ฉันชื่อมีมู่เฟยหนิง อายุ24ปี เป็เด็กกำพร้า ทำงานในบริษัทใหญ่โตชื่อฟงชินหลง กรุ๊ป เป็บริษัทผลิตชิ้นส่วนรถยนต์รายใหญ่ของประเทศ A ที่ส่งออกไปทั่วประเทศและทั่วโลก
แต่ไม่ได้ทำงานในตำแหน่งใหญ่โตอะไร เป็แค่พนักงานธุระการเล็กๆคนหนึ่ง ใช่พนักงานธุระการคือ ถ้าใครมีธุระอะไรก็สามารถใช้ได้
"เฟยหนิงช่วยถ่ายเอกสารให้ด้วยนะ ด่วนด้วย"
"เฟยหนิงพิมพ์งานให้เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมงด้วย"
"เฟยหนิงขอกาแฟแก้วนะ"
ฉันทำงานที่บริษัทนี้ได้สองปีแล้ว เงินเดือนดีมาก แถมมีสวัสดีการมากมายอีกทั้งโบนัสก็ได้เยอะ ฉันชอบทำงานที่นี่มาก
ฉันมีงานอดิเรกเหมือนคนอื่นทั่วๆไป คือชอบดูหนัง ฟังเพลง และที่ชอบที่สุดคือเป็ติ่งของหยาง หยาง ไม่ว่าจะเป็ถ่ายละคร หรือมีมิตติ้งที่ไหน บัตรราคาเท่าไหร่ฉันพร้อมจ่าย
และที่ชอบรองลงมาคืออ่านนิยาย อย่างเช่นเวลานี้ ฉันอ่านนิยายเื่ "ฮูหยินใหม่ของท่านแม่ทัพ"
เนื่องจาก่นี้เป็เทศกาลตรุษจีน บริษัทหยุดยาวห้าวัน ฉันอ่านนิยายมาแล้วสามวันไม่ได้หลับได้นอน เพราะติดนิยายเื่นี้
เนื้อเื่คือพระเอกเป็ท่านแม่ทัพใหญ่มีลูกติด เนื่องจากฮูหยินคนเดิมเสียชีวิตระหว่างคลอดบุตรชาย
ทำให้กลายเป็เด็กกำพร้า ท่านแม่ทัพไม่มีเวลาดูแลจึง้าแต่งฮูหยินคนใหม่ ยิ่งอ่านยิ่งถูกใจเพราะพระเอกหน้าตาคล้ายหยาง หยาง
ตอนนี้ฉันเดินไปหยิบน้ำที่ตู้เย็นและกำลังกลับมานั่งที่โซฟาตัวเดิม มือหนึ่งถือโทรศัพท์เพื่ออ่านนิยาย ส่วนอีกมือถือขวดน้ำ
เฮ้ยยย.. ฉันเหยียบเปลือกกล้วยที่ตัวเองทิ้งไม่ลงถังขยะ เนื่องจากติดนิยายแล้วปาทิ้งแบบส่งๆ
พลัํกกก โป๊ก.. หัวฉันฟาดกับพื้น รู้สึกเจ็บจนมึนงงไปหมด
"ยินดีกับผู้โชคดีที่อ่านนิยายเื่"ฮูหยินใหม่ของท่านแม่ทัพ" เป็ผู้ที่อ่านลำดับที่เก้าร้อยเก้าสิบเก้าล้านตามที่ระบบได้ตั้งไว้
"โฮสต์สามารถเลือกเข้าไปในนิยายได้และได้รับบทเป็นางเอกนิยายเื่"ฮูหยินใหม่ของท่านแม่ทัพได้ครับ"
แต่ถ้าไม่เลือกเข้าไปในนิยายโฮสต์จะเสียชีวิตเนื่องจากเหยียบเปลือกกล้วยแล้วลื่นล้มหัวฟาดพื้นครับ"
นี่ฉันเบลอหรือสมองกระทบกระเทีอนจนได้ยินเสียงแปลกๆในหัวหรือยังไง
"ไม่ใช่ครับนี่คือระบบที่มีอยู่จริงและไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้ครับ แต่เป็จักรวาลคู่ขนาด"
"หาาา แสดงว่าฉันตายแล้วหรือไง ตายเพราะลื่นเปลือกกล้วยแล้วหัวฟาดพื้นนี่นะ"
"แล้วถ้าไม่เลือกเข้าไปในนิยาย ฉันจะได้ไปเกิดใหม่ไหม หรือว่าไปที่ไหนคะ"
"ระบบจะส่งโฮสต์ไปที่ห้องพิจารณาคดี ถ้าทำความดีมากจะได้ขึ้น์ ถ้าทำความชั่วจะตกนรกอเวจี"
"ถ้ามีความดีน้อยลงก็ได้เกิดเป็มนุษย์ และถ้าไม่มีความดีแต่ไม่ได้ทำชั่วจะได้เกิดเป็สัตว์ครับ"
"ฉันจูงคนชราข้ามถนน แล้วก็เป็พี่เลี้ยงเด็กบ้านเด็กกำพร้าถือว่าทำความดีไหมคะ"
"ระบบไม่สามารถตอบได้ครับ โฺฮสต์ต้องเข้าห้องพิจารณาคดีถึงจะทราบได้ครับ"
ความดีไม่แน่นอน แต่ความชั่วฉันไม่เคยทำแน่ๆ แบบนี้มีโอกาสเกิดใหม่เป็สัตว์นะสิ ไม่เอาหรอก
ฉันไม่อยากเกิดเป็หมาหรือแมว ถ้าเกิดเป็สัตว์มีเ้าของและร่ำรวยก็สบาย แต่ถ้าเกิดเป็หมา หรือแมวจรจัด
หือยย...ไม่อยากจะคิดแล้ว
"ฉันเลือกเกิดใหม่ในนิยายเื่ "ฮูหยินใหม่ของท่านแม่ทัพ" ค่ะ "
อย่างน้อยก็เกิดเป็คนแถมเป็นางเอกอีกต่างหาก ถึงจะต้องฝ่าฟันอุปสรรคไปบ้าง แต่สุดท้ายก็ได้อยู่กับหยาง หยาง ก็ฉันอ่านนิยายจบแล้วด้วย
โฮสต์สามารถเลือกกดปุ่มด้านหน้าได้เลยครับ
กด 1 คือเลือกเข้าไปในนิยาย
กด 2 คือเลือกเข้าห้องพิจารณาครับ
มีหน้าจอสีเหลี่ยมคล้ายจอคอมพิวเตอร์ และมีปุมวงกลมสีแดงมีตัวเลข1 และเลข2 โดยมีคำอธิบายด้านล่างพร้อมเสร็จ
ฉันใช้นิ้วจิ้มไปที่เลข 1
"ยินดีกับโฮสต์ที่เลือกเกิดใหม่ในนิยาย"ฮูหยินใหม่ของท่านแม่ทัพ" ระบบกำลังทำงานและส่งโฮสต์เข้าไปในนิยาย โฮสต์อาจรู้สึกเวียนศรีษะเล็กน้อยครับ
ระบบทำงานแล้วครับ
ติ้งงงง สิ้นเสียงของระบบ ฉันปวดหัวจนแทบะเิ ไหนว่าเวียนหัวเล็กน้อยไงละ
ฉันเกิดใหม่แล้วหรือ ทำไมปวดหัว และเจ็บไปหมดทั้งตัวแบบนี้ แถมไม่มีเรี่ยวแรงเหมือนกับไม่ได้กินข้าวมาเป็อาทิตย์แบบนี้ละ
"เมี้ยว เมี้ยว" ฉันอยู่ที่ไหนทำไมลืมตาไม่ขึ้นละ
ความพยายามของฉันสำเร็จจนได้ ฉันสามารถลืมตาได้แล้ว
เมื่อมองไปรอบๆเป็ห้องหนึ่งที่ทำจากไม้ ข้างตัวมีกองไม้อยู่ น่าจะเป็บ้านโทรมๆ
แต่ในเื่ฉันเป็นางเอกซึ่งเป็ลูกสาวคหบดีที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองหลวง ทำไมถึงอยู่ในที่โทรมแบบนี้
"เ้าแมวน้อยกินนมแพะเถอะ ไม่อย่างนั่นเ้าจะตายได้นะ"
ฉันมองไปตามเสียงพูด ทำไมมีเด็กั์ด้วย เด็กคนนี้น่าจะอายุประมาณห้าถึงหกปี แต่ตัวโตอย่างกับั์หรือว่าระบบส่งฉันมาที่เมืองคนั์นะ
"เมี้ยว เมี้ยว เมี้ยว" ไม่ได้ฉันไม่ยอมหรอก แต่เอ๊ะ ทำไมเสียงของฉันเหมือนเสียงแมวเลยละ
ฉันยกมือขึ้นมา แต่มันไม่ใช่มือ มันคือเท้าที่มีขนและเล็บด้วย นี่มันเท้าแมว
"ระบบขออภัย เนื่องจากระบบทำงานผิดพลาด ซึ่งเกิดจาก่นี้มีคนไปเกิดใหม่มาก การทำงานของระบบมีปัญญาเล็กน้อย แต่กำลังรีบปรับปรุงครับ"
"ระบบทำงานผิดพลาดทำให้โฮสต์เกิดใหม่ในร่างของแมวที่เพิ่งจะลืมตาได้เจ็ดวัน และกำลังจะตายเนื่องจากตัวเล็กสุด และมีพี่น้องหลายตัว ทำให้แย่งกินนมจากแม่แมวไม่ทันกำลังหิวนมตายครับ"
"อ้าว.. แล้วจะทำยังไงละ ส่งฉันกลับไปโลกเดิมเลยนะ"
"ไม่ได้ครับ เนื่องจากในโลกนั้นโฮสต์ได้ตายไปแล้ว แถมร่างยังถูกเผาเรียบร้อย โฮสต์จึงไม่สามารถกลับไปร่างเดิมได้ครับ"
"ไม่ได้นะฉันไม่อยากอยู่ในร่างแมวนะ"
"ไม่ได้ฉันจะร้องเรียนหัวหน้าของนาย" เฟยหนิงโวยวายกับระบบอย่างไม่ยอมแพ้ ก็เธอไม่ผิดระบบต้องแก้ไขให้สิ
"หัวหน้ารับทราบแล้วครับ กำลังรีบปรับปรุงระบบ จึงยังไม่สามารถรับเื่ร้องเรียนได้ครับ"
"โฮสต์ต้องอยู่ในร่างแมวจนกว่าระบบจะปรับปรุง รอRESETระบบทใหม่ และต้องไม่ตายไม่อย่างนั้นโฮสต์จะกลายเป็ิญญาเร่ร่อนครับ"
"ได้ยังไง ร่างแมวนี้ผอมจนใกล้จะตายอยู่แล้ว ฉันจะรอดจนถึงวันที่RESETระบบเสร็จเหรอ ฉันคงตายก่อนพอดี"
"โฮสต์ต้องทำให้ได้ครับ"
"ขอโทษครับ ตอนนี้ระบบกำลังปิดตัวเนื่องจากต้องทำการRESET โฮสต์จะไม่สามารถติดต่อกับระบบได้ในระยะหนึ่ง ขอให้รักษาตัวด้วย"
"รอจนกว่าจะปรับปรุงระบบเรียบร้อย ระบบจะติดต่อมาอีกครั้งครับ"
ติ๊ดดดด........
เดี๋ยวก่อนสิ ระบบกลับมาฉันก่อนนน
............