โอโซน ทอล์ก
ผมตื่นขึ้นมาในเวลาตีห้า เหมือนทุกๆวัน
ทำไมวันนี้หมอข้างผมมันอุ่นๆแปลกๆ ไม่นุ่มเหมือนปกติด้วย แต่นอนสบายอยู่นะ
ผมค่อยๆลืมตาขึ้น แล้วพบว่าผมนอนหนุนอกพี่นักรบอยู่
ถึงว่าาาา ไม่นุ่ม แต่เเน่นเชียวว โว้ยยย นี่ผมทำอะไรลงไปครับเนี่ย
ดีนะพี่มันยังหลับอยู่ ผมนั่งทึ้งหัวตัวเองอยู่สักพัก
"ตัวเล็กขยุมหัวตัวเองทำไมอ่ะ" เสียงพี่มันตื่นแล้วว ตื่นนานยังวะเนี่ยยย
"พี่ ตื่นนานยังครับ" ผมถามโดยไม่หันไปมอง
"ตื่นตะกี้นี้แหละ นี่น้องจะไปใส่บาตรใช่ป้ะ พี่ไปด้วยนะ" พี่นักรบถาม
เห้อออ โล่งอกไปที "ไปล้างหน้าล้างตาดิพี่ จะได้ไปรอพระกัน" ผมเอ่ยปากบอก
บอกเสร็จผมก็ลุกออกจากที่นอนทันที เดินเข้าไปล้างหน้า แปรงฟัน จัดการธุระส่วนตัว
พอเดินออกมา พี่นักรบก็เก็บที่นอนเสร็จแล้ว
"พี่เก็บทำไม เดี๋ยวโซนเก็บเอง" ผมมู่หน้าใส่พี่เขา ั้แ่รู้จักกันมาผมยู่หน้าใส่พี่เขาบ่อยมากเลยครับ
"มาอาศัยนอนแล้วให้เ้าของห้องเก็บอีก กลัวตัวเล็กจะไม่ให้มาเที่ยวด้วยอีก" พี่นักรบตอบ
แล้วผละเดินเข้าไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำทันที
ผมคว้าแว่นสายตามาใส่ อยู่บ้านไม่ค่อยอยากใส่คอนแทคเลนส์ครับ พักสายตาบ้าง
นักรบ ทอล์ก
ผมเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็ต้องชะงัก น้องใส่แว่นนั่งอ่านหนังสืออยู่
โมเอะ สัสๆ น่ารักมากกกกก คนอะไรวะ ทำไมน่ารักขนาดนี้
ผมนิ่งค้างอยู่สักพักกว่าจะตามหาเสียงตัวเองเจอ
"ป่ะครับน้อง ไปตักบาตรกัน" ผมเอ่ยบอกน้อง
"โอเคค้าบ" น้องตอบพลางหันไปวางหนังสือไว้หัวเตียง
"เราต้องไปเรียกพี่เต้กับพี่เตอร์ใส่บาตรไหมครับ" น้องหันมาถาม
"ปล่อยมันนอนไปเถอะครับ ไว้ใกล้ถึงเวลากินข้าวเช้าค่อยไปเรียก" ผมตอบ น้องก็พยักหน้าเออ ออ
ลงมาถึงศาลาท่าน้ำ บรรยากาศดีมากครับ ยิ่งในคลองสายตานี้เห็นน้องอยู่ด้วยยิ่งดีเข้าไปใหญ่
ผมยืนบิดซ้ายบิดขวา จนเห็นเรือมาไกลๆ
"พระมาแล้วครับ" น้องหันมาบอกยิ้มๆ พี่ตาพร่าหมดแล้วลูกเอ๊ย
"เดี๋ยวหนูนั่งส่งของให้พี่้านี่แหละ พี่ใส่บาตรเองครับ" น้ำลงไปค่อนข้างเยอะครับ ผมกลัวน้องจะตกน้ำตกท่าเอา
"หนูอะไรเล่า" น้องงึมงำๆ ผมก็แกล้งไม่ได้ยิน
หลังจากใส่บาตรเสร็๗ รับศีลรับพรเรียบร้อย ผมก็รับอาสาน้องจะไปปลุกไอสองเวรนั่นมากินข้าว
แต่พอเดินขึ้นมาก็เจอมันสองตัวนั่งยิ้มล้อๆผมอยู่แล้ว
"อะไรของพวกมึง ตื่นแล้วไม่ลงไปใส่บาตรด้วยกันวะ" ผมถาม
"เหมือนมึงจะอยากให้กูไปใส่ด้วยอ่ะเนาะ" ไอเตอร์พูด พลางทำหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่าง
"กิ๊วๆๆ เค้าเห็นนะว่าพี่รบอ่ะแอบอมยิ้มตลอดเลยอ่ะ" ไอเต้ได้ทีแซวกูใหญ่เลยนะมึง
"กิ๊วหน้ามึงอ่ะ ไปกินข้าวได้แล้ว น้องให้กูขึ้นมาเรียก" ผมแกล้งดุ
"มึงไม่ต้องไปดุมันเลย ยังไม่ทันได้คบกะเค้าเลย ฉายแววกลัวเมียซะแล้วนะมึงอ่ะ" ไอเตอร์ก็ล้อกูไม่เลิก
"กลัวอะไร กูทำหน้าที่คนอาศัยที่ดี" ผมแก้ตัว
"มึงกลัวเค้าไม่ให้มึงมาอีกว่างั้นเหอะ" ไอเตอร์นี่แม่งรู้ทันกูทุกอย่างจริงๆโว้ย
"เออ ไอเวร" ผมด่า พวกแม่งหัวเราะร่วน
"ละเมื่อคืนมึงแต๊ะอั๋งน้องโซนของกูเปล่าวะ" ไอเตอร์ถาม
"ของมึงเหรอ เดี๋ยวกูถีบหน้าให้เลย" พูดจบละผมก็ยิ้ม
จะไม่ยิ้มได้ไงล่ะครับ เมื่อเ้าตัวเล็กที่เมื่อคืนพลิกซ้าย พลิกขวาหลายตลบ แล้วหันมากอดผมซะอย่างงั้น
กอดไม่พอ มีการเอาหน้ามาถูๆ ซุกผมอีกแน่ะ ฟินกว่านี้ไม่มีอีกแล้วครับ
"โอ๊ยยยยย ใครผลักกูวะ" ผมร้องออกมา
"กูถีบมึงเองอ่ะ หมั่นใส้ ยิ้มอยู่นั่นแหละ" ไอเตอร์ ไอเพื่อนนรก
"ไปกินข้าวได้ละ เกรงใจพ่อแม่น้องเค้า" ผมพูดเร่งๆ
เมื่อเราเดินลงมาก็เจอกับน้องที่กำลังนั่งกระหนุงกระหนิงกับผู้หญิงหน้าตาสะสวย ที่คาดว่าจะเป็คุณแม่
แล้วมองเลยไปทางหัวโต๊ะ ก็พบกับผู้ชายหน้าตาดุมากกกกกกกก ที่คงจะเป็คุณพ่อของน้อง
"น้องแม่งน่ารักเหมือนลูกแมว ทำไมพ่อน้องหน้าโหดยังกะสิงโตตอนโมโหเลยวะ" เชี่ยเตอร์กระซิบ
ผมถองศอกใส่มันเบาๆ แล้วพากันเดินไปที่โต๊ะ
"คนที่เดินมาด้านหน้า พี่นักรบครับ เป็พี่ทนายที่ฝึกงานให้หนู ที่ตามมาชื่อพี่ฮันเตอร์ เป็หัวหน้างานแล้วก็คนสุดท้ายที่สูงๆพี่ฮ่องเต้ครับ" น้องบอกยืดยาว
"ส่วนนี่ก็พ่อแล้วก็แม่ผมค้าบ" น้องหันมาแนะนำยิ้มๆ พวกเราก็สวัสดีพร้อมเพรียงเหมือนซ้อมมาสิบชาติเศษ
เกร็งสัสส โชคดีที่ไอพวกสาระแนนี่มันตามมาด้วย ไม่งั้นพ่อเขาต้องสงสัยแน่ว่่าผมเป็ใคร
"แม่ฝากน้องด้วยนะลูก" แม่หันมาบอกกับผม
รับฝากแล้วไม่ให้คืนนะครับแม่ อันนี้บอกในใจครับ ปากพูดออกไปได้แค่ "ครับคุณแม่"
"นั่งๆกินข้าวกันก่อนนะครับ ไม่รู้ว่าตาหนูจะพาเพื่อนมาเลยไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลี้ยงดู" พ่อน้องบอกพลางยิ้มน้อยๆ
"ไม่เป็ไรเลยครับ แค่นี้ก็เยอะแล้วครับ" ไอฮันเตอร์เอ่ยตอบอย่างเกรงใจ
"แล้วนี่จะกลับบ้านก็ไม่บอกพ่อกับแม่ ไม่งั้นไม่ไปรับนัดลุงผู้ใหญ่ไว้หรอก" พ่อหันไปพูดกับน้อง
"พ่อจะไปไหนอ่ะ หนูมาเดือนละหนนะ มาอีกทีก็เดือนหน้าเลยนะ" น้องหันมาทำหน้างอนๆ
"ไม่ต้องมาทำหน้างอนเลย พ่อจะไปดูที่ที่กาญกับลุงเขา กว่าจะกลับก็วันจันทร์นู่น เดี๋ยวกินข้าวเสร็จลุงก็คงจะมาพอดี" พ่อบอกน้อง
"แม่อ่ะ ดูพ่อดิ หนูกลับมายังจะดุหนสูอีก" น้องหันไปฟ้องแม่
แม่กอดน้องแน่นๆ แล้วบอกว่า "ไม่ต้องมาอ้อนแม่เ้าตัวดี อยากมาไม่บอกดีนัก เดี๋ยวก็พาพี่ๆเขาไปในสวนสิลูก"
"ว่าจะพาไปกินมะพร้าวท้ายสวนอยู่อ่ะแม่" น้องตอบพลางออดอ้อนแม่
นั่งทานข้าวได้สักพัก เด็กด้านล่างก็มาตาม พ่อกับแม่จึงต้องไปลงเรือกับลุงผู้ใหญ่ ผมกับน้องเลยลงมาส่งที่ท่าน้ำ
"ตามสบายนะพ่อหนุ่ม ขาดเหลืออะไรก็บอกจิ๋วกับชัยไว้เดือนหน้ามาอีกสิ พ่อจะเลี้ยงชดใช้" พ่อหันมาบอก
"ยินดีมากๆเลยครับ" ผมรีบตอบรับด้วยใบหน้าเปรมปรี
เราสองคนยืนส่งลุงผู้ใหญ่กับพ่อแม่น้องจนลับตา
"ไปกินข้าวต่อเถอะครับ เดี๋ยวจะพาไปเล่นอะไรสนุกๆ" น้องหันมาพูดด้วยแววตาวาววับ
เด็กอะไรมันน่าเอ็นดูจริงๆเลยยยยยย
พอกินข้าวกันเสร็จสักพัก น้องก็ชวนเราลงมาเดินไปที่สวนด้านหลัง ไปเจอคนงานกำลังเก็บมะพร้าวอยู่
"พี่นวย ให้หนูช่วยเก็บนะ" น้องะโบอกพี่คนงานแล้ว คว้ามือผม ใช่ครับน้องคว้ามือผม พาลงเรือ
ผมต้องกลั้นยิ้มอีกแล้วครับ จนไอเตอร์ต้องขมุบขมิบปาก "หุบยิ้ม ไอควาย" กูไม่หุบ
น้องพาผมลงเรือเพื่อพายเก็บมะพร้าวที่ร่วงลงมาในท้องร่อง
"พี่เต้ พี่เตอร์ ช่วยกันเก็บที่ร่วงอยู่ข้างบนนะค้าบ" น้องะโบอก
"พี่พายเรือเป็ป่าว" น้องเอียงคอถามผม โอ๊ะ โดนความโมเอะพุ่งชนอีกแล้วครับ
"พอได้อยู่นะ แต่คงไม่เก่งเท่าคุณหนูเ้าของสวน" ผมเย้าน้อง
"ทำแซว พายไปเลยครับ เดี๋ยวเราเอามะพร้าวไปให้ป้าจิ๋วทำขนมกับกับข้าววันนี้ด้วย" น้องบอก พลางเอื้อมมือไปเก็บมะพร้าว
"ตัวเล็ก ระวังตกน้ำนะครับ" ผมเอ่ยเตือน
"ฮ่าๆๆๆๆ ไม่ตกหรอก เฮ้ยยยยย"น้องร้องเสียงหลง หลังน้องเอื้อมมือมากไปหน่อยแล้วเสียหลักตกลงไปในน้ำ
พูดไม่ทันขาดคำ ตัวเล็กเอ๊ยยยยย ผมะโตามไปทันที แล้วคว้าตัวน้องขึ้นมา
ผมลูบน้ำออกจากหน้าน้องยกใหญ่ ยังมีหน้าหันมาหัวเราะอีก เ้าตัวแสบ
"พี่ตามลงมาทำไม น้ำสูงแค่เอวนี่ อีกอย่างน้องว่ายน้ำเก่งนะจะบอกให้" เ้าตัวโอ้อวด
"พี่ใหมดเลย" ผมร้องบอกตามที่คิด
ไอเตอร์ กับ ไอเต้ตามมาทีหลังหัวเราะเราสองคนกันใหญ่ แต่จู่ๆเตอร์ก็หยุดหัวเราะพลางสายตาวาววับ เหมือนเวลาแม่งจะล่าเหยื่อ
ไอเวรรรรร น้องใส่เสื้อสีขาว บางเฉียบเลย สัสเตอร์ กูขึ้นไปควักลูกตาแม่งเลย
ผมเลยถอดเสื้อคลุมของผมให้น้องใส่ น้องทำหน้างงๆ
"ไม่ต้องทำหน้าหมางงเลย พี่มองพอแล้ว ไม่อยากให้ใครมอง พี่หวง" ผมกระซิบน้อง แล้วส่งมือให้ไอ้สองนรกดึงขึ้นไปทันที
"น้องขาวสัส" ไอเตอร์กระซิบ กูอยากตะบันหน้ามึงมากๆตอนนี้
สักพักน้องก็วิ่งมาจูงมือผมวิ่งออกไปทางด้านหน้า แล้วะโลงน้ำทันที น้องโผล่ขึ้นมาหัวเราะพร้อมสาดน้ำใส่ผม
จะมีใครฟินได้มากกว่าผมอีกครับเนี่ยยยยยยยยยย แต่ฟินได้ไม่นานไอสองเวรก็ะโน้ำตามลงมา
กลายเป็าของผมกับฮันเตอร์แม่งว่ายน้ำมาจับผมกดน้ำ ผมก็ปล้ำสู้กันในน้ำอยู่นาน
เด็กๆได้แต่มองพวกเราแล้วก็ขำกันใหญ่ เราเล่นน้ำกันจนเกือบเย็น ป้าจิ๋วก็มาถามว่าทูนหัวของแกจะกินอะไร
"หมูกะทะๆๆๆๆ ป้าจิ๋วจัดให้หนูตรงศาลานี่เลยนะ เดี๋ยวหนูขึ้นไปอาบน้ำแล้วลงมากิน" น้องบอกแบบร่าเริง
ผมต้องจดไว้เลยครับว่าเวลาเ้าตัวเล็กกลับมาบ้านจะแจกความสดใสขั้นสุดดดดดดด
ไม่เหลือคราบเด็กหน้ามึนๆ ง่วงๆที่ทำงานสักนิด
"ไปๆ ขึ้นไปอาบน้ำกัน" ผมร้องบอกไอสองคนที่ยังนั่งห่วงยางลอยคออยู่ไกลๆ
ผมขึ้นจากน้ำก่อน แล้วเอื้อมมือมาดึงน้องขึ้นจากน้ำ
มึงตามขึ้นมากันเองนะ ไอพวกเวร
ผมให้น้องเข้าไปอาบน้ำก่อนเพราะน้องหนาวจนตัวสั่น จนอยากเข้าไปกอด (นอกเื่ละ) น้องอาบน้ำออกมาแล้วรีบไล่ผมไปอาบน้ำต่อ
ผมเข้าไปอาบน้ำสระผม แล้วเดินเช็ดหัวออกมา เห็นเ้าตัวเล็กผมแห้งเรียบร้อยแล้ว
"พี่นักรบมานั่งนี่เร็ว ผมจะเป่าผมให้" น้องกวักมือเรียกอย่างน่ารัก
ผมเดินเชื่องๆไปหาน้อง นั่งแปตรงที่น้องตบเบาะให้นั่ง
น้องก็เอามือสางผมให้ผม พร้อมเอาไดร์เป่าผมให้ ฟินจริงๆ จนกระทั่ง
"อ่าาาาา พี่จะถามว่ามีไดร์ให้พี่ยืมไหม?" ไอเวรฮ่องเต้เข้ามาขัด
"เดี๋ยวเป่าผมพี่รบเสร็จก็เอาไปใช้ได้เลยครับ" น้องบอกอย่างน่ารัก
"เป่าให้พี่ด้วยได้ป้ะ" ปากมันถามน้องแต่ตามันมองมาที่ผม
"ได้สิๆ" น้องยังจะไปดีกับมันอีกกกกกก
"พี่ล้อเล่นนน เดี๋ยวพี่เอาไดร์ไปทำเอง" ไอเต้บอกน้อง
"อ่ะเสร็จแล้วคับ" น้องบอกผม พลางพันสายไดร์ส่งกลับให้เต้
"ขอบคุณนะตัวเล็ก" ผมบอกพลางเอามือลูบหัวน้อง น้องก็ยิ้มรับ
เมื่อจัดการตัวเองกันเรียบร้อย เ้าตัวเล็กก็พาทุกคนมานั่งกินหมูกะทะริมน้ำ
บรรยากาศดีมากกกกกกกกกก ลมพัดเย็นสบาย พอเราเหนื่อยๆแล้วได้กินอะไรร้อนๆ
แล้วฟินจริงๆครับ
"โซน พี่เห็นห้องโซนมีกีต้าร์อ่ะ เอามาให้พี่เตอร์ร้องเพลงให้ฟังดิ" ไอฮ่องเต้แนะ
นักพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น พลางหันไปบอกเด็กๆที่ป้าจิ๋วให้มาเฝ้าอำนวยความสะดวกไปหยิบกีต้าร์มาให้
"อยากฟังเพลงอะไรครับเ้าบ้าน" ฮันเตอร์ถามด้วยตาวาววับ ไอเชี่ยนี่เมาแล้วขี้อ่อยว่ะ คนนี้ของกู
"ความรัก ของซูเปอร์เบกเกอร์ได้ไหมครับ" น้องพูกพลางก้มไปคีบหมูแล้วมาส่งให้ผม
"หุบยิ้มหน่อยครับไอรบ" ไอเตอร์พูดขึ้นมา
"เพลงนี้ต้องให้พี่รบเล่นดีกว่า พี่ไม่ค่อยถนัด 555" ฮันเตอร์พูดอย่างอารมณ์ดี
"เฮ้ยยย กูไม่ได้เล่นนานแล้ว" ผมร้องออกมา
แต่น้องหันมาเกาะแขน ทำตาวิบวับ พยักหน้าอ้อนๆนั้นใส่ผม
หนูจะให้พี่เล่นกี่อัลบั้มก็มาเลยค่ะ พี่พร้อมมม
ผมรับกีต้าร์มาจากเด็กๆ นั่งเกลาอยู่แปปนึง
"ไม่เพราะอย่าเขวี้ยงอะไรมานะครับ" ผมพูดพลางเหลือบมองน้อง
**เคยไหมบางทีดึกก็ยังตื่นนอน
คิดถึงบางคน
จนไม่ยอมพักผ่อน
เคยไหมทุ่มเทและเฝ้ารอ
แค่ได้ขอเห็นหน้าสักครั้ง
คิดถึงใครจริงจัง
จนฝังใจเคยไหมบางที
เหนื่อยก็ยอมอดทน
เดินทางมาไกล
แค่พบใครสักคน
เคยไหมบางเพลงไม่ชอบฟัง
แต่อยากจะร้องให้ดีสักหน
เพราะรู้ว่ามีบางคนที่ชอบเพลงนั้นนั่นแหละความรัก
ที่พบและเจอในใจ
สั่งให้หวั่นไหว
เปลี่ยนโลกเดิมเดิมทั้งใบ
เกิดจากความรัก
ขับเคลื่อนให้คนเราทำอะไรก็ได้
และครั้งหนึ่งชีวิตนี้
ได้พบความรู้สึกนี้ก็ดีมากมายเคยไหมบางที
เจ็บก็ยังฝ่าฟัน
เคยไหมบางที
สุขและทรมาน
เคยไหมใครทำให้เสียใจ
แต่เรามองข้ามไปกี่ครั้ง
เหตุผลที่ยอมทุกอย่าง
มาจากไหนนั่นแหละความรัก
ที่พบและเจอในใจ
สั่งให้หวั่นไหว
เปลี่ยนโลกเดิมเดิมทั้งใบ
เกิดจากความรัก
ขับเคลื่อนให้คนเราทำอะไรก็ได้
และครั้งหนึ่งชีวิตนี้
ได้พบความรู้สึกนี้ก็ดีมากมายนั่นแหละความรัก
ที่พบและเจอในใจ
สั่งให้หวั่นไหว
เปลี่ยนโลกเดิมเดิมทั้งใบ
เกิดจากความรัก
ขับเคลื่อนให้คนเราทำอะไรก็ได้
และครั้งหนึ่งชีวิตนี้
ได้พบความรู้สึกนี้ก็ดีมากมายเท่านี้ก็ดีมากมาย** ผมร้องไปมองหน้าน้องไป น้องคือความรักของผม รักแรกพบเลยมั้งครับพอร้องจบน้องก็ปรบมือให้ผม ผมเกาท้ายทอยแก้เก้อ"พี่ส่งเวทีคืนให้มืออาชีพเค้าดีกว่าเนาะ" ผมพูดพลางส่งกีต้าร์ให้ไอเตอร์ เรานั่งร้องเล่นกันอยู่แบบนั้นจน4ทุ่ม เราต้องนอนละ เพราะเจ้าเด็กทั้งสองน เมาคอพับไปแล้วผมพยุงน้องมาที่ห้อง ก่อนจะแยกกันไอเตอร์หันมาสำทับ"มึง อย่าทำอะไรน้องนะ ไม่งั้นมึงโดนฆ่าหมกสวนแน่" ลอยหน้าลอยตา"ไอสัส พาน้องไปนอน พรุ่งนี้สายๆจะได้กลับ" ผมด่าแล้วพยุงน้องเข้าห้องผมวางตัวเล็กลงบนเตียง เสื้อน้องเลิกขึ้น เห็นเอวขาวๆ น้องเมา น้องเมา มึงอย่าทำตัวเป็นคนชั่วนะไอรบผมเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ ออกมาจัดท่านอนน้องให้เรียบร้อย รวมถึงจัดแจงให้ตัวเองหลับไวๆน้องแม่งหันมากอดผม คลอเคลียเหมือนลูกแมวตัวเล็กๆ "หนูอยากกินเค้กอ่ะพี่รบ พี่นักรบค้าบ" น้องเอ่ยอ้อนๆ แต่คราวนี้ไม่เรียกว่าพ่อ น้องเรียกชื่อผม"พรุ่งนี้พี่พาไปกินนอนได้แล้วตัวเล็ก" ผมบอกพลางแกะมือน้องออกจากตัวผมน้องใช้แขนยันตัวเองขึ้น แล้วก็จุ๊บ น้องจุ๊บปากผม แล้วสลบไปข้างๆซอกคอผมเลย น้องนอนไม่สบายตัว น้องจึงขยับๆอีกนิดจนมาฟุบหลับอยู่ที่หน้าอกของผมน้องเมา ไอรบ น้องเมา ผมสะกดจิตตัวเองจนหลับไป"คราวนี้ฝากไว้ก่อนนะตัวเล็ก แต่คราวหน้าถ้าสติเต็มร้อยแล้วทำแบบนี้ พี่ไม่ปล่อยเราไปแน่" ผมกระซิบข้างหูน้อง ก่อนที่จะสะกดจิตตัวเองให้หลับไปด้วยความยากลำบาก
4K
