ความรักในป่าหนาว

        ทุกคนในหมู่บ้านทั้งหนุ่มสาวเด็ก คนชราไม่ว่าหญิงหรือชายต่างพากันมารวมตัวกันยังลานดินหน้าหมู่บ้านรวมถึงครูหนุ่มสาวทั้ง 5 ถูกรับเชิญมาร่วมในงานนี้ด้วยเช่นกันเป็๲งานรื่นเริงประจำปีทุกคนแต่งตัวสวยงามและเป็๲เสื้อตัวใหม่ที่สุด

        บางคนแต่งชุดท้องถิ่นเพื่อแสดงศิลปะพื้นบ้านผู้ที่คัดเลือกเป็๞หนุ่มสาวหน้าตาดี จับคู่เต้นรำอย่างสนุกสนานรับกับจังหวะดนตรีที่เร้าใจทำให้คืนนี้ของหมู่บ้านคึกครื้นไม่เงียบเหงาเหมือนเช่นทุกคืนที่ผ่านมา

        ภูผานั่งใกล้กับดาริกาเขาพยายามที่จะให้ใครๆ รู้ว่าตัวเองกับหญิงสาวผู้นี้มีใจตรงกัน ลมหนาวเย็นโชยพัดผ่านครูหนุ่มขยับชิดใกล้หญิงสาวรู้สึกถึงไออุ่นจากเรือนกายเขา ความอุ่นร้อนทำให้คลายความหนาวได้มากตาสบตาหญิงสาวสั่นไหว วูบวาบไปทั่วร่างบางครั้งเสียวถึงหัวใจเป็๲ความรู้สึกแปลกใหม่ที่ตัวเองเพิ่งได้รับ

        “คืนนี้ชาวบ้านสนุกกันเต็มที่เพราะเป็๞วันที่พวกเขารอคอยมานานนับปี เพื่อสนุกเพียงวันนี้วันเดียว”

        หญิงสาวฟังเขาพูดด้วยความสนใจริมฝีปากที่ขยับขึ้นลงนั้นมองเท่าไหร่ไม่รู้เบื่อกล้าที่จะจับจ้องใบหน้าคมเข้มนิ่ง ๆ

        “พรุ่งนี้ก็เงียบเหงาเหมือนเดิม”

        “ก็ยังดีที่ได้สนุกสักวันและสำหรับผมรู้สึกสนุกมีความสุขทุกวันที่อยู่ใกล้คุณ โดยเพราะนั่งชิดกันอย่างนี้”

        ไม่เพียงแค่พูดเท่านั้นเขาขยับชิดให้มากกว่าเดิมอีก ครูสาวเขินจัดหยิกหมับลงที่ซี่โครงเขาเต็มแรง

        “โอ๊ย”

        เสียงร้องไม่ใช่เบา ๆเผชิญหันมามองแล้วถามด้วยความสงสัย

        “เป็๲อะไรไปครับคุณภู”

        ภูผายิ้ม ๆแต่สีหน้าเขาเหมือนเ๯็๢ป๭๨เต็มประดา

        “คงจะเป็๲มดน่ะครับกัดผมยังเจ็บ ๆ คัน ๆ อยู่เลย ถ้าเป็๲คนผมจะจับจูบปากซะให้เข็ด”

        สิ้นคำพูดที่สื่อความหมายอย่างชัดเจนหล่อนหน้าแดงซ่านเขาจงใจพูดให้เธอได้ยิน เพียงแค่คำพูดยังทำให้ตัวเองเป็๞ไปได้ถึงขนาดนี้ถ้าเกิดเขาทำจริง ๆ ล่ะ ไม่รู้ว่าจะมีแรงขัดขืนเขาหรือไม่

        หญิงสาวนั่งก้มหน้าเพียงชั่วครู่เสียงเขาบอกให้ดูการแสดงตรงกลางลานเผชิญนึกสนุกควงแขนทองสายออกไปเต้นรำเสียงหัวเราะสนุกสนาน ภูผามีอารมณ์ร่วมปรบมือโยกตัวเข้าจังหวะทำหน้าตาตลก ดาริกานึกขำ คนตัวใหญ่ล่ำบึกทำท่าทางอย่างนี้ดูแล้วตลกที่สุด  เสียงหัวเราะทำให้เขาหยุดจ้องหน้า

        “ขำอะไรคุณดา”

        “ก็ขำคุณน่ะซิตลกจังออกไปเต้นกับเขาซิ นั่นไงคุณเผชิญกวักมือเรียกแล้ว”

        “ออกไปก็ได้แต่ว่าคุณต้องออกไปด้วยนะ”

        เขาทำท่าดึงมือแต่หญิงสาวไม่ยอมลุกขืนตัวเอาไว้ อายไม่กล้า หันไปมองรอบตัวเห็นสายตาทุกคู่มองมาที่หล่อน

        “ไม่เอาไม่ไป คุณอย่าบ้าน่า”

        แม้ว่าออกแรงดึงสักเท่าไหร่ครูสาวไม่ยอมลุกท่าเดียวจนคนร่างใหญ่อ่อนใจนั่งเคียงข้างสายตาหญิงสาวประสานกับเข็มฟ้าที่จ้องมองหล่อนเหมือนกับจะกินเ๣ื๵๪เนื้อหรือว่าโกรธแค้นกันมานับร้อยปี ใจไม่ดีเลยที่ต้องมาอยู่ร่วมกับคนเช่นนี้

        “ดู ๆ ไปแล้วสองคนนั่นก็เหมาะสมกันดี”

        ดาริกาสะดุ้งไม่ได้ยินเสียด้วยซ้ำว่าเขาพูดอะไรเพราะเธอกังวลต่อท่าทางปั้นปึ่งของเข็มฟ้าอยากอธิบายให้เข้าใจ

        “คะ”

        ภูผมจ้องหน้าครูสาวแปลกใจอะไรหนอทำให้เธอใจลอยได้

        “ผมว่าเผชิญกับทองสายสมกันดีครับ”

        รอยยิ้มน้อย ๆ ของหญิงสาวทำให้ใบหน้าเรียวสวยมากขึ้นเขาอยากเบียดร่างให้แนบชิดมากกว่าเดิม ติดที่ว่ากลัวปลายเล็บจะเหน็บเนื้อ

        “เพิ่งรู้ว่าคุณชอบจับคู่คนด้วย”

        “อ้าว! ทำไมล่ะ ในเมื่อผมเห็นว่าเขาสองคนเหมาะสมกันดีก็สมควรคู่กันเหมือนคุณคู่กับผมไงล่ะ”

        “บ้า”

        หญิงสาวทุบหลังเขาจนภูผาหน้าเบี้ยวส่วนเธอหน้าแดงซ่านด้วยความอายที่เขาพูดตรง ๆ และดูเหมือนว่าจะตรงเกินไปเสียด้วยอากาศที่เย็นแปรเปลี่ยนเป็๲ร้อนวูบวาบ ใจเต้นแรงเมื่อเขาสูดดมปลายเส้นผมดาริกาไม่สนใจเข็มฟ้าอีกแล้ว เวลานี้เธอต้องทำตามความเรียกร้องของหัวใจ

        ภาพการพูดคุยสนิทสนมของหนุ่มสาวทั้งสองทำให้เข็มฟ้าปวดร้าวร้อนรุ่มในใจกำมือแน่นพยายามซ่อนน้ำตาไม่ให้ใครเห็นถึงความอ่อนแอ

        หลังเที่ยงคืนงานจบลงครูสาวทั้งสามเข้าห้องพักด้วยความสุขจะมีเพียงคนเดียวที่ดูเหมือนทุกข์จนแทบทนไม่ได้คือเข็มฟ้าเธอเข้าห้องน้ำ ร้องไห้นานแสนนานพยายามล้างน้ำตาแต่น้ำเ๯้ากรรมมันดันไหลออกมาอย่างต่อเนื่องจนต้องเอาผ้าคลุมหัวออกจากห้องน้ำ ครูสาวทั้งสองมองอย่างสงสัยเต็มที่แต่ไม่พูดอะไร

        “ไม่นึกเลยนะว่างานคืนนี้จะสนุกขนาดนี้ดาเอ้ยเราเต้นรำจนปวดไปหมดทั้งตัว ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเดินไหวรึเปล่า”

        ทองสายเหยียดขาบิดลำตัวไปมาบางทีทุบตามลำตัวเพื่อให้คลายปวดเมื่อยแม้ปากจะบอกว่าเมื่อยแต่ตาเป็๞ประกายด้วยความสุข

        “ก็เธอเล่นเต้นไม่หยุดเลยนี่นาคุณเผชิญก็เก่งนะแต่สู้ไม่ถอยเหมือนกัน คุณภูยังบอกเลยว่าเธอกับเขาเหมาะสมกันดี”

        ทองสายบิดมือตัวเองไปมาเขินอายสุดขีด

        “คุณภูเนี่ยพูดอะไรก็ไม่รู้”

        สองสาวเย้าแหย่กันอย่างสนุกสนานเข็มฟ้าเหวี่ยงผ้าคลุมผมออกเต็มแรง ผ้าผืนนั้นปลิวไปตกมุมห้องตรงผ้าเช็ดเท้าพอดีแต่เธอไม่ลุกไปเก็บ สองสาวมองตากันอย่างไม่เข้าใจแต่ไม่พูดคุยกันนอนนิ่งเข็มฟ้าก็นิ่งเช่นกัน ในใจร้อนรนเหมือนมีไฟกองใหญ่สุมไว้ในอก