CHAPTER 6
ความฝันที่ไม่ใช่ของข้า
คืนนั้น
อาร์คัสนอนไม่หลับ
---
แม้ร่างกายจะอ่อนล้าจากการเดินขึ้นลงเนินเขา
แต่เมื่อใดก็ตามที่เขาหลับตา
ภาพภายในหอคอยก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง
---
เสาหินสีดำ
---
สัญลักษณ์สีทอง
---
และเสียงปริศนา
---
> "เราพบกันอีกครั้ง"
---
อีกครั้ง...
---
คำพูดนั้นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว
---
อาร์คัสพลิกตัวไปมาอยู่หลายรอบ
ก่อนในที่สุด
ความเหนื่อยล้าก็พาเขาหลับไป
---
เสียงระฆังดังขึ้น
---
กังวาน
---
หนักแน่น
---
อาร์คัสลืมตาขึ้น
---
เขากำลังยืนอยู่ในสถานที่ที่ไม่รู้จัก
---
ท้องฟ้าสีเทา
สายฝนโปรยลงมาไม่หยุด
---
เบื้องหน้าคือเมืองขนาดใหญ่
ใหญ่กว่าหมู่บ้านของเขาหลายร้อยเท่า
---
อาคารสีขาวทอดยาวสุดสายตา
สะพานหินเชื่อมต่อกันเป็ชั้น ๆ
ราวกับเมืองถูกสร้างขึ้นบนูเาขนาดมหึมา
---
ผู้คนจำนวนมากกำลังวิ่ง
---
สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
---
แต่ไม่มีใครมองเห็นอาร์คัส
---
เหมือนเขาเป็เพียงเงา
ที่ยืนดูเหตุการณ์จากที่ไกล
---
เสียงระฆังดังขึ้นอีกครั้ง
---
แล้วอีกครั้ง
---
ผู้คนยิ่งวิ่งเร็วขึ้น
---
บางคนร้องไห้
บางคนกอดลูกเอาไว้แน่น
---
อาร์คัสพยายามะโถาม
แต่ไม่มีเสียงใดหลุดออกจากปาก
---
จากนั้น
เขาก็เห็นใครบางคน
---
ร่างของหญิงสาวในเสื้อคลุมสีอ่อน
---
เธอกำลังวิ่งสวนผู้คนทั้งหมด
---
วิ่งไปในทิศทางที่อันตรายที่สุด
---
ในอ้อมแขนของเธอ
มีเด็กทารกคนหนึ่ง
---
อาร์คัสมองไม่เห็นใบหน้าของเด็ก
---
และก่อนที่เขาจะมองเห็นชัดกว่านี้
ภาพทั้งหมดก็สลายไป
---
เขาสะดุ้งตื่น
---
แสงอาทิตย์ยามเช้าส่องลอดหน้าต่างเข้ามา
---
ลมหายใจยังหอบแรง
---
ความฝันนั้นสมจริงเกินไป
---
สมจริงจนเขาจำรายละเอียดของเมืองได้แทบทุกอย่าง
---
"มันคืออะไรกันแน่..."
---
อาร์คัสลุกจากเตียง
เดินออกมาหน้าบ้าน
---
ชายชรากำลังสับฟืนอยู่ตามปกติ
---
เหมือนทุกวัน
---
เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
---
"ท่านตา"
---
ชายชราเงยหน้าขึ้น
---
"ว่าไง"
---
อาร์คัสลังเล
---
ก่อนตัดสินใจถาม
---
"ถ้าคนคนหนึ่งฝันเื่เดิมซ้ำ ๆ"
---
"หมายความว่ายังไง"
---
ชายชราหยุดคิดอยู่ครู่หนึ่ง
---
"อาจเป็เพราะเขาคิดมาก"
---
"หรืออาจเป็เพราะยังหาคำตอบไม่เจอ"
---
อาร์คัสพยักหน้า
---
คำตอบนั้นฟังดูธรรมดา
แต่กลับทำให้เขานึกถึงหอคอยอีกครั้ง
---
ั้แ่วันนั้น
ทุกอย่างเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย
---
บางคืน
เขาได้ยินเสียงประหลาดดังแว่วมาจากเนินเขา
---
บางครั้ง
เขารู้สึกเหมือนมีใครกำลังเฝ้ามองจากที่ไกล
---
และบางครั้ง
เมื่อมองไปทางหอคอย
เขาสาบานได้ว่า
แสงสีทองกำลังกะพริบอยู่บนยอดหอคอย
---
ราวกับกำลังส่งสัญญาณถึงใครบางคน
---
หรือกำลังรอให้ใครบางคนกลับมา
---
โดยที่อาร์คัสไม่รู้เลยว่า
ในขณะเดียวกัน
ข่าวการตื่นขึ้นของแองเคอร์ลำดับที่ 17
กำลังเดินทางออกจากนครออเรเลีย
ไปยังอีกสี่มหาวงศ์ของโลก
และบางคน
ได้เริ่มออกเดินทางแล้ว........