เช้าของวันที่ 2 ในการเตรียมตัว
มู่ตานได้ทำการโทรไปลาพักร้อนกับที่ทำงานเพราะเธอคิดว่าหากลาออกเลยมันต้องใช้เวลาอีกหลายวันดังนั้นจึงตัดสินใจลากพักร้อนดีที่สุดหลังจากวางสาย
เธอก็ได้ทำการเข้าแอพสีส้มๆ ก่อนจะสั่งซื้อของใช้และสิ่งของที่จำเป็อีกหลายอย่างจนเวลาผ่านไปเกือบครึ่งวันมู่ตานได้ยินเสียงท้องของตัวเองส่งเสียงประท้วงเบาๆ
"อุ้ย....ชอปเพลินเลยเราจนลืมทานข้าวไปเลย อืมมกินไรดี ไม่ได้การละเราต้องไปดูของกินที่เราจะใส่มิติดีกว่า"
มู่ตานพูดกับตัวเองเสร็จก็ลุกขึ้นไปแต่งตัวออกด้านนอกก่อนจะร้องเพลงให้กำลังใจตัวเอง" ใครจะเป็เศรษฐี ฉันนะสิ ฉันนะสิ "เมื่อร้องเพลงเสร็จมู่ตานยืนพูดหน้ากับเงาของตัวเองในกระจกเบาๆ
"เย็นนี้แล้วสิน่ะที่ฉันจะรวยแล้วฉันจะมาลุ้นรางวัลหน่อยสิท่านเทพท่านนั้นจะให้ฉันถูกรางวัลที่เท่าไหร่กันรางวัลที่ 2 หรือ รางวัลที่ 3 กันน้า"
มู่ตานก็ทำการออกเดินทางไปยังแหล่งร้านค้าขนาดใหญ่ทันที
....ณ.แหล่งร้านค้าขนาดใหญ่....
มู่ตานกำลังกวาดสายกวาดตาดูร้านอาหารที่กำลังมีลูกค้าซื้อของกันอย่างล้นหล่าม มู่ตานจริงตัดสินใจไปร้านขายข้าวแกงที่ตัวเองชอบมาทานเป็ประจำทันที
"ป้าค่ะเอาเหมือนเดิมค่ะ วันนี้ลูกค้าเยอะเหมือนเดิมเลยนะค่ะ"มู่ตานกล่าวทักทายป้าเ้าของร้านด้วยรอยยิ้มบนใบหน้า"ได้เลยจ๊ะมู่ตาน วันนี้คนก็มากินข้าวที่ร้านเหมือนเดิมนั้นแหละลูก"
ป้าค่ะงั้นหนูของสั่งอาหารที่ร้านป้ากลับบ้านด้วยค่ะ เอาแกงทุกอย่างที่ป้าขายอย่างละ 1 ถุงนะค่ะ
"มู่ตานบอกถึงความ้าของตัวเองกับป้าเ้าของร้านทันที
"ป้าถามหน่อยได้ไหมมู่ตานจะพาไปทำอะไรเยอะแยะลูก"ป้าเ้าของร้านถามขึ้นมากด้วยความสงสัย
"หนูจะพาไปฝากคนรู้จักค่ะพาพอดีหนูจะกลับไปเยี่ยมที่บ้าน"มู่ตานได้พูดกับป้าตรงถึงแม้จะมีความจริงบางส่วนก็ตาม
"ได้เลยลูกเดียวป้าจะใส่ถุงให้ มู่ตานไปทานข้าวรอก่อนน่ะ"ป้าเ้าของร้านกับผู้ช่วยอีกสองคนก็รีบตักแกงใส่ถุงอย่างรวดเร็ว
"เท่าไหร่ค่ะป้าค่าข้าวและค่าแกง หนูขอโอนน่ะค่ะ"มู่ตานพูดพร้อมกับเปิดแอพธนาคารชื่อดังแห่งหนึ่ง
"ได้เลยลูก ข้าว 50 บาท ส่วนแกงทั้งหมด 10 ถุง ป้าคิดถุงละ 50 บาทพอลูกคนกันเองทั้งหมด 550 บาทจ๊ะ" มู่ตานโอนเงินเสร็จแล้วรับถุงใบใหญ่ออกมาจากร้านของป้าพร้อมกล่าวขอบคุณเบาๆ
มู่ตานเดินหาที่ลับสายตาคนเมื่อหาเจอมู่ตานได้เข้าไปในซอยทางเดินแคบๆ แล้วรีบนำถุงแกงที่ตัวเองซื้อใส่ในสร้อยข้อมือทันที ก่อนจะไปเดินซื้อหาสิ่งอาหารที่ตัวเองอยากได้อีกจนถึงเวลาล่วงเลยไปตอนเย็น
"กี่โมงแล้วเนี๊ยะฉันลืมไปได้ไงวันนี้ฉันจะรวยแล้วไม่ได้การละฉันต้องรีบกลับห้องแล้ว "
พูดกับตัวเองเสร็จมู่ตานก็รีบเดินทางกลับที่พักทันที
มู่ตานเปิดประตูที่พักอย่างเร่งรีบก่อนจะเดินไปหยิบสลากที่ตั้งไว้ข้างหมอนพร้อมเปิดโทรศัพท์ตรวจรางวัลอย่างที่ท่านเทพบอกไว้เมื่อมู่ตานได้ทำการตรวจเช็กตัวเลขรางวัลมู่ตานถึงกับนั่งใกับตัวเอง
รางวัลที่ 1 1919XX มู่ตานนั่งอึ้งอยู่แปปนึงก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างดีใจ เธอลงมือนับว่าตัวเองจะได้เงินจากฉลากนี้จำนวนเท่าไหร่ทันที
"ท่านเทพให้ฉันมา 30 ใบ ใบละ 6 ล้านบาท หักค่าโน้นนี้นั่นแสดงว่าฉันได้เงินร้อยกว่าล้านน่ะสิ ฉันจะรวยแล้วเหรอ ฉันจะรวยจริงๆ ใช่ไหม ขอบคุณท่านเทพมากนะค่ะ มู่ตานจะทำบุญไปให้ท่านพรุ่งนี้หลังจากไปขึ้นเงินเสร็จนะค่ะ"
เธอกล่าวขอบคุณท่านเทพจนพอใจก็ได้ทำการทยอยเก็บของตัวเองที่อยู่ในที่พักเข้ามิติทันทีเพราะมู่ตานตั้งใจจะทำการคืนห้องพักก่อนกลับไปบ้าน เธอได้หยิบกระดาษว่าตรวจดูว่าตัวเองยังขาดอะไรอีกบ้างก่อนจะทำการไปซื้อในวันพรุ่งนี้
เช้าวันที่ 3 ของการเตรียมตัว
มู่ตานที่ในตอนนี้ได้ทำการขึ้นเงินเสร็จเรียบร้อยและเอาเงินเก็บไว้ในมิติเพราะตัวเธอเองก็ถูกปล้นทันทีที่ออกจากที่ขึ้นเงิน
"มู่ตานตอนนี้เธอแล้วน่ะ เอาละวันนี้ฉันจะมีแต่คำว่าซื้อ ซื้อ แล้วซื้อ แต่เราต้องไปทำบุญให้กับท่านเทพก็ดีกว่า"
.....................................................................
นิยายเื่นี้เป็เื่ราวที่แต่งขึ้นตามจินตนาการของไรท์ไม่อิงกับประวัติศาสตร์ใดๆ