ค่ำวันถัดมา สายฝนพัดกรรโชกกระหน่ำในตัวเมืองกรุงเทพมหานครล่วงตกลงมาอย่างหนักหน่วงไม่ลืมหูลืมตาจนถนนหนทางหนาแน่นเจิ่งนองด้วยน้ำขังและแสงไฟจากเสาไฟฟ้าสะท้อนเงาสีส้มแดงพร่ามัวไปตามท้องถนนหลวง รถกระบะเก่าสีเทาของคนดูแลสวนแล่นเข้ามาจอดหลบมุมอยู่ในตรอกซอยเปลี่ยวที่มืดมิดและเงียบสงบ ห่างจาก 'สปอร์ตคลับหรูใจกลางเมืองหลวง' ไปประมาณสองบล็อก ซึ่งจุดนี้คือกบดานและห้องควบคุมวอร์รูมชั่วคราวของคิรันที่เปิดคอมพิวเตอร์พกพาเชื่อมต่อสัญญาณไมโครโฟนไร้สายเพื่อคอยรับฟังและบันทึกเสียงเหตุการณ์ทั้งหมด
ในการเดินทางกลับเข้ากรุงเทพฯ ครั้งนี้ คิรันขับรถด้วยความระมัดระวังสูงสุด เขาคอยตรวจสอบกระจกมองหลังอยู่ตลอดเวลาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจพบโดยรถตำรวจทางหลวงหรือด่านสแกนตรวจจับ ลลินนั่งก้มหน้าตรวจสอบข้อมูลในโทรศัพท์ดาวเทียมสลับกับรูปถ่ายของอาคารสปอร์ตคลับห้าชั้นที่ธนันต์ส่งมาให้ ลลินจ้องมองออกไปนอกกระจกรถสลัว ท่ามกลางม่านฝนเธอนึกถึงอดีตคุณพ่อผู้ล่วงลับที่ต้องตายในเรือนจำด้วยความอยุติธรรม และเธอมองหน้าคิรัน ชายหนุ่มที่สละทุกสิ่งแหกคุกประกันตัวมาปกป้องเธอ ความรู้สึกผิดและความรักหลอมรวมให้เธอแน่วแน่ขึ้น
"สปอร์ตคลับแห่งนี้มีกล้องวงจรปิดรอบตึกและมีเวรยามเข้มงวดทางเข้าวีไอพี" ลลินชี้ตำแหน่งบนหน้าจอบนตัก "แต่คีย์การ์ดของพิมลภาน่าจะผ่านได้เนื่องจากรหัสผ่านถูกลงทะเบียนไว้ภายใต้ชื่อนอมินี 'Darika Legal Trust' ซึ่งเป็บริษัทโฮลดิ้งของแม่คุณที่ส่งข้อมูลฟอกเงินให้พวกมันอยู่แล้ว พวกมันจึงยังไม่ทันระงับบัตรเพราะคิดว่าเป็ตัวแทนที่เดินทางมาส่งมอบเอกสารตามปกติ"
คิรันลักลอบพาลลินมาเป้าหมายโดยจองห้องพักรายชั่วโมงราคาประหยัดของโรงแรมม่านรูดเก่าโทรมซอยข้างเคียงเพื่อใช้เป็สถานที่จัดเตรียมเสื้อผ้า ปลอมแปลงตัวตน และตรวจเช็คอุปกรณ์ความปลอดภัย ห้องพักมีกลิ่นอับชื้นจางๆ และเสียงโทรทัศน์แว่วมาจากห้องข้างเคียง ลลินเปิดกระเป๋าเดินทางสเปซสีดำดึงชุดราตรียาวสีดำสนิทตัดจากผ้าไหมชีฟองเปิดแผ่นหลังกว้างเรียบหรูสง่างามออกมาสวมใส่ ชุดราตรีนี้แนบกระชับสัดส่วนและขับผิวขาวเนียนผุดผ่องไร้ที่ติสะท้อนแสงไฟนีออนสลัวของห้องพัก ลลินแต่งหน้าทาปากสีแดงเข้ม จัดแต่งลอนผมหนาดำขลับเพื่อใช้ซ่อนหูฟังบลูทูธจิ๋วและไมโครโฟนเชื่อมสัญญาณดาวเทียมไร้สายอย่างมิดชิดที่สุด
คิรันช่วยลลินรูดซิปด้านหลังชุดราตรียาวสีดำอย่างทะนุถนอม นิ้วแกร่งของเขาััไล้ผิวเนื้อขาวเนียนตรงแผ่นหลังอันเปลือยเปล่าของเธอ แววตาคมกริบของเขาจับจ้องอย่างลุ่มหลงระคนวิตก ชายหนุ่มช่วยเธอทดสอบสัญญาณไมโครโฟนและหูฟัง ก่อนจะแจ้งแผนการฉุกเฉินสำคัญ: "ลลินครับ... ภายในชั้น B2 จะมีทางเดินเฉพาะของการ์ดและทางหนีไฟไฟฟ้าด้านหลังตึก หากคุณพบลักษณะผิดปกติหรือตกอยู่ในอันตราย ให้ใช้คำรหัสผ่านฉุกเฉิน 'ดาริกา' ซึ่งเป็ชื่อแม่ของผม ระบบจะเปิดล็อกประตูหนีไฟจากภายในและผมจะพังประตูเข้าช่วยคุณทันที"
คิรันดึงร่างบางหันมาเผชิญหน้ากัน โอบกอดรัดเอวคอดกิ่วของเธอเข้าหาอกแกร่ง สองมือแกร่งของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนกและวิตกกังวลสะสมกับการเสี่ยงภัยของเธอในค่ำคืนนี้
"ลลินครับ... คุณสวยเหลือเกิน สวยจนผมแทบไม่อยากให้ผู้ชายคนไหนในสโมสรลับสารเลวนั่นได้มองคุณเลย" คิรันกระซิบทุ้มต่ำพร่าเล้าโลมแฝงน้ำเสียงสั่นเครือหวาดหวั่น "และผมกลัว... กลัวเหลือเกินว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณข้างในรังนกฮูกมืดนั่น หากแผนการผิดพลาดผมจะไม่ยอมให้อภัยตัวเองเด็ดขาด"
ลลินหันตัวกลับมาประคองใบหน้าคมสันของเขา สบตาคมกริบที่จ้องมองเธอด้วยความห่วงใยและหวงแหนรักใคร่ "รันคะ... เชื่อใจฉันนะ ฉันเตรียมแผนการนี้มาดีที่สุดแล้ว ธนันต์รายงานว่าอัยการสมเกียรติจะเดินทางมาร่วมงานปาร์ตี้ส่วนตัวของสมาชิกสโมสรชั้น B2 คืนนี้พอดี นี่คือโอกาสเดียวที่ฉันจะใช้คีย์การ์ดของพิมลภาผ่านประตูลูกบิดไฟฟ้าและแอบคัดลอกไฟล์บัญชีฟอกเงินของพวกมันมาล้างมลทินให้คุณและทวงคืนความยุติธรรมของตระกูลเรากลับมาค่ะ"
คิรันบดเบียดแผงอกแกร่งนาบกระชับกับร่างบาง ความเครียดสะสมปนเปกับแรงรักและแรงปรารถนาในตัวทนายความสาวในค่ำคืนเสี่ยงภัย กระตุ้นอารมณ์เสน่หาของเขาให้พุ่งทะยานขึ้นสูงอย่างไม่อาจยับยั้งชั่งใจ คิรันโน้มตัวลงมาจูบเรียวปากบางบดขยี้อย่างรุนแรงและป่าเถื่อนสะท้อนโทสะความวิตก ลลินโอบกอดรัดคอแกร่งบิดสั่นสะท้านสยบยอมต่อรสรักอันแสนดุเดือดของเขาทันทีในห้องพักโรงแรมจิ้งหรีด
"รัน... พี่รัน... อ๊ะ... เดี๋ยวชุดยับนะคะ..."
คิรันประคองร่างบางให้นั่งบนตักแกร่ง สองมือค่อยๆ ช่วยรั้งอาภรณ์งดงามของเธอลงอย่างช้าๆ เผยผิวนวลเนียนผุดผ่องสะท้อนแสงสลัวในรถ ชายหนุ่มก้มลงมอบจูบแสนหวานทว่าเร่าร้อน ซุกไซ้ซอกคอและยอดอกอุ่น ลลินครางแ่เกาะบ่ากว้างโอบกอดเขาตอบรับ สัญชาตญาณความห่วงใยและความตื่นเต้นทวีคูณปลุกกระแสเสน่หาลึกซึ้ง
"ลลิน... ผมรักคุณครับ..."
"ลลินก็รักรันค่ะ..." คิรันสอดประสานเรือนร่างของเขาเข้ากับความอุ่นร้อนภายในกายสาวอย่างแแ่ลึกซึ้ง ปลุกเร้าอารมณ์วาบหวามปนตื่นเต้นขีดสุด ทั้งสองขยับเคลื่อนกายหลอมรวมประสานในท่วงทำนองเร่าร้อน ท่ามกลางเสียงสายฝนที่ตกลงมาสม่ำเสมอภายนอกรถ ลลินร้องครางหวานประคองกอดบ่าหนาแอ่นรับรสััเสน่หาอัดแน่นเสียวซ่าน คิรันเร่งจังหวะรักขับเคลื่อนกายเน้นย้ำความอบอุ่นภายในจนทั้งคู่สุขสมระลอกใหญ่ ชายหนุ่มกอดกระชับร่างบางแนบอกแกร่ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนของเสน่หาไหลปะปนในส่วนลึกของกายสาว ทั้งสองกอดก่ายซบแอบอิงกันหายใจระรัวอย่างอบอุ่นแสนหวาน
ทั้งสองร่างนอนกอดกระชับก่ายกันเงียบเชียบบนเตียงนอนห้องพัก คิรันลูบไล้หลังบางเนียนเรียบช่วยจัดสายชุดราตรีของเธอให้กลับเข้าที่อย่างเบามือ ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ และเอ่ยทุ้ม: "จำไว้นะครับลลิน... ผมจะรอฟังเสียงของคุณผ่านไมโครโฟนตลอดเวลา หากเกิดอะไรขึ้นเพียงนิดเดียว ผมจะบุกเข้าไปช่วยคุณทันทีโดยไม่สนหมายจับใดๆ ทั้งสิ้น" ลลินพยักหน้ารับคำของเขาอย่างมั่นใจพร้อมก้าวเดินออกไปแทรกซึมสโมสรลับนกฮูกมืด โดยมีคีย์การ์ดสีดำทองอยู่ในมือเตรียมลุยภารกิจสำคัญกอบกู้ความยุติธรรมและชีวิตอิสระของพวกเขาทั้งสอง
ลลินเดินลงจากรถกระบะเก่าเดินกางร่มผ่านสายฝนก้าวเข้าสู่หน้าประตูสโมสรสปอร์ตคลับหรูหรา เธอปรับท่าทางและรอยยิ้มให้ดูสง่ามีเสน่ห์ดั่งนักธุรกิจไฮโซ ลลินยื่นคีย์การ์ดสีดำทองส่งให้พนักงานต้อนรับในชุดสูทสีกรมท่าที่ยืนเฝ้าเคาน์เตอร์ พนักงานนำบัตรไปรูดผ่านเครื่องสแกนหน้าจอบีบเสียงดังติ๊ดสีเขียวขึ้นระบุชื่อนอมินี: “Darika Legal Trust - VIP Access Granted” พนักงานต้อนรับนอบน้อมโค้งศีรษะเชิญเธอขึ้นลิฟต์แก้ว ลลินก้าวเท้าเข้าลิฟต์กดชั้น B2 เพื่อดิ่งลงสู่สโมสรรัตติกาลใต้ดินที่เป็รังลับของสมาคมนกฮูกมืดทันที
เมื่อประตูลิฟต์แก้วเปิดออกที่ชั้น B2 ลลินเดินก้าวออกมาพบบรรยากาศทางเดินปูพรมหรูกลบเสียงฝีเท้ามิดชิด ผนังบุไม้เชอรี่สีแดงและประดับภาพวาดสีน้ำมันหรูหรา ที่ประตูทางเข้าใหญ่มีชายร่างั์ในชุดสูทดำติดอาวุธสองคนยืนคุมเข้มขวางทาง ลลินยื่นบัตรทองให้พวกมันตรวจสแกนอีกรอบผ่านมือถือพกพา เครื่องส่งเสียงสัญญาณอนุมัติไฟเขียว บานประตูไม้โอ๊คหนาเปิดออกเผยให้เห็นห้องโถงกว้างสโมสรลับ แสงไฟสลัวสีเหลืองทอง ควันบุหรี่พรีเมียม กลิ่นแชมเปญชั้นเลิศ และเสียงดนตรีคลาสสิกแ่เบาอบอวล มีนักธุรกิจและข้าราชการระดับสูงยืนคุยกันอยู่ประปราย ทุกคนมีเข็มกลัดสัญลักษณ์นกฮูกสีเงินติดที่ปกเสื้อ ลลินสบตาเห็นอัยการสมเกียรติยืนพูดคุยสนทนาอยู่ใกล้บาร์เครื่องดื่ม เธอสูดหายใจลึกรวบรวมความกล้าและเริ่มก้าวเท้าเคลื่อนที่ไปตามแผนการสืบสวนทันที
ลลินเดินผ่านฝูงชนหนาแน่นพลางแสร้งทำเป็ยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบเพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัย เธอเดินผ่านบาร์เหล้าสบตากับสมเกียรติเป็เวลาเสี้ยววินาที ลลินส่งรอยยิ้มจางๆ ให้ตามมารยาท ซึ่งรองอธิบดีอัยการก็พยักหน้ารับทักทายโดยไม่ได้สงสัยเื้ั ลลินแฝงตัวเลี่ยงเดินเข้าสู่ทางเดินห้องทำงานส่วนบุคคลด้านหลังที่ติดป้ายห้ามเข้า ลลินแตะนิ้วทดสอบสัญญาณไมโครโฟนไร้สายส่งเสียงกระซิบเบา: "รัน... ฉันกำลังเข้าสู่เขตห้องทำงานส่วนตัวของสมเกียรติแล้ว สัญญาณยังดีอยู่ไหมคะ?" เสียงกระซิบตอบกลับพร่าเลือนดังผ่านหูฟังของเธอทันที: "ชัดเจนมากครับลลิน มีบอดี้การ์ดเดินลาดตระเวนสองคนอยู่ข้างหน้าสิบห้าเมตรทางขวา เลี่ยงเข้ามุมเสาก่อนครับ" ลลินพยักหน้าก้าวหลบเงามืดและมองตรงไปยังลูกบิดไฟฟ้าห้องนิรภัยเบื้องหน้าที่กำลังจะไขความลับมืดทั้งหมดของสมาคมนกฮูก ลลินดึงสติจับจ้องสวิตช์ลูกบิดประตูด้วยใจที่มุ่งมั่นและสั่นระริก ปลายมือแตะััคีย์การ์ดสีดำทองเตรียมสไลด์ไขผ่าน ประตูห้องเก็บความลับมืดนี้จะเปิดเผยอนาคตและชะตากรรมของพวกเขาทั้งสองคนชั่วนิรันดร์ การต่อสู้ครั้งสุดท้ายในเงามืดคดีฆาตกรรมของสมาคมนกฮูกเริ่มเปิดฉากขึ้นแล้ว ณ บัดนี้
87
