“มีลูกเล่นอะไรอีก ช่วยแสดงออกมาให้เห็นหน่อย” โจกล่าวด้วยรอยยิ้มเหมือนกับว่าการโจมตีของมาสก้าเป็เพียงการละเล่นของเด็กน้อย
“ดี!! ข้าอยากจะรู้นักหากข้าใช้พลังเต็มที่เ้าจะยังปากดีอยู่อีกไหม” มาสก้าคำราม ในฐานะหัวหน้ามันย่อมมีศักดิ์ศรีของมัน การถูกดูถูกจากปากของมนุษย์ที่ไม่มีค่าทำให้มันถึงกับเดือดดาล
ครั้งนี้มาสก้าไม่คิดเก็บงำฝีมืออีกต่อไป มันะเิพลังออกมา ความกดดันของพลังทำให้สองสาวหน้าซีดจนเกือบล้มลง โชคดีที่โจเข้ามาขวางด้านหน้าและโบกมือสร้างม่านไฟป้องกันทำให้ความกดดันหายเป็ปลิดทิ้ง
“พวกเธออยู่ตรงนี้อย่าออกห่างจากม่านไฟล่ะ ไม่งั้นจะโดนแรงกดดันของพลังบดขยี้เอาได้” โจกล่าวและเดินห่างออกพวกเธอเพื่อไม่ให้โดนลูกหลง
มายด์และมิ้นมองแผ่นหลังของชายหนุ่ม สายตาของพวกเธอเต็มไปด้วยความชื่นชม หากไม่มีโจพวกเธอคงไม่รอด
โจก้าวเท้าไปด้านหน้ายืนห่างจากมาสก้าสิบเมตรและกล่าวถามว่า “ทำไมแกถึงรู้ว่ามนุษย์อยู่ที่นี่และเพราะอะไรถึงยอมเสี่ยงเพื่อฆ่ามนุษย์?”
โจไม่คิดหรอกว่าพวกมันจะเดินทางจากระยะไกลและเสี่ยงเข้ามาในเขตของสหพันธ์เพื่อมาเดินเล่น โจรู้ดีว่าเผ่าพันธุ์ที่ได้รับพลังจะต้องเป็ศัตรูกับสเปค แต่เขาไม่เคยเห็นพวกมันกระตือรือร้นขนาดนี้
ได้ยินคำถามของโจมันก็แสยะยิ้ม “อยากรู้? เสียใจด้วยคนตายไม่จำเป็ต้องรู้”
“โอ้” โจยักไหล่ เขาไม่คิดหรอกว่ามันจะยอมคายข้อมูลออกมาง่ายๆ เขาแค่ถามไปงั้นๆเผื่อฟลุ๊ค
“ตาย!!” มาสก้าพุ่งเข้าหาโจด้วยความเร็วสูงสุด หมัดของมันครั้งนี้เต็มไปด้วยพลังทั้งหมดของมัน อานุภาพของหมัดนี้หากโจมตีไปที่อาคารรับรองว่าอาคารทั้งหลังจะต้องหายไปราวกับโดนรื้อ
โจเองก็ไม่ช้าไปกว่ากัน มือของเขามีเปลวไฟครอบคลุม เพียงพริบตาโจและมาสก้าก็ปะทะหมัดกัน
ปัง!! คลื่นนนน
ทันทีที่เสียงปะทะดังสนั่น คลื่นกระแทกกวาดเอาอาคารรอบๆหายไปทั้งหลัง สองสาวที่อยู่หลังม่านไฟแม้จะมีม่านไฟคอยลดทอนแรงกดดันของพลังยังรู้สึกได้ถึงความกดดันนี้ มันรุนแรงจนทำให้พวกเธอหน้าซีด
มาสก้าตกตะลึง มนุษย์ตรงหน้ามีพลังไม่น้อยไปกว่ามันเลย มันจะต้องฆ่ามนุษย์คนนี้ให้ได้ มนุษย์ผู้นี้เป็ภัยคุกคามพวกมันเหล่าสเปค
มาสก้าผละออกจากโจ มันแบมือและควันทมิฬก็ก่อตัวบนฝ่ามือของมันพริบตาควันทมิฬก็มีขนาดเท่าลูกบอล มาสก้าขว้างลูกควันทมิฬใส่โจ
ควันทมิฬลูกนี้รุนแรงกว่าของระดับทหารจนเทียบไม่ติด ขณะที่ลูกควันพุ่งออกไป บนพื้นจุดที่มันลอยผ่านเกิดเป็หลุมทางยาวเหมือนโดนของหนักหลายตันขูด นี่แค่ลอยผ่านยังมีอำนาจทำลายขนาดนี้หากคนธรรมดาโดนลูกควันนี้เต็มๆคงต้องตายโดยที่ไม่รู้สึกเ็ป
โจเองก็ทำแบบเดียวกัน เขาแบมือและรวมพลังไว้บนฝ่ามือ เปลวไฟก่อตัวขึ้นจนมีขนาดเท่ากับลูกบอล ลูกไฟลุกโชนราวกับมันสามารถแผดเผาได้แม้แต่อากาศ
โจขว้างลูกไฟออกไปปะทะกับลูกควันทมิฬ
ตูมมม!!
ทันทีที่ลูกพลังสองลูกปะทะกัน มันก็ะเิและขยายเป็วงกว้าง คลื่นะเิที่ขยายออกเป็วงกลม ครึ่งนึงเป็สีดำทมิฬอีกครึ่งเป็สีแดง
แรงะเิกวาดเอาพื้นที่รอบๆหายไปจนหมด เหลือเพียงพื้นที่โล่งเตียนที่ไม่เหลือซากอะไรให้เห็น
โชคดีที่สองสาวอยู่ห่างจากจุดปะทะทำให้คลื่นะเิมาไม่ถึง แต่พลังของมันก็ทำให้พวกเธอตัวสั่นด้วยความกลัว
“นี่ นี่มันคือการต่อสู้กับสเปคจริงๆเหรอ” มิ้นต์กล่าวอย่างเลื่อนลอย มายด์เองก็ไม่อยากเชื่อแม้จะเห็นด้วยตาตัวเอง พลังอำนาจต่างๆที่มาสก้าและโจใช้ออกมาอยู่เหนือจินตนาการของเธอ เธอรู้สึกว่าการที่เธอสามารถเรียกเข็มน้ำแข็งออกมาได้เป็แค่ของเด็กเล่นเท่านั้น
เห็นลูกควันที่มันภูมิใจยังถูกสกัดได้ง่ายๆ มาสก้ามีสีหน้ามืดมน คราวนี้มันรู้ตัวแล้วว่ามนุษย์ตรงหน้ามีพลังไม่น้อยไปกว่ามัน
“มีลูกเล่นอะไรอีก?” โจกล่าวอย่างเรียบเฉย การปะทะกับมาสก้าไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเหนื่อยเลย
“เ้าเป็ใครกันแน่?” มาสก้าเอ่ยถามด้วยความมืดมน
“ก็มนุษย์ไง” โจมองมาสก้าราวกับมองคนปัญญาอ่อน เห็นชัดๆว่าเขามีลักษณะเป็มนุษย์ทุกส่วน ถ้าไม่ใช่มนุษย์แล้วจะให้เป็หมาที่ไหน?
“มนุษย์? ฮ่าๆ เ้าคิดจริงๆเหรอว่าข้าจะเชื่อ? มนุษย์เพิ่งเรียนรู้การใช้พลังแต่กับเ้า เ้าใช้พลังราวกับว่ามันใช้ออกอย่างง่ายดายแถมปริมาณที่ใช้ก็ไม่ใช่น้อยๆ อย่างน้อยมันก็เทียบได้กับพวกนายร้อยในสหพันธ์” มาสก้าหัวเราะ มันไม่เชื่อคำพูดของโจแม้แต่น้อย แน่นอนว่าถ้าให้สเปคระดับองครักษ์ตนอื่นได้มาพบกับโจพวกมันจะต้องไม่เชื่อเหมือนมาสก้าแน่นอน
“พูดความจริงแต่ถูกกล่าวหาว่าโกหก ฉันก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วล่ะ” โจยักไหล่
“มาจบเื่นี้กันเถอะ” โจกล่าวจบมือของเขาคว้าไปในอากาศ เปลวไฟลุกโชนก่อตัวเป็ดาบสองคม มันมีลักษณะเหมือนดาบจริงเพียงแต่ทุกส่วนของดาบเป็ไฟที่ก่อตัวเป็รูปร่างของดาบ
“อาวุธพลัง!! เ้าสามารถสร้างอาวุธพลังได้!!” มาสก้าตาแทบถลนออกจากเบ้า
จะไม่ให้มันใได้ยังไง การสร้างอาวุธพลังต้องใช้พลังงานในปริมาณมหาศาลและยังเสียพลังงานเื่ๆเพื่อคงสภาพมันเอาไว้ แน่นอนว่าพลังของอาวุธพลังมากมายเกินจินตนาการ ความแข็งแกร่งของอาวุธพลังอยู่ที่ผู้ใช้ยิ่งผู้ใช้แข็งแกร่งมากอาวุธพลังที่สร้างก็ยิ่งแข็งแกร่งตามไปด้วย
“เ้าเป็ใครกัน!! อย่างน้อยต้องเป็ระดับนายพันในสหพันธ์ถึงจะมีความสามารถนี้ เ้าต้องไม่ใช่มนุษย์อย่างแน่นอน” ความหวาดกลัวเผยออกมาจากดวงตาของมัน แม้มันจะเป็ระดับองครักษ์ขั้นสอง แต่มันยังไม่มีความสามารถในการสร้างอาวุธพลัง ต้องบอกว่าต่อให้เป็ขั้นห้ายังทำไม่ได้เลย
“ไม่ดีแล้ว!” มาสก้าเห็นโจพุ่งเข้ามา มันก็เตรียมหนี มันรู้แล้วว่ามันได้เจอของแข็ง
“คิดหนี?” โจแสยะยิ้ม เขาชูดาบไฟขึ้นฟ้า
ฟิ้ว!!
ปลายดาบไฟมีเส้นแสงสีแดงสี่เส้นพุ่งขึ้นไปบนฟ้าแล้วย้อยลงไปยังสี่ทิศรอบตัวมาสก้า จากนั้นก่อตัวเป็กำแพงไฟขังมาสก้าเอาไว้
มาสก้าพยายามโจมตีกำแพงไฟทั้งสี่ทิศ แต่น่าเสียดายที่ไม่สามารถทำอะไรกำแพงไฟได้แม้แต่น้อย
“ไม่!!” มาสก้าคำรามด้วยความไม่ยินยอม มันทำอะไรไม่ได้นอกจากมองโจตวัดดาบมาทางมันและเปลวไฟรูปครึ่งดวงจันทร์ก็พุ่งผ่านร่างของมัน
มันมองโจด้วยความโกรธแค้นก่อนที่ร่างของมันจะค่อยๆสลายไปพร้อมๆกับดาบพลังของโจหายไป
เหนือฐานทัพในเมฆทมิฬมีเสียงกรีดร้องด้วยความกลัว “หัวหน้าตายแล้ว!! มนุษย์ผู้นั้นแข็งแกร่งเกินไป ไปเร็วรีบออกคำสั่งให้ทุกตนถอยกลับเข้ามาในเมฆทมิฬ”
เพียงไม่นานสเปคที่อยู่ในฐานทัพกลายเป็ควันและลอยเข้าไปในเมฆทมิฬ จากนั้นเมฆทมิฬก็พุ่งขึ้นท้องฟ้าออกจากชั้นบรรยากาศและพุ่งหายไปท่ามกลางความมืดมิดของอวกาศ
519
