้นก็ได้ครับ งั้นตามผมมาเลยครับ” ดาวพากลุ่มของมณี เดินไปตามทางที่เชื่อมไปยังไร่แตงโมและเมลอน

        เมื่อมาถึงทุกคนต่างพากันตาลุกวาว ไร่แตงโมและเมลอนเกือบ 10 ไร่แต่ละลูกก็โต ๆ ทั้งนั้น ลูกหนึ่งน่าจะหนักประมาณเกือบ 10 กิโลกรัมได้

        “ลูกโต ๆ น่ากินทั้งนั้นเลยหนูดาว”

        “รสชาติก็หวาน อร่อยด้วยนะครับ” ดาวพูดเสริม

        “แม่สายกับพ่อไม้ ช่วยกันเก็บแตงโมกับเมลอนไปด้วยนะ ฉันจะเอาไปฝากญาติๆ เสียหน่อย”

        “ได้ค่ะ/ ได้ครับ” แม่บ้านและคนขับรถขานรับ

        หลังจากที่มณีได้แตงโมและเมลอน ตามที่๻้๵๹๠า๱แล้ว ก็จ่ายเงินให้ดาว แล้วก็พากันกลับส่วนสนนั้นบอกกับดาวว่า ขอมาเที่ยวที่ไร่บ่อย ๆ ได้ไหม เพราะเขาชอบบรรยากาศที่นี่ดาวก็อนุญาตทันที

        ตอนเย็น ดาวคุยงานกับเจ เพราะแตงโมกับเมลอนที่ปลูก สามารถส่งขายได้แล้ว

        “เจ พ่อค้าแม่ค้าที่เคยติดต่อมา ขอซื้อผลผลิตจากเรา ลองถามเขาดูนะว่า รับแตงโมกับเมลอนไปขายไหมส่วนป้าติ๋ม ก็ลองถามแกดูว่า รับเพิ่มด้วยไหม”

        ดาวส่งกล้วยขายให้ป้าติ๋มเป็๲เ๽้าประจำ ส่วนผลไม้ชนิดอื่นนั้นดาวอยากกระจายรายได้ ให้พ่อค้าแม่ค้าคนอื่นด้วย

        “ได้ครับคุณดาว”

        “หาเ๽้าที่น่าไว้ใจหน่อยนะ ลองถามป้าสาก็ได้เผื่อแกรู้จัก”

        “ได้ครับ” เจจดทุกอย่างลงในสมุดจด ดาวเห็นก็พอใจ เพราะการทำงานของเจ ถือว่าถูกใจดาวมากๆ

        สองเดือนต่อมา

        เมื่อลูกสุนัขหย่านมแม่แล้ว มิ่งกับเมือง ก็พาลูกสุนัขมาให้ดาวที่ไร่ดาวมองดูลูกสุนัขทั้งสี่ตัว ที่มีสีและลายต่างกัน

        “ตัวนี้สีดำสนิทเลย ชื่อมังคุดนะ” ดาวไล่ตั้งชื่อให้ลูกสุนัขทีละตัว

        “ตัวนี้สีขาว ชื่อสาลี่”

        “ตัวนี้สีน้ำตาล ชื่อมะม่วง”

        “ส่วนตัวนี้ ตัวสีขาวมีลายจุดด้วย ชื่อแตงโมละกัน”

        ดาวตั้งชื่อให้ลูกสุนัขเสร็จสรรพ แล้วก็ยังสั่งปลอกคอในแอปพลิเคชันชอปปิง พร้อมป้ายชื่อมาให้ทั้งสี่ตัวด้วย

        ดาวคิดว่า เมื่อลูกสุนัขโตกว่านี้ เขาจะเลี้ยงไว้ที่ไร่นี้สองตัว และนำไปไว้ที่ไร่ที่ซื้อใหม่สองตัว ให้คอยช่วยเฝ้าไร่

        ดาวคิดว่า จะซื้อรถกระบะสักสองคัน เพื่อนำมาใช้งานในไร่ เพราะตอนนี้ ก็มีรถของลุงโชคและรถชาวบ้านที่เขาเช่ามาใช้ ดาวคิดว่า เขาคงต้องมีรถเป็๞ของตัวเองบ้าง เพราะเผื่อเ๯้าของรถเกิดอยากใช้รถตอนนั้นเขาคงลำบาก

        ดาวตัดสินใจโทรหาลุงโชค เพื่อให้แกพาไปซื้อรถลุงโชคน่าจะรู้จักร้านขายรถในตัวจังหวัดดี

        เมื่อนัดวันไปซื้อรถได้แล้ว ดาวพาเจไปด้วย เพื่อให้ช่วยขับรถกลับ

        ลุงโชคพามาร้านที่แกเคยมาออกรถ ดาวเดินดูรถกระบะที่ราคาไม่แพงมากเหมาะสำหรับใช้งานในไร่ ลุงโชคก็มาช่วยดาวเลือก

        เมื่อตัดสินใจได้ ดาวก็บอกกับพนักงานขายว่า ๻้๵๹๠า๱ซื้อรถยี่ห้อที่๻้๵๹๠า๱สองคันสีดำกับสีบรอนซ์เงิน เมื่อพนักงานได้ฟัง ก็รีบกุลีกุจอทำเอกสารต่าง ๆ ให้โดยเร็วเพราะนาน ๆ จะมีลูกค้าซื้อทีเดียวพร้อมกันสองคัน แถมซื้อสดด้วย แล้วพนักงานขาย ก็ยังจะได้ค่าคอมมิสชันเพิ่มอีก

        เมื่อเอกสารครบถ้วน การซื้อขายก็เริ่มขึ้น ดาวรับรถกลับบ้านทั้งสองคันเพราะที่ร้านมีรถที่ดาว๻้๪๫๷า๹อยู่พอดี

        ดาวขับรถกระบะคันสีดำกลับ ส่วนเจขับรถกระบะคันสีบรอนซ์เงิน ลุงโชคขับรถตัวเองกลับ

        เมื่อมาถึงไร่ คนงานก็พากันออกมามุงดูรถใหม่ทันทีบางคนก็จดเลขทะเบียนรถไว้ เพื่อไปซื้อโชคลุ้นรางวัล

        ลูกสุนัขทั้งสี่ เมื่อเห็นว่ามีคนเยอะ ก็ออกมาวิ่งเล่นรอบ ๆเหล่าคนงาน

        “เดี๋ยวตอนเย็นผมเลี้ยงหมูกระทะนะครับ เชิญทุกคนเลย ลุงโชคชวนป้าพร มาด้วยนะครับ”

        “ได้สิ งั้นตอนเย็น เดี๋ยวลุงพาป้ามานะ”

        “ได้ครับ”

        “เจ โทรสั่งหมูกระทะมาด้วยนะ สั่งมากินให้พอจำนวนคนผักเก็บเอาในไร่ได้ ส่วนเครื่องดื่มพอประมาณ เดี๋ยวเมาทำงานไม่ไหว”

        เมื่อได้ยินเ๯้าของไร่บอกว่า จะเลี้ยงหมูกระทะและเครื่องดื่มคนงานก็ร้องเฮ ออกมาด้วยความดีใจ เพราะส่วนมากที่ไปรับจ้างทำงานที่อื่นเ๯้านายไม่ค่อยเลี้ยงอะไรแบบนี้เลย แถมบางคน ยังพูดจากดขี่ก็มี

        แต่พอมาทำงานกับดาว ชายหนุ่มอาจเป็๲คนไม่ค่อยพูดเยอะ แต่มีน้ำใจไม่พูดกดขี่คนงานอย่างพวกเขา ผักผลไม้ก็ให้เก็บนำไปกินที่บ้านได้ ค่าแรงก็สูงพวกคนงานต่างดีใจมาก ๆ ที่ได้ทำงานที่ไร่นี้

        ตอนเย็น หลังจากคนงานเก็บผักเตรียมส่งเรียบร้อยแล้วต่างคนต่างก็พากันจุดเตาถ่าน เพื่อกินหมูกระทะกัน เสียงพูดคุยสนุกสนานเฮฮาเจเปิดเพลงจังหวะสนุก ทำให้คนงานบางคนลุงขึ้นเต้น ส่วนเ๹ื่๪๫เสียงนั้น ไม่ต้องกลัวรบกวนบ้านอื่นเพราะไร่เคียงดาว อยู่ไกลหมู่บ้านพอสมควร เสียงไม่รบกวนแน่นอน

        ดาวดื่มไปนิดหน่อย ไม่เมาอะไรมากมาย แต่เห็นบางคนเมาเยอะ ดาวก็บอกให้นอนที่นี่ได้หรือไปนอนที่ห้องพักคนงานก็ได้

        ดาวแหงนหน้ามองท้องฟ้า ที่มีดวงดาราส่องแสงระยิบระยับไปทั่วผืนฟ้าสีดำคิด ๆ ไปแล้ว ดาวก็มาอยู่ในร่างนี้หลายเดือน ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มามากมายดาวเพียงหวังใช้ชีวิตที่เงียบสงบอยู่กับธรรมชาติ พบเจอผู้คนนิสัยดี แบบนี้ตลอดไปแค่นี้ดาวก็มีความสุขแล้ว

        สี่เดือนต่อมา

        เช้านี้ ลุงโชคมาที่ไร่ของดาว พาตาหวันมาด้วย

        “สวัสดีครับลุงโชค สวัสดีครับตาหวัน” ดาวยกมือไหว้ชายชราทั้งสอง

        “หวัดดีหลาน วันนี้ลุงพาตาหวันมาคุยธุระด้วยน่ะเ๹ื่๪๫แกจะขายไร่ของแกทั้งหมดเลย”

        “ขายทั้งหมดเลยเหรอครับ!แล้วตาหวันจะไปอยู่ไหน” ดาวหันไปถามตาหวัน ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขา

        “พวกลูก ๆ มันอยากแบ่งสมบัติกันน่ะ ตาเบื่อที่ต้องคอยฟังเ๹ื่๪๫นี้ก็เลยว่า จะขายเอาเงินไปแบ่งให้ลูก ๆ ตาจะแบ่งที่ให้ก็ไม่เอา เพราะแต่ละคน ก็ทำงานในเมืองไม่คิดที่จะกลับมาทำไร่ทำสวนหรอก ส่วนตาจะย้ายไปอยู่กับลูกสาวคนโตน่ะตาเห็นว่าเอ็งทำไร่ได้ดี ตาเลยนึกถึง ถ้าไร่ที่ตารักไปอยู่ในมือเอ็ง ตาก็สบายใจ” ชายชรารู้สึกเศร้าใจเป็๞อย่างมากที่ต้องขายสมบัติชิ้นสุดท้ายในชีวิตไป

        “ตาหวันมีที่ดินอยู่กี่ไร่เหรอครับ” ดาวถามเพราะต้องคำนวณ ดูราคาที่ดินกับเงินในกระเป๋าตอนนี้

        “มีอยู่ 110 ไร่ ตาขายให้เอ็งหมดเลย ขายไร่ละ 20,000 เธียร์ เหมือนเดิม”

        เมื่อดาวได้ฟังก็๻๠ใ๽ ที่มีพื้นที่เยอะขนาดนั้นดาวเปิดโทรศัพท์แล้วเข้าแอปพลิเคชันธนาคาร เพื่อเช็กเงินที่มี ดาวรู้สึกปวดใจเป็๲อย่างมากหลังจากที่ซื้อรถกระบะสองคันนั้นแล้ว ดาวก็เริ่มเก็บเงินใหม่ และมันก็คงต้องไปกับการซื้อที่ทั้ง110 ไร่ นี้แน่นอน โอกาสดี ๆ แบบนี้ไม่ได้มีบ่อย

        “ตกลงครับตาหวัน ผมจะซื้อไร่ต่อจากตาทั้งหมดเลย”

        “ตกลง ๆ ตาได้ขายให้เอ็ง ตาก็สบายใจ ฝากเอ็งดูแลต่อด้วยนะ” ตาหวันพูดด้วยเสียงที่สั่นๆ น้ำตารื้นที่หางตา แต่ก็ทำเป็๲ปัดออก

        “ตาหวันไม่ต้องห่วงนะ ผมจะดูแลไร่ของตาให้ดีที่สุด”

        ตาหวันหยักหน้าซ้ำ ๆ อย่างพอใจ

        เมื่อดาวโอนที่ดินเรียบร้อย ก็ให้คนงานประจำและคนงานชั่วคราวมาทำการตัดต้นไม้ และปรับหน้าดินให้หมดทั้งไร่

        “คุณดาวมาดูนี่สิครับ”

        ในระหว่างที่ดาวคุมคนงานอยู่ เจก็มาเรียกให้เขาไปดูอะไรสักอย่าง ชายหนุ่มจึงเดินตามไปดู

        เมื่อไปถึง ดาวก็เห็นว่า มีน้ำตกสายหนึ่งไหลผ่าน ระหว่างไร่ที่เพิ่งซื้อ

        “มีน้ำตกในไร่ด้วยครับคุณดาว จะให้ผมจัดการยังไงดีครับ”

        “ปล่อยไว้ก่อน อย่าเพิ่งทำอะไร ผมมีความคิดดี ๆ แล้ว เดี๋ยวผมจะบอกกับเจอีกทีตอนเย็นนะ”

        “ได้ครับคุณดาว”

        ดาวไม่นึกว่า จะมีน้ำตกในไร่ที่ซื้อต่อจากตาหวันน้ำตกไหลออกมาเป็๲ลำธาร ระยะทางยาวไปจนถึงสะพาน ที่สุดเขตแดนติดถนนที่ใช้สัญจรแล้วลำธารนี้ก็ยาวไปอีกไกล ซึ่งดาวก็ไม่รู้ว่า มันจะไปจบที่ไหน

        ตอนเย็น ดาวกับเจนั่งคุยงานกัน ที่ศาลาข้างบ้านเหมือนอย่างเคย

        “เจ ผมมีความคิดว่าจะสร้างรีสอร์ต สร้างใกล้ ๆ กับน้ำตก สร้างสักสิบหลังก่อนส่วนบริเวณเนินด้านหน้าของไร่ ผมจะปลูกต้นชา เมื่อคนที่มาพักเปิดประตูออกมา ก็เจอเข้ากับวิวของต้นชาที่เขียวขจีไปสุดลูกหูลูกตา” ดาวบอกเล่าถึงสิ่งที่อยู่ในหัวให้เจฟัง

        “ผมว่าดีเลยครับ ขนาดผมฟัง ผมยังอยากมาพักเลย”เจเห็นด้วยกับความคิดของดาว

        “ผมว่าจะปลูกต้นพญาเสือโคร่งรอบ ๆ ไร่ด้วย ตอนที่ดอกมันบานเต็มไร่คงสวยมาก ๆ ส่วนน้ำตก ผมอยากให้ลอกขอบของน้ำตกให้กว้างกว่านี้แล้วก็ทำเป็๞คันกั้นน้ำ เหมือนฝายชะลอน้ำ แต่ผมอยากให้ทำแบบธรรมชาติไม่ให้ดูจงใจเกินไป ตลอดทางของน้ำตก ผมก็จะปลูกต้นพญาเสือโคร่งเหมือนกัน”

        “ได้ครับ”

        “แล้วก็ ผมจะให้มิ่งกับเมือง มาเป็๞ผู้ช่วยเจนะ ผมจะเลื่อนให้เจ เป็๞ผู้จัดการไร่ส่วนสองคนนั้น ก็เป็๞ผู้ช่วยผู้จัดการ เจต้องคอยสอนงานคนทั้งสองแล้วก็คอยกระจายงานตามความรับผิดชอบ ของแต่ละคนผมเขียนหน้าที่ความรับผิดชอบมาให้แล้ว เจลองศึกษาดู”

        “เอ่อ คุณดาวครับ ตำแหน่งผมดูยิ่งใหญ่มากเลย ผมเขิน ๆ ยังไงก็ไม่รู้แฮะ ๆ” เจบอกกับดาว เพราะเขารู้สึกประหม่า

        “เจเป็๞คนมีความสามารถนะ ผมถึงเลือกให้คุณทำหน้าที่นี้อีกหน่อยไร่ของเรา ก็ต้องมีคนรู้จักมากขึ้น มีคนเข้ามาแวะพัก แวะเที่ยวเจต้องเตรียมตัวให้พร้อม อย่าทำให้ผมคิดว่า เลือกคนผิดนะครับ”

        “ได้ครับ ผมจะไม่ทำให้คุณดาวผิดหวัง”

        “นี่คือหน้าที่ของแต่ละคนนะ” ดาวหันจอโน้ตบุ๊กให้เจดูรายละเอียด พร้อมอธิบาย

        “เจเป็๲ผู้จัดการไร่เคียงดาว ผมจะให้เงินเดือนเจ 25,000 เธียร์ ส่วนมิ่งกับเมืองผมให้เป็๲ผู้ช่วยผู้จัดการ ให้เงินเดือนคนล่ะ 20,000 เธียร์”

        “ผมจะให้มิ่ง ดูไร่ฝั่งที่ปลูกผักและผลไม้ รวมถึงไร่แตงโมและเมลอนด้วย”

        “ส่วนเมือง ให้ดูแลไร่เคียงดาวสองทั้งหมด ส่วนฝั่งที่จะทำไร่ชากับรีสอร์ต ผมอยากให้คุณช่วยดูแลไปก่อน ในอนาคต ผมจะเพิ่มตำแหน่งผู้ช่วยอีกคน”เจรีบจดรายละเอียดลงสมุดทันที

        “ผมจะรับคนงานประจำเพิ่มอีกสิบคน ในอนาคตก็จะรับเพิ่มอีกส่วนค่าแรงให้คงเดิมไว้ก่อน อ๋อ รับพนักงานทำบัญชีด้วย แม่ครัวอีกสองคนแล้วก็สอนงานมิ่งกับเมืองด้วย แบ่งคนงานให้พอดีกับจำนวนงานที่มี” ดาวค่อย ๆอธิบายให้เจฟัง

        “แล้วก็หลังจากที่เราได้พนักงานบัญชีมา ผมจะทำการจ่ายเงินเป็๲รายเดือนแต่ถ้าใครมีปัญหาต้องใช้เงิน ก็มาเบิกล่วงหน้าได้ ผมจะมีพักร้อนให้ปีละสิบสองวัน”

        แล้วดาวก็พูดคุยกับเจ อยู่นานจนเกือบห้าทุ่ม ต่างคนถึงแยกย้ายกันไปนอน

        _ _ _ _ _