Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

    ตอนที่ 12 ความแตกต่าง

    ตอนที่ 12 ความแตกต่าง

     

    "เธอรอที่รถแล้วกันนะ เดี๋ยวฉันมา" ริวจิพูดพร้อมกับเงื้อมือกำลังจะเปิดประตูลงไป  แต่เขาก็ได้ชงักไปด้วยคำพูดของเด็กสาว

     

    เด็กสาวคาดไว้อยู่แล้วว่าเด็กหนุ่มจะพูดมาลักษณะนี้ เด็กสาวรวบรวมแรงแล้วถอนหายใจออกมา

    [ไม่ฉันจะไปกับนาย ฉันเคยซ้อมยิงปืนกับพ่อตอนเด็กๆ ถึงแม้จะไม่ได้ซ้อมมานานแล้ว แต่ฉันก็พอจะเป็๞ประโยชน์ได้ ฉันไม่อยากให้นายมาปกป้องฉันไปตลอดเลยนะ ฉันอยากจะแข็งแกร่งขึ้น ]

     

    เมื่อเห็นแบบนั้นริวจิทำหน้าอึ้งกิมกี่แต่เค้าพยายามรักษาอาการพร้อมเอ่ย

    "อืมม ตามใจละกัน แต่เธอต้องเชื่อฟังฉัน และถ้าเธอขัดขืนคำสั่งและโดนข่วนฉันจะฆ่าเธอทิ้งซะ"

     

    เด็กสาวกลืนน้ำลายพร้อมกับพูด 

    [โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ]

     

    ทั้งสองคนเดินเข้าไปในร้านขายอาวุธ

    "ขอฉันเช็คดูก่อนนะ ถ้าฉันกวักมือแล้วเธอค่อยตามเข้ามา และพยายามอย่าส่งเสียงดังละ "

     

    หลังจากฟังเด็กหนุ่มพูดเธอก็พยักหน้าและรออยู่ข้างนอก

     

    3นาทีผ่านไป ริวจิส่งสัญญาณให้เธอ

     

     

    [ว้าว!!! อาวุธเต็มไปหมดเลย ]

     เธอเอื้อมไปจับ m416 ทำท่าทำทางเล็ง

    ปั้งงงง !!

    เสียงลั่นไก่ดังขึ้น

     

    "ไหนเธอบอกว่า เคยยิงแล้วไง ไหงทำลั่นซะได้"

     

    [ก็ฉันเคยยิงแต่ปืนพกหนิ แบบนี้ฉันไม่เคยยิง ฉันขอโทษ ]

     

    "เออไม่เป็๲ไรหรอก ฉันก็เหลือเวลาไม่มากซะด้วยสิ ฉันจะไม่โกรธเธอที่เรียกมันมาก็แล้วกัน ออกรับพวกมันกันเถอะ"

     

    หลังจากฟังจบเด็กสาวทำหน้างง ว่า ทำไมริวจิถึงด่าเธอแค่นี้ ทั้งที่เธอเป็๲คนล่อและเป็๲ต้นเหตุที่ทำให้ซอมบี้มาขนาดนี้ เราต้องเป็๲ฝ่ายหนีไม่ใช่หรอ แต่ชายตรงหน้าของเธอกลับบอกว่าจะไปฆ่ามัน แต่ถ้าก็ไม่ได้ตอบโต้กลับไปเธอเดินตามหาเด็กหนุ่ม

     

    "ถ้าเธอฆ่าพวกมันโดย ใช้ปืนหรือ๱ะเ๤ิ๪อะไรพวกนี้เธอจะไม่ได้รับExp "

     

    [อะไรคือExpงั้นหรอ แบบพวกในเกมงั้นหรอ ฉันนึกว่านายโกหกสะอีก ]

     

    ริวจิไม่ได้พูดอะไร เขาเดินไปอยู่หน้าประตู และเหลียบมองเห็นซอมบี้ที่กำลังมา จำนวณคร่าวๆประมาณ 150 ตัว

    "ถ้าเธอจะยิงปืน ฉันแนะนำว่าอย่าดีกว่านะ เพราะมันจะล่อพวกซอมบี้มามากกว่าเดิม เดี๋ยวฉันจัดการเอง "

     

    ริวจิเคยใช้แต่ดาบไม้ฆ่าซอมบี้ แต่ตอนนี้เขาได้ใช้ดาบที่เป็๞ดาบจริงๆ ความคมของมันเป็๞คนละเ๹ื่๪๫กับดาบไม้ เขาต้องใส่แรงไปมากถึงจะแทงทะลุหัวของซอมบี้ ในตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกขอบคุณพ่อของเขาเล็กน้อยที่ มอบทักษะดาบให้เขา ถ้าไม่มีมันเขาคงตายไปตั้งนานแล้ว

     

    "มาให้ฉันทดสอบสักหน่อยสิ ไอ้กร๊วก" 

    ริวจิวิ่งไปที่ประตูพร้อมกับดึงดาบคาตานะออกมา ริวจิใช้แผนเดิมที่เขาใช้มาแล้ว 2 ครั้ง เขายืนที่หน้าประตูรอให้ซอมบี้วิ่งเข้ามา

    อ๋อวววววววววววว

    ซอมบี้วิ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น 

    ฉับบบบบ ฉับบบ ซอมบี้2ตัว ตัวขาดครึ่งเด็กสาวที่ยืนมองอยู่ เธอมองดูด้วยความรู้สึกที่อึ้งทึ่ง พร้อมกับชื่นชมของตัวริวจิเข้าไปอีก

    "เหลืออีก11นาที ถ้าฆ่ามันหมดให้ทันเวลาก็คงจะดี "

    ฉับ

    ฉับ

    ฉับ

    1นาทีริวจิฆ่าไป 30ตัว เฉลี่ยแค่ตัวละ 2 วิเท่านั้น

    Level up

    Level up

    3นาทีริวจิได้ฆ่าได้เพิ่มอีกแค่40ตัว รวมเป็๞แค่70ตัวเท่านั้น แต่ตอนนี้แขนของริวแต่เริ่มล้า

    Level up

    Level up

     

    [ค่าความอดทนบวก2 ความแข็งแกร่งบวก2 ]

    [ ติ๊ง! ]

    [ ค่าความอดทน+2 ค่าความแข็งแกร่ง +2 ]

     ริวจิเพิ่มไปที่ทั้งสองค่านี้ เพราะว่าเขาต้องเพิ่มความแข็งแกร่ง เพื่อจะสามารถต่อกรกับซอมบี้และลดการออกแรงในการฆ่าในแต่ละตัว ที่เขาเหวี่ยงดาบออกไป

     

    "เหลืออีกแค่ 8นาที ฉันเริ่มเหนื่อยแล้วนะ ถึงแม้จะอัพสถานะก็เถอะ"

     

    [ สถานะ ]

    ชื่อ : ริวจิ

    อายุ : 18 ปี

    Lv.9: 20/100

    ขั้น 0 : 99/100

    ธาตุ :????

    ความแข็งแกร่ง : 12

    ความคล่องแคล่ว : 6

    ความอดทน : 7

    skills : ไม่มี

     

    อ๊าาาาาาาาา!!!

    "แต่ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะปกป้องคนสำคัญของฉัน"

    ซอมบี้ได้ตายภายในอีก 8 นาทีที่เหลือ

    "เฮ้อกว่าจะหมด แขนเราแทบจะไม่มีแรงแล้ว "

     

    Level up

    [ติ๊ง! ]

    [ ติ๊ง! ]

     

     

     

    ----------------------------------------------------------------------------------------------------------

    ฝากกดติดตามกดหัวใจด้วยนะครับขอบคุณครับ