ใจฉันให้นายไปหมดแล้ว

ใจฉัน ให้นายไปหมดแล้ว
........ตอนนี้ฉันกลับมานั่งอยู่ในห้องอีกครั้ง มือฉันกำแน่นและจิกเข้ากับผิวเนื้อของตัวเองจนเจ็บไปหมด มันเหมือนเป็นการย้ำให้ชัดๆว่าฉันไม่ได้ฝันผู้ชายที่เป็นลูกชายเพื่อนแม่คือโรม โรมคือเพื่อนของพีทที่เราเคยเจอกันในตู้คาราโอเกะที่ห้างเมื่อนานมาแล้ว และพีท...พีทที่บินมาเรียนต่อ และดันมาเรียนที่เดียวกับฉัน ที่สำคัญ ตอนนี้เขามาอยู่กับโรมที่นอกห้องด้วย พวกนี้ขนเบียร์มานั่งดื่มกันอยู่ในห้อง"..."ฉันเคยคิดว่า ถ้าฉันไม่เจอเขา ฉันคงจะตัดใจจากเขาได้สักวัน ฉันคงจะไม่คิดถึงเขา ฉันคงจะได้เริ่มต้นใหม่กับใครสักคน แต่ทั้งหมดที่ฉันคิดไว้มันไม่ใช่เลยโชคชะตาเล่นตลกอะไรกับฉันเนี่ย!ก็อก ก็อก ก็อก~ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อประตูห้องของฉันถูกเคาะ และมีเสียงของโรมพูดเข้ามา"ครีม เอาอะไรมั้ย เดี๋ยวฉันจะออกไปซื้อ""ไม่ ไม่เอาหรอก ขอบใจนะ"ฉันตอบกลับไป และเสียงของโรมก็เงียบลง ไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงประตู คาดว่าเขาน่าจะออกไปแล้ว แต่ก็ไม่รู้ว่าพากันไปทั้งสองคนหรือเปล่ามันก็คงต้องเป็นแบบนั้นสิ...เพล้ง~"อ๊ะ!"ฉันสะดุ้งอีกครั้งเมื่อได้ยินเสียงแก้วตกแตก ความตกใจทำให้ฉันรีบเปิดประตูออกไปด้านนอกและกวาดสายตามองหาที่มาของเสียงทันที"แม่งเอ้ย!"แล้วฉันก็เจอ...พีทที่นั่งลงบนพื้น ด้านหน้าเขามีเศษแก้วแตกกระจาย และฉันเห็นว่าฝ่าเท้าเขามีเลือดเลือด!"ปะ เป็นอะไร...""หยุด"กึก~ฉันชะงักตอนที่เขาเงยหน้ามาพูดเพราะฉันตกใจและรีบเดินเข้ามาหาเขา ฉันกลืนน้ำลายลงคอและมองตามสายตาของพีทที่หลุบลงมองบนพื้น ก็เห็นเศษแก้วที่กระจายอยู่บนพื้นด้านหน้าห่างจากปลายเท้าฉันไม่เท่าไหร่ถ้าฉันก้าวไปอีกก้าวเดียวฉันเหยียบแน่...ฉันหันกลับไปและรีบไปหยิบไม้กวาดกับที่ตักขยะมากวาดเศษแก้วที่กระจายอยู่ตรงนี้ให้พ้นทางทันทีฟึ่บ~ก่อนจะคว้ากระดาษทิชชู่พร้อมกับนั่งลงตรงหน้าเขา"ทำอะไรของเธอ""เอาซับเลือดไว้ก่อนนะ"ฉันหลุบตาลงมองฝ่าเท้าเขาและจะใช้ทิชชู่ซับเลือดให้แต่เขาก็ขยับขาหนี"ไม่ต้อง""อยู่เฉยๆก่อน"ฉันไม่ฟังเขา ฉันกดทิชชู่ไว้บนปากแผลเขาเพื่อช่วยซับเลือดที่ไหลออกมา"ฉะ ฉันไม่รู้ว่าแผลใหญ่หรือลึกมั้ย เดี๋ยวฉันจะโทรตามโรมให้กลับมาพานายไปโรงพยาบาลนะ"ฉันพูดแต่ไม่ได้มองหน้าเขาเลย ฉันจะลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในห้อง แต่เขากลับคว้าแขนฉันไว้หมับ~"ไม่ต้อง""ทะ ทำไมล่ะ""แผลไม่ลึก""แต่ว่า..."ฉันหันกลับมาหาเขาและเผลอสบตากับเขา เขาเองก็มองหน้าฉันก่อนจะเบนสายตาไปทางอื่น"งะ งั้นเดี๋ยวฉันทำแผลให้นะ""ช่างมัน"เขาพูดและลุกยืนขึ้น ฉันเองก็ได้แต่มองเขาเดินกระเพลกขาไปนั่งบนโซฟาก่อนจะถอนหายใจออกมาและเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาพร้อมกับเดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นตรงหน้าเขาฟลุ่บ~"เห้ย บอกว่าไม่ต้อง"เขาพูดในตอนที่ฉันยื่นมือไปจับข้อเท้าเขาไว้ เขาจะชักขากลับแต่ฉันก็ยื้อไว้ ฉันไม่อยากเห็นแผลเขา ฉันไม่อยากเห็นเลือดเขา ฉันไม่อยากเห็นเขาเจ็บ ถึงได้ลืมตัวทำกับเขาแบบนี้"ฉันแค่จะทำแผลให้""ก็บอกว่าไม่ต้องไง!""..."ฉันรับรู้นะกับคำที่เขาบอก แต่ฉันก็ทำมึนด้วยการดึงข้อเท้าเขามาและหงายฝ่าเท้าเขาขึ้นพร้อมกับก้มหน้าก้มตาเช็ดเลือดและทำแผลให้เขา"บอกว่าอย่ายุ่งไงวะ!"เขาดูเหมือนจะโมโหที่ฉันไม่ฟัง ฉันล็อกขาเขาไว้พร้อมกับพูดขึ้นทั้งๆที่ไม่เงยหน้าไปมองเขาเลยแต่ไม่อยากให้เขาเห็นสีหน้าฉันตอนนี้เท่านั้นแหละ"ถ้าทำแผลเสร็จฉันจะไม่ยุ่งเลย ขอเวลาแค่ไม่ถึงสองนาที...ทนหน่อยนะ"00.20 น.หลังจากฉันดื้อทำแผลให้พีทจนเสร็จ ฉันก็กลับเข้าห้องมาอีก จนโรมกลับมาฉันก็ได้ยินพวกเขาคุยกันถึงเรื่องแผลแล้วก็เรื่องอื่นๆ จนกระทั่งฉันเผลอหลับไปและตื่นขึ้นมาอีกทีก็เที่ยงคืนกว่าๆแล้วด้านนอกห้องเงียบเชียบมากสวบ~ฉันเดินมาแง้มประตูเพื่อส่องดูผู้ชายสองคนด้านนอก ไฟฟ้าด้านนอกถูกปิดลงแต่พวกเขาเปิดไฟสีเหลืองนวลอ่อนๆไว้แทนฉันมองเห็นโรมที่นั่งหลับบนพื้นและฟุ่บหน้ากับโต๊ะตรงหน้า ในมือยังถือแก้วอยู่เลย ส่วนพีท...เขานอนหลับอยู่บนโซฟาสวบ~แล้วฉันก็บ้าเดินย่องออกไปเพื่อดูเขา ฉันรู้ว่าเขามีแผล และเขาก็ยังจะดื่มแอลกอฮอล์ซึ่งมันจะทำให้เลือดไหลเยอะขึ้น แผลก็จะไม่แห้ง ไม่หายง่ายๆ แล้วฉันก็เห็นจริงๆที่ผ้าพันแผลบนฝ่าเท้าเขาเลือดซึมเต็มไปหมดคนอะไร ทำไมไม่รักตัวเองบ้าง!และแทนที่ฉันจะไปนอน ฉันกลับถือกล่องปฐมพยาบาลมานั่งทำแผลให้เขาใหม่อย่างเบามือที่สุดทำไประแวงไป กลัวว่าเขาจะตื่นแต่ก็หลับสนิท...สงสัยคงดื่มไปมากเลยแหละ"..."ฉันทำแผลให้เขาอย่างเงียบเชียบจนเผลอกลั้นลมหายใจของตัวเองไปบ้างเลยนะ หลังจากทำเสร็จฉันก็ลุกขึ้นและย่องเข้าห้องแอด~เมื่อปิดประตูลงฉันก็เอนหลังพิงกับบานประตูอย่างหมดแรง"แกมันอ่อนแอ"ฉันต่อว่าตัวเองพลางคลำหน้าอกข้างซ้ายที่รู้สึกเจ็บแปล่บขึ้นมาในหัวใจ ฉันเคยปฏิญาณอะไรไว้กับตัวเองแต่ฉันกลับทำไม่ได้เลยแล้วเวลาต่อไปหลังจากนี้ล่ะ...ถ้าฉันยังได้เจอเขา...ถ้าฉันยังเอาแต่ห่วงใยเขา...ถ้าฉันยังคิดถึงแต่เขา...แล้วฉันจะหลุดพ้นไปได้ยังไง ฉันจะเลิกรักเขาได้ยังไง!********ใครจะมาทำให้ครีมเปลี่ยนใจมั้ยน๊าาา