ตอนที่18 ทารกมหัศจรรย์
“..........”
บัดซบ! ใครว่า์ประทานพรให้พวกเ้าข้าถูก์ลงโทษต่างหาก ไม่งั้นจะมาเกิดใหม่ที่ภพโลกเรอะตัวข้านั้นออกจะเก่งกาจกว่านี้มากนัก ไม่ใช่ต้องมาติดอยู่ในร่างทารกอ่อนแอแบบนี้เข้าใจไหม?!ข้าเป็ถึงเทพธิดาซุนเสวี่ยมี่เชียวนะ!
ซุนเสวี่ยมี่อยากกรีดร้องออกมาด้วยความโมโหแต่ต้องอดกลั้นไว้เพราะรู้ดีว่าเสียงเปล่งออกมายังคงเป็เสียงทารกซึ่งไม่สามารถสื่อสารกับคนทั่วไปได้นางดิ้นฮึดฮัดแสดงท่าทางไม่พอใจแล้วพ่นลมหายใจก่อนหลับตาทำไม่รู้ไม่ชี้แทนเพราะต้องสงวนพลังไว้รอรับการดื่มนมอีกโดยหวังให้ชายชราทำใจยอมรับความจริงแล้วไปหานมมาเพิ่มให้ตนอย่างมีความหวัง
“เหยี่ยนเอ๋อร์เป็เด็กอัจฉริยะงั้นเหรอมันน่าเหลือเชื่อเกินไป แต่ถ้าหลานกินได้เยอะแบบนี้แล้วยังแสดงให้ปู่เห็นว่า้านมอีก เช่นนั้นก็ไปซื้อนมมาเพิ่มเถอะ เอามาเยอะ ๆเลยนะ ปู่ยังอยากทดสอบอีกว่าจะเป็ยังไง”
ด้วยความอยากรู้และ้ารักษาอาการผิดปกติจากทักษะแพทย์แผนจีนชายชรายังคงไม่เชื่อว่าหลานสาวจะกินจุจริงเขายัง้าทดสอบอีกครั้งเพื่อค้นหาความผิดปกติให้ได้ก่อนสรุปว่าหลานสาวมีความพิเศษเหนือทารกคนอื่นพลางชี้นิ้วกวาดสั่งการหลานชายทุกคนด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“เดี๋ยวผมไปซื้อเองครับ.....ไปแป๊บเดียวก็มา”
ซูหนิงหวงยกมืออาสาไปซื้อนมมาให้น้องแทนพี่น้องคนอื่นเขาแอบสั่งเ้าของร้านขายนมไว้ก่อนหน้าแล้วโดยคิดว่าอาจจะต้องมาซื้ออีกจำนวนมากฉะนั้นจึงให้ร้านค้าตุนนมขวดสดพาสเจอร์ไรซ์ไว้เป็จำนวนมากแล้วยังได้ราคาประหยัดลงอีกเล็กน้อยเพราะซื้อปริมาณมากด้วย
เมื่อซูหนิงหวงเห็นว่าทุกคนพยักหน้ายอมรับให้ตนเป็คนไปซื้อนมเพิ่มแล้วพี่ชายคนเล็กผลุนผลันออกไปจากบ้านพร้อมรับเงินจากชายชราจำนวนหนึ่งมาด้วยกระนั้นยังมีพี่ชายคนโตวิ่งตามมาเพื่อช่วยถือขวดนมไปด้วยกันเนื่องจากแต่ละคนคาดเดาได้ว่าน้องสาวคนเดียวอาจรับประทานนมได้มากกว่าที่ทุกคนคาดการณ์ไว้
ซูหนิงหลงอยู่กับชายชราและน้องสาวเขาต้องตอบคำถามหลายอย่างให้ชายชรารับรู้โดยละบางเื่ไว้อย่างตั้งใจเช่นเื่หิมะหยุดตกเฉพาะเวลาน้องเดินทางหรือทำธุระส่วนตัวขณะพื้นที่โดยรอบยังมีหิมะตกเป็ปกติซึ่งเป็เื่น่าอัศจรรย์ อีกประการหนึ่งเป็เื่ของการค้นพบสมบัติหรือมีพลังลึกลับทำให้ตนค้นพบช่องทางโดยไม่รู้ตัวมาก่อน
“ถ้าคราวนี้เหยี่ยนเอ๋อร์ดื่มนมเข้าไปเยอะแล้วไม่มีอาการผิดปกติอะไรเลย ปู่ถึงจะยอมรับว่าหลานปู่คนนี้พิเศษจริงเช่นนั้นค่อยเพิ่มเงินไว้ซื้อนมมาเลี้ยงเหยี่ยนเอ๋อร์เพิ่มขึ้น แค่หลานคนเดียวเองทำไมปู่จะเลี้ยงดูให้ดีไม่ได้?!”
หลังจากชายชรารับฟังเื่ราวของทารกตัวน้อยนอนหลับตาพริ้มอยู่บนโต๊ะเขาใช้ปลายนิ้วไล้แก้มนุ่มเบามือด้วยความรักใคร่อย่างถึงที่สุดพลางพูดกับหลานชายคนกลางอย่างมั่นใจเพราะอีกใจยังอยากให้หลานสาวเป็ทารกวิเศษผู้นำความสุขและรอยยิ้มมาให้ทุกคนในบ้านเขาไม่เป็กังวลใจนักหากหลานสาวกินจุมากกว่าเด็กคนอื่นจริงทั้งตั้งใจจะเลี้ยงดูให้ดีที่สุดเพราะยังมีทรัพย์สมบัติมากพอให้ใช้จ่ายได้
“ขอบคุณปู่เกอที่เมตตาครับถ้าไม่ได้ปู่มาเป็ผู้ปกครองของพวกเราผมกับทุกคนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าป่านนี้จะเป็ยังไงบ้าง”
ซูหนิงหลงกล่าวขอบคุณชายชราอย่างรู้หน้าที่เขาพูดด้วยความรู้สึกซาบซึ้งใจจากก้นบึ้งหัวใจเพราะหากย้อนเวลากลับไปแล้วไม่มีโอกาสพบปะชายชราบางทีตอนนี้พวกตนอาจต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากหลายอย่าง ถึงแม้จะมีเงินมากก็ตามเนื่องจากอายุของพี่น้องร่วมสาบานยังไม่มีใครมีอายุถึงสิบแปดปีซึ่งการทำธุรกรรมต่างๆ ย่อมมีปัญหาตามมาแน่นอน
“อย่าคิดอย่างนั้นสิตอนนี้พวกเราก็เป็สมาชิกครอบครัวซู ยังไงก็ต้องดูแลซึ่งกันและกัน ไม่ต้องพูดถึงเื่ที่มันผ่านไปหรอก”
ชายชราโบกมือแสดงความผ่อนคลายเขาไม่อยากให้หลานทุกคนรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอีกพลางคิดว่าต่อไปชีวิตทุกคนจะต้องดีขึ้นตามลำดับเพราะััได้ว่าหลานชายแต่ละคนมีความกตัญญูรู้คุณซึ่งคงไม่คิดทำร้ายจิตใจตนเหมือนลูกชายแท้จริง
“..........”
ซูหนิงหลงยิ้มละไมให้ปู่โดยไม่ได้กล่าวคำใดออกมาอีกแต่เขาและปู่เกอต่างผุดลุกขึ้นยืนเพราะเหลือบเห็นน้องสาวตัวน้อยดิ้นดุกดิกขึ้นมากะทันหันพอทั้งสองคนจะเห็นทารกลืมตาขึ้นมาแล้วผินหน้าจ้องมองชายชราสลับกับพี่ชายคนกลางด้วยความหิว
“เหยี่ยนเอ๋อร์อย่าเพิ่งร้องนะ เดี๋ยวนมก็มาแล้ว”
พี่รองรีบพูดดักทางน้องสาวอย่างเข้าใจเพราะเหลือบเห็นน้องทำเบ้ปากเตรียมร้องไห้จึงพูดดักไว้ก่อนให้ชายชราได้เห็นความเป็อัจฉริยะของน้องอีกครั้ง
พี่รองเนี่ย! ข้าไม่ร้องไห้หิวนมก็ได้แต่พี่ชายสองคนก็ใกล้มาถึงแล้วนี่นา ให้ข้าแสดงอีกหน่อยไม่ได้เหรอพวกเขาจะได้เข้ามาเร็ว ๆ
ซุนเสวี่ยมี่หยุดเบ้ปากแล้วกลอกตามองบนให้พี่ชายคนรองเห็นทันทีนางไม่จำเป็ต้องสงวนท่าทีอีกเพราะได้เปิดเผยตัวตนบางส่วนออกไปให้ทุกคนเห็นแล้วพลางััได้ชัดเจนว่าพี่ชายสองคนกำลังหอบหิ้วขวดนมจำนวนมากเข้ามาใกล้บ้านซึ่งอยู่ในระยะขอบเขตเนตร์สามารถััได้ชัดเจนจึงอยากกระตุ้นให้ทั้งคู่เข้ามาในบ้านโดยเร็ว
“โอ้!เหยี่ยนเอ๋อร์ฟังเสี่ยวหลงพูดรู้เื่ด้วย ช่างน่าอัศจรรย์จริง ๆ”
ชายชราอุทานอย่างไม่เชื่อสายตาอีกครั้งเพราะเห็นชัดเจนว่าหลานชายคนรองเพิ่งพูดให้หลานสาวหยุดการกระทำบางอย่างแล้วทารกน้อยพลันหยุดเบ้ปากก่อนกลอกตามองบน จึงเชื่อมากขึ้นว่าหลานสาวเป็เด็กอัจฉริยะแท้จริง
เพียงครู่เดียวพี่ใหญ่และน้องเล็กต่างหอบขวดนมขนาดสองลิตรเข้ามาในบ้านจนเต็มสองมือโดยต่างพากันถือมาคนละหกแกลลอน เทียบเท่านมสดขนาดยี่สิบสี่ลิตรรวมกับนมสดเหลืออยู่ก่อนหน้าอีกสิบลิตรทำให้ตอนนี้มีนมสดอยู่ในบ้านมากถึงสามสิบสี่ลิตร ซึ่งทารกคนอื่นคงใช้เวลาดื่มไม่ต่ำกว่าหนึ่งสัปดาห์หรือมากกว่านั้น
ชายชราพยักหน้าพอใจต่อปริมาณนมสดจำนวนมากเขาเคยสอบถามถึงการให้หลานสาวดื่มนมวัวแทนนมผงสำหรับทารกมาก่อนจนล่วงรู้ว่าพี่ชายทั้งสามคนจำเป็ต้องให้น้องดื่มจากโคนมโดยตรงระหว่างเดินทางมาที่นี่เพราะในชนบทไม่มีร้านจำหน่ายนมผงสำเร็จรูปมีเพียงฟาร์มเลี้ยงโคนม ทั้งทารกดื่มไปแล้วไม่มีความผิดปกติใดจึงให้ดื่มนมสดแทนนมผงมาโดยตลอด
“เข้ามาเลยเอามาให้เหยี่ยนเอ๋อร์ดื่มเร็วเข้า ปู่จะได้ตรวจสอบร่างกายหลานอีกที”
ชายชรากวักมือเรียกหลานชายทั้งสองคนเข้ามาในห้องเขากระตือรือร้นอยากตรวจสอบร่างกายหลานสาวตัวน้อยเต็มที เพราะ้าตรวจวินิจฉัยโดยละเอียดระหว่างการให้ดื่มนมเยอะกับให้ดื่มนมพอเหมาะกับอายุ
“ให้เหยี่ยนเอ๋อร์ดื่มสิบขวดที่เหลือดีกว่าครับพวกนี้เพิ่งซื้อมาน่าจะยังคงใหม่อยู่ เอาไว้ให้น้องดื่มพรุ่งนี้แทนก็ได้ครับ”
ซูหนิงหลงรีบเสนอความคิดเห็นทันทีเพราะเหลือบเห็นขวดนมอีกสิบขวดตั้งวางอยู่บนโต๊ะอีกตัวในห้องซึ่งเป็กลุ่มขวดนมซื้อมาไว้ก่อนหน้าเขาไม่อยากให้เปิดนมจากแกลลอนใหม่ทันทีแต่้าเก็บไว้ให้น้องดื่มในวันอื่นแทน
“ตามนั้น.....ยังไงก็ได้”
ชายชราโบกมือเห็นด้วยต่อความคิดเห็นของหลานชายคนกลางเขาไม่เป็กังวลนักว่าจะให้นมแก่หลานสาวจากแหล่งใดทว่าสนใจการดื่มนมปริมาณมากของทารกแทนเพราะยังอยากทดสอบอีกครั้งเพื่อสรุปข้อสันนิษฐานในใจบางประการอยู่
“งั้นผมเอาไปเก็บในห้องครัวก่อนนะครับ”
พี่ใหญ่เสนอความคิดเห็นต่อชายชราพลางพยักหน้าเรียกน้องเล็กให้หอบหิ้วขวดนมไปเก็บไว้ด้วยกันเขาไม่อยากปล่อยแกลลอนนมทิ้งไว้ในห้องเพราะอาจทำให้รสชาติหรือคุณภาพเปลี่ยนแปลงไปถึงแม้ตอนนี้จะอยู่ในฤดูหนาวซึ่งมีหิมะตกลงมาประปรายก็ตามทว่า้าเก็บไว้ให้เรียบร้อยพร้อมป้อนให้น้องสาวคนเดียวได้ดื่มในวันถัดไป
“..........”
ชายชราแค่โบกมืออนุญาตให้หลานชายสองคนนำนมที่ซื้อใหม่ไปเก็บให้เรียบร้อยแต่สายตาเขากำลังจ้องมองการให้นมของหลานชายคนกลางไม่กระพริบ พอเห็นหลานชายนำขวดนมขนาดสองลิตรเทแบ่งบรรจุใส่แก้วน้ำแทนขวดนมมีจุกซึ่งซื้อมาจากซูเปอร์มาร์เก็ตจนเต็มแก้วแล้วหลานชายคนรองเป็คนป้อนนมด้วยการจับแก้วนมจ่อปากทารก ขณะใช้มืออีกข้างช้อนคอน้องให้เอียงสูงกว่าลำตัวป้องกันการสำลักในที
ชายชราซูเกอนำมือสอดเข้าไปในห่อผ้าแล้ววางทาบเหนือช่องท้องเพื่อตรวจสอบความผิดปกติอันเกิดจากการดื่มนมปริมาณมากทันทีพอเห็นทารกน้อยเริ่มดื่มนมพร้อมเอื้อมมือสองข้างน้อย ๆ ออกมาประคองแก้วนมไปด้วยยิ่งทำให้ชายชราเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึงแต่ไม่อ้าปากเหมือนเดิมเพราะเริ่มคุ้นเคยความอัศจรรย์บ้างแล้ว
“โอ้.....โอ้.....โอ้.....”
ผู้นำตระกูลซูไม่รู้จะกล่าวคำใดแสดงความรู้สึกได้ดีไปกว่าการอุทานด้วยความเหลือเชื่อเขาเห็นชัดเจนว่าทารกดื่มนมจากแก้วจนหมดเกลี้ยงในเวลาอันรวดเร็ว มิหนำซ้ำพอหลานชายเทนมใส่แก้วใหม่แล้วนำมาป้อนอีกเ้าก้อนแป้งยังดื่มนมแก้วใหม่หมดลงในเวลาอันสั้นเช่นเคยจึงได้แต่ส่งเสียงแสดงความมหัศจรรย์ต่อภาพตรงหน้าไม่หยุด
พี่ใหญ่และน้องเล็กเพิ่งเคยเห็นน้องสาวคนเดียวดื่มนมจำนวนมากต่อหน้าไม่กี่ครั้งทว่าทั้งคู่ยังคงตื่นตะลึงเหมือนเดิมแตกต่างจากพี่รองผู้คุ้นชินกับความผิดปกติของน้องสาวตัวน้อยซึ่งเขาทำหน้าที่ป้อนนมให้น้องอย่างต่อเนื่องกระทั่งนมหมดสิบขวดหรือสิบลิตรในเวลาไม่กี่นาที
“พอก่อนดีไหมไว้ตอนเย็นเหยี่ยนเอ๋อร์ค่อยดื่มอีก”
ซูหนิงหลงเห็นน้องสาวเรอเสียงดังคล้ายดื่มนมเข้าไปมากจนท้องอืดซึ่งเพิ่งมีอาการเมื่อดื่มนมแก้วสุดท้ายพอดีเขาไม่อยากให้น้องดื่มนมเยอะในคราวเดียวเหตุเพราะตอนนี้มีนมมากพอให้น้องดื่มได้บ่อยครั้งตาม้า จึงอยากให้เว้น่บ้างเนื่องจากคาดเดาว่ากระเพาะอาหารของทารกจำเป็ต้องพัก่การทำงานให้เหมาะสม
“เอิ้ก! เอิ้ก!”
ก็ได้ ๆกระเพาะทารกนี่ มันก็มีข้อจำกัดเหมือนกันแฮะ ไว้ข้ารออีกหน่อยแล้วกันแต่ได้ดื่มเยอะแบบนี้ก็รู้สึกดีชะมัด เหมือนเนตร์มันกำลังจะตื่นเลยถ้าได้ดื่มเยอะแบบนี้ทุกครั้งคาดว่าอีกไม่นานพลังปราณของข้าคงก้าวหน้าไปอีกขั้นแน่
เทพตัวน้อยพยักหน้ายอมรับคำแนะนำจากพี่ชายคนรองพลางนอนหลับตาปุ๋ยเพราะไม่จำเป็ต้องให้พี่ชายอุ้มพาดบ่าให้เรอดังเช่นทารกคนอื่นเนื่องจากนางสามารถขับลมส่วนเกินจากช่องท้องออกมาเองได้จากนั้นนางนอนหลับพักผ่อนเพราะ้าตัดบทการแสดงกับทุกคน ทั้ง้าขับเคลื่อนพลังปราณที่เพิ่งมีเล็กน้อยให้โคจรไปทั่วร่างโดยเร็ว
ชายชราเห็นการแสดงของทารกน้อยชัดเจนทุกกิจกรรมเขาพยักหน้ายอมรับความมหัศจรรย์ของหลานสาวทั้งยังทำใจยอมรับเื่เหนือจินตนาการหลายอย่างซึ่งไม่คาดคิดว่าจะมีโอกาสประสบกับตัวเอง พลางบอกหลานชายทุกคนด้วยความมั่นใจว่า
“เหยี่ยนเอ๋อร์ดื่มนมเข้าไปเยอะแต่อวัยวะสำคัญในช่องท้องไม่มีความผิดปกติอะไรเลย ช่างเป็ทารกมหัศจรรย์ซะจริงเสี่ยวหลงอุ้มพาน้องไปนอนเบาะทางโน้นเถอะ ไว้ตอนเย็นค่อยป้อนใหม่ถ้าน้องยังดื่มได้เยอะแล้วไม่มีอะไรผิดปกติ ก็ซื้อนมมาตุนไว้ให้มากพอพวกเราจะเลี้ยงดูเ้าก้อนแป้งให้ดี ส่วนพวกหลาน ๆก็เตรียมตัวไปซื้อของใช้ส่วนตัวเพิ่มด้วยนะ พรุ่งนี้วันจันทร์แล้วปู่จะพาไปฝากเข้าเรียนแถวโรงเรียนใกล้บ้าน”
ผู้นำตระกูลซูได้ผลสรุปชัดเจนว่าตนรับเลี้ยงทารกมหัศจรรย์ซึ่งอาจเป็พรจาก์ประทานมาให้จึงตั้งใจเลี้ยงดูให้ดีเต็มที่แต่เขายังไม่ลืมพูดถึงเจตนาในการส่งเสียเล่าเรียนแก่หลานชายทั้งสามคนเพราะไม่อยากให้ทุกคนจมปลักอยู่แต่ในร้านขายยาสมุนไพรทว่า้าให้ทุกคนมีโอกาสทำตามความฝันพร้อมศึกษาหาความรู้ใส่ตัวเพิ่มเติมด้วย
*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*
เริ่มอัปวันละสองตอนั้แ่ตอนที่21 เป็ต้นไปและติดเหรียญเป็บางตอนในราคาย่อมเยา โปรดอดใจรออีกนิดนะจ้า
361
![[จบ] คุรุการแพทย์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667806859_58536319.webp)