ทันทีที่เม็ดโอสถเข้าไปในปากของท่านชายเซียว ตัวของโอสถก็ละลายภายในปากในทันทีและไหลลงเข้าร่างกายของท่านเซียวโดยตรง
หลังจากนั้นสักพักใช้เวลาไม่ถึง1นาที ทันใดนั้นท่านชายเซียวที่นอนหลับเป็ตายอยู่บนเตียงก็ได้ลืมตาตื่นขึ้นมา และได้อาเจียนเืสีดำออกมาเต็มผ้าห่ม!
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหันนี้ทำให้คนอื่นๆที่อยู่โดยรอบ รวมถึงเซียวอยูซวนถึงกับหน้าซีดเผือกและกังวลเกี่ยวกับอาการของท่านชายเซียว!
"พ่อ!!"
"คุณคะ!!"
"ท่านชาย!!''
เมื่อคนภายในห้องเห็นท่านชายเซียวอาเจียนออกมาเป็เื สีหน้าของแต่ละคนพากันซีดเผือก! เซียวอยูซวนถึงกับเข่าอ่อนทันที เธอกลัวว่าพ่อของเธอจะเสียชีวิตเพราะเธอ!
เธอกลัวว่าจะต้องถูกตราหน้าว่าเป็คนที่ฆ่าพ่อของตัวเอง!
ใน่ที่ทุกคนกำลังตื่นตระหนกและตื่นในั้น ทันใดนั้นเองก็ได้มีเสียงพูดที่อ่อนแรงดังขึ้นมาอย่างแ่เบาว่า
"ฉัน...เป็อะไรไป"
เสียงนี้ฟังดูอ่อนแรงเป็อย่างมากราวกับเสียงยุงบิน เพียงแต่คนที่อยู่ในห้องเมื่อได้ยินเสียงนี้พวกเขาทุกคนราวกับโดนฟ้าผ่าเข้ากลางใจ!
ถึงแม้เสียงนี้ฟังดูอ่อนแรงแบะแ่เบาเป็อย่างมาก แต่ทว่าพวกเขาฟังออกว่าเสียงนี้มาจากคนที่นอนอยู่บนเตียง!
ซึ่งคนที่นอนอยู่บนเตียงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากท่านชายเซียว!
'เป็ไปได้อย่างไร ท่านชายเซียวหลับมานาน กว่า3 ปีแล้วจะสามารถตื่นขึ้นมาได้ด้วยยาเม็ดเดียวได้ยังไง?! นี่มันยาวิเศษอะไรกัน!' หมอหู่คิดกับตัวเองอย่างตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตุวเองเห็น
แต่ต่อให้เขาไม่อยากจะเชื่อมากแค่ไหนมันก็เป็ไปไม่ได้เพราะตอนนี้ท่านชายเซียวได้คื่นขึ้นมาตรงหน้าของเขาอย่างแท้จริงแล้ว!
หลังจากที่เซียวอยูซวนตั้งสติขึ้นมาได้เธอก็จ้องมองไปที่พ่อของตนเองด้วยแววตาที่คิดถึงและคนึงหา!
ในที่สุดพ่อของเธอก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว!
"พ่อ!!"
เซียวอยูซวนะโเรียกพ่อออกมาอย่างตื่นเต้น! น้ำตาสองสายไหลลงมาจากดวงตาคู่งามของของเธอ มันไม่ใช่น้ำตาแห่งความเศร้า แต่มันเป็น้ำตาแห่งความตื่นเต้นดีใจ!
เธอเฝ้ารอ่เวลานี้มาเนิ่นนานถึง3ปี ในที่สุดวันนี้มันก็ได้กลายเป็จริง พ่อของเธอฟื้นขึ้นมาแล้ว!!
เซียวอยูซวนพยายามระงับอารมณ์ที่ตื่นเต้นของเธอลงจากนั้นเธอก็ได้หันไปมองที่หมอหู่และกล่าวว่า "หมอหู่รบกวนคุณช่วยมาตรวจดูอาการของพ่อหน่อยได้ คุณช่วยตรวจดูหน่อยว่าพ่อของฉันมีอาการที่ผิดปกติอะไรบ้าง!"
หมอหู่พยักหน้าอย่างเข้าใจจากนั้นก็เดินไปตรวจท่านชายเซียว
หลังจากที่หมอหู่ตรวจดูท่านชายเซียวสักพัก สีหน้าของเขาแสดงความแปลกใจ และจากนั้นไม่นานสีหน้าของเขาก็ได้เปลี่ยนกลายเป็ความตื่นเต้นและความตกตะลึงแทน! "อัศจรรย์! อัศจรรย์มาก! ร่างกายของท่านชายเซียวกำลังฟื้นฟูด้วยความเร็วที่รวดเร็ว! คาดว่าอีก 3 วันคงจะหายดีกลายเป็ปกติ!"
"อะไรน่ะ!!"
........
เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส ภายใต้ต้นไม้ใหญ่มีเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลากำลังนั่งไขว้ห้างอยู่ ทันใดนั้นจู่ๆเปลือกที่ปิดสนิทของชายหนุ่มก็เปิดออกมา ภายในดวงตาของชายหนุ่มราวกับว่ามีดวงดาวนับไม่ถ้วนอาศัยอยู่ภายในนั้น
ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนและสะบัดเศษฝุ่นบนตัวออกไป ชายหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือหลินเทียนนั้นเอง! หลังจากที่วางแผนไว้ว่าวันนี้เขาจะต้องออกไปตามหาหลุมศพพ่อกับแม่ของ หลังจากที่หลินเทียนทบทวนความทรงจำตัวเองเมื่อคืนนั้นเขาคิดว่าวิธีการพูดของไม่ถูกต้อง เขาไม่สามารถเอาวิธีการพูดในโลกแห่งการบ่มเพาะมาพูดในโลกแห่งนี้ได้ ถึงแม้ว่าจะสามารถสื่อสารกันเข้าใจ แต่มันก็แปลกอยู่ดีสำหรับผู้คนในโลกนี้
หลังจากที่หลินเทียนเดินออกจากต้นไม้ได้ 2-3 ก้าว เขาก็ต้องขมวดคิ้วขึ้นมา 'การชักนำพลังปราณอย่างงั้นหรอ ในโลกนี้มีคนที่สามารถบ่มเพาะพลังได้ด้วยงั้นหรอ ด้วยพลังพลังปราณของโลกที่อ่อนแอขนาดนี้เนี่ยน่ะ' หลินเทียนคิดกับตัวเงียบๆ จากนั้นเขาหันหน้ามองไปที่ชายสองคนที่อยู่ตรงหน้าของตนเอง
หนึ่งชายหนุ่มและหนึ่งชายแก่
ชายหนุ่มอายุประมาณ 19-20 ปี ส่วนชายแก่ อายุน่าจะ70-80 ปี ที่แปลกก็คือชายแก่มีท่าทางกระฉับกระเฉงไม่เหมือนคนแก่เลยสักนิด ท่าทางของชายชราเหมือนชายที่อยู่ในวัยวัยกลางคนมากกว่า
'หืม ปรับแต่งร่างกาย กับสร้างรากฐานอย่างงั้นหรอ' หลินเทียนมองที่พวกเขาทั้งสองด้วยความสนใจ ชายหนุ่มเป็ผู้บ่มเพาะระดับปรับแต่งร่างกายขั้นกลาง ส่วนชายชราเป็ผู้บ่มเพาะระดับสร้างรากฐานขั้นปลาย!
ทันใดนั้นราวกับว่าชายชราจะััได้ถึงการจ้องมองของหลินเทียน เขาหันหน้ามองเเละยิ้มให้เล็กน้อยอย่างเป็มิตรให้กับหลินเทียน
หลินเทียนยิ้มตอบกลับให้ชายชรา จากนั้นเขาก้าวเดินไปยังที่ที่พวกเขาทั้งสองคนอยู่
ทันทีที่เขาไปถึงไม่ทันที่หลินเทียนจะได้กล่าวทักทาย ชายแก่ก็ชิงทักทายก่อน "สวัสดีหนุ่มน้อย เธอมีอะไรงั้นรึ"
ได้ยินชายแก่เรียกเขาว่าหนุ่มน้อยมุมปากของหลินเทียนก็อดที่จะกระตุกไม่ได้ เขาสถบเงียบๆภายในใจ 'หนุ่มน้อยงั้นหรอ?ข้าเนี่ยน่ะ? อายุของข้าสามารถเป็โคตรบรรพบุรุษของเ้าด้วยซ้ำ' อย่างไรก็ตามหลินเทียนก็ไม่ลืมที่ว่าตอนนี้ร่างกายของเขาเป็เด็กหนุ่มอายุ 18-19 ปี เท่านั้น ที่เป็แบบนี้ก็เพราะว่าหลินเทียนอยากคงรูป ให้รูปลักษณ์ของเขาอยู่ใน่วัยก่อนที่เขาจะไปในโลกแห่งการบ่มเพาะ
"สวัสดีท่านผู้าุโ สวัสดีพี่ชาย ผมชื่อว่าหลินเทียน พวกท่านชื่อว่าอะไรอย่างงั้นหรือ"
"ฉันชื่อเจียงเฉิน " ชายชรากล่าวตอบยิ้มๆ จากนั้น พายมือไปยังชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆและกล่าวออกมา "ส่วนนี่คือหลานชายของฉันเอง เจียงฮ่าว"
"ที่แท้ผู้าุโเฉินเเละพี่ฮ่าวนี่เอง พวกท่านทั้งสองเป็ผู้บ่มเพาะงั้นหรอ" หลินเทียนถามออกมาด้วยความออมน้อมถ่อมตน อันที่จริงเขารู้แล้วว่าทั้งสองคนเป็ผู้บ่มเพาะ เพียงแค่เขา้าถามคำถามนี้เพื่อที่จะเข้าสู่ประเด็นก็เท่านั้นเอง เขาสนใจอยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับผู้บ่มเพาะในโลกใบนี้
ได้ยินคำถามนี้ของหลินเทียน ชายชราแปลกใจเล็กน้อยและจากนั้นก็หายไปทันที อันที่จริงเขาก็พอจะเดาได้รางๆ ว่าหลินเทียนไม่ใช่คนธรรมดาสังเกตุจากการแต่งกายของเขา แต่ที่เขาแปลกใจในตัวหลินเทียนก็คือ เขาไม่สามารถมองเห็นพลังการบ่มเพาะของหลินเทียนได้เลย เป็
นไปได้ยังไงกัน?
หลินเทียนคนนี่สามารถปิดบังการบ่มเพาะของตัวเอง?
3K
