ส่วนทางด้านสตรีหลายคนก็มองจ้าวลู่เสวียนอย่างทิ่มแทงหากว่าพวกนางมีดาบในมือ คิดว่า จ้าวลู่เสวียนคงจะถูกแทงจนร่างพรุนไปแล้ว
เหตุใด สตรีที่ไม่มีเสน่ห์มัดใจบุรุษอย่างจ้าวลู่เสวียนถึงจะได้ตำแหน่งฮูหยินแห่งจวนโหวไปครอง
ฮึ! หากไม่ใช่เพราะฮ่องเต้พระราชทานสัญญาหมั้น อย่างนางน่ะแม้แต่บ่าวหน้าประตูจวน ยังไม่แลนางเลย
จ้าวลู่เสวียนไม่ได้รับรู้ถึงสายตาที่มีทั้งริษยาและดูแคลนนางแม้แต่น้อย เพราะนางไม่ได้สนใจผู้อื่นเป็ทุนเดิมอยู่แล้ว ไม่ว่าจะชีวิตก่อนหรือชีวิตนี้ก็ตาม
ขณะเดียวกันเหล่าสตรีที่ยังไร้คู่หมายก็ต่างกระซิบกระซาบกัน เมื่อจวนโหวมาถึงงาน
แววตาของจ้าวลู่เสวียนฉายแววเ้าเล่ห์
“เยว่เอ๋อร์ เ้างดงามถึงเพียงนี้ชายใดได้ยลโฉมเ้า จวนจ้าวของเราก็คงจะต้องเปิดรับแม่สื่อไม่หวาดไม่ไหว”
นางยังคงยกยอจ้าวอิ้งเยว่ต่อนางจงใจพูดเสียงดังขึ้นอีกสักเล็กน้อย
“ขะข้าไม่พูดกับท่านแล้ว” ได้ยินเช่นนั้นจ้าวอิ้งเยว่ขัดเขินจนรีบเดินหนีไปนั่งที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว
ทิ้งความขุ่นเคืองใจไว้เื้ัเมื่อได้เห็นใบหน้าของบุรุษที่ตนเองพึงใจ