ทั้งสองต่างเคยเห็น พลังฝีมือเหล่าชาวยุทธ์จงหยวนผู้ปลอมตัวเป็หัวหน้าโจรทั้งสี่ ทราบว่านักพรตหัวหน้าโจรกับหลวงจีนร่างอ้วนฉุมีพลังฝีมือเป็รองหัตถ์อัสนีทลายฟ้า และหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อดังนั้นกำหนดพวกมันเป็เป้าหมายแรกของการจู่โจม
กระบี่ยาวในมือทาคาโกะ จี้ออกเผ็ดร้อนถี่ยิบรังสีกระบี่กราดเกรี้ยวแ่าบเจิดจ้า กระจายรัศมีเย็นเยียบคุกคามเป็วงกว้างทะยานร่างโผพุ่งสลับเท้าโลดแล่น
ปลายกระบี่สั่นพลิ้วไหวไม่หยุดยั้งกระบวนท่าสังหาร วาดต่อเนื่องไม่ขาดตอน จ่อจี้คลุมทุกจุดชีพจรสำคัญบนร่างนักพรตหัวหน้าโจร
นักพรตหัวหน้าโจร แตกตื่นงงงันเพียงวูบ ชีพจรทั่วร่างกลับตกอยู่ภายใต้ลมปราณกระบี่กราดเกรี้ยวสิ้นแล้ว เหตุแปรเปลี่ยนนี้ สร้างความตระหนกใหญ่หลวง
แส้ปัดในมือสะบัดฟาด ออกทั้งสี่ทิศแปดทาง พุ่งแผ่ลมปราณหยุ่นเยียบคุ้มครองร่าง ปลายเท้าสะกิดพื้นลอยตัว เบี่ยงร่างเฉียง ๆหลบหลีกวิถีกระบี่เป็พัลวัน
ทว่าที่ทาคาโกะหมายตาไว้ กลับเป็จังหวะนี้เอง!
วูบนั้น กระบี่ในมือขวากลับผ่อนจังหวะลง แปรเปลี่ยนวิถีจู่โจมกลางคันแต่ละกระบี่ไม่จี้แทงจนสุดใส่จุดชีพจร พริบตาอาศัยความพลิกแพลงของกระบวนท่าดึงรั้งกระบี่เหนี่ยวพัวพันแส้ปัดในมือนักพรตไว้
มือซ้ายนางขยับวูบ ซัดเข็มเงินดาษนภา จู่โจมตำแหน่งชีพจรหัวใจของนักพรต!
นักพรตหัวหน้าโจร ตื่นตระหนกยิ่ง แส้ปัดในมือถูกกระบี่ยาวเหนี่ยวรั้งไว้ไหนเลยรั้งกลับมาป้องกันตัวได้ ปลายเท้ามันเพิ่งสะกิดพื้นลอยตัวไม่อาจหยุดยั้งท่าร่างกลางคัน หลบเลี่ยงไปทิศใดย่อมไม่ได้ เห็นแน่ชัดว่าเข็มเงินทั้งกลุ่มกำลังจะพุ่งเข้าสะบั้นชีพจรหัวใจแน่แล้ว
จะอย่างไรยอดฝีมือเช่นมัน มีพลังฝีมือสูงล้ำฝึกปรือสะสมลมปราณแท้ในร่างหลายสิบปี ชั่วพริบตาราวประกายไฟห้วงสมองมิต้องครุ่นคิด มือซ้ายหมุนวนผนึกลมปราณ ฟาดออกโดยสัญชาตญาณกระแสลมปราณหยุ่นเยียบ พุ่งแผ่อัดอากาศ บังเกิดเป็คลื่นพลัง รุนแรงหนักหน่วงกระแทกเข็มเงินดาษนภาเบี่ยงเบนสิ้น
มิคาด นักพรตแม้คลี่คลาย สถานการณ์ฉับไวหมดจด ทาคาโกะกลับยิ่งฉับไวกว่าเข็มเงินกลุ่มแรกเพียงพ้นจากมือ นางรีบชิงรั้งกระบี่ยาวกลับคืนดีดร่างพุ่งออกห่างตวาดเจื้อยแจ้ว
มือขวายังจี้ปลายกระบี่ พลิ้วไหวคุ้มครองร่าง มือซ้ายตวัดซัดเข็มเงินดาษนภาเป็คำรบสอง!
ครั้งนี้นางคำนวณ ระยะห่างเป็มั่นเหมาะ เกร็งกำลังข้อโคจรลมปราณซัดออกเต็มกำลัง เข็มเงินดาษนภาพุ่งวาบ ระดับความรวดเร็ว แม่นยำสุดเปรียบปาน
นักพรตตระหนก จนหน้าซีดเผือด มือซ้ายเพิ่งฟาดกระแทก เข็มเงินกลุ่มแรกเบี่ยงเบนกระบวนท่ายังไม่ทันสิ้นสุด ลมปราณหยุ่นเยียบ เพิ่งใช้ออกหมดสิ้นยังมิทันได้โคจรลมปราณอีกครั้ง เข็มเงินกลุ่มที่สองซัดตามมาติด ๆ
แส้ปัดในมือขวา รั้งกลับมาปัดป้องไม่ทันแล้วภาวะคับขันมันจำต้องเสี่ยงรั้งมือซ้าย เคลื่อนวาดมาเหนือหน้าอกปกป้องชีพจรหัวใจ
บัดนั้น นักพรตหัวหน้าโจรแผดร้อง ดังลั่นด้วยความเ็ป!
มันโคจรลมปราณ คุ้มครองฝ่ามือไม่ทัน ใจกลางฝ่ามือซ้ายติดตรึงด้วยเข็มเงินร่วมสิบเล่ม ตำแหน่งเ่าั้ล้วนเป็จุดเส้นชีพจรสำคัญทั้งสิ้น!
ทาคาโกะแค่นหัวร่อ ตวาดสุ้มเสียงเ็า
“ท่านนักพรต รีบถอนเข็มเงินออกจะดีกว่า หาไม่มือซ้ายของท่านต้องพิการชั่วชีวิต”
นักพรตหัวหน้าโจร กัดฟันกรอด ดวงตาแดงฉาน โทสะประดังพลุ่งพล่านยามนี้มันไหนเลยสนใจ ความเ็ปพิการอันใด ทะยานร่างสะบัดฟาดแส้ปัดขวับ ๆ ตรงเข้ารุกไล่ทาคาโกะสุดกำลัง
ทว่าสุ้มเสียงทุ้มหนัก กลับตวาดจากด้านข้าง
“นักพรตเฒ่า รีบรักษาฝ่ามือก่อน เด็กน้อยนางนี้มอบให้เราจัดการ!”
สิ้นเสียงตวาด พลังฝ่ามือกล้าแข็งเปี่ยมลมปราณ บรรลุถึงร่างทาคาโกะแล้ว!
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า ทะยานร่างจากหน้ากระท่อม ฟาดฝ่ามือทั้งคู่ออกแต่ไกลลมปราณกล้าแข็งเมื่อพุ่งแผ่ บังเกิดกระแสลมหวีดหวือดังอื้ออึง
พลังฝ่ามือยังไม่บรรลุถึง กระแสอากาศหนักหน่วง ครอบคลุมทั่วร่างทาคาโกะกดดันจนลมหายใจของนาง เริ่มติดขัดคับข้อง
นักพรตหัวหน้าโจร เห็นหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ทะยานร่างโหมบุกจู่โจมเข้าช่วยเหลือ ค่อยถอยฉากออกมา นั่งโคจรลมปราณถอนเข็มเงินรักษาจุดชีพจรซึ่งรับาเ็
ทาคาโกะแค่นเสียงเฮอะ ร่างบางโผพุ่งแ่พลิ้วละลิ่วล่องใช้วิชาตัวเบาโลดแล่น หลบหลีกเป็วงกว้าง รักษาระยะห่างจากหัตถ์อัสนีทลายฟ้ามิยินยอมให้พลังฝ่ามือ ซึ่งซัดตามติดต่อเนื่องบรรลุถึงร่าง
ฉับพลันนั้น นางพลิกแพลงลีลากระบี่แปรเปลี่ยนสภาวะวิถีจู่โจมอย่างสิ้นเชิง!
ประกายกระบี่เจิดจ้า วูบวาบพลันมลายหายทุกกระบี่ที่จี้แทงออก เพียงปรากฏเงาวูบพลันสลายวับ!
ประกายกระบี่คล้ายปรากฏ คล้ายสาบสูญ ทว่าสภาวะกระบี่กลับคล้ายสามารถพุ่งจู่โจมจากทุกทิศทาง!
วิถีกระบี่ก็คล้ายสามารถ จี้แทงออกจากทุกแง่มุม ไม่เพียงไม่ถูกจำกัดด้วยตำแหน่งแห่งที่ยิ่งไม่ถูกจำกัดด้วยระยะห่างใกล้ไกล คล้ายไม่ว่าขยับร่างเข้าใกล้หรือออกห่างปลายกระบี่ยังสามารถจี้แทง ทุกชีพจรบนร่างหัตถ์อัสนีทลายฟ้า!
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า ใจหายวาบ งงงันวูบ แม้ทราบจากการประมือครั้งก่อนว่าเพลงกระบี่ดรุณีนางนี้ ซับซ้อนพลิกแพลงยิ่ง บ่งบอกชัดว่าได้รับการถ่ายทอดจากยอดฝีมือจงหยวน
แม้กระทั่งมัน ยังมิอาจจับแนวทาง บ่งบอกสำนักสังกัดแต่จะอย่างไรดรุณีนางนี้ พลังฝึกปรือเป็รองมัน่ใหญ่ อาศัยเพียงความพลิกแพลงในเพลงกระบี่ของนาง ยังไม่อาจมีเปรียบมันได้
ทว่ายามนี้ เพลงกระบี่ของดรุณีนางนี้กลับแปรเปลี่ยนกลับกลาย ยิ่งพิสดาร ยิ่งพลิกแพลง ยิ่งล้ำลึกสุดหยั่งคาดประกายกระบี่วูบขึ้นเมื่อจู่โจม พลันสลายวับกลืนกับเงารัตติกาลเช่นนี้ย่อมไม่อาจคาดเดาได้ว่า วิถีกระบี่จะจี้จู่โจมจากทิศทางใด
อย่าว่าแต่ทุกกระบี่ของนาง ล้วนมุ่งจี้แทงจุดชีพจรยิ่งยากต่อการระวังป้องกัน เพียงพลาดพลั้งถูกจี้แทงสักครั้ง ต้องรับาเ็สาหัส
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า สามารถดำรงอยู่ในยุทธจักร ตราบจนทุกวันนี้เพราะมันมิเคยประมาทดูเบาคู่ต่อสู้ ยามนี้พานพบเพลงกระบี่พิสดาร ยิ่งระมัดระวังตัวกว่าเดิมความฮึกหาญแม้ลดทอน ทว่าความหนักแน่นเยือกเย็น กลับเพิ่มขึ้นอักโข
ทันใด บังเกิดเสียงเคร้งคร้าง ถี่ยิบอื้ออึง!
เงากระบี่ปรากฏวูบ ปลายกระบี่จี้ออกต่อเนื่อง แทงกระทบถุงมือใยโลหะของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า!
ปลายกระบี่ไล่จากนิ้วมือ จี้เรื่อยจวนถึงข้อมือแล้ว!
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า คำรามกึกก้อง ผลักสองมือออกพร้อมกัน ลมปราณกล้าแข็งกระแทกปลายกระบี่พ้นห่าง
ทว่ากระบวนท่าตามติดของกระบี่ยาว คล้ายมีไม่หมดสิ้น เงากระบี่ปรากฏวูบพลันมลายหาย จ่อจี้บัดเดี๋ยวซ้ายบัดเดี๋ยวขวา ไล่แทงจากเบื้องบนโหมจู่โจมจากด้านล่าง
สภาวะวิถีกระบี่ต่อเนื่อง ดั่งสายน้ำเชี่ยวกราก หนึ่งกระบวนท่าลีลาแปรเปลี่ยนกลับกลายไม่หยุดยั้ง ปลายกระบี่ยังจี้ครอบคลุมจุดชีพจรทั่วร่างหัตถ์อัสนีทลายฟ้า แม้ยังไม่อาจหาช่องว่างจู่โจมเข้าไปแต่นับว่าสามารถ่ชิงความได้เปรียบ เปลี่ยนจากรับเป็รุกแล้ว
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า ฟาดฝ่ามือรวดเร็วปานจักรผัน พุ่งแผ่ลมปราณกระแทกออกทั้งสี่ทิศแปดทาง เงาฝ่ามือพร่างพราย ร่ายรำคุ้มครองร่าง ทั้งยังชิงจังหวะฟาดใส่ลำกระบี่ตรง ๆ หลายครั้ง
กระนั้นไม่ว่าพลิกแพลง กระบวนท่าวิชาฝ่ามืออย่างไรกลับไม่อาจทำลายกระบวนท่ากระบี่ ยิ่งไม่อาจ่ชิงจังหวะเป็ฝ่ายรุกยามนี้มันได้แต่ตั้งรับเสียแปดส่วน ฝ่ามือทั้งคู่ที่ฟาดจู่โจมยิ่งมายิ่งต้องรั้งกลับคืน ได้แต่ร่ายรำกระบวนท่า ปัดป่ายปลายกระบี่พ้นห่างร่าง
ทาคาโกะเร่งเร้าโคจรลมปราณ ร่างเปรียวแ่พลิ้ว ใช้วิชาตัวเบาดุจภูตพรายวนเวียนรอบร่างหัตถ์อัสนีทลายฟ้าไม่หยุดหย่อน
ปมเด่นของวิชากระบี่ประจำตระกูล ซึ่งนางได้รับถ่ายทอดจากบิดาผู้เป็ยอดฝีมือกระเดื่องนามแห่งจงหยวน ประกอบด้วยเคล็ดสามคำคือ ‘เผ็ดร้อนรวดเร็ว’‘พลิกแพลงแปรเปลี่ยน’ ‘เร้นลับไร้ร่องรอย’
ประกายกระบี่ แม้พุ่งวาบเจิดจ้า แต่วิถีจู่โจมกลับเร้นลับดุจภูตพราย!
การต่อสู้ทุกครั้งที่ผ่านมา นางเพียงเน้นเคล็ด ‘เผ็ดร้อนรวดเร็ว’จี้แทงกระบี่ต่อเนื่องมิขาดตอน ดุจหยาดพิรุณคลุมฟ้าก็แทบไม่มีผู้ใดในแดนอาทิตย์อุทัย ต้านทานนางได้แล้ว
แต่จากการประมือครั้งก่อน ทาคาโกะทราบว่าหัตถ์อัสนีทลายฟ้า เป็สุดยอดฝีมือซึ่งมิเคยพบพานมาก่อนในชีวิต
ครั้งก่อนนางอาศัยเคล็ด ‘พลิกแพลงแปรเปลี่ยน’ปรับวิถีกระบี่เปลี่ยนเป้าจู่โจม ค่อยต่อสู้สูสีอย่างยากลำบากกระนั้นนับว่าเป็รอง หัตถ์อัสนีทลายฟ้าอยู่่ใหญ่
คราครั้งนี้สภาพร่างกายนาง ยังอ่อนล้าจากการต่อสู้เมื่อวานพละกำลังยิ่งไม่ฟื้นคืนสมบูรณ์ สภาพการณ์นับว่าตกเป็รองอักโขมิอาจต่อสู้ยืดเยื้ออย่างเด็ดขาด
ดังนั้นเพียงแรกลงมือ ก็ใช้ออกด้วยเคล็ด ‘เร้นลับไร้ร่องรอย’ซึ่งปกติเพียงใช้ฝึกซ้อมกับโยชิอิเท่านั้น
ทันใด บังเกิดเสียงเคร้ง ๆ ติดต่อกันหลายครา!
ทั้งนี้เพราะหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ตระหนักแน่แก่ใจว่า ไม่อาจอ่านวิถีกระบี่เร้นลับดุจภูตพราย เสี้ยวพริบตานั้น มันแปรเปลี่ยนจากวิชาฝ่ามือเป็วิชาคว้าจับ่สั้น ใช้การต่อสู้ระยะประชิด ่ชิงความได้เปรียบจากกระบี่ยาว
ทุกกระบวนท่าลีลา ตะปบ เกี่ยวกระชาก ทิ่มแทง อำมหิตโเี้อย่างยิ่งมุ่งทำลายเส้นเอ็นป่นกระดูก กรงเล็บทั้งคู่ตะกุยเข้าใส่อย่างหักโหมล้วนพุ่งเป้าที่ข้อมือทาคาโกะ!
เมื่อไม่อาจทำลายเพลงกระบี่ ย่อมต้องทำลายมือที่ถือกระบี่!
ลำพังพลังฝ่ามือกล้าแข็ง ของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ทาคาโกะก็ไม่กล้าปะทะอย่างหักโหมตรง ๆ อยู่แล้ว ด้วยพลังลมปราณ เรี่ยวแรงกำลังด้อยกว่าอักโข
ยามนี้ฝ่ายตรงข้ามใช้วิชาคว้าจับกรงเล็บกล้าแข็งดุจตะขอเหล็ก พุ่งฉวัดเฉวียนจู่โจม หมายหักกระดูก สะบั้นเส้นเอ็นรุกไล่จนนางต้องพลิ้วร่าง ออกห่างไม่กล้าประชิดใกล้
วิชาตัวเบาของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ก็สูงเยี่ยมอย่างยิ่งร่างไม่สูงใหญ่สืบเท้าไล่จี้ตามติด ฝีเท้าฉับไวรวดเร็วแทบมิเป็รองมือซ้ายยังคงใช้พลังกรงเล็บคว้าจับ มือขวาบางคราสะบัดฟาดพุ่งแผ่พลังฝ่ามือปิดสกัดหนทางถอย คิดต้อนทาคาโกะเข้าสู่จุดอับ
ฝ่ามือขวากราดฟาด ออกสามครั้งซ้อน ๆ ทาคาโกะหมุนร่างเบี่ยงหลบสามครั้งซ้อนเช่นกัน
ทันใด พลังกรงเล็บแกร่งกร้าว พุ่งวูบมาจากทางซ้ายทาคาโกะคิดเบี่ยงร่างหลบหลีก แต่แล้วต้องใจหายวูบ เนื่องเพราะด้านหลังนางพิงปะทะต้นไม้ใหญ่ หลบไปทางใดไม่ได้แล้ว!
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า หัวร่อกึกก้อง ขวาซัดฝ่ามือเปี่ยมลมปราณฟาดลำตัวซ้ายตะกุยกรงเล็บตะปบลำคอ
ทาคาโกะหมดหนทางหลบหนีพลันย่อตัววูบทิ้งร่างติดพื้นดิน ตวัดข้อมือวกปลายกระบี่ จี้จากเบื้องล่างแทงเข้าใจกลางฝ่ามือซ้าย หัตถ์อัสนีทลายฟ้าพอดี!
ปลายกระบี่ปะทะถุงมือใยโลหะ บังเกิดประกายไฟแลบแปลบปลาบ!
หัตถ์อัสนีทลายฟ้าใจสั่นสะท้าน ดีดร่างถอยห่างดีที่มือทั้งคู่ของมันสวมถุงมือใยโลหะ ดาบ กระบี่ อาวุธใด ๆ ไม่อาจกล้ำกรายหาไม่ฝ่ามือของมัน คงถูกแทงทะลุพิการไปแล้ว
กระนั้นมันยังอดปวดแปลบ ที่จุดชีพจรกลางฝ่ามือมิได้ ตวาดคำรามก้อง
“นี่เป็เพลงกระบี่ใด! อาจารย์ของเ้าคือผู้ใด!”
ดรุณีนางนี้ต้องเป็ศิษย์ ยอดฝีมือกระเดื่องนามของจงหยวนแต่นางเป็ศิษย์ของผู้ใด!
หัตถ์อัสนีทลายฟ้า หลั่งเืชโลมโลหิตเข่นฆ่าสร้างชื่อในยุทธจักรจงหยวนร่วมสามสิบปี ก่อนจะย้ายไปตั้งถิ่นฐานสร้างความยิ่งใหญ่นอกกำแพงหมื่นลี้ กล่าวได้ว่าจะมากจะน้อยต้องเคยประมือกับยอดฝีมือ แทบทุกค่ายสำนักในดินแดนจงหยวน
ทว่าบัดนี้ มันกลับไม่สามารถระบุได้ว่า วิชากระบี่ของดรุณีผู้นี้เป็ของค่ายสำนักใด!
ทาคาโกะแค่นเสียงเฮอะ ไม่ตอบกลับในทันที ฉวยโอกาสสูดลมหายใจลึกยาวระบายลมหายใจออก โคจรพลังปรับลมปราณในร่าง
เนื่องเพราะนับั้แ่ ทะลวงผนังกระท่อม ชิงจู่โจมนักพรตหัวหน้าโจรต้านฝ่ามือเปี่ยมลมปราณของหัตถ์อัสนีทลายฟ้า ใช้เพลงกระบี่โหมรุกไล่ต่อเนื่องเนิ่นนาน ทุกประการนางสูญเสียลมปราณแท้ไปอักโข
กระนั้นยังกระทำได้เพียง ต่อสู้อย่างสูสีไม่อาจเอาชัย ยิ่งต่อสู้เนิ่นนานพลังการฝึกปรือของนางอ่อนด้อยกว่า ย่อมต้องสูญสิ้นเรี่ยวแรงก่อน จึงคิดใช้โอกาสนี้ผ่อนพักฟื้นฟูเรี่ยวแรงกลับคืน
วูบนั้น นางอดปรายสายตาห่วงใยกังวล ลอบชำเลืองไปยังอีกด้านมิได้
เนื่องเพราะห่างไปไม่ไกล โยชิอิซึ่งาแยังสมานไม่สนิทเรี่ยวแรงก็เพิ่งฟื้นฟู กลับคืนได้ไม่กี่ส่วน ดาบยาวก็ถูกปืนไฟยิงหักสะบั้นแล้วกำลังรับมือหลวงจีนร่างอ้วนฉุ และหัวหน้าโจรผู้ใช้เกาทัณฑ์แขนเสื้อ!
แม้ในมือโยชิอิไม่มีดาบยาว แต่ทาคาโกะยังมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยมเพราะนางทราบหลายปีหลังนี้ โยชิอิกำลังฝึกปรือวิชาฝีมือแขนงหนึ่ง...
วิชาฝีมือซึ่งซุกงำไว้ ใช้ยามซึ่งไร้ดาบในมือโยชิอิไม่เคยแสดงวิชาฝีมือนี้กับผู้ใด แต่คาดว่าจำต้องนำออกมาใช้ในวันนี้แล้ว...
1K
