ตอนที่34 กฎใครเข้มแข็งผู้นั้นเป็ใหญ่
"เฮ่อ.! ที่แท้องค์ชายสิบสี่นี่เอง ถึงว่าใจกล้าเหนือฟ้าบังอาจขัดขวางขบวนเสด็จขององค์ชายเก้า พระองค์คงคิดจะหลู่เกียรติพระเชษฐาล่ะสิ..."องครักษ์เสื้อดำพูดเย้ยหยันกริชเพชร พร้อมกับคำรามด้วยอาการมาดร้าย
"มีคำสั่งท่านมหาอำมาตย์จับองค์ชายสิบสี่ ไปไต่สวนความเหิมเกริมครั้งนี้ พวกเราจับเขา..." เสียงชายชุดดำที่มีแววตาเ้าเล่ห์ ตั้งข้อหาจับกริชเพชรทันทีเหตุที่ชายหนุ่มยืนขวางทาง องครักษ์นำเสด็จองค์ชายเก้า มาเป็เหตุผลจับตัวชายหนุ่ม
"ท่านหัวหน้าองครักษ์ทมิฬดูเหมือนเหตุผลในการจับกุมองค์ชายสิบสี่ มันจะอ่อนเบาไปหรือไม่ รู้สึกว่าท่านจะใช้อำนาจเกินกว่าเหตุ เขาเป็ถึงพระโอรสของเสด็จลุง เ้ามิควรบังอาจเยี่ยงนี้..."เสียงองค์หญิงเ้าเฟิงดังสวนขึ้นทันที
นางรับรู้ถึงรังสีอำมหิตขององครักษ์ทมิฬซึ่งเป็สมุนของพระมเหสีฝ่ายซ้าย เขาคงจะได้รับคำสั่งสังหารองค์ชายสิบสี่ ก่อนที่เขาจะถูกประทับตราเป็พระโอรสต่อหน้าพระบัลลังก์
ซึ่งถ้าสืบสาวราวเื่แล้วคนตายย่อมไม่มีสิทธิ์พูดอะไรได้ และความผิดในการพลั้งพลาดฆ่าราชโอรส ที่ยังไม่ได้ประทับตราอย่างเป็ทางการ ก็ถือว่าเล็กน้อยจิ๊บจ๊อยจนแทบจะเลือนหาย ไปในอากาศถ้าเกิดมีการสืบสาวขึ้นมา ยังไงเพื่อเห็นความสัมพันธ์ที่ดีของเสด็จแม่นาง กับพระมเหสีฝ่ายขวา นางต้องขัดขวางเื่นี้ให้ได้ หญิงสาวคิดพร้อมกับเดินออกขวางกั้นกลาง ระหว่างองค์ชายสิบสี่กับกลุ่มองครักษ์ทมิฬ
"องค์หญิงจ้าวเฟิงอย่ามาขัดขวางการจับกุมองค์ชายสิบสี่ของข้า ข้าแค่นำตัวเขาไปให้มหาอำมาตย์ไต่สวนแค่นั้น เื่ขัดขวางการเสด็จขององค์ชายเก้า มันเป็เื่เล็กน้อย
องค์ชายสิบสี่ไม่ได้มีความผิดอะไรรุนแรง เื่แค่นี้มันเป็เื่ขี้หมูราขี้หมาแห้ง แต่ข้าในฐานะองครักษ์ที่ตามเสด็จองค์ชายเก้า ก็ไม่อาจจะปล่อยละเลยไปได้โปรดหลีกทางให้กับข้า ขอให้ข้าทำงานตามคำสั่งให้เสร็จสมบูรณ์ แม้เขาจะเป็องค์ชายสิบสี่ ก็ไม่มีข้อยกเว้น
นี่คือดาบอาญาสิทธิ์ฆ่าก่อนไต่สวนทีหลัง ซึ่งองค์ฮองเฮาฝ่ายซ้ายมอบให้แก่ข้า นำขบวนองค์ชายเก้าราชโอรสของพระนาง ขอท่านเห็นใจข้าให้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์ด้วยเถิด...."
เล่ห์เหลี่ยมในการเจรจาของหัวหน้าองครักษ์ทมิฬ ฉะฉานเหมือนกับว่าเขาไม่มีเจตนาร้ายกับองค์ชายสิบสี่
แต่เื่แค่นี้กับจะจับกุม โอรสของพระนางฝ่ายขวา ย่อมเป็เื่ที่ผิดวิสัย ต้องมีแผนการร้าย กับองค์ชายสิบสี่ที่อยู่ข้างหลังนางนี้อย่างแน่นอน
บรรยากาศอึมครึมคำพูดของหัวหน้าองครักษ์ทมิฬ ทำให้องค์หญิงจ้าวเฟิงไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อ
ฉับพลันท้องฟ้าก็เกิดมืดมิดแสงสว่างถูกปิดบัง ด้วยอสูรนกเป็ดน้ำสีเทาตัวหนึ่ง บินจากฟ้าลงมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกลายร่างเป็ นางข้าหลวงในฮองเฮาฝ่ายขวา
"หัวหน้าองครักษ์ทมิฬเ้าบังอาจนัก นี่เป็องค์ชายในฮองเฮาฝ่ายขวา เ้าบังอาจใช้ดาบอาญาสิทธิ์มาข่มขู่เชียวรึนี่คือปิ่นอาญาสิทธิ์เว้นตายสามครั้งใครก็อย่าบังอาจคิดข่มเหงองค์ชายของข้าเด็ดขาด..." เสียงของหญิงวัยกลางคนชุดสีเทาพูดเสียงกังวาน เคลียร์บรรยากาศให้แรงกดดันของกริชเพชรน้อยลง แสดงว่านางผู้นี้มาช่วยเขานั่นเอง
'โอ้โห.! แค่ปรากฏตัวขึ้นหน้าเมืองเท่านั้นเื่มันจะใหญ่โตอะไรขนาดนี้...' กริชเพชรขมวดคิ้วคิดในใจ เหงื่อของชายหนุ่มเริ่มไหลซึมออกตามจอนผม
'หนิงหนิงเ้าว่าพวกเราจะทำยังไงดี พวกเราหนีออกจากสถานที่นี้ก่อนดีไหม ข้าว่าพวกเราไม่จำเป็ต้องเข้าในตัวเมืองแล้วแหละ ด้วยคาถาของข้าที่เรียนรู้มากับเกล็ดอาวุธเทพพวกเรา ก็อยู่ในป่าอาถรรพ์ได้แล้ว อย่ามาวุ่นวายอยู่ในเมืองนี้เลย....'
กริชเพชรส่งกระแสจิตถามหนิงหนิง หญิงสาวหันหน้ามองชายหนุ่ม ดวงตาของนางสั่นไหวสับสนกับสิ่งที่เขาพูด
'นายน้อยท่านเป็ถึงองค์ชายในกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด ท่านอยู่ในเขตนี้ตรงไหนบนเกาะก็ไม่สามารถ พ้นจากการรังควานของฝ่ายศัตรูของท่านได้หรอก นี่ก็เห็นชัดเจนแล้วว่าพวกเขา ข่มกันจนไม่ไว้หน้ากันและกัน นายน้อยของข้าจะไปอยู่ที่ไหนได้เล่า ขืนออกไปพวกฝ่ายศัตรูของท่านต้องส่งกำลัง มาไล่ฆ่าโดยไม่มีใครคุ้มครองเหมือนสัตว์ตัวหนึ่งในคอก ที่รอการเชือดซะมากกว่า นายน้อยเข้าไปอยู่ในเมืองฐานะของท่าน ถ้าถูกสถาปนาเป็องค์ชายแล้ว อย่างน้อยก็ไม่มีใครจะข่มเหงท่านทางตรงได้ นอกจากจะใช้เล่ห์กลอุบายในที่ลับเท่านั้น ที่จะจัดการท่าน....'
หนิงหนิงเตือนกริชเพชรเขาหันมามองหน้าหญิงสาวทำตาโต เื่ราวมันใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ประสบการณ์การล้างเื เข่นฆ่ากัน ของชายหนุ่มในสมัยที่เป็มนุษย์อยู่ก็มีไม่มาก
ส่วนมากเขาก็เอาแต่เรียนกับท่องเที่ยวไปตามป่าเขา ค้นหาสมบัติตามลายแทงติดตามปู่กับพ่อไปเป็บางครั้งบางคราวชีวิตของเด็กหนุ่มก็เป็แค่เพียงวัยรุ่นที่เพิ่งเรียนจบการศึกษาโบราณคดีอายุเพียงยี่สิบสี่ปีเท่านั้นเอง ก็มาเผลอตายกลางลำน้ำโขง ตอนนี้กลับมาอยู่ในวงเวียนแห่งการ่ชิงอำนาจ ในราชวงศ์ของกษัตริย์อสูรวารีน้ำจืด
"นางข้าหลวงในพระมเหสีฝ่ายขวา..ทำเื่ใหญ่ไปหรือเปล่า ข้าแค่ขอเชิญตัวองค์ชายสิบสี่ไปไต่สวน เื่เขามีเจตนาขัดขวางการเสด็จขององค์ชายเก้า แค่นี้เองทำไม? ต้องทำเป็เื่ใหญ่โตอัญเชิญปิ่นเว้นตายสามครั้งมาถึงที่นี่เชียวรึ...." หัวหน้าองครักษ์ทมิฬรู้สึกว่าเื่นี้ มันจะไม่ง่ายอย่างที่นายเหนือหัวมันมอบหมายให้มาเสียแล้ว
ทางฮองเฮาฝ่ายขวาก็มีการวางเส้นสายส่งข่าวไปในราชสำนักรวดเร็วเหมือนกับพวกเขาเช่นกัน ทำให้ส่งคนมาขัดขวางการฆ่าองค์ชายสิบสี่ของมันได้ทันกาล ดังนั้นหัวหน้าองครักษ์ทมิฬจึงคิดยืมมือองค์ชายเก้าฆ่าองค์ชายสิบสี่ แบบพลั้งมือเหมือนกับการประลองความขัดแย้ง
ตัวต่อตัวไม่ต้องใช้ดาบอาญาสิทธิ์มาจับกุมองค์ชายสิบสี่ เพราะมันจะเป็เื่ใหญ่เกินไป นางข้าหลวงไม่สนใจหัวหน้าองครักษ์ทมิฬ นางถือปิ่นองค์ฮองเฮาฝ่ายขวาไว้ในมือหันไปทำความเคารพกริชเพชร
"องค์ชายข้าน้อยมารับเสด็จพระองค์เชิญเสด็จไปกับข้าไปเข้าเฝ้าองค์ฮองเฮาเถอะเพคะอย่าสนใจเื่ไม่เป็เื่ที่นี่เลย พระมารดานางคิดถึงองค์ชายมากห่วงใยพระองค์ อยากให้กลับไปข้างกายพระนางให้เร็วที่สุด...."
เสียงของนางข้าหลวงดังกังวานรอบบริเวณ แสดงว่ากายอสูรของนางก็ไม่ธรรมดาอาจจะถึงขั้นเจ็ดเลยทีเดียว
"เฮ่อๆ คนของฮองเฮาฝ่ายขวาช่างมีอำนาจล้นฟ้าจริงๆ นะไม่เห็นว่าเราองครักษ์ทมิฬ ของท่านมหาอำมาตย์ใหญ่แห่งนครอสูรวารีน้ำจืดอยู่ในสายตาเลยรึ คิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไปแบบนี้จะให้ข้ารายงานมหาอำมาตย์ได้ยังไง..." เสียงของหัวหน้าองครักษ์ทมิฬพูดขึ้นอย่างขัดเคืองใจ ที่นางข้าหลวงขัดขวางงานของเขาแบบไม่ไว้หน้า
"เ้าก็บอกแล้วไม่ใช่หรือว่าเื่ขององค์ชายสิบสี่ขวางการเสด็จ เป็เื่ขี้หมูราขี้หมาแห้ง ทำไม? จะต้องจับองค์ชายไปไต่สวน มันจะมากเกินไปแล้วกระมัง หรือพวกท่านคิดว่ายิ่งใหญ่ในเมืองนี้ ไม่เห็นแก่ฝ่าพระบาทจอมกษัตริย์ที่เป็บิดาขององค์ชายสิบสี่กระนั้นหรือ...."เสียงของนางข้าหลวงดังอย่างเดือดดาล
"ฮ่าๆ อย่าอ้างฝ่าพระบาทมาเอ่ยอ้างเลยพระองค์จะสนใจเื่นี้หรือเปล่าก็ไม่อาจจะรู้ได้คนของมเหสีฝ่ายขวาฝ่าพระบาทจอมาาก็ไม่ใส่ใจอยู่แล้ว พวกเราทุกคนที่นี่ย่อมรู้ดี..."เสียงของหัวหน้าองครักษ์ทมิฬเกริ่นขึ้นลอยๆแบบเย้ยหยัน
จนทำให้นางข้าหลวงหน้าตาบูดบึ้งเจ็บแค้นในใจ เพราะนางก็รู้ดีว่าจอมกษัตริย์ อสูรวารีน้ำจืด ไม่ใส่ใจนายเหนือนางมานานแล้ว
"เอาอย่างนี้เพื่อเป็การยุติธรรมให้องค์ชายทั้งสองต่อสู้กันในกฎ ของเมืองอสูรวารีน้ำจืด กฎใครเข้มแข็งผู้นั้นเป็ใหญ่ ลองดูสิว่าองค์ชายสิบสี่ ที่กล้าขัดขวางเย้ยหยันขบวนเสด็จองค์ชายเก้าจะมีกำลังแข็งแกร่งพอเพียงหรือไม่ ที่จะยกตัวขึ้นเทียบบารมีองค์ชายเก้าพระโอรสในฮองเฮาฝ่ายซ้าย..."
เสียงขององครักษ์ทมิฬกล่าวขึ้นใช้กฎเหล็กของนครเข้าบีบคั้นกริชเพชร
.............................................................................................................................................................................................
146K
