โปรดอ่านอย่างมีวิจารณญาณ
“ใช่ ข้าประเมินดูแล้วตำลึงทองที่ท่านจะได้รับ มากกว่าที่มัดจำแน่นอน” เขามั่นใจเพราะการประมูลที่จัดที่ชั้น 5 เรียกว่าเป็โอกาสพิเศษ แขกที่เข้าร่วมต้องได้รับเชิญเท่านั้น ซึ่งผู้คนเ่าั้ย่อมไม่ธรรมดา
ในสัญญาระบุว่า งานประมูลจะจัดขึ้นในวันที่ 20 เดือนหน้า โรงประมูลจะมอบตำลึงมัดจำให้ 1 ล้านเหรียญทอง หากจบประมูลแล้วได้ยอดเท่าไหร่แบ่งตามที่ตกลงกัน เฟยฮวา 8 ส่วน โรงประมูลเหิงเยว่ 2 ส่วน พร้อมหักจำนวนที่ให้มัดจำไปก่อนหน้า หากผิดสัญญาการประมูล โรงประมูลเหิงเยว่ยินดีรับโทษสูงสุด
เฟยฮวาคิดดูแล้วก็ไม่แปลกใจ การประมูลก็เหมือนเป็เป็การละเล่นอย่างหนึ่งของคนรวย บรรยากาศมันพาไปด้วยคนรวยอยู่รวมตัวกันเยอะ ๆ คงมีการข่มกันเป็เื่ปกติ
“ข้าตกลงเ้าค่ะ สัญญาฉบับนี้ยุติธรรม”
“ท่านไม่ผิดหวังแน่นอน ข้ารับประกัน” ชายชรารับกระดาษคืน ใช้ตราประทับโรงประมูลเหิงเยว่ ตราลงในกระดาษพร้อมเขียนชื่อตนเอง แล้วให้เฟยฮวาทำเช่นกัน เสร็จแล้วก็ส่งกล่องไม้ขนาดกลางให้เฟยฮวา
“ลองนับตำลึงดูก่อนเถิด”
เขาให้ใจนางเยอะอยู่ เตรียมตำลึงรอก่อนจะได้ตรวจสอบสินค้าอีก
“ไม่เป็ไรเ้าค่ะ ข้าไว้ใจ” เฟยฮวารับกล่องไม้มาใส่ตะกร้า เอาห่อผ้าที่ข้างในมีปิ่งกันขึ้นมา
“ปิ่งกันเ้าค่ะ ข้าทำมาฝากท่านผู้อวุโส ท่านผู้ประเมินราคา และผู้ที่ต้อนรับข้าเมื่อวันก่อน” เฟยฮวาแจกแจงบอกว่าอันไหนของใคร
“ลำบากท่านแล้ว” แต่ปากเอ่ยเกรงใจ แต่สายตาก็ชื่นชมว่าเป็ผู้ที่รู้ความ คุยการค้ามีของติดไม้ติดมือมา และมีน้ำใจมอบให้คนอื่นนอกจากเขาอีก
“ข้ายินดีเ้าค่ะ อยากให้ลองชิมดู ข้าจะเปิดกิจการขายขนม”
“งั้นข้าลองเลย พอท่านเอาห่อผ้าขึ้นมา ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ”
ชายชราเรียกผู้ดูแลหน้าห้องเข้ามา วันนี้ผู้นั้นคือคนที่เคยต้อนรับเฟยฮวาเมื่อวาน ให้เขานำปิ่งกันไปจัดใส่จาน
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
“เข้ามาได้”
“ปิ่งกันได้แล้วขอรับ” ผู้ดูแลวางจานที่มีปิ่งกันชิ้นใหญ่หลายสิบชิ้น สีเหลืองนวลน่ากิน กลิ่นหอมตีขึ้นถึงจมูก ไม่เคยได้กลิ่นเช่นนี้มาก่อน มันเหมือนมีกลิ่นนมอ่อน ๆ กับกลิ่นหอมอีกอย่าง คงจะเป็สูตรพิเศษของนาง
“มีส่วนของเ้าด้วย ท่านหญิงเขาทำมาให้”
“ปิ่งกันนมสดเ้าค่ะ ข้าทำมาฝาก” เฟยฮวาส่งห่อผ้าให้เขา
“ของข้าน้อยหรือขอรับ” นึกสงสัย ตอนไปจัดใส่จานขนมหน้าตาแปลกประหลาดนี้ ส่งกลิ่นน่าลิ้มลองมาก ไม่คิดว่าจะมีส่วนของเขาด้วย
“ใช่เ้าค่ะ เมื่อวานท่านต้อนรับดีข้าเป็อย่างดี เลยอยากตอบแทน”
เขาหันไปมองหัวหน้าตน ชายชราพยักหน้าให้ สื่อถึงว่าให้รับของได้
“ขอบคุณขอรับ” เขารับห่อผ้าไป ไม่คิดว่านางจะให้ความสำคัญกับเขาจนมีของฝากด้วย ไหนจะคำชมจากปากนางที่เขาได้ยินเองอีก วันนี้ได้ขึ้นมาทำงานชั้น 5 ก็เพราะนาง ปกติเขาเป็เพียงคนงานต้อนรับที่ส่วนกลางชั้น 1 เท่านั้น ผู้ดูแลหน้าห้องจะตำแหน่งสูงกว่า ยิ่งถ้าเป็ผู้ดูแลหน้าห้องชั้น 5 แล้ว ยิ่งตำแหน่งสูงขึ้นไปอีก เขารู้ได้ทันทีว่าจากนี้เป็ต้นไปอนาคตในการทำงานของเขานั้นสดใสแน่นอน
ผู้ประเมินราคาบอกกล่าวเขาั้แ่เมื่อวาน ว่าวันนี้ตอนเช้าไม่ต้องดูแลใคร ให้รอท่านหญิงที่รูปร่างอวบอ้วนมาก็พอแล้วตามดูแล เขาย่อมจำได้ว่าคือคนไหน ผู้ประเมินราคายังมารอคอยนางเช่นกัน พร้อมสั่งการคนงานด้านนอก ให้สังเกต หากมีสตรีลักษณะตามที่บอกให้รีบไปต้อนรับ เข้าไปช่วยถือของทันที
ผลจากการตั้งใจทำงานโดยแท้ ์เป็ใจ ส่งผู้สูงศักดิ์ที่แสนเรียบง่ายมาให้เขาต้อนรับ เขาก็ตั้งใจต้อนรับผู้มาใช้บริการทุกคนอยู่แล้ว คนงานในโรงประมูลเหิงเยว่ แต่ตำแหน่งล่างสุดอย่างคนทำความสะอาด ตำลึงทองตอบแทนที่ได้รายเดือนนั้น สูงกว่าหลงจู๊ในกิจการขนาดเล็ก เรียกได้ว่าค่าจ้างงานสูงมาก จนเหมือนคัดคนเข้าไปทำในในตัว
“เ้าทำงานได้ดี จงทำแบบนี้ต่อไป เสร็จธุระวันนี้แล้วจะจัดการเื่ปรับตำแหน่ง และค่าตอบแทนให้” ชายชรากล่าวถือว่าคนต้อนรับผู้นี้ก็เป็ส่วนหนึ่งของความสำเร็จในการซื้อขายในครั้งนี้เช่นกัน เขาย่อมสนับสนุน
“ขอบคุณขอรับนายท่านฮุย ขอบคุณขอรับท่านหญิง” เขาแทบจะโค้งจนหน้าใกล้พื้น
“เป็ผลมาจากความตั้งใจทำงานของท่านเ้าค่ะ”
เฟยฮวายิ้มให้ ดีใจเหมือนกันที่คำชมของนาง เป็ส่วนหนึ่งให้เขาได้เติบโตในหน้าที่การงาน
“เดี๋ยวเราคุยกันทีหลัง แจ้งผู้ประเมินราคา หากมาแล้วให้เขาเข้ามาในห้องได้เลย” ชายชราเอ่ย
“ขอรับนายท่าน” ชายหนุ่มออกไปทำหน้าที่ของตนเช่นเดิม แต่หัวใจนั้นพองโต วันนี้เป็วันที่ดีนัก
“คนทำงานที่โรงประมูลเหิงเยว่ล้วนดีกันทุกคนนะเ้าคะ หากข้าเปิดกิจการก็อยากได้คนงานเช่นนี้” เฟยฮวาหาเื่คุย อยากล้วงข้อมูลด้วย เผื่อจะได้ความ
“หากได้กำไรในการค้ามาก ก็ให้ตำลึงทองคนงานให้มากหน่อย เมื่อค่าตอบแทนสูง จะมีผู้คนหลากหลายมาให้ท่านคัดเลือก จากนี้เป็หน้าที่ของท่านแล้วว่าจะคัดเลือกใคร เลือกคนให้เหมาะกับงาน ก่อนเริ่มงานเขียนสัญญาให้ชัดเจนหากทำไม่ได้ตามที่กำหนดก็ต้องให้ออก พร้อมจ่ายตำลึงค่าที่ให้ออก ไม่ให้เขาเสียเวลาเปล่า” ข้อมูลพวกนี้ไม่ใช่ความลับอะไร สามารถพูดได้ แต่นางจะทำไหมก็อีกเื่ เพราะเ้าของกิจการส่วนมากก็กดค่าแรงคนงานอยู่แล้ว จ้างให้ถูกที่สุด ใช้งานให้คุ้มที่สุด
เฟยฮวาฟังแล้วเข้าใจเลยว่าทำไมโรงประมูลเหิงเยว่ถึงเจริญรุ่งเรือง เพราะเขาให้ความสำคัญกับคนงานนั่นเองแิสมัยใหม่
ในโลกที่นางจากมานั้น บริษัทหลายที่ก็เป็เช่นนี้ โรงเรียนที่เฟยฮวาเคยสอนก็เช่นกัน เป็โรงเรียนเอกชนชื่อดังระดับประเทศ ให้ค่าตอบแทนสูง สวัสดิการดี ไม่ต้องทำงานเอกสารที่ยุ่งยาก ทำให้สอนหนังสือได้อย่างเต็มที่ ตอนสมัครเข้าคัดเลือก มีการตั้งเงื่อนไขมากมาย เรียกได้ว่ายากั้แ่การยื่นใบสมัคร พอสมัครได้แล้วเฟยฮวาต้องทำข้อสอบแข่งกับคนนับพัน ผ่านแล้วต้องไปสัมภาษณ์อีกหลายรอบ กว่าจะได้ทำงานก็เอาเื่เหมือนกัน แต่คุ้มกับการฝ่าฟัน นางถึงได้มีเงินมาเติมเกมปลูกผักจนกลายมาเป็คนรวยเช่นนี้ มาคิดดูแล้วก็รู้สึกว่าตนเองก็เก่งเหมือนกัน
“เป็ความคิดที่ดีมากเ้าค่ะ หากมีกำไรมาก ควรเอามาให้คนงานเพิ่มสักหน่อย เพิ่มตำลึงทองให้ก็เหมือนเพิ่มความสุขให้เขา เมื่อคนเราทำงานอย่างมีความสุข ผลที่ออกมาย่อมดี”
ชายชราฟังก็พยักหน้ารับ
“หากท่านมีความคิดเช่นนี้ คงเจริญรุ่งเรืองได้ไม่ยาก เพราะความคิดท่าน คล้ายนายข้ายิ่งนัก” เขาพูดเพราะแม้ไม่เคยพบเ้าของโรงประมูลเหิงเยว่ แต่เคยอ่านจดหมายที่คนผู้นั้นส่งมา พร้อมฟังคำพูดจากตัวแทนมาเทียวมาติดต่อ ตอนมาทำงานที่นี่มันแปลกใหม่ไปทุกอย่าง เหมือนเป็ที่ทำงานในอุดมคติ ตำลึงทองตอบแทนสูง เขาใช้ชีวิตมาจนใกล้สิ้นอายุขัยแล้ว ตำลึงทองจึงเป็เื่รองนัก
เมื่อก่อนฮุยไฉเป็หลงจู๊ร้านเครื่องประดับอยู่เมืองอื่น ทำงานมาหลายสิบปี ปกติสุขดี จนเ้าของกิจการเสียชีวิต บุตรชายมาสานงานต่อ นายคนใหม่กดขี่คนงาน แทบไม่เห็นหัวเขา ฮุยไฉเองคิดจะลาออก แต่สงสารคนงานในร้านที่นับถือและศรัทธาตน ถ้าออกคนพวกนี้ยิ่งจะโดนกดขี่อย่างหนัก จึงยอมอดทน จนได้พบแสงสว่างมีคนมาเสนองานนี้ให้บอกว่าเป็ตัวแทนของเ้าของโรงประมูลเหิงเยว่ ฮุยไฉย่อมรู้จักชื่อเสียงโรงประมูลแห่งนี้อยู่แล้ว แขกของที่นี่มีแต่ผู้สูงส่ง ไม่คิดว่าจะมาติดต่อเขา
ผู้เป็ตัวแทนแจ้งว่า อยากให้เขามาคุมโรงประมูลเหิงเยว่สาขาใหม่ หมู่บ้านหนิงอัน จะนำคนไปทำงานด้วยมากเพียงใดก็ได้ หากทำตามข้อสัญญาได้ ยินดีที่จะรับทุกคน เมืองที่เขาอยู่ก็มีโรงประมูลเหิงเยว่ คนงานสามารถเลือกไปสาขานั้นได้ แต่ตัวฮุยไฉต้องมาที่สาขาหมู่บ้านหนิงอัน เพราะจุดประสงค์คือให้เขามาวางรากฐานสาขาใหม่ และจะดูแลความปลอดภัยของเขากับคนงานทุกคน เหมือนเตรียมการมาเป็อย่างดี รู้ว่าเขากังวลในเื่ใด รู้ว่าต้องพูดอย่างไรเขาถึงจะยอมไปทำงานด้วย สุดท้ายเขาและคนงานร้านเครื่องประดับทุกคนลาออกจากงาน มาทำงานที่โรงประมูลเหิงเยว่ คนงาน 10 กว่าคนตามเขามาที่หมู่บ้านหนิงอัน อีกส่วนก็ทำงานในสาขาบ้านเกิด
เ้าของร้านประดับพอรู้เื่ก็โมโหสุดขีด มาหาเื่เขาได้ 1 วัน จากนั้นก็ตัวหายไปอย่างลึกลับ หน้าร้านเครื่องประดับไม่เคยเปิดอีกเลย ไม่รู้ว่าสรุปแล้วชะตาชีวิตเป็เช่นไร แต่เขาและคนงานทุกคนเหมือนได้พบแสงสว่าง เพียงทำหน้าที่ของตนให้ดี ผลตอบแทนย่อมงดงาม
… เฟยฮวาฟังแล้วรู้สึกว่า เ้าของโรงประมูลเหิงเยว่ ก็ไม่ได้เป็คนร้ายกาจ ออกจะเป็คนดีด้วยซ้ำ
“การโอบอ้อมอารีย์ต่อคนงานเป็เื่ที่ดี แต่หากเจอคนงานไม่ดี ก็ต้องเด็ดขาด ทำงานไม่ได้ตามที่้า ก็ทำตามในสัญญา ยกเลิกจ้างงานกันได้ แต่หากเป็เื่ใหญ่ อย่างการขโมยก็ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด ไม่ยอมความ ส่งเื่ให้ทางการ มูลค่าสินค้าที่ขโมยนั้นปะาได้ก็ต้องปะา” ชายชราเอ่ย คนงานเป็ร้อย จะดีร้อยคนก็เป็ไปไม่ได้ ก็ต้องทำให้คนชั่วไม่กล้าทำในสิ่งที่ชั่ว
… ขอถอนคำพูด เป็คนดีที่แอบร้ายกาจอยู่ แต่คิดจะทำการค้าใหญ่ก็ต้องเป็เช่นนั้น
“ขอบคุณผู้อวุโสที่ชี้แนะเ้าค่ะ ข้าจะนำไปปรับใช้”
“อยู่ที่ฝีมือในการทำขนมของท่านแล้ว” ชายชรายิ้ม หยิบปิ่งกันชิ้นโตเข้าปาก ความหอมตลบอบอวลไปทั่ว มันต่างจากปิ่งกันที่เคยกิน ความรู้สึกแรกเหมือนตอนที่เขากินขนมขึ้นชื่อของโรงประมูลเป็ครั้งแรก รสชาติที่หาจากที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว กินชิ้นนึงต้องอยากกินอีก แต่เขาต้องรักษาอาการ อายุปูนนี้แล้วกินอาหารดี ๆ มามากเท่าไหร่แล้ว จะแสดงออกแบบนั้นไม่ได้
เฟยฮวาเห็นท่าทางของชายชราก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ อร่อยละสิ เห็นทีคงได้ลูกค้าเพิ่มอีกคน พ่อแม่ของสหายน้อยของบุตรชายยังมาถามขอซื้อกับนาง ต่างเฝ้ารอวันที่เปิดกิจการ จะซื้อให้สมการรอคอย
“เป็อย่างไรบ้างเ้าคะ”
ชายชราจิบน้ำ ปรับอารมณ์สักหน่อย
“จะเปิดกิจการตอนไหนเล่า เปิดแล้วมาแจ้งข่าวด้วย ข้าจะไปซื้อฝากครอบครัวและสหาย”
เฟยฮวายิ้มรับ
“ขอบคุณเ้าค่ะ คงไม่เกิน 2 เดือน ข้ากำลังยุ่งกับการสร้างเรือน อีกไม่นานเรือนก็เรียบร้อยแล้ว จากนั้นจะเริ่มเื่การเปิดกิจการ หากเรียบร้อยแล้วข้าจะมาแจ้งข่าวนะเ้าคะ”
นานไปหน่อยแต่ของอร่อยก็รอได้
“รสชาติดีมาก ข้าไม่เคยกินปิ่งกันที่อร่อยเช่นนี้มาก่อน มีกลิ่นหอมที่ไม่คุ้นเคย คงเป็สูตรพิเศษของท่าน”
ชายชราถูกอิทธิฤทธิ์ของหวงโหยวเล่นงาน ขนาดรอบนี้เป็รสนมสด แต่หวงโหยวมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ใส่นิดหน่อยถ้าเป็ของดีก็ย่อมได้กลิ่น หวงโหยวเอาไปทำขนมได้หลากหลาย แค่ใส่กับเมี่ยนเปาโรยน้ำตาลก็อร่อยแล้ว นางจะทำขายให้หมดเลย ขอเลือกก่อนว่าจะทำอะไรขายบ้าง เผื่อคนเกิดใหม่ผู้อื่นมาทำการค้าบ้างจะได้ไม่ต้องมาแย่งงานกัน ดูอย่างโรงประมูลเหิงเยว่ ยังขายขนมแค่รายการเดียว แต่กิจการของนางเล็กจิ๋วนัก ขอขายหลายอย่างหน่อยแล้วกันแต่จะเน้นที่ปิ่งกัน จะปั้นให้เป็ดาวร้าน
#มารดาอ้วนตัวร้าย
〰️ 〰️ 〰️ ·̩͙ ₊ ᨦ ♡ ᨩ ₊ ·̩͙ 〰️ 〰️ 〰️
ปิ่งกัน = คุกกี้
หวงโหยว = เนย
เมี่ยนเปา = ขนมปัง
25K
