EP : 11 ฉกถุงเงิน
“ข้าได้ยินว่าท่านรักษาได้ทุกโรค”
ชายผู้มาใหม่อยู่ในชุดคลุมปกปิดใบหน้าเอาไว้ไม่ให้ใครเห็นราวกับว่ากลัวคนจะรู้จัก แต่อะไรคือบอกว่านางรักษาได้ทุกโรคกัน นางยังไม่ได้บอกอะไรใครเลยนะ
“ไม่ขนาดนั้นหรอก ส่งมือมาสิ” เว่ยลู่เซียนกล่าวตอบอีกฝ่าย ก่อนจะบอกให้อีกฝ่ายส่งมือมาให้ เว่ยลู่เซียนคว้าข้อมือของอีกฝ่ายที่ทำท่าลังเล
เว่ยลู่เซียนไม่สนใจท่าทางของอีกฝ่ายพลางใช้ลมปราณของตัวเองตรวจดูภายในร่างกายของอีกฝ่ายไปด้วย พลางขมวดคิ้วทันที งานยากเลยแฮะ
“ท่านถูกพิษเหมันต์มาสามปี อีกไม่กี่เดือนท่านก็จะตาย ข้าจะไม่ถามอะไรท่านมาก แต่สมุนไพรที่ข้ามีอยู่ตอนนี้มันขาดส่วนผสมอีกอย่างหนึ่ง ข้าก็อยากจะช่วยท่านนะ แต่เมื่อไม่มีว่านเพลิงแสงก็คงจะไม่ได้” เว่ยลู่เซียนเอ่ยบอกอย่างจนปัญญาเพราะไม่ใช่ว่านางจะมีสมุนไพรทุกชนิดเสียเมื่อไร
อีกอย่างสมุนไพรว่านเพลิงแสงนั้นเป็ของหายากมาก มันจะอยู่ในที่เขตที่ร้อนมากๆ เท่านั้น แต่ก็ไม่มีอะไรมารับประกันได้ว่าจะได้เห็นมันเพราะนานๆ ทีมันถึงจะมีว่านเพลิงแสง
“งั้นหรือ” เสียงเศร้าเอ่ยตอบกลับมาพลางถอนหายใจอย่างปลงตก
“แต่ข้ามีโอสถตัวหนึ่งให้ท่าน มันช่วยกดให้อาการหนาวเย็นในตอนกลางคืนให้ท่านได้ และมันสามารถกดความเย็นนั้นเอาไว้ได้หนึ่งเดือนต่อหนึ่งขวด” เว่ยลู่เซียนเอ่ยบอกก่อนจะเอาขวดโอสถที่มีสีแดงอมส้มออกมาให้กับอีกฝ่ายสองขวด
“ถ้าท่านหาสมุนไพรนั้นมาได้ข้าจะหลอมให้ก็แล้วกัน จริงสิลองไปหาตามโรงประมูลดูก็แล้วกันเผื่อจะมี” เว่ยลู่เซียนเอ่ยบอก
เพราะเมื่อครู่ตอนนางตรวจร่างกายของอีกฝ่ายนั้นพบว่าอีกฝ่ายอยู่ในระดับเซียนขั้นต้นเหมือนกับนาง
ทำให้คิดว่าคงไม่มีปัญหาเื่เงินทองเป็แน่ แถมเสื้อผ้าของอีกฝ่ายหากสังเกตดีๆ จะพบว่านั้นเป็ผ้าเนื้อดีแถมยังหายากอีกด้วย
“ขอบคุณท่านหมอมากขอรับ” ชายคนนั้นกล่าวก่อนจะออกไป
“อันที่จริงข้ามีอยู่ต้นหนึ่งนะ” หลังจากชายคนนั้นออกไปชายชราก็เข้ามาพร้อมกับเอ่ยบอก
“ช้าไปแล้วเ้าค่ะ เขาไปแล้วเ้าค่ะท่านตา” เว่ยลู่เซียนเอ่ยบอกเพราะบอกตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว เพราะชายคนนั้นก็ไปแล้วด้วย
“เ้าก็หลอมโอสถรอเขาสิ เชื่อข้าเดี๋ยวเขาก็กลับมาหาเ้า” ชายชรากล่าวบอกพลางชูถุงเงินสีทองที่ปักเป็รูปั
“นี่ท่านไปฉกถุงเงินเขามาหรือ!” เว่ยลู่เซียนถามอย่างใ เมื่อเห็นถุงเงินถุงใหญ่อยู่ในมือของชายชรา
“ถือว่าค่าสมุนไพรข้าก็แล้วกัน” ชายชรากล่าวบอกยิ้มๆ เพราะไม่มีทางให้สมุนไพรฟรีๆ หรอก
“ทะ…ท่าน เฮ้อ รอคุยกับเขาเองแล้วกัน เชิญคนต่อไป” เว่ยลู่เซียนพูดไม่ออก ก่อนจะกล่าวบอกคนข้างนอก
่เย็นนางก็หยุดรับคนไข้เพราะวันนี้นางตรวจคนไข้มาเกือบร้อยคนซึ่งไม่ใช่จำนวนน้อยๆ เลย ยังดีที่มีชาวบ้านที่ไม่ได้เป็อะไรมากมาให้นางตรวจดูอาการ มีอาการหนักไม่กี่คนเท่านั้น ถ้าข่าวกระจายออกไปยังเมืองอื่นๆ นางคงไม่ได้พักเป็แน่
“เอ่อ พอดีข้าทำถุงเงินตกไว้ที่นี่นะ ท่านหมอพอจะเห็นถุงเงินหรือไม่ขอรับ” ทันทีที่เดินออกไปก็เจอชายที่ชายชราจะฉกถุงเงินเมื่อตอนเที่ยง
“อ้อ ท่านตาของข้าเก็บไว้ให้ท่านแล้ว จริงสิ พอดีท่านตาของข้ามีเื่จะพูดกับท่านพอดี ท่านไปคุยกับเขาเอาเองนะ” เว่ยลู่เซียนเอ่ยบอกพลางปัดเื่ไปให้ชายชรานักฉกถุงเงินทันที ดีนะที่นางใช้แหวนมิติแทนถุงเงินไม่อย่างนั้นคงถูกชายชราฉกไปแล้วเป็แน่
“โอ้ ์ขอบคุณจริงๆ ข้าจะซื้ออย่างแน่นอนขอรับ” เสียงของชายคนนั้นดังขึ้นเมื่อได้รู้ความจริง
“ท่านหมอท่านสามารถหลอมโอสถให้ข้าได้แล้ว” ว่าแล้วชายคนนั้นก็เดินกลับมาหาเว่ยลู่เซียนทันที
“อืมๆ เอามาให้ข้าเดี๋ยวข้าหลอมให้ ท่านก็ไปพักเถอะ พรุ่งนี้ค่อยมาหาข้าใหม่” เว่ยลู่เซียนเอ่ยบอกพลางยื่นมือไปรับว่านเพลิงแสงที่ถูกเก็บใส่กล่องไม้อย่างดี
“เอ่อ ท่านพอจะมีที่แนะนำข้าหรือไม่ พอดีข้าไปถามโรงเตี๊ยมทุกที่แล้วก็บอกว่าเต็มหมดแล้ว” ชายใส่ชุดคลุมเอ่ยถามเพราะก่อนหน้านี้นั้นเขาเดินไปหาที่พักก็ไม่มีสักที่บอกว่าเต็มหมดแล้ว
“บ้านเราเหลืออีกหนึ่งห้องนี่ เ้าให้เขาไปพักด้วยสิ พอเ้าหลอมโอสถเสร็จแล้วจะได้ให้เขาไปเลย” ชายชราเอ่ยบอก
และนั้นทำให้เว่ยลู่เซียนอยากจะบ้าตาย อะไรคือการที่พาผู้ชายไปพักด้วย ชายชราคนนี้ก็ไม่ได้กลัวเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็ใครมาจากไหน นางยิ่งไม่อยากให้ใครรู้ที่อยู่ของนางอยู่ด้วย เพราะมันจะทำให้นางวุ่นวาย
“เอาเถอะ พักแค่คืนเดียวก็ไม่ได้หนักหนาอะไร” เว่ยลู่เซียนกล่าวบอกอย่างจนใจ
“ขอบคุณท่านหมอขอรับ”
ไม่ต้องทำเสียงดีใจขนาดนั้นก็ได้ เว่ยลู่เซียนคิด ก่อนที่พวกนางจะพากันไปซื้ออาหารเพื่อกลับไปทานที่บ้าน เพราะวันนี้นางี้เีทำอาหารแล้ว
“นั้นห้องของท่านนี่เอาไปปูที่นอน ห้องครัวตรงนั้นห้องน้ำตรงนี้” เมื่อมาถึงบ้านนางก็เอ่ยบอกอีกฝ่ายพลางชี้บอกไปด้วย
“ขอบคุณท่านหมออีกครั้งขอรับ ข้าหลิ่วิจื่อ เรียกข้าว่าิจื่อก็ได้ขอรับ” ชายชุดคลุมบอกในตอนนั้นลมก็พัดหมวกที่คลุมหัวของเขาออกเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาของอีกฝ่ายทันที หญิงสาวคนไหนได้เห็นเป็อันต้องตกหลุมรักอย่างแน่นอน
แต่ไม่ใช่กับเว่ยลู่เซียนผู้นี้อย่างแน่นอน
“อืม พวกท่านทานอาหารก่อนเลย ข้าอยากจะพักสักหน่อย” เว่ยลู่เซียนพยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าห้องไป นางว่าจะนอนสักหน่อยแล้วค่อยหลอมโอสถให้กับชายหนุ่ม
1K
