เนยเปิดเปลือกตาหนักขึ้นช้าๆั้แ่เมื่อวานเธอมุ่งมั่นทำปริญญานิพนธ์จนลืมง่วง เงยหน้ามองนาฬิกาปลุกอีกทีก็ตีสี่เข้าไปแล้วแม้จะรู้สึกหิวตะหงิดๆ แต่ก็ฝืนไม่ไหวหงายตัวลงเตียงนอนด้านหลังแล้วก็เหมือนวูบไปเลย
ผ้าม่านสีน้ำตาลอ่อนมีชายย้อยระย้าอยู่ริมสองด้านหน้าต่างโค้งบานสูงสีขาวมีกระจกสี่เหลี่ยมแทรกอยู่ ‘นี่มันปราสาทยุโรปนี่นา หรือว่าจะฝัน’
“ตื่นได้แล้ว”เสียงทุ้มลึกของชายหนุ่มในผ้าขนหนูสียาวผืนใหญ่ พันอยู่เพียงท่อนล่างลอนร่องกล้ามเนื้อส่วนบนนูนเน้นส่วนที่ควรเน้นได้อย่างน่าดู หยดน้ำที่ยังเกาะพราวอยู่บางส่วนของท่อนบนทำเอาเธอต้องลอบกลืนน้ำลาย
รูปร่างที่สูงมากกว่าคนทั่วไปในยามโค้งตัวลงมาใช้มือค้ำพื้นเตียงอยู่ตรงหน้าราวกับจะปิดร่างเธอมิดชิด
“พี่ใหญ่”เธอหลุดปากเรียกคำนั้นอย่างตื่นตระหนก
ยังไม่ทันจะได้ต่อปากต่อคำหญิงวัยกลางคนในชุดกระโปรงสีฟ้ามีผ้ากันเปื้อนมีระบายสีขาวกุ๊นอยู่โดยรอบก็เดินเข้ามา “คุณใหญ่คะเสื้อผ้าของคุณเนยนำมาแล้วค่ะ”
‘หือ...ไปเอามาจากบ้าน ตายล่ะ!คุณพ่อก็รู้แล้วสิ’
สายตาคมกริบนั้นตวัดมาทางเธออย่างเหยียดเล็กน้อย“ฉันให้คนไปบอกครอบครัวเธอแล้ว เื่ในวันนี้ เราต้องร่วมกันรับผิดชอบ”
“หา! ไม่นะคะ”
“ผิดหวังสินะ ที่ไม่ใช่ห้องของเ้าสอง”รอยยิ้มเยาะของผู้ชายใบหน้าคมชัดทุกองศาราวเทพบุตรกรีก ทำเอาเธอหน้าม้าน
“ฉันรับผิดชอบตัวเองได้”เธอยื่นหน้าออกมาเถียง
“สภาพนี้น่ะเหรอ?”เขาสาดสายตาไล่ั้แ่ศีรษะจนถึงปลายผ้าห่ม
เนยเพิ่งรู้ตัว มิน่าเธอรู้สึกเย็นๆแปลกๆ ร่างกายของเธอในผ้าห่มนั้น มันไม่เหลือเสื้อผ้าชิ้นใดติดอยู่เลย
“อ๊าย!” เธอเผลอออกเสียง
คุณใหญ่โบกมือให้แม่บ้านที่ยืนถือถาดใส่เสื้อผ้าให้ออกไปรอข้างนอกแม่บ้านตวัดหางตามองเธอด้วยสายตาเ็า “คุณเนยคะดิฉันวางเสื้อผ้าไว้ตรงนี้ก็แล้วกันนะคะ”
‘ร้ายทั้งนายทั้งบ่าว’
“ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไง?”เธอคล้ายรำพึงกับตัวเองมากกว่าจะถาม
“นั่นสิ! มาถอดเสื้อถอดผ้านัวเนียกับพี่ขนาดนี้แล้วคิดเหรอว่า ยังเหมาะจะลอยหน้าไปเป็ภรรยาเ้าสองได้อีก”
เนยยันกายขึ้นพิงหัวเตียงเธอเพิ่งมองเห็นเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ตรงพื้น ทั้งชุดราตรีกางเกงซับในแนบเนื้อ เสื้อชั้นในแบบรัดแถบหน้าอก ‘โอ๊ย! ฉันจะเป็ลม’
“เมื่อเช้าเ้าสองกับเ้าสามก็เข้ามาเห็นแล้วเธอคงไม่มีข้อแก้ตัวที่เข้าท่าสำหรับเื่นี้แล้วล่ะ”
‘หะเมื่อเช้า แล้วนี่มัน....’ เธอมองหานาฬิกาติดผนังหรือแบบตั้งโต๊ะ
“สิบโมงแล้วเธอคงเพลียน่ะ ถึงได้ตื่นเอาตอนนี้”
คำอธิบายของเขาทำเอาเธอหน้าแดงซ่าน
‘ไม่เห็นจะต้องแก้ตัวฉันไม่ได้แคร์พวกเขาซะหน่อย’เธอมองหาวิธีลงจากเตียงไปเก็บเสื้อผ้าที่น่าอายบนพื้นเ่าั้แล้วออกไปจากห้องนี้โดยเร็วที่สุด
“ลุกขึ้นไปอาบน้ำซะสินั่นเสื้อผ้าของเธอ” ชายหนุ่มร่างสูงเหมือนจะเข้าใจสิ่งที่เธอคิดเขาหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่ปาลงตรงตักของเธอพอดี
เนยไม่ต่อปากต่อคำกับเขาอีกต่อไปเธอรีบหยิบแล้วเอาไปใส่ใต้ผ้าห่ม ก่อนจะรีบเดินจนมาเก็บความน่าอับอายม้วนลวกกองไว้แล้วเอาเสื้อผ้าชุดใหม่วิ่งเข้าห้องน้ำ
พี่ใหญ่เตรียมน้ำอุ่นไว้ให้อ่างให้เธอ‘ใครมันจะไปมีอารมณ์แช่’ หญิงสาวรีบหย่อนตัวลงไปในอ่างลูบเนื้อลูบตัวอย่างรวดเร็ว ‘เอ๊ะ!ระระรอย...นี่มัน’ ไม่ได้ไร้เดียงสาจนไม่รู้ว่า ต้นแขนสองข้างและหน้าอกของเธอมีรอยจูบสีแดงเข้มนูนขึ้นชัดหลายรอย
“อ๊าย!” เธอร้องออกมาอย่างเหลืออด
“เป็อะไร?”ประตูห้องน้ำแบบบานเลื่อนกระจกเปิดออกพร้อมใบหน้าของเขาที่ยื่นเข้ามาอย่างตื่นตระหนก
เนยรีบยกมือขึ้นกอดอกหันหลัง“ไม่มีอะไร ออกไปนะ ออกไปเดี๋ยวนี้” เธอเสียงแหว
“ร้องยังกับควายถูกเชือด”เขามองดูหลังนวลเนียนในอ่างที่ไอร้อนลอยขึ้น นึกอยากจะแกล้งยายเด็กบ้าบิ่นคนนี้นักจึงเดินย่างสามขุมเข้าไปหา “นึกว่า อยากจะให้เ้าสองมาช่วยถูหลังให้ซะอีก”
เสียงฝีเท้าที่เข้ามาด้านหลังทำเอาเนยผวา “จะบ้าหรือไง บอกให้ออกไป”
เขาเดินมาจนชิดอ่างอาบน้ำก้มตัวลง ศีรษะค้ำอยู่้าเธอ เมื่อชะโงกหน้ามาทำให้เขามองเห็นด้านหน้าของเธอถนัดถนี่ “เมื่อคืนเนยก็เปิดให้พี่ดูหมดแล้วมีอะไรต้องอายอีก”
“ว้าย!” เธอรีบกระถดตัวไปข้างหน้า“ออกไปๆ” เธอใช้มือหนึ่งวิดน้ำสาดไล่
ติ๊งต๊อง! ติ๊งต๊อง!
“พี่ใหญ่ผมมีเื่จะถาม” เสียงเครื่องอินเตอร์คอม ดังขึ้นชายหนุ่มหันหน้าออกไปดูที่หน้าห้อง ก่อนจะสาวเท้าออกไปจากห้องน้ำ
“ปิดประตูด้วย”เนยร้องเสียงหลง
ชายหนุ่มหัวเราะหึๆก่อนงับบานประตูกระจกให้เธอ เนยรีบลุกขึ้นถูสบู่อย่างรวดเร็วแล้วทรุดตัวลงล้างตัวในอ่างอีกรอบก่อนผุดขึ้นเช็ดตัวอย่างรวดเร็วเธอรีบร้อนเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ
เสียงชายหนุ่มสองคนคุยกันแว่วๆมาจากด้านนอกห้อง
“พี่ใหญ่จะแต่งกับเนยจริงๆเหรอครับ?”
ชายหนุ่มร่างบางสะโอดสะองผิวขาว จมูกโด่งเป็สัน คิ้วไม่หนานัก ริมฝีปากบางเฉียบ หันมายืนประจันหน้า
“เมื่อคืนสองกับสามก็เห็นแล้วนี่ว่าพี่กับเนยอยู่ในสภาพไหน จะไม่รับผิดชอบได้ยังไง?”
“เราไม่บอกบ้านโน้นเขาก็ไม่รู้หรอกครับ”
“พี่ให้คนแจ้งเขาไปแล้วยังไงพี่ก็จะแต่งงานกับเนย” ลูกชายคนโตของักรุปที่ไม่ค่อยออกงานสังคมยืนยันหนักแน่น
คุณสี่ถอนหายใจ‘ไม่น่าเลยเมื่อคืนตอนที่เห็น น่าจะฉุดเนยเข้าห้องซะก็สิ้นเื่’
“เนยจะเต็มใจเหรอ ในเมื่อเขาคลั่งพี่สองขนาดนั้น”
“เต็มใจหรือไม่เต็มใจตอนนี้เขาก็เป็ว่าที่เ้าสาวของพี่ไปแล้ว”
เนยเดินพรวดพราดออกมาจากห้องนอนเมื่อได้ยินประโยคท้าย
“ฉันไม่ได้อยากเป็สักหน่อย”
ผู้ชายร่างสูงอกกว้างและไหล่ผึ่งผายในเสื้อเชิ้ตสีขาวเนี้ยบ หันมามองเธอช้าๆ“เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจ เื่นี้ผู้ใหญ่ตกลงกันแล้ว”
“ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาดูถูกคิดดูสิ เธอบุกเข้าหาฉัน ปลุกปล้ำฉัน สุดท้ายแล้วก็ยังไม่ยอมรับผิดชอบอีก ” เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยร่างสูงเดินเข้ามาหาเธอสวมกอดจากด้านหลัง
‘จะบ้าตาย ผู้ชายที่ไหนมาร้องให้ผู้หญิงรับผิดชอบ’ เนยฮึดฮัดจะสะบัดตัวออก แต่แขนของเขาแข็งแรงเกินกว่าจะต้านทาน
“พี่ใหญ่เป็ผู้ชายไม่เสียหายสักหน่อย”
“แน่ใจเหรอ? ดูนี่” เขาคลายแขนออกจากตัวเธอ ดึงแขนเสื้อขึ้นหญิงสาวมองตาม เธอตาแทบถลน ข้อพับด้านในของเขามีรอยคิสมาร์ก
ชายหนุ่มยิ้มกริ่ม“นี่ถ้ามีคนเห็น ฉันจะอับอายแค่ไหน ตอนนี้ฉันตกเป็ของเธอไปแล้ว” เขากระซิบข้างหู “เ้าสองกับเ้าสามก็ยอมรับฐานะพี่สะใภ้ของเธอคนทั้งเมืองนี้ก็ต้องลือกันว่า ฉันเป็ผู้ชายของเธอ จริงไหม?”
เนยรู้สึกสติแตก นี่เธอจะสลัดการยัดเยียดตัวเองของเขาได้ยังไง? จู่ๆ ก็มาบังคับให้เธอรับผิดชอบ ทำยังกับเขาเป็ผู้ชายสูญเสียพรหมจรรย์ซะอย่างนั้น
“คนยังรู้ไม่เยอะฉันจะไปคุยกับคุณพ่อฉันเอง”
คุณใหญ่หรี่ตาลงเล็กน้อย ก้มหน้าพูดกับคนที่อยู่ใต้คาง “นี่เธอได้ฉันแล้วคิดจะชิ่งงั้นเหรอ?”
“..........”
คุณสี่มองการต่อปากต่อคำของว่าที่สามีภรรยาแล้วรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าอาการนี้ของพี่ใหญ่ คือ อาการหวงของ หากพยายามเข้าไปยุ่งกับสิ่งที่เขา ‘หวง’ แล้วล่ะก็ ไม่ซวยเื่ใดก็เื่หนึ่ง
“งั้นผมขอตัวแล้วกันพี่ใหญ่กับเนยตามสบายนะครับ” คุณชายสี่แห่งักรุปรีบลาจากไปโดยไม่ต้องให้ใครอนุญาต
คุณใหญ่ปรายตามองเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองคนในอ้อมกอด “ไปสิ ไปคุยกับพ่อเธอดูว่าเขาจะยอมให้ฉันไม่ต้องรับผิดชอบเธอหรือเปล่า?”
“ปล่อยสิ”เธอดิ้นรน
ชายหนุ่มยอมคลายอ้อมแขนแต่ยังจับมือหนึ่งไว้แน่น
“อย่าลืมบอกคุณพ่อเธอด้วยว่าฉันไม่ได้ทำอะไรมาก แค่ฝากคิสมาร์กเอาไว้ยืนยันว่าเรามีความสัมพันธ์แแ่กันแค่ไหน?”
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“คุณใหญ่คะเ้าสัวเชิญทานกลางวันบ้านใหญ่ให้พาคุณเนยไปด้วย”
เนยตาโต‘ทำไมฝันคราวนี้มันนานจังวุ้ย’
ชายหนุ่มไม่รอให้เธอแสดงความคิดเห็นเขาลากเธอข้อมือเธอเดินนำหน้าลิ่วๆ ไปยังห้องรับประทานอาหารรวม นานๆครั้งเ้าสัวถึงจะนึกสนุกชวนลูกทั้งสี่คนมาร่วมโต๊ะอาหาร ‘นี่ถ้าจะเป็โอกาสพิเศษแน่’
‘ตื่นๆ เนยตื่น’ หญิงสาวพยายามหยิกแก้มตัวเอง ขณะเท้ายังเดินตามเขาอย่างเร่งรีบ
*******************
