บทที่ 24 มองตรง ๆ ไม่ได้เลย!
เพราะมีสองสาวอยู่ข้าง ๆ อู๋เหลียงจึงไม่กล้าที่จะแสดงอาการโมโหออกมา!
เจิ้งเหว่ยขมวดคิ้วแล้วเอ่ยถาม “ยังมีเก็บเกี่ยวสามหมัดขายอีกไหม? ฉันอยากซื้อเพิ่มอีกหน่อย!”
เจียงหนานหัวเราะหึ ๆ!
ธุรกิจมาแล้วสินะ!
“ยังไง? คราวนี้ไม่กลัวหัวล้านแล้วเหรอ?”
เจิ้งเหว่ยหัวเราะ “หัวล้านมันแค่ปัญหาเล็กน้อย! การเพิ่มพลังต่างหากที่สำคัญ!”
“ฉันเป็ผู้ปลุกพลังสายกำลัง เก็บเกี่ยวสามหมัดนี่เข้ากับฉันได้ดีที่สุดเลย!”
เจียงหนานเข้าใจแล้ว!
เจิ้งเหว่ยได้ลิ้มรสหวานแล้วสินะ!
แต่ไม่ควรจะเป็แบบนี้สิ ถ้าเป็แบบนี้ เขาจะได้แต้มความคับแค้นได้ยังไง?
เจียงหนานไม่อยากขายให้เขาแล้ว...
แต่ก็ยังถามว่า “นาย้าเท่าไหร่?”
เจิ้งเหว่ยตอบโดยไม่ต้องคิดทันที “หนึ่งร้อยขวด!”
เจียงหนานทำตาโต “ขายเลย! ทำไมจะไม่ขายล่ะ!”
แต้มความคับแค้นอะไรกัน!
เงิน!
ฉัน้าเงินต่างหาก!
เจิ้งเหว่ยยิ้มจนตาหยี
เจียงหนานหยิบ ขวดยาน้ำพลังมหาศาลสามขวดออกมาจากมิติอื่นโดยตรง!
เจิ้งเหว่ยตกตะลึง “เอ๋!”
เขาไม่ได้ใเพราะขนาดของยาน้ำพลังมหาศาล แต่เป็เพราะพลังสายมิติของเจียงหนาน!
แม้แต่สองสาวก็ปิดปากตัวเอง ใบหน้าฉายแววประหลาดใจ!
สายมิติ?
นี่มันเหมือนกับเดินไปเจอแท่งทองคำก้อนใหญ่กลางห้างเลยนะ ช่างน่าประหลาดใจจริง ๆ!
ทั่วทั้งโลกมีพลังสายมิติกี่คนกัน?
แต่กลับเจอหนึ่งคนบนแผงลอยงั้นเหรอ?
นี่จะเป็เทพตัวจริงหรือเปล่านะ!
“สามถังคิดแสนหนึ่ง ที่เหลือถือว่าแถมให้! ว่าไง?”
เจิ้งเหว่ยเพิ่งตื่นจากความใ “ได้! ได้! ฉันจะโอนเงินให้นายเดี๋ยวนี้เลย!”
เจียงหนานตื่นเต้นมาก!
หนึ่งล้าน! นั่นมันหนึ่งล้านเลยนะ!
ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก่อนเลย!
ถึงแม้ว่าระบบจะแบ่งเปอร์เซ็นต์แล้วเหลือให้ฉันแค่หนึ่งหมื่น…
แต่อย่างน้อยก็เคยมีมาแล้ว!
อืม… เคยมี...
อู๋เหลียงที่อยู่ข้าง ๆ ตาเบิกโพลงจนเกือบจะถลนออกมา!
นี่มันเื่อะไรกัน?
นักเรียนมัธยมปลายขายของหาบเร่ทำธุรกิจได้หนึ่งล้าน?
แต่นี่ยังไม่ใช่ประเด็นสำคัญ!
ประเด็นสำคัญคือนายเอาน้ำแร่มาขายตั้งหนึ่งล้าน?
น้ำอะไรเนี่ย? น้ำทองคำเหรอ?
สมองของอู๋เหลียงเริ่มประมวลผลไม่ทัน! โลกทัศน์ของเขาพังทลาย!
พี่ชาย! ยังซื้ออยู่ไหม? ลุงของฉันเปิดบริษัทน้ำแร่อยู่ คิดราคาให้ถังละแสนได้ไหม?
“เจียงหนาน! ฉันตามหานาย…”
เจียงหนานขมวดคิ้วฉับ “เ้าหมอนี่ทำไมถึงได้ยุ่งยากขนาดนี้นะ”
“อ้อ! ธรรมชาติของมนุษย์คือเครื่องบันทึกเสียงสินะ!”
อู๋เหลียงโกรธเป็ฟืนเป็ไฟทันที!
เครื่องบันทึกเสียงงั้นเหรอ? นายเคยเห็นเครื่องบันทึกเสียงที่แข็งแรงขนาดนี้ไหม?
“โอ๊ย ฉันนี่มันขี้โมโหจริง ๆ!”
เสียง ‘แควก!’ ดังขึ้น!
เสื้อแขนสั้นสีดำของอู๋เหลียงฉีกขาดออกทันที!
พลังอันป่าเถื่อนแผ่ซ่านออกมาจากตัวของเขา!
ขนสีดำเงางามงอกออกมาจากผิวที่เปลือยเปล่า!
ร่างกายทั้งหมดใหญ่ขึ้นอีกหนึ่งเท่า กลายเป็ครึ่งคนครึ่งหมีในทันที!
ครึ่งคนครึ่งหมีงั้นเหรอ?
เสียงร้องอุทานดังขึ้นจากฝูงชน การเปลี่ยนร่างกลางที่สาธารณะทำให้หลายคนตื่นใ!
เหมือนมนุษย์หมาป่าแปลงร่างไม่มีผิด แต่ว่าพวกนั้นกลายเป็หมาป่า ส่วนอู๋เหลียงกลายเป็หมี…
ในตอนนี้ เจียงหนานรู้สึกสงสัยอยู่ในใจ
พลังพิเศษของเซี่ยเหยาก็คือสายกลายร่าง แถมยังเปลี่ยนเป็หมาป่าอีกต่างหาก!
เธอจะเป็อย่างไรตอนที่เปลี่ยนร่าง?
นั่นทำให้เขารอคอยอย่างใจจดใจจ่อ!
เจียงหนานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ไปกันเถอะ”
พูดจบก็เดินไปยังตรอกมืดด้านข้าง!
อู๋เหลียงเผยเขี้ยวคมกริบ และขยับอุ้งเท้าหมี!
“หึ! เ้าหนูนี่ยังพอรู้ที่ต่ำที่สูง!”
เจิ้งเหว่ยและสองสาวน้อยนั้นค่อนข้างไม่สบายใจ เขาจึงเอ่ยถามอย่างเป็ห่วง “น้องชาย จะให้ฉัน…”
เจียงหนานโบกมือโดยไม่หันหลังกลับ “ไม่เป็ไร ช่วยดูแผงให้ผมด้วย!”
สาวผมจุกกรี๊ดกร๊าด “แย่แล้ว! ฉันคงจะตกหลุมรักเขาซะแล้ว!”
“ถ้าฉันติดใจผู้ชายหัวล้านขึ้นมาจะทำไงดี? ขอคำตอบด่วน! ด่วนมาก!”
เจิ้งเหว่ยรู้สึกค่อนข้างกังวล “สายมิติ่แรก ๆ นั้นอ่อนแอมาก และหมีดำตัวนั้นก็ดูแข็งแกร่งมาก!”
สาวน้อยส่งเสียงอย่างดูแคลน “หึ! นายไม่เข้าใจอะไรเลย ถ้าหน้าตาดีซะอย่างยังไงก็ต้องชนะ!”
เจิ้งเหว่ยมองเธอด้วยสายตาเอือมระอา
เจียงหนานยอมละทิ้งความได้เปรียบจากการยืนอยู่บนผ้าปูแผงขายของ ไม่ใช่ว่าเพื่อจะไปตายเปล่า ๆ!
แต่เป็เพราะอยากจะลองดูว่า ตอนนี้ตัวเขาเองไปถึงขั้นไหนแล้ว!
เพื่อเตรียมตัวสำหรับการสอบปลายภาคที่กำลังจะมาถึง!
อู๋เหลียงที่มีพลังขั้นทองแดงสามดาว ก็เพียงพอที่จะเป็คู่ต่อสู้แล้ว!
ในตรอกเล็ก ๆ อู๋เหลียงที่เดินตามมาส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ย “ฉันอยากสู้กับนายมานานแล้ว!”
“ไม่ต้องห่วง! ฉันจะไม่ทำให้นายตายอย่างทรมานหรอก!”
แต่สิ่งที่รอเขาอยู่กลับเป็อิฐแดงที่ลอยเข้ามา!
ปัง!
เสียงปะทะดังสนั่น ก้อนอิฐชนเข้ากับหน้าหมีของเขาและแตกกระจายเป็ผุยผง!
“อ๊ากกก!”
อู๋เหลียงะโเสียงดัง ก้าวเพียงสองก้าวก็มาถึงตรงหน้าเจียงหนาน เขากำอุ้งเท้าหมีแน่นพร้อมกับเสียงทะลวงอากาศ และชกไปข้างหน้าอย่างรุนแรง!
ตู้ม!
รอยแตกแยกราวกับใยแมงมุมแผ่ขยายออกไปบนกำแพง!
พลังอันมหาศาลสั่นะเืจนเสาไฟโคลงเคลงถึงสามครั้งก่อนจะล้มลงกับพื้น!
อู๋เหลียงชะงักงัน ตรงหน้าไม่มีร่องรอยของเจียงหนานอีกแล้ว
เจียงหนานเคลื่อนย้ายฉับพลันไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของอู๋เหลียงอย่างเงียบเชียบ!
มืออีกข้างถืออิฐและฟาดลงบนท้ายทอยของอู๋เหลียงอย่างแรง!
ฝีมือการใช้อิฐของเขาไม่ธรรมดา
ก้อนอิฐแตกละเอียด ในขณะที่หัวของอู๋เหลียงเริ่มจะมึนงง!
เขาหันกลับมาเหวี่ยงหมัดใส่อีกครั้ง!
แรงลมพัดปะทะใบหน้า
เจียงหนานใช้มือทั้งสองจับเอาไว้และอาศัยแรงของเขาพลิกตัวหมุนตัวอย่างรวดเร็ว…
และหักข้อต่อไหล่อย่างสวยงาม!
ร่างอันใหญ่โตเหมือนสัตว์ป่าของอู๋เหลียงถูกเหวี่ยงออกไปอย่างแรง ชนโคมไฟถนนและกระแทกเข้ากับกำแพงอย่างจัง!
ยังไม่ทันจะได้สติ! ก้อนอิฐที่ราวกับลูกปืนใหญ่ก็พุ่งเข้ามาอย่างต่อเนื่อง!
หัวโล้นเฉียงและชายหน้าแผลเป็ตกตะลึง!
โอ้โห!
คนอื่นเขาปาดาบ ปาเข็ม ปาก้อนหิน อะไรประมาณนั้น…
แต่หมอนี่ปาอิฐ?
เจ๋งนี่!
อู๋เหลียงคำรามเสียงดังก่อนจะะโลุกขึ้นโจมตีอีกครั้ง หมัดที่ราวกับลูกปืนใหญ่กระแทกลงมาทางเจียงหนาน!
แต่กลับััชายเสื้อของเจียงหนานไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!
การเคลื่อนย้ายฉับพลันที่ปรากฏและหายไปอย่างลึกลับนั้นช่างน่ากลัวยิ่งนัก!
ตอนนี้อู๋เหลียงได้ตระหนักถึงความน่ากลัวของเจียงหนานแล้ว!
พลังแข็งแกร่งมาก!
สัญชาตญาณในการต่อสู้ยอดเยี่ยม!
การเคลื่อนไหวไม่มีความล่าช้าเลยแม้แต่น้อย!
เรียนมัธยมปลายมาสามปี แต่ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?
อู๋เหลียงรู้ว่าถ้าไม่งัดพลังที่แท้จริงออกมาใช้ เขาจะไม่สามารถจัดการอีกฝ่ายได้แน่!
เด็กหนุ่มะโด้วยเสียงดังสนั่นแล้วเปลี่ยนร่างเป็สัตว์อีกครั้ง!
เสื้อผ้าและกางเกงถูกฉีกขาดก่อนจะกลายเป็หมีดำตัวใหญ่สูงเกือบสี่เมตร!
ดวงตาเปล่งประกายดุร้าย แรงกดดันเช่นนี้ถือว่าน่ากลัวมาก!
เมื่อเผชิญกับอุ้งเท้าหมีที่ฟาดเข้ามาเจียงหนานก็อึ้งไปเล็กน้อย!
ไม่ใช่เพราะสาเหตุอื่น แต่การเปลี่ยนร่างของนายนี่มันมาพร้อมกับการฉีกเสื้อผ้าด้วยเหรอ?
นายไม่รู้สึกละอายบ้างเลยหรือไง?
พี่ชาย!
รักษาหน้าหน่อยสิ!
เฮ้! อย่างน้อยก็ใส่กางเกงในหน่อยสิ!
นายไม่รู้จักอายเลยเหรอ?
ภาพนี้ติดตาฉันไปแล้ว และมันทำลายจิตใจสุด ๆ!
เขาไม่รู้หรอกว่าอู๋เหลียงก็ไม่ได้อยากต่อสู้โดยไม่ใส่เสื้อผ้าเหมือนกัน!
แต่มันไม่มีกางเกงในที่ใหญ่พอให้เขาใส่เลยนี่!
เด็กหนุ่มร่างั์ที่ปกติสูงสองเมตร กลายร่างเป็หมีดำตัวใหญ่ที่สูงสี่เมตร
จะมีกางเกงในตัวไหนรับไหวกันล่ะ!
ปกติตอนอยู่ที่โรงเรียน เขาไม่กล้ากลายร่างเต็มที่หรอก!
แต่วันนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว!
ฝ่ามือฟาดลงมา กำแพงตรอกถูกอู๋เหลียงฟาดจนเป็รูโหว่ขนาดใหญ่!
เจียงหนานเคลื่อนย้ายฉับพลันมาที่เสาไฟฟ้าที่ล้มลง และคว้ามันขึ้นมาขวางไว้ตรงหน้า!
[กระตุ้นทักษะ: หอกยาว LV 0!]
[เพิ่ม 100 แต้มทักษะ!]
[ทักษะ: หอกยาว: LV 1!]
ภาพและเงานับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในสมองของเจียงหนาน ราวกับว่ามันได้แทรกซึมมานานหลายสิบปี
ในตอนนี้ เจียงหนานสะบัดหอกออกมาอย่างสวยงามและขว้างหอกเหล็กยาวพุ่งเข้าใส่อู๋เหลียงอย่างดุดัน!
เสียงทะลวงอากาศดังกึกก้อง!
มาเลย! หมีตาบอดตัวใหญ่!
เมื่อก่อนมีอู่ซง ผู้ฆ่าเสือด้วยมือเปล่า!*[1]
วันนี้มีฉัน เจียงหนาน ผู้ต่อสู้กับหมีดำ!
[1] อู่ซงตีเสือ ฉายาผู้กล้าพเนจร ผู้ฆ่าเสือด้วยมือเปล่า เป็หนึ่งในตัวละครจาก ซ้องกั๋ง (วีรบุรุษเขาเหลียงซาน ถือกันว่าเป็หนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน)
6K
