"ได้เ้าค่ะพี่ใหญ่แต่ขอข้าเขียนแบบให้เสร็จก่อนนะเ้าค่ะ" หว่านอิ่งก้มลงไปเขียนแบบร้านขายผ้าและร้านขายของชำและยังมีอีกร้านที่นางยังไม่รู้ว่าจะขายอะไรแต่ขอให้ได้สร้างไว้ก่อน
"ท่านพ่อท่านแม่พวกลูกมาปรึกษาเื่การสร้างร้านขอรับ" ชางอวี่บอกบิดาและมารดาที่นั่งเย็บผ้าและถักที่จับปลาอยู่
"อืม ว่ามาสิพวกเ้าอยากได้แบบใดหรือ" จื่อหานถามบุตรทั้งสองทั้งมาถามความเห็นจากเขาส่วนบุตรชายคนเล็กยังไม่รู้อะไรมากนักเห็นพี่สาววาดรูปก็วาดตาม
"อันดับแรกเราต้องสร้างรั้วรอบที่ดินของเราเ้าค่ะ เราต้องสร้างให้สูงไม่สามารถมีสัตว์หรือคนเข้าได้ เราต้องทำประตูสามประตูได้แก่ทางขึ้นเขา ที่ส่งของและทางไปลำธารให้สามารถเปิดปิดได้เวลาฤดูหนาวเราจะปิดให้หนาแน่นป้องกันอันตราย ส่วนทางส่งที่ต้องทำเพราะเมื่อถึงฤดูหนาวข้าจะเก็บที่ส่งของออกปิดประตูไว้เเพื่อไม่ให้สัตว์เข้ามา ทางริมลำธารก็เช่นกันและเราต้องเก็บรางน้ำด้วยนะเ้าค่ะ" หว่านอิ่งบอกในสิ่งเเรกที่ตนคิดเอาให้และนำแบบที่นางเขียนให้บิดามารดาและพี่ชายดู
"อืม อันนึ้แม่เห็นด้วยในเมื่อเราซื้อที่ดินติดป่าหมอกเราต้องทำที่ป้องกันด้วย" จิ้งหรงพยักนางเห็นด้วยกับบุตรนาง
"ส่วนนี้เป็โรงเก็บชุดเครื่องนอนและของต่างๆ ที่จะนำไปขายเ้าค่ะ เราต้องสร้างให้ใหญ่ถึงจะสามารถเก็บของให้หมดเพราะหลังจากเก็บเกี่ยวข้าจะไปเก็บนุ่นมาให้หมดเพื่อนำมาทำชุดเครื่องนอน และอีกครึ่งหนึ่งเอาไว้เก็บนุ่นได้ด้วยเ้าค่ะ" หว่านอิ่งเขียนที่เก็บสินค้าขนาดใหญ่แบ่งสองส่วน ส่วนหนึ่งพร้อมขายอีกส่วนครึ่งรอการผลิต
จื่อหานภรรยาและบุตรชาบพยักหน้าเห็นด้วย
"ส่วนโรงนี้เป็เก็บผักดอง อาหารแห้ง มัน แป้งและถั่ว ส่วนตรงนี้เป็โรงเก็บข้าวเ้าค่ะ"หว่านอิ่งชี้มือบอกตำแหน่งในกระดาษให้ทุกคนดู
"น้องทำไมไม่นำข้าวไปเก็บที่เดียวกับอาหารแห้งเล่า" ชางอวี่ถามเอาไปอย่างสงสัยก็ในเมื่อจะเก็บของกินจะทำแยกออกมาทำไม
"เพราะข้าจะซื้อขายมาเก็บไว้ให้มากๆเ้าค่ะ ในฤดูหนาวข้าวจะแพงเป็อย่างมากเราต้องคอยทยอยซื้อมาเก็บั้แ่ตอนนี้และนำไปขายในราคาที่ถูกกว่าร้านในตัวเมืองเราก็จะได้กำไรไม่มากก็น้อย" หว่านอิ่งอธิบายความคิดนางให้คนในครอบครัวฟัง
"แล้วเราจะเอาเงินที่ได้อิ่งเออร์ในเมื่อต้องสร้างอะไรหลายอย่างเช่นนี้" จื่อหานเห็นด้วยกับความคิดบุตรสาวในเมื่อพวกเขาทำร้านค้าในหมู่บ้านจึงไม่จำเป็ต้องเกรงกลัวคนใหญ่คนโตเหมือนในตัวเมือง ถึงจะมีคนออกมาก่อกวนพวกเขา พวกเขาก็แค่เลิกขายเก็บไว้กินเองก็ได้
"เื่เงินไม่ต้องห่วงเ้าค่ะถ้าไม่พอก็นำมุกประดับออกไปขาย" หว่านอิ่งบอกบิดา
"ส่วนเื่ร้านข้ายังไม่อยากสร้างใหม่ใหญ่โตมากนักเพราะไม่รู้ว่ากิจการเราจะเป็เช่นไรข้าจึงจะสร้างร้านจากไม้ไผ่ง่ายๆ แต่ทนทานเมื่อกิจการเราไปได้ดีค่อยสร้างแบบจริงจังและใหญ่ตัวดีหรือไม่เ้าค่ะ และการการสร้างจากไม้ไผ่ยังประหยัดอีกมาก" หว่านอิ่งถามความเห็นทุกคนในบ้านนางไม่อยากเสียเงินสร้างหรือต่อเติมหลายรอบและการใช้ไม้ไผ่แบบง่ายรั้วบ้าน สร้างร้านและโรงเก็บของต่างๆ จะทำให้ทุกอย่างเสร็จก่อนฤดูหนาวเป็แน่
"อ้อแล้วก็ผักเราไม้จึงเป็ต้องเก็บนะเ้าค่ะเพราะข้าจะสร้างบ้านให้มันอยู่" หว่านอิ่งวางแผนสร้างบ้านในผักนางจะได้กินผักสดๆ บางในฤดูหนาว
"อิ่งเออร์ถึงเ้าจะสร้างบ้านให้ผักมันก็เเข็งตายอยู่ดีนะลูก" จิ้งหรงใเป็อย่างมากกับการที่บุตรสาวจะสร้างบ้านให้ผัก
"ไม่หรอกเ้าค่ะท่านแม่เขาจะให้ช่างสร้างเตาไว้ข้างในด้านหลังสองอันกลางสองอันและข้างหน้าอีกสองอันเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ผัก แต่เราต้องสร้างที่เก็บฟืนด้วยนะเ้าค่ะเพราะเราต้องช่วยฟืนเป็จำนวนมาก" หว่านอิ่งอธิบายให้มารดาฟังในต่างประเทศยังมีเฮ้าส์ปลูกผักในหน้าหนาวได้เลยแล้วนางจะสร้างขึ้นเองไม่ได้หรือ
"อืม พี่เห็นด้วยถ้าอุ่นขึ้นมันอาจจะไม่ตายก็ได้เราก็สามารถมีผักไว้กินไว้ขายในฤดูหนาว" ชางอวี่สนใจในความคิดของน้องสาวเป็อย่างมาก
"ได้เช่นนั้นเอาตามที่อิ่งเออร์บอกแล้วกันพ่อจะไปติดต่อช่างอีกหมู่บ้านหนึ่งทำให้" จื้อหานบอกครอบครัวเนื่องจากบุตรนาง้าสร้ายแบบง่ายๆ จึงไม่จำเป็ต้องไปจ้างช่างในเื่มาทำ
"บ้านผักใช้หญ้าในการทำนะเ้าค่ะท่านพ่อ เราจะใช้หญ้าเป็หลังคาและผนังรอบๆ ทั้งหมดให้ทำเป็หน้าต่างสามารถเปิดปืดได้ ส่วนด้านในเราจะใช้ผ้าหนาๆมาติดรอบให้อุ่นๆ"
หว่านอิ่งเลื่อนกระดาษบ้านผักให้บิดาดู
"อืม พ่อจะไปสั่งให้ท่านลุงซือทำหลังคาหญ้าให้มากๆ เพราะเราต้องใช้อีกหลายหลัง" จื่อหานมองแบบของบุตรสาวส่วนมากจะมีแค่ไม้ไผ่และหลังคาหญ้าให้การทำถ้าทำตามแบบที่บุตรสาวบอกคงไม่ต้องเสียเงินมาก
ครอบครัวตกลงทำตามหว่านอิ่งเสนอจื่อหานไปบอกท่านลุงซือทำหลังคาให้มากๆ หน่อย และไปติดต่อช่างหมู่บ้านข้างๆ
หว่านอิ่งยังนั่งเขียนนั้นนี่ไม่หยุดบิดานางไปติดต่อช่างแล้วจะเข้ามาคุยรายละเอียดกันในวันพรุ่งนี้
"ท่านพ่อเ้าค่ะเราขี้นเขาไปวางกับดักกันเถิดเ้าค่ะข้าอยากได้กระต่ายกับไก่มาเลี้ยงส่วนเป็ดเราค่อยไปซื้อมาอีกที่จะได้มีเนื้อไว้กินเยอะๆ" หว่านอิ่งชวนบิดาและเดินไปเตรียมแครอทไปล่อกระต่ายเขาบอกว่ากระต่ายกินแครอทนางจะลองบ้างและนำข้าวไปล่อไก่ด้วยไปรู้ว่าคำพูดหลอกเด็กของคุณตานางที่ใช้ได้ผลกับที่นี้ไหม ตอนเด็กๆ คุณตาชอบเล่านั่นนี่ให้ฟังพอโตมานางถึงรู้ว่าคุณหลอกนาง หว่านอิ่งนำของใส่กระบุงเดินไปหาบิดาพี่ชายและน้องชาย อานตี๋ไม่อยากรู้บ้านกับมารดานางเลยอ้อนขอไปด้วย
สี่พ่อลูกเดินแบกกระบุงขึ้นเขาโดยมีอานตี๋พูดคุยไม่หยุด
"เ้าจะทำอะไรหรืออิ่งเออร์" จื่อหานถามบุตรสาวที่นำข้าวในกระบุงมาวางตรงกับดัก
"ข้าแค่คิดว่านำข้าวมาเป็เหยื่อล่อเพื่อได้ผลมากขึ้นเ้าค่ะ" หว่านอิ่งหันไปยิ้มให้บิดา
"ไปกันเถิดเรายังวางกับดักไม่หมดเลย" จื่อหานชวนบุตรสาวส่วนบุตรชายทั้งไปหาสมุนไพรและผัก หว่านอิ่งนำเหยื่อล่อทั้งข้าวทั้งแครอทมาวางตรงก้บดัก
"ท่านพ่อพี่ใหญ่เก่งมากๆ เลยขอรับสามารถจับกระต่ายได้สองตัว" อานตี๋ะโบอกบิดาพี่ชายเขาจับกระต่ายด้วยมือเปล่าได้
"ฮ่าๆ เสี่ยวตี๋ถ้ามันไม่ท้องใกล้คลอดพี่จะจับได้ง่ายขนาดนี้หรือ" ชางอวี่หัวเราะน้องชาย
"เช่นนั้นเรากลับไปทำเล้ากระต่ายกับเล้าไก่ไว้เถิดแล้วค่อยมาแวะดูตอนเย็น" จื่อหานบอกบุตรทั้งสาม
"เ้าค่ะ" "ขอรับ"
ครอบครัวหวงลงจากเขามาสร้างเล้าไก่และเล้ากระต่ายง่ายๆ ตอนนี้พวกมีที่ดินมากพอให้เลี้ยงสัตว์ไว้กินจื่อหานตัดไม้มาทำโครงสร้างเล้าทั้งสอง ชางอวี่และอานตี๋ขับเกวียนลาไปเอาหลังคาหญ้ากับทานลุงซือ ชางอวี่เข้าเมืองกับบิดาบ่อยๆ เขาจึงให้บิดาสอนขับเกวียนลา
หว่านอิ่งหยิบจับไม้ช่วยบิดานางนำตาข่ายที่เสียหายขายไม่ได้มาล้อมรอบเล้าไก่และรอหลังคาหญ้าจากพี่ชายก็เป็อันเสร็จ สวนอีกเล้าหว่านอิ่งบอกให้บิดานำไม้มาปูพื้นล่างของเล้ากระต่ายเพราะ ประสบการณ์จากชาติก่อนสอนให้นางรู้ว่าถ้าไม่ปูพื้นล่างกระต่ายจะขุดรูนี้ นางเคยเจอมากับตัวอยากให้กระต่ายอยู่กับพื้นดินพื้นหญ้าเคยนำไปฝากไว้บ้านสวนของเพื่อน ในคอกกระต่ายเก่าของเพื่อนแล้วปูนตรงมุมแตกออกทำให้เห็นดิน เท่านั้นแหละกระต่ายนางขุดรูหนีช่างน่าเศร้านัก ชางอวี่และอานตี๋กลับพร้อมหลังคาหญ้าพวกเขาช่วยกันคนละไม้ละมือก็เสร็จ
"ท่านพ่อเราขึ้นเขาไปดูกับดักกันเถิดขอรับ" อานตี๋พูดอย่างตื่นเต้นเมื่อเขามองดูกระต่ายท้องโตสองตัวกำลังวิ่งรอบบ้านใหม่อย่างแตกตื่น อานตี๋นำหญ้าและน้ำใส่ชามเล็กไปวางไว้ให้กระต่ายตามที่พี่ใหญ่บอกและยังขโมยแครอทในสวนของมารดามาให้มันกินตามพี่รองบอกว่ากระต่ายชอบกินแครอท
"อืมไปกันเถิดถ้ามีสัตว์มาติดกับดักทิ้งนานมันจะตายเสียก่อน" จื่อหานเดินนำเด็กๆทั้งสามตรวจดูกับดักได้กระต่ายมาอีกสามตัวไก่ป่าห้าต้ว
หว่านอิ่งเดินตามมารดามาหาซื้อเป็ดและไก่ไปเลี้ยงและเนื่องจากตัวใหญ่จะแพงนางจึงเลือกตัวเล็กไปเลี้ยงนางได้ไก่มาอีกสิบห้าตัวเป็ดอีกยี่สิบห้าตัว
จื่อหานยังวางแผนจะขยายขนาดบ่อพักน้ำให้ใหญ่กว่านี้ แต่คงต้องหลังจากการก่อสร้างทุกอย่างเสร็จ และในวันพรุ่งนี้เขาจะเข้าไปทยอยซื้อข้าว ถั่ว ธัญพืชหยาบมาเก็บไว้คงให้ช่างสร้างโรงเก็บข้าวก่อนเป็อย่างแรก
"รุ่งเช้าพ่อจะเข้าเมืองเ้ากับมารดาอยากได้อะไรหรือไม่" จื่อหานหันไปถามบุตรสาว
"ข้าอยากได้เนื้อมาทำเนื้อแห้งไว้กินเ้าค่ะ แต่ข้าขอไปถามท่านแม่ก่อนนะเ้าค่ะท่านพ่อ" หว่านอิ่งหันไปบอกบิดาแล้วเดินเข้าบ้านนำกระดาษไปถามมารดาในสิ่งที่ต้องซื้อวันพรุ่งนี้ ถ้านางคิดได้ต้องลงมือทำเดี๋ยวนั้นเลยไม่งั้นนางจะลืมทุกวันนี้นางคิดหลายเื่เกินไปจนต้องมีสมุดจดบันทึกในสิ่งที่นางคิดขึ้นได้
อานตี๋นั่งตีขาไปมาหน้าแคร่ยิ้มอย่างมีความสุขพรุ่งนึ้เขาจะได้เข้าเมืองไปร้านขนมของพี่สาวแล้ว
2K
