Chat เปลี่ยนโลก

    บทที่ 15


    “ก็เรื่องท่านผบ.เมื่อกี้นั้นแหละ เหมือนกับว่านายช่วยรักษาเขา เขาเป็นอะไรนายถึงไปรักษาเขา แล้วอีกอย่างนายก็ไม่ได้เรียนหมอนี่จะไปรักษาคนอื่นได้ยังไง” “ก็แค่ช่วยประถมพยาบาลตอนเขาเป็นโรคหัวใจกำเริบนะ ท่านก็เลยจะตอบแทนแค่นั้นแหละ” “อย่างนั้นเหรอ...ช่างเถอะฉันนึกว่านายมีความสามารถในการรักษาเสียอีก” นทีเองก็หันไปมองที่แพรวาแว๊บหนึ่ง ก่อนเขาจะหันกลับ เพราะมันไม่ใช่เรื่องของเขา ไม่นานพวกเขาก็เดินทางมาถึงคอนโด และแยกย้ายกันไปพักผ่อน นทีเองก็มมีอะไรทำเขาจึงนั่งฝึกปราณจนถึงตีสอง แล้วลุกไปอายน้ำ พลังของเขาเพิมขึ้นมาอีก 2 ปีรวมพลังปราณเก่าเป็น ปราณ 12 ปี แต่มันก็ทำให้เขานอนไม่หลับเขาจึงเข้าสู่โหมดยมทูตอีกครั้งหนึ่ง ตอนนี้ชุดของเขาได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นชุดดำของยมทูต เมื่อเข้าสู่โหมดนี้แล้ว พลังของเขาก็กระจายออกไปเป็นวงกว้างเล็กน้อย ยมทูตน้อยใหญ่ต่างรับรู้ได้ เขาเดินลงมาข้างล่างก็พบกับกิ่งและกานต์ที่คลุกเข่ารออยู่ “สวัสดีขอรับ/เจ้าค่ะ ท่านผู้แทน มีเรื่องอะไรให้รับใช้หรือป่าวขอรับ” เป็นกานต์ที่พูดออกมา นทีที่ทำหน้างงว่าพวกเขารู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่ก็ได้ตอบกลับไปว่า “ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ พวกเจ้าไปเถอะ” ทั้งสองมองหน้ากันเล็กน้อยก่อนจะกล่าวตอบ “ขอรับ/เจ้าค่ะ” แล้วทั้งสองกระโดดหายไปในเงามืด “เราจะทำได้ไหมนะกระโดดหายไปอย่างนั้นนะ ต้องลอง ... โอ้ สุดยอดเลย ฮ่าๆ” นทีลองกระโดดไปอย่างรวดเร็ว มันเหมือนกับก้าวพริบตาของการ์ตูนชื่อดังเลย และยังไม่พอสามารถเดินบนอากาศได้อีกด้วย เขาลองอะไรหลายอย่างจนสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง “ตรงนั้นเหมือนกับจะมีอะไรบางอย่าง ไปดูหน่อยดีกว่า” นทีเห็นพลังสีดำๆเคลื่อนตัวไปอยู่รวมๆกันจุดๆหนึ่งๆ เขาก้าวพริบตามาจนเจอกับ กลุ่มของทหารที่กำลังประทะกับผู้ร้ายที่ดูเหมือนเป็นผู้ก่อการร้ายระดับมืออาชีพ “หัวหน้าพวกมันมือเยอะเกินไป ถ้าเป็นอย่างนี้มันคงจะขนยาเสร็จก่อนพอดี” “ทำยังไงได้ละ เราไม่รู้นี่ว่าข่าวจากสายลับที่ส่งมาให้มีจุดส่งมากถึง 7 จุดด้วยกัน แต่เราดันซวยมาจุดทีพวกมันส่งยาจริงๆ” “คลื่นวิทยุโดนบล็อกสัญญาณครับหัวหน้า” ทหารรายหนึ่งรายงานออกมา หัวหน้าทำหน้าตาบอกบุญไม่รับ และเขาก็ต้องตัดสินใจเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างงั้นเขาจะเสียลูกน้องที่พามาด้วย เขาจึงตัดสินใจที่จะถอยออกไปก่อน “ถอยไปยังจุกนัดที่ 1 ปฏิบัติ” เขาออกคำสั่งและทำสัญลักษณ์มือให้ถอย แต่ไม่ทันไรก็มีเสียงของทหารอีกคนดังขึ้น “RPG RPG” เมื่อหัวหน้าได้ยินก็หันกลับไป แต่ดูเหมือนจะไม่ทันแล้ว RPG ได้ถูกยิงมาทางเขา เขาจึงตัดสินใจโยนลูกน้องคนสนิทที่อยู่ข้างกายอย่างสุดแรง พร้อมกับตะโกนว่า “หนีไป” “หัวหน้า ไม่ !!!!!” ก่อนที่ลูกน้องคนนั้นจะกระโจนกลับมาดูหัวหน้าอีกครั้ง เขาก็ถูกเพื่อนทหารอีกคนดึงตัวไว้ก่อน “ตั้งสติเดี๋ยวนี้ กูไม่อยากเสียใครเพิ่มอีก รีบออกจากจุดนี้” ทางด้านทหารก็เคลื่อนตัวออกไปพร้อมกับความเศร้า ทางด้านผู้ก่อการร้ายเองก็ไม่ได้สนใจ รีบขนยาให้เสร็จ พวกเขาไม่อยากไปปะทะโดยไม่จำเป็น และท่าช้าพวกเขาก็รู้ว่าคงมีกำลังเสริมมาอีกแน่นอน พวกเขาต้องแข่งกับเวลา นทีที่มองฉากซึ้งๆ ก็เอยขึ้นมาว่า “ชีวิตน่อชีวิต เป็นคนดีก็ใช่ว่าจะไม่ตาย” เขาเดินเข้ามาใกล้ๆกับหัวหน้าทหาร ถ้าดูจากยศบนบ่าแล้วคงจะเป็นยศร้อยเอก “หัวหน้าที่สละดีแท้” ในระหว่างความเป็นและความตาย ผู้คนมักจะนึกคิดหรือเห็นในสิ่งที่ไม่ควรจะเห็น เสมอ “ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ช่วย..ดูแลลูกทีมผมด้วย” เขาพูดออกมาอย่างยากลำบาก นทีเองก็มองไปที่ร้อยเอกคนนี้ “โอ่ว นายเห็นเราอย่างนั้นหรอ” นายทหารไม่ตอบแต่พยักหน้าให้ 1 ครั้ง ไม่นานก็มียมทูตจากด้านหลังปรากฏขึ้น “สวัสดีเจ้าค่ะ ยมทูตกิ่งรุ่นที่ 105 เจ้าค่ะท่านผู้แทน” (ลืมบอกไปนะครับ ยมทูตผู้ชายทุกคนจะชื่อกานต์ ต่างกันที่รุ่นและเขตที่อยู่ ผู้หญิงจะชื่อกิ่งนะครับ) “เจ้าได้รับหน้าที่อัญเชิญดวงวิญญาณดวงนี้เหรอ” นทีกล่าวถาม เธอก็ตอบกลับ “เจ้าค่ะท่านผู้แทน เวลาคงเหลือบนโลกนี้ในฐานะมนุษย์ของเขาเหลืออีก 4 นาที 37 วินาทีเจ้าค่ะ” “อย่างนั้นเหรอ ข้าเข้าใจละ” นทีหันกลับไปยังนายทหารก่อนจะพูดขึ้นว่า “จริงๆเราสามารถช่วยนายได้นะ นายอยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างลำบาก หรือ อยากจะขึ้นสวรรค์ และเราเชื่อว่านายจะได้เป็นเทพองค์น้อยๆจากที่เราดูผลกรรมของนายมา” “ผม..เชื่อ..ในปัจจุบัน...ได้โปรดท่านยมทูต ให้ผมได้มีชีวิตอีกครั้งด้วยเถอะ แฮ่ แค่” เขาพูดออกมาประโยคยาวพร้อมกับไอออกมาและมีเลือดไหลออกจากปาก “ก็ได้ แต่เท่าที่เรารู้นายจะไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อ นายเข้าใกล้ความตายมากเกิน นายจะเห็นวิญญาณของคนตาย นายยังอยากจะใช้ชีวิตลำบากแบบนั้นไหม และอีกอย่างหลังจากที่นายได้ตายไปแล้วนายจะกลายมาเป็นยมทูต ว่ายังไงละนายจะยอมรับข้อเสนอของเราไหม” เขาได้รู้ข้อมูลนี้จากเทพแห่งความตายว่าเขาสามารถทำได้ เพราะพวกเขาคุยกันตลอด ตั้งแต่ได้เม็ดยาของเซียนแห่งโอรสเขาจึงแซทไปถาม คำตอบคือได้แต่มีผลข้างเคียงอย่างที่เขาว่า และวิญญาณของคนๆนั้นจะกลายมาเป็นยมทูตในอนาคต ตามปีที่พ้นจากความตายมาคูณ10 (หลังจากช่วยแล้วมีชีวิตอยู่เพิ่มมากขึ้น 10 ปีหลังจากตายต้องมาเป็นยมทูต 100 ปีประมานนี้) เขาจึงกล่าวขอบคุณสำหรับข้อมูลและส่งบุหรี่ที่แพงที่สุดให้ 1 โหล เทพแห่งความตายก็ดีใจยกใหญ่ กลับมาในปัจจุบัน นายทหารไม่มีเวลาคิดมากนัก เขาตอบอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย “ผมยอมรับครับ” เมื่อได้รับคำตอบนทีก็นำเม็ดยาออกมา ผลของเม็ดยาเป็นอะไรที่น่าตกใจมากหลังจากนายทหารคนนั้นกินไป แผลภายในและภายนอกเลยสมานกันขึ้นมา แล้วไม่นานเกิน 1 นาทีอาการใกล้ตายก็หายไปเป็นปิดทิ้ง ยมทูตที่อยู่ด้านหลังไม่ได้กล่าวอะไร ได้แต่มองดูราชกิจของท่านผู้แทน เธอไม่สามารถเข้าไปยุ่งได้เลย และกระดาษที่ระบุวิญญาณที่ต้องมารับกลับกลายเป็นโดนไฟสีน้ำเงินเผาไปต่อหน้าต่อตา ประสบการณ์ในครั้งนี้เธอคงนำไปเล่าสู่รุ่นน้องได้อีกนาน