ราตรีกาลได้คืบคลานมาปกคลุมอาณาจักรหยก และพระราชวังจมอยู่ในความเงียบอันน่าหวาดหวั่น แม่ทัพเทียน เ้าชายเหว่ย และเ้าหญิงหลานมารวมตัวกันในห้องที่มีแสงสลัว ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและความกังวล พวกเขารับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงในบรรยากาศของราชสำนัก และอันตรายที่เพิ่มขึ้นรอบตัวพวกเขานับั้แ่จินไห่ได้ยึดอำนาจ
"พวกเราต้องรีบลงมือ" เทียนกล่าว เสียงของเขาเบาแต่เร่งรีบ "จินไห่จะไม่ทนต่อการคัดค้าน ถ้าเขาสงสัยพวกเรา พวกเราทุกคนจะตกอยู่ในอันตราย"
เหว่ยพยักหน้า กัดฟันแน่น "พวกเราต้องหาหลักฐานการทรยศของเขา แต่ก่อนอื่นพวกเราต้องรับรองความปลอดภัยของพวกเราก่อน อำนาจของจินไห่แผ่ขยายไกล และวิธีการของเขาโหดร้าย"
หลานชำเลืองมองไปที่ประตู ดวงตาของเธอคมกริบ "พวกเราอยู่ที่นี่ไม่ได้ พวกเราต้องออกจากวังคืนนี้"
เทียนเห็นด้วย "ข้าได้จัดเตรียมม้าและเสบียงไว้แล้ว พวกเราจะมุ่งหน้าไปยังเทือกเขาทางตะวันออก มีเครือข่ายผู้จงรักภักดีที่สามารถช่วยพวกเราได้ที่นั่น"
ขณะที่พวกเขาเดินผ่านระเบียงทางเดินในวัง พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบ หลีกเลี่ยงยามที่กลายเป็หูตาของจินไห่ แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างบานสูง ทอดเงาประหลาดที่เต้นระบำบนกำแพงหิน หัวใจของพวกเขาเต้นรัวทุกย่างก้าว รู้ดีว่าการถูกจับได้หมายถึงความตายอย่างแน่นอน
เมื่อมาถึงคอกม้า เทียนรีบผูกอานม้าอย่างรวดเร็วในขณะที่เหว่ยและหลานคอยเฝ้าระวัง ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าเร่งรีบก็ดังก้องมาจากลานวัง กองทหารของจินไห่นำโดยนายทหารที่มีสีหน้าเ็าและแข็งกร้าวเดินเข้ามาในคอกม้า
"นั่นพวกมัน! จับตัวไว้!" นายทหาระโ ชักดาบออกมา
เทียนชักอาวุธของตนเอง วางตัวขวางระหว่างทหารและพี่น้องราชวงศ์ "วิ่งเถอะ! ข้าจะสกัดพวกมันไว้!"
เหว่ยลังเล แต่หลานดึงเขาเข้าหาม้า "พวกเราต้องไป! พวกเราจะไม่มีวันปล่อยให้การเสียสละของเขาต้องสูญเปล่า"
ในขณะที่เทียนต่อสู้กับเหล่าทหาร ดาบของเขาวาววับในแสงจันทร์ เหว่ยและหลานขึ้นม้าและควบออกไปอย่างรวดเร็ว เสียงกีบม้าดังกึกก้องไปทั่วลานวังขณะที่พวกเขาควบตรงไปยังประตูวัง
ประตูวังถูกคุ้มกันอย่างหนาแน่น แต่เหว่ยมีแผน "มุ่งหน้าไปทางประตูด้านข้าง" เขาะโกลบเสียงลม "มีทางลับที่พวกเราสามารถใช้ได้"
หลานพยักหน้า ตามพี่ชายของเธอผ่านเขาวงกตของตรอกและเส้นทางลับ พวกเขามาถึงประตูด้านข้าง เพียงเพื่อพบว่ามันถูกปิดกั้นด้วยคนของจินไห่อีกกลุ่ม เหว่ยลงจากม้า ดวงตาของเขากวาดมองหาทางออกอื่น
"นั่นไง!" หลานชี้ไปยังช่องแคบในกำแพง ซึ่งถูกบดบังบางส่วนด้วยเถาวัลย์ "พวกเราสามารถบีบตัวลอดผ่านได้"
พวกเขานำม้าผ่านช่องนั้น ออกมาอีกด้านในส่วนที่ร้างผู้คนของเมือง เสียงไล่ล่าค่อยๆ เบาลงขณะที่พวกเขามุ่งหน้าไปยังประตูตะวันออก ลมหายใจของพวกเขาหอบแรง
เมื่อออกมานอกเมืองแล้ว พวกเขาควบม้าอย่างเร็ว แรง และจะไม่ชะลอความเร็วจนกว่าแสงไฟของวังจะอยู่ไกลลิบหลังพวกเขา เทือกเขาตะวันออกปรากฏอยู่ลิบๆ ยอดเขาที่ขรุขระทาบเป็เงาดำทะมึนบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
"พวกเรายังไม่ปลอดภัย" เหว่ยพูด น้ำเสียงเคร่งขรึม "แต่อย่างน้อยตอนนี้พวกเราก็หนีออกมาได้แล้ว"
หลานเหลียวมองกลับไป หัวใจของเธอหนักอึ้งด้วยความกังวลเื่เทียน "เขาซื้อเวลาให้พวกเรา พวกเราไม่สามารถปล่อยให้การเสียสละของเขาสูญเปล่า"
เมื่อรุ่งสางใกล้เข้ามา พวกเขามาถึงถ้ำที่ซ่อนอยู่ในเชิงเขาของเทือกเขา ภายในนั้น พวกเขาพบเสบียงและข้อความจากเทียน บ่งบอกว่าเขาได้จัดการเื่การคุ้มครองพวกเขาและจะมาสมทบโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
"พวกเราต้องซ่อนตัว" หลานพูด ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "พวกเราต้องรวบรวมพันธมิตร หาหลักฐานการทรยศของจินไห่ และเรียกคืนอาณาจักรของพวกเรา"
เหว่ยพยักหน้า ความมุ่งมั่นของเขาไม่สั่นคลอน "เพื่อพระบิดาของพวกเรา เพื่อเทียน และเพื่อประชาชนแห่งอาณาจักรหยก"
ในความมืด ห่างไกลจากวังที่เคยเป็บ้านของพวกเขา พวกเขาเริ่มวางแผนการเคลื่อนไหวครั้งต่อไป การเดินทางข้างหน้าจะเต็มไปด้วยอันตราย แต่พวกเขารวมเป็หนึ่งเดียวกันด้วยเป้าหมายร่วมกัน: เพื่อฟื้นฟูความยุติธรรมและโค่นล้มทรราชผู้แย่งชิงบัลลังก์ของพระบิดาของพวกเขา
และด้วยเหตุนี้ เมล็ดพันธุ์แห่งการฏจึงถูกหว่าน แม้ว่าความมืดแห่งการปกครองของจินไห่จะคุกคามและกลืนกินอาณาจักรหยกก็ตาม
2K
