บทที่20
เื่วุ่นวายภายในค่าย
กองควันที่ลอยขึ้นมาจากบริเวณตำแหน่งที่ตั้งของค่ายพักแรมเดย์และคิวออกแรงวิ่งอย่างเต็มแรงเพื่อมุ่งตรงกลับไปยังเป้าหมายของตนเอง
พวกเขาใช้เวลาวิ่งเพียงแค่ประมาณสิบนาทีเท่านั้นก็ได้วิ่งไปถึงบริเวณค่ายที่มันเกิดเื่วุ่นวายขึ้น
กองควันขนาดใหญ่ลอยขึ้นมาในตอนนี้เปลวเพลิงกำลังลุกไหม้ภายในค่ายพักแรม
เดย์และคิวเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกใในตอนที่วิ่งมาถึงสถานที่แห่งนี้พวกเขาเต็มไปด้วยคำถามมากมายว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เมื่อได้วิ่งมาถึงสถานที่อย่างนี้ก็พบเห็นเปลวเพลิงขนาดใหญ่ลุกขึ้นมาผู้คนภายในค่ายพากันแตกตื่นกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ผู้คนต่างพากันวิ่งออกมาจากบริเวณกลางค่ายที่ตอนนี้กำลังมีบางอย่างอยู่
เดย์และคิวเมื่อได้วิ่งมาถึงบริเวณนี้ดวงตาทั้งสองข้างของพวกเขามองเห็นคลื่นพลังเวทย์อันน่าแปลกประหลาดที่ปลดปล่อยออกมา
เดย์มองเห็นพลังเวทย์ที่ถูกปลดปล่อยออกมาเขาคิดภายในใจของตนเอง“ นี่มันอะไรกันพลังเวทแบบนี้มอนสเตอร์อย่างงั้นหรอ…”
“ หรือว่ามีมอนสเตอร์บุกมาบริเวณภายในค่าย ”ััของมอนสเตอร์ที่ปลดปล่อยพลังเวทย์และก็มนุษย์นั้นแตกต่างกันออกไป
ในตอนนี้สามารถััได้ถึงพลังเวทย์ที่ไม่ใกล้เคียงกับมนุษย์เลยแม้แต่น้อยพลังที่ปลดปล่อยออกมามันดูแปลกประหลาดและก็พิศวง
ในขณะที่พวกเขากำลังเต็มไปด้วยความสงสัยจ้องมองไปด้านหน้าก็ได้พบเห็นเข้ากับต้นตอของพลังเวทย์ที่มันก่อกำเนิดขึ้นมา
ในตอนนี้คนภายในค่ายที่มีความสามารถในการต่อสู้ล้อมรอบบริเวณสิ่งที่เป็ต้นตอของพลังเวทย์อันน่าแปลกประหลาดมันไม่ใช่มอนสเตอร์จะเป็มนุษย์
คนผู้นั้นกำลังปลดปล่อยออร่าพลังเวทย์สีดำสนิทออกมาจากร่างกายมันเป็ชายฉกรรจ์ที่มีร่างกายใหญ่โตตอนนี้คลื่นพลังเวทย์สีดำกำลังปลดปล่อยออกมาดวงตาทั้งสองข้างสีแดงก่ำแสดงท่าทางราวกับว่าตนเองกำลังคลุ้มคลั่ง
มันน่าแปลกประหลาดเป็อย่างมากที่ว่าชายผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันกลับสามารถปลดปล่อยคลื่นพลังเวทย์แบบนั้นออกมาได้
เดย์มองเห็นกลุ่มคนที่กำลังล้อมรอบเขามองเห็นพวกกลุ่มคนที่กำลังล้อมรอบชายที่กำลังปลดปล่อยพลังเวทย์อันบ้าคลั่ง
หนึ่งในนั้นมีคนหนึ่งที่มีพลังเวทย์มากที่สุดเป็ชายร่างกายกำยำมีผิวสีเข้มเป็คนต่างชาติ มองเห็นแบบนั้นก็รู้ได้ทันทีว่าคนผู้นั้นคือโทมัส
คนที่เป็ผู้นำค่ายนี้
โทมัสเป็ทหารภายในกองทัพร่างกายของเขากำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามสวมใส่เสื้อกล้ามสีเขียวกางเกงขายาวลายพราง
ยืดร่างกายของตนเองตรงขึ้นใบหน้าของเขาแสดงใบหน้าที่เคร่งขรึมจริงจัง
โทมัสมองตรงไปที่ชายผู้นั้นที่กำลังปลดปล่อยออร่าพลังเวทย์อันน่าแปลกประหลาดออกมา
ชายผู้นั้นที่กำลังคลุ้มคลั่งมันพุ่งทะยานมาอย่างรวดเร็วร่างกายของมันพุ่งทะยานเข้ามาอย่างบ้าคลั่งเข้าหาร่างของโทมัส
โทมัสยืนนิ่งรอตั้งรับการโจมตีที่จะเข้ามาถึง
เมื่อมันพุ่งทะยานเข้ามาในระยะโทมัสยื่นมือของตนเองไปด้านหน้าพริบตาเดียวฝ่ามือนั้นเข้าไปคว้าจับเข้าที่คอของมันแล้วออกแรงทุ่มลงที่พื้นอย่างเต็มแรง
“ ตรึง!!! ” โทมัสแรงเหวี่ยงร่างของคนผู้นั้นลงพื้นอย่างเต็ม
โทมัสออกคำสั่งกับคนที่อยู่บริเวณรอบๆ“ จับตัวซะ!!! ”
เมื่อออกคำสั่งไปแบบนั้นมีชายอีกสองคนที่ยืนอยู่ทางด้านซ้ายและขวาของโทมัสมันใช้สกิลออกมา
พลังเวทย์ของพวกมันแต่เปลี่ยนออกมาจากฝ่ามือพุ่งทะยานกลายเป็เส้นเชือกมัดตึงร่างกายของชายผู้นั้นที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น
ในขณะที่ผู้คนคิดว่าจะสามารถจับตัวคนผู้นี้ได้แล้วชายผู้นั้นแสดงท่าทางคลุ้มคลั่งร่างกายของมันอยู่อยู่ก็กล้ามเนื้อขยายใหญ่ขึ้นปลดปล่อยพลังเวทย์อันมหาศาลฉีกกระฉากพวกเชือกพลังเวทย์เ่าั้ออกทั้งหมด
มันได้ลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วพุ่งทะยานเป็โจมตีใส่คนทั้งสองที่ยืนอยู่ด้านหลังของโทมัส
ชายสองคนนั้นยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาป้องกัน“ ตรึง!! ตรึง!!! ”
ชายสองคนนั้นโดนเล่นงานมันโดนหมัดต่อยเข้าไปทำให้ร่างกายกระเด็นไปหลายสิบเมตร
เดย์มองเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นจากไปไกลดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกพละกำลังขนาดนั้นมันอะไรกัน
“ อันใดกัน? พละกำลังขนาดนั้นแต่ว่าค่าสเตตัสของมันกลับไม่สมกันเลยแม้แต่นิดเดียว?” เดย์เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกใ
ดวงตาของเขากำลังใช้วิเคราะห์จ้องมองไปที่คนผู้นั้น
[ ชื่อ ??? อายุ ??? ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิล นักดาบ ]
[ สกิลของท่าน - ความสามารถทักษะดาบ LV1 - เคลื่อนที่รวดเร็ว LV1 ]
ค่าสถานะและก็คุณสมบัติของร่างกายของมันกับแตกต่างกันอย่างชัดเจนคนที่มีค่าสถานะร่างกายเพียงแค่นั้นไม่น่าจะสามารถต่อสู้ได้มากขนาดนั้นแท้ๆ
โทมัสพุ่งทะยานไปด้านหลังอย่างรวดเร็วเข้าใส่ร่างกายของชายผู้นั้นหมัดของโทมัสห่อหุ้มด้วยพลังเวทย์ก่อนที่เขาจะใช้หมัดของตนเองซัดเข้าไปที่หลังของคนผู้นั้นอย่างเต็มแรง“ ผัวะ!!! ”
การโจมตีอันรุนแรงถูกซัดเข้าไปที่แผ่นหลังชายคนนั้นที่โดนการโจมตีเข้าไปกระอักเืออกมาเป็จำนวนมาก
ร่างกายของมันได้รับาเ็สาหัสค่อยๆล้มลงไปกับพื้นพลังภายในร่างกายพลังเวทย์สีดำที่ห่อหุ้มเริ่มค่อยๆจางหายไป
ตอนนี้สภาวะคลุ้มคลั่งของมันได้โดนสยบลงเรียบร้อยแล้ว
เดย์มองไปที่โทมัส“ ชายคนนี้แข็งแกร่ง. .”
หลังจากที่มองเห็นเื่วุ่นวายทั้งหมดจบลงคิวรีบวิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว
“ โทมัสนี่มันเกิดอะไรขึ้น!!! ”คิวเขามีทักษะภาษาอยู่ในระดับสูงสามารถพูดคุยกับคนต่างชาติได้อย่างสบาย
“ คิว… นายกลับมาแล้วอย่างงั้นหรอ ” โทมัสตอบกลับด้วยเสียงเคร่งขรึม
คิวแสดงใบหน้าจริงจังกวาดสายตามองพื้นที่บริเวณรอบๆในตอนนี้พื้นที่บริเวณรอบๆพังทลายจากการต่อสู้เปลวไฟกำลังลุกไหม้และก็มีหลายๆส่วนที่เสียหาย
คิวหลังจากมองดูบริเวณรอบๆแล้วก็เอ่ยถามออกมา“ นี่มันเกิดอะไรขึ้นทำไมถึงเป็แบบนี้? ”
โทมัสหายใจเฮือกใหญ่ออกมาก่อนที่จะพูดขึ้น“ เื่มันยาว อยู่ดีๆมันก็เกิดเื่วุ่นวายขึ้นมา พวกนายจับตัวหมอนี่และเอาเชือกมัดเอาไว้”
“ ครับ!!! ”
เดย์ที่เดินตามหลังมาเขาเดินมาบริเวณด้านหลังคิว
โทมัสดวงตาของตนเองมองตรงไปที่เดย์ก่อนที่จะพูดขึ้นมา“ นั่นคนใหม่อย่างงั้นหรอ…”
เดย์เดินมาหยุดลงบริเวณด้านหลังของคิวดวงตาของเขาจ้องมองตรงไปที่โทมัสมองตรงไปแล้วก็ใช้สกิลวิเคราะห์ “ วิเคราะห์!! ”
[ ระบบ : ระบบจะเริ่มทำการวิเคราะห์เป้าหมายที่อยู่ด้านหน้า]
สิ่งที่แสดงออกมาบริเวณด้านหน้าเป็สิ่งที่สามารถยืนยันได้อย่างชัดเจนว่าคนผู้นี้แข็งแกร่ง
[ ชื่อ โทมัส อายุ 35 ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิล นักสู้]
[ สกิลของท่าน - ความสามารถทักษะต่อสู้ LV12 - พลังเวทย์LV10 - เสริมแกร่งร่างกาย LV13 - ประสาทััLV 9 - ป้องกันอันตราย LV8 ]
เดย์แสดงใบหน้าจริงจังแล้วก็คิดภายในใจอย่างรวดเร็ว“ ชายคนที่แข็งแกร่งแข็งแกร่งเป็อย่างมากด้วย ”
ต่อให้ไม่มีระบบสกิลวิเคราะห์เขาก็สามารถััได้เพราะว่าออร่าพลังเวทย์ที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมันเป็ตัวยืนยันได้อย่างชัดเจน
คิวพยักหน้าตอบกลับโทมัส“แต่ว่าเื่นั้นเดี๋ยวก่อนเถอะตอนนี้ฉัน้าไปพบคุณคินฉันได้มาแล้วยาที่สามารถลบล้างค่าสถานะผิดปกติ ”
คิวนำเอาโพชั่นที่ตนเองได้รับมายกขึ้นมาให้อีกฝ่ายดู
หลังจากนั้นพวกเขาก็รีบมุ่งตรงไปยังเต็นท์ที่ตั้งที่เหมือนกับสถานพยาบาลอย่างรวดเร็วเพื่อจะเอายาที่ตนเองได้รับมาไปรักษาคุณคินที่กำลังาเ็
จบบท