--- เงาหมองแห่งพฤกษาโลก ---
สายลมหนาวหวีดหวิวพัดผ่านยอดไม้สูงเสียดฟ้าของป่ามนตราโบราณ ใบไม้สีเงินนับล้านร่วงหล่นราวสายฝนสีเทา ค่ำคืนนี้เป็คืนที่ไร้แสงจันทร์ มีเพียงหมอกเวทมนตร์สีม่วงหม่นที่ลอยปกคลุมวิหารรากไม้ขนาดั์อันเป็ที่ตั้งของพระราชวังแห่งเอลฟ์ แสงสว่างอันเคยเจิดจ้าจาก 'ต้นไม้โลก' (World Tree) ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่ค้ำจุนมิติเวลาของป่าแห่งนี้เริ่มริบหรี่และอ่อนแรงลงทุกขณะ กิ่งก้านโบราณเหี่ยวเฉา ใบไม้เปลี่ยนเป็สีดำคล้ำซึ่งเป็สัญญาณเตือนภัยพิบัติที่จะกลืนกินสิ่งมีชีวิตทั้งหมดให้สูญสิ้น
ภายในห้องบรรทมหลวงที่สร้างขึ้นจากรากไม้สีขาวถักทอประสานกันอย่างงดงามและกว้างขวาง **'าาธรันดิล'** ผู้ปกครองแดนเอลฟ์หนุ่มใหญ่วัยหลายร้อยปี ยืนนิ่งอยู่ริมระเบียงจ้องมองกิ่งไม้ที่กำลังเหี่ยวเฉาด้วยแววตาตึงเครียด ใบหน้าสวยสง่างามหมดจดราวกับสลักจากหินอ่อน์ขมวดคิ้วแน่น เส้นผมยาวสลวยสีเงินยวงสะท้อนแสงไฟตะเกียงเวทมนตร์วูบวาบ มงกุฎใบไม้สีทองหม่นบนศีรษะดูไร้ประกาย แผ่นอกแกร่งและลาดไหล่กว้างซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อคลุมผ้าไหมสีขาวขลิบเงินที่เปิดกว้าง เผยให้เห็นรอยสักรูนมนตราโบราณที่สลักลึกตามผิวกาย
ธรันดิลเป็าาผู้หยิ่งยโสและเ็าอย่างยิ่ง เขาไม่เคยยอมรับความอ่อนแอหรือเปิดใจให้ผู้ใดเลย ทว่าลึก ๆ ในจิตใจที่เหน็บหนาวและโดดเดี่ยว เขากลับแบกรับความเ็ปจากการเห็นต้นไม้โลกเสื่อมสลายลงทุกวัน เขาโหยหาเพียง "พลังมนตราอันมหาศาลเพื่อกอบกู้พฤกษาโลก" และปลดแอกแดนเอลฟ์จากคำสาปความเสื่อมถอย และในค่ำคืนที่หมอกร้ายคืบคลานเช่นนี้ ความโดดเดี่ยวก็รุมเร้าจนเขาอยากได้รับไออุ่นจากจิติญญาอื่นมาปลอบประโลม
"เวทมนตร์ของข้าไม่เพียงพอที่จะยื้อชีวิตมันอีกต่อไป... หรือข้าจะต้องเห็นป่าแห่งนี้ดับสูญไปต่อหน้า" ธรันดิลพึมพำเสียงแ่พรางััรากไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่แห้งเกรียม
--- มนุษย์ผู้หลงทางในแดนต้องห้าม ---
*แกรก... แกรก...*
เสียงเสียดสีของรากไม้ที่ประตูด้านหน้าห้องบรรทมดังขึ้นอย่างประหลาด ธรันดิลสะดุ้งชะงัก ั์ตาสีฟ้าครามเปล่งประกายคมกริบ มือหนาคว้าคทาเวทมนตร์ก้าวสืบเท้าเงียบเชียบไปแง้มเปิดม่านเถาวัลย์ออกดู
เมื่อม่านพืชเปิดออก ภาพตรงหน้าทำให้าาเอลฟ์ผู้หยิ่งยโสใจเต้นระทึกสะท้านไหวชั่วขณะ
ร่างของเด็กหนุ่มมนุษย์คนหนึ่งนอนฟุบกายสั่นเทาอยู่ตรงชานบันไดรากไม้ ผิวกายของเขาขาวละเอียดนุ่มนิ่มชวนทะนุถนอมปานแป้งละมุน เสื้อผ้าป่านบางเบาสีอ่อนขาดวิ่นและเปียกชุ่มด้วยน้ำค้างหนาแนบชิดเนื้อตัว เผยเนินอกขาวสะพรั่งและเอวบางคอดกิ่วรับกับสะโพกงอนงาม ต้นขานิ่มสั่นริก ั์ตากลมอ้อนคู่สวยฉ่ำปรือระคนหวาดกลัวจ้องมองประสานมาอย่างเว้าวอนขอชีวิต
เขาคือ 'มารตี' แปลงกายจำแลงร่างเป็เด็กหนุ่มพเนจรนามว่า **'ลูเซียน'**
กลิ่นกายหวานล้ำคล้ายน้ำผึ้งป่าผสมกลิ่นเกสรดอกไม้ต้องห้ามโชยรินออกมาจากผิวกายเปียกชื้นของลูเซียน กลิ่นนั้นหอมลึกซึ้งสะกดจิติญญาเอลฟ์เพียงสูดดมครั้งเดียว เืในกายของธรันดิลพลันสูบฉีดร้อนรุ่มลุ่มหลงอย่างรวดเร็ว ความคิดระแวงสงสัยระลอกแรกมลายหายไปสิ้น าาเอลฟ์รีบดึงร่างอวบหยุ่นนุ่มนิ่มสั่นเทาเข้ามาด้านในห้องนอนส่วนตัว ปิดกั้นม่านเถาวัลย์ลงอาคมหนาแน่นทันที
ห้องบรรทมกว้างขวาง บัดนี้เมื่อมีร่างอวบอัดยั่วยวนเปียกน้ำค้างของลูเซียนเข้ามาอยู่ใกล้ชิด ไอความร้อนรัญจวนก็อบอวลปะทุจนธรันดิลรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วสรรพางค์กายอย่างน่าอัศจรรย์
--- พันธนาการมนตราสัญญาสวาท (รอบที่ 1) ---
"ข้าหนาว... ป่ามนตรากำลังกัดกินพลังชีวิตของข้า... ช่วยข้าด้วยเถิดฝ่าา..." ลูเซียนเอ่ยเสียงหวานสั่นสะท้าน พลางก้าวเท้ากึ่งคลานสั่นเข้ามาชิดแผ่นอกกว้างเปลือยของาาธรันดิล สองเต้าอกอวบหยุ่นเบียดบดลอนท้องแกร่งของาาเอลฟ์จนกษัตริย์ผู้เ็าสะดุ้งร้อนผ่าว ััได้ถึงความอุ่นนิ่มสู้เนื้อผิวกาย
"มนุษย์ไม่ควรล่วงล้ำเข้ามาที่นี่... แต่กายเ้าช่างอุ่นร้อนประหลาดนัก" ธรันดิลเอ่ยเสียงแหบพร่าพยายามควบคุมท่าทางเ็า เขาหยิบผ้าแห้งเช็ดซับหยาดน้ำค้างตามลาดไหล่บางและลำคอขาวระหงของลูเซียน ััผิวนุ่มเนียนละเอียดทำเอาาาผู้ไร้ความรู้สึกมือสั่นระรัวจนแทบคุมผ้าไม่ได้
ลูเซียนสบตากับธรันดิลด้วยแววตาหยาดเยิ้มฉ่ำปรือ ั์ตาเปล่งแสงมนตราสีม่วงอ่อนลื่นไหลสะกดใจ มือเรียวนุ่มเอื้อมไปจับฝ่ามือแกร่งของธรันดิล เลื่อนต่ำลงมาัับดเบี้บนหน้าอกอวบเต่งตึงบีบเค้นจนาาเอลฟ์สะดุ้งเสียววาบวาบไหวไปทั่วท้องน้อย ก่อนที่ลูเซียนจะยื่นมือไปแตะอกของธรันดิล รูนมนตราที่เคยซีดเซียวพลันเปล่งแสงสว่างโรจน์สีทองขึ้นมาทันตาอย่างน่าอัศจรรย์
"หากฝ่าากอดรับและมอบไออุ่นแก่ข้า... พลังเวทมนตร์แห่งชีวิตของข้าจะไหลเวียนเข้าสู่รูนของท่านเพื่อกอบกู้ต้นไม้โลกให้กลับมาเจริญงอกงามชั่วนิรันดร์... เชื่อข้านะครับทูนหัว..." ลูเซียนกระซิบเสียงหวานสะท้านข้างใบหูเลียเม้มเบา ๆ จนธรันดิลสั่นสะท้านกรามแน่น
ธรันดิลลมหายใจสะดุดกิเลสราคะและกามารมณ์ครอบงำจิติญญาาาผู้หยิ่งยโสจนพังทลาย ลูเซียนเอื้อมมือดึงเสื้อผ้าบางชื้นของตนและรูดปลดเสื้อคลุมไหมสีขาวของธรันดิลออกสู่พื้น ร่างกายเปลือยเปล่าสองร่างผุดผ่องโชว์แสงเรืองรองของเวทมนตร์ อกอวบตึงชูยอดชมพูสั่นระริก สะโพกผายงอนงามบดเบียดเข้าหากันกระตุ้นความ้าลึกซึ้ง
าาธรันดิลอุ้มร่างอวบอัดของลูเซียนวางราบบนฟูกนอนหนานุ่มสีครีมกว้างใหญ่ที่สร้างจากเส้นใยพืชวิเศษ ท่วงท่าแรกเริ่มต้นด้วยความนิ่มนวลระคนร้อนรุ่ม าาเอลฟ์โน้มตัวคร่อมทับ ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงดูดเม้มผิวเนียนนุ่มจนเกิดรอยรักสีแดงเด่น ปากหนาบดจูบกลีบปากอวบอิ่มอย่างรุนแรงกระหายอยาก ลิ้นสองเรียวแทรกลึกเกี่ยวกระหวัดกวาดกลืนน้ำรักหวานล้ำลื่นไหลสะใจ
มือหนาของธรันดิลขยำสะโพกงอนและหน้าอกใหญ่ของลูเซียน บีบเค้นเนื้อนุ่มมือจนปลิ้นตามซอกนิ้ว ปลายนิ้วสะกิดขยี้ปุ่มยอดอกสีชมพูหวานชูชันจนลูเซียนแอ่นกายครางเสียงกระเส่าเสียวซ่านทนไม่ไหว **สองมือเรียวบางขยำเกร็งจิกผ้าปูที่นอนหนานุ่มแน่นจนเส้นใยวิเศษยับย่นติดมือระบายอารมณ์เสียวซ่าน** "อ๊า... ฝ่าาขา... เสียว... บีบนมลูเซียนแรง ๆ เลยครับ บีบหนัก ๆ เลยนะผัวรัก..."
ธรันดิลปลดปล่อยแก่นกายแกร่งอวบใหญ่ยาวปานเสาหินอ่อนร้อนผ่าวชี้เด่นแดงก่ำปูดเส้นเืเร้าร้อน ลูเซียนกางเรียวขาอวบตึงออกกว้างเผยช่องทางรักสีหวานอวบอูมฉ่ำแฉะน้ำหล่อลื่นพร้อมต้อนรับตัวตนของาาเอลฟ์ ธรันดิลจับท่อนเนื้อแกร่งถูไถบดขยี้จุดเสียวชื่นฉ่ำจนลูเซียนสะโพกร่อนรั้นแอ่นสู้สั่นระรัว
สวบ... อึก!
"โอ๊ยย! อ๊า!"
แก่นกายแกร่งั์ทะลวงผ่านร่องกามแคบคับแน่นรูรักของลูเซียนรวดเดียวจนสุดโคนดังปั่ก รูรักบีบรัดรัดรึงท่อนเนื้อแน่นระยับสั่นสะท้านเสียวหัวเอ็นกาย ธรันดิลครางซี้ดก้มลงดูดนมขยำเต้าโตซ้ายขวาอย่างหื่นกระหาย สะโพกหนาเริ่มสับซอยขยับกระแทกกระทั้นเข้าออกเน้น ๆ ดุดันป่าเถื่อนขึ้นเรื่อย ๆ **ลูเซียนทนความเสียวที่ครูดชนจุดเสียวลึกไม่ไหว สองมือขยำหยิกผ้าปูที่นอนเกร็งแน่นจนแทบขาดคามือ ใบหน้าสวยบิดเกร็งร้องครางเสียวหลงลั่นห้องนอนรากไม้**
ตับ! ตับ! ตับ! ตับ!
"ซี้ด... รูของเ้าแน่นเหลือเกินลูเซียน... ตอดควยข้าดีแท้เสียวใจจะขาดแล้ว!" ธรันดิลคำรามสบถดิบหยาบกามารมณ์
"อ๊า อ๊ะ ฝ่าาขา... ซอยสะโพกอัดกามเข้ามาถี่ ๆ เลยครับ... รูหีหนูเสร็จแล้ว แตกแล้วครับผัวขา!" ลูเซียนกระตุกเกร็งสะโพกรับแรงกระแทกซอยถี่สะใจฉีดน้ำรักเยิ้มเปื้อน มือเรียวของธรันดิล ก่อนที่าาเอลฟ์จะกระแทกถี่กระชั้นชุดสุดท้ายฉีดพ่นน้ำรักร้อนขาวข้นเข้าไปในช่องทางรักของลูเซียนระลอกใหญ่จนอุ่นวาบไปทั่วท้องน้อย เสร็จสมรักรอบแรกอย่างสุดซึ้งสวาทแสนหวานใต้แสงดาวสีเงิน
--- รอยเล็บและรูนมนตราปะทุ (รอบที่ 2) ---
สายลมพายุภายนอกรุนแรงขึ้น รากไม้ของต้นไม้โลกที่ผนังห้องเริ่มขยับไหวและเรืองแสงสีม่วงทองจาง ๆ พลังเวทมนตร์บ่มเพาะรอบตัวร้อนระอุขึ้นอีกครั้ง ทั้งสองร่างนอนกอดก่ายกระชั้นหายใจเปียกชื้นเหงื่อบนฟูกนุ่ม ทว่าความรัญจวนใจและความหื่นกระหายรอบที่สองพลันปะทุพลุ่งพล่านอย่างรวดเร็วดั่งเพลิงป่าลาม
ธรันดิลพลิกตัวอุ้มลูเซียนขึ้นมานั่งคร่อมทับบนตักแกร่งของเขาในท่า **Grinding / Scissoring (บดเบียดแคมเนื้อต่อแคมเนื้อ)** แก่นกายแกร่งใหญ่ั์ของาาเอลฟ์ที่กลับมาแข็งเป๊กชี้ตรงอีกครั้ง สอดเสียดทะลวงลึกกลับเข้าไปในรูรักคับแน่นชื้นแฉะของลูเซียนทันทีดังสวบปั่กแน่นปึ้ก
"อ๊าา! ฝ่าา... ลึกสุดโคนอีกแล้วเ้าค่ะ... เสียวเหลือเกิน..." ลูเซียนแหงนคอร้องครางใบหน้าเยิ้มรัก สองมือเรียวเอื้อมโอบกอดรัดไหล่แกร่งของธรันดิลแน่น
สะโพกผายของลูเซียนขยับโยกบดเบียดเนินเนื้อเน้นจุดกระสันเข้าหาหน้าขาหนาของธรันดิลอย่างรวดเร็วดุดัน รูนมนตราสีทองบนแผ่งอกและผิวกายของธรันดิลปะทุส่องแสงเจิดจ้าโอนถ่ายเวทมนตร์อย่างรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายของทั้งคู่ร้อนระอุขึ้นราวกับเปลวไฟ ลูเซียนรู้สึกเสียวซ่านซ่านสั่นสะท้านสะโพกร่อนรั้นรับแรงบดเบียดรวดเร็วสั่นคลอนขาตั้งไฟตะเกียง
**ความกระสันเสียวซ่านท่วมท้นในรอบที่สองรุนแรงถึงขีดสุดจนลูเซียนทนไม่ไหว สองมือเรียวบางขยับขึ้นกุมไหล่กว้างและจิกเล็บขูดครูดข่วนแผ่นหลังขาวนวลแกร่งของาาธรันดิลลึกยาวรุนแรงจนเกิดรอยเล็บข่วนสีแดงฉานยาวลงมาตามแผ่นหลังแกร่งสะกดความเสียวสุดชีวิต** ธรันดิลคำรามเสียงดิบทุ้มซี้ดปากอย่างสะใจ กุมสะโพกอวบตึงของลูเซียนยกกดซอยกระแทกกระทั้นสวนสะโพกสอบซอยถี่กระชั้นรวดเร็วป่าเถื่อนไร้ความปราณี บดบี้ปุ่มกระสันเม็ดแดงเด่นจนน้ำกามขาวใสสาดไหลกระฉอกกระจายดังพั่บ ๆ ลั่นห้องนอนรากไม้
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ปั่ก!
"กรี๊ด! เสียว... เสียวรูรักจะฉีกขาดแล้วฝ่าา... ลูเซียนเสร็จสมรอบสองแล้วครับ... อ๊า ๆ ๆ! แตกแล้ว รูรักน้ำแตกสวาทพ่ายแล้วครับผัวขา!"
"ข้าก็จะแตกแล้วลูเซียน! กอดรัดข้าแน่น ๆ นะเ้าคะ! ซี้ด... อูย... อ๊า!"
ธรันดิลกระแทกสะโพกสอบซอยถี่กระชั้นชุดสุดท้ายอย่างหนักหน่วง กระทุ้งโคนท่อนเนื้ออุ่นใหญ่จมลึกแนบชิดคาไว้แน่นเกร็งสะโพก ก่อนจะฉีดพ่นน้ำรักอุ่นร้อนขาวข้นระลอกสองทะลวงเข้าสู่ร่องกามช่องทางนุ่มลึกของลูเซียนระลอกแล้วระลอกเล่าจนร้อนระอุซ่านเสียวไปทั่วท้อง ลูเซียนเกร็งตัวกระตุกกอดรัดคอเขาแน่นเสร็จสมอารมณ์รักรอบสองเคียงคู่าาเอลฟ์ไปพร้อม ๆ กันอย่างสุดซึ้งสวาทแสนหวานใต้แสงพฤกษาโชติ่
--- พฤกษาตื่นรู้สู่ความเป็นิรันดร์ ---
หมอกเวทมนตร์สีม่วงร้ายภายนอกสลายหายไปสิ้น แสงสว่างสีเขียวมรกตและแสงเงินเจิดจ้าจากพฤกษาโลกพลันปะทุเปล่งประกายโชติ่ชั่วนิรันดร์ ใบไม้แห้งเฉากลับมางอกงามผลิดอกเบ่งบานงดงามส่องประกายสลัว สองร่างนอนกอดก่ายตระกองกอดกันอุ่นร้อนสะท้อนคราบเหงื่อและรอยเล็บแดงข่วนหลัง ธรันดิลนอนซบใบหน้าหล่อเหลาหมดจดลงบนยอดอกอวบนุ่มของลูเซียน หายใจแ่เบาโรยริน ใบหน้ามีรอยยิ้มปิติอิ่มเอมใจอย่างที่ไม่เคยเป็ ปลดแอกความอ้างว้างและความกังวลพิทักษ์ป่าที่แบกรับมาตลอดชีวิตาาเอลฟ์
ลูเซียน (มารตี) ลูบไล้หลังแกร่งที่เปี่ยมแผลข่วนของเล็บยาวบดเบียดและเส้นผมสีเงินของธรันดิลเบา ๆ ดวงตามารตีสีม่วงฉายประกายแววมนตราเข้มเจิดจ้าลึกลับ ยามค่ำคืนสลัดคราบมนุษย์จำแลง เธอซับสูดกลืนไอพลังราคะสีชมพูเข้มที่แผ่ออกจากร่างกายธรันดิลเข้าสู่จิติญญาตนอย่างหิวกระหายกอบโกยราคะบริสุทธิ์ แต้มสะสมพลังราคะสะสมของเธอเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้มกลายเป็ 1300 แต้มเต็มบริบูรณ์ สิ้นสุดตอนที่สิบสามและก้าวขึ้นสู่ระดับขั้นถัดไปอย่างเต็มภาคภูมิ
ในยามหลับลึก ธรันดิลรู้สึกถึงความอุ่นระอุและกระแสพลังเวทมนตร์แห่งชีวิตไหลพล่านสมานทุกอณูเซลล์ พลังกอบกู้พฤกษาโลกฟื้นคืนเข้มแข็งชั่วนิรันดร์และป่ามนตราสว่างไสวพ้นภัยเสื่อมสลายถาวร พร้อมความอบอุ่นจิตใจหมดสิ้นความกังวลและอ้างว้างไปชั่วชีวิต
มารตีขยับตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าลินินเรียบร้อย เรือนร่างผุดผ่องน้ำนวลยิ่งขึ้นจากการสะสมพลังแต้มที่สิบสาม เธอยิ้มให้าาเอลฟ์เบา ๆ ก่อนก้าวเดินออกจากห้องนอนรากไม้ หายลับไปกับสายหมอกยามเช้าอันแสนสงบของป่ามนตรา ทิ้งไว้เพียงกิ่งไม้โลกที่เขียวขจีชั่วนิรันดร์...
2K
![ความรักครั้งสุดท้าย [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1720510557_97502426.webp)
