ตอนที่ 12 ความแตกต่าง
"เธอรอที่รถแล้วกันนะ เดี๋ยวฉันมา" ริวจิพูดพร้อมกับเงื้อมือกำลังจะเปิดประตูลงไป แต่เขาก็ได้ชงักไปด้วยคำพูดของเด็กสาว
เด็กสาวคาดไว้อยู่แล้วว่าเด็กหนุ่มจะพูดมาลักษณะนี้ เด็กสาวรวบรวมแรงแล้วถอนหายใจออกมา
[ไม่ฉันจะไปกับนาย ฉันเคยซ้อมยิงปืนกับพ่อตอนเด็กๆ ถึงแม้จะไม่ได้ซ้อมมานานแล้ว แต่ฉันก็พอจะเป็ประโยชน์ได้ ฉันไม่อยากให้นายมาปกป้องฉันไปตลอดเลยนะ ฉันอยากจะแข็งแกร่งขึ้น ]
เมื่อเห็นแบบนั้นริวจิทำหน้าอึ้งกิมกี่แต่เค้าพยายามรักษาอาการพร้อมเอ่ย
"อืมม ตามใจละกัน แต่เธอต้องเชื่อฟังฉัน และถ้าเธอขัดขืนคำสั่งและโดนข่วนฉันจะฆ่าเธอทิ้งซะ"
เด็กสาวกลืนน้ำลายพร้อมกับพูด
[โอเค ฉันเข้าใจแล้ว ]
ทั้งสองคนเดินเข้าไปในร้านขายอาวุธ
"ขอฉันเช็คดูก่อนนะ ถ้าฉันกวักมือแล้วเธอค่อยตามเข้ามา และพยายามอย่าส่งเสียงดังละ "
หลังจากฟังเด็กหนุ่มพูดเธอก็พยักหน้าและรออยู่ข้างนอก
3นาทีผ่านไป ริวจิส่งสัญญาณให้เธอ
[ว้าว!!! อาวุธเต็มไปหมดเลย ]
เธอเอื้อมไปจับ m416 ทำท่าทำทางเล็ง
ปั้งงงง !!
เสียงลั่นไก่ดังขึ้น
"ไหนเธอบอกว่า เคยยิงแล้วไง ไหงทำลั่นซะได้"
[ก็ฉันเคยยิงแต่ปืนพกหนิ แบบนี้ฉันไม่เคยยิง ฉันขอโทษ ]
"เออไม่เป็ไรหรอก ฉันก็เหลือเวลาไม่มากซะด้วยสิ ฉันจะไม่โกรธเธอที่เรียกมันมาก็แล้วกัน ออกรับพวกมันกันเถอะ"
หลังจากฟังจบเด็กสาวทำหน้างง ว่า ทำไมริวจิถึงด่าเธอแค่นี้ ทั้งที่เธอเป็คนล่อและเป็ต้นเหตุที่ทำให้ซอมบี้มาขนาดนี้ เราต้องเป็ฝ่ายหนีไม่ใช่หรอ แต่ชายตรงหน้าของเธอกลับบอกว่าจะไปฆ่ามัน แต่ถ้าก็ไม่ได้ตอบโต้กลับไปเธอเดินตามหาเด็กหนุ่ม
"ถ้าเธอฆ่าพวกมันโดย ใช้ปืนหรือะเิอะไรพวกนี้เธอจะไม่ได้รับExp "
[อะไรคือExpงั้นหรอ แบบพวกในเกมงั้นหรอ ฉันนึกว่านายโกหกสะอีก ]
ริวจิไม่ได้พูดอะไร เขาเดินไปอยู่หน้าประตู และเหลียบมองเห็นซอมบี้ที่กำลังมา จำนวณคร่าวๆประมาณ 150 ตัว
"ถ้าเธอจะยิงปืน ฉันแนะนำว่าอย่าดีกว่านะ เพราะมันจะล่อพวกซอมบี้มามากกว่าเดิม เดี๋ยวฉันจัดการเอง "
ริวจิเคยใช้แต่ดาบไม้ฆ่าซอมบี้ แต่ตอนนี้เขาได้ใช้ดาบที่เป็ดาบจริงๆ ความคมของมันเป็คนละเื่กับดาบไม้ เขาต้องใส่แรงไปมากถึงจะแทงทะลุหัวของซอมบี้ ในตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกขอบคุณพ่อของเขาเล็กน้อยที่ มอบทักษะดาบให้เขา ถ้าไม่มีมันเขาคงตายไปตั้งนานแล้ว
"มาให้ฉันทดสอบสักหน่อยสิ ไอ้กร๊วก"
ริวจิวิ่งไปที่ประตูพร้อมกับดึงดาบคาตานะออกมา ริวจิใช้แผนเดิมที่เขาใช้มาแล้ว 2 ครั้ง เขายืนที่หน้าประตูรอให้ซอมบี้วิ่งเข้ามา
อ๋อวววววววววววว
ซอมบี้วิ่งเข้าใส่อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้น
ฉับบบบบ ฉับบบ ซอมบี้2ตัว ตัวขาดครึ่งเด็กสาวที่ยืนมองอยู่ เธอมองดูด้วยความรู้สึกที่อึ้งทึ่ง พร้อมกับชื่นชมของตัวริวจิเข้าไปอีก
"เหลืออีก11นาที ถ้าฆ่ามันหมดให้ทันเวลาก็คงจะดี "
ฉับ
ฉับ
ฉับ
1นาทีริวจิฆ่าไป 30ตัว เฉลี่ยแค่ตัวละ 2 วิเท่านั้น
Level up
Level up
3นาทีริวจิได้ฆ่าได้เพิ่มอีกแค่40ตัว รวมเป็แค่70ตัวเท่านั้น แต่ตอนนี้แขนของริวแต่เริ่มล้า
Level up
Level up
[ค่าความอดทนบวก2 ความแข็งแกร่งบวก2 ]
[ ติ๊ง! ]
[ ค่าความอดทน+2 ค่าความแข็งแกร่ง +2 ]
ริวจิเพิ่มไปที่ทั้งสองค่านี้ เพราะว่าเขาต้องเพิ่มความแข็งแกร่ง เพื่อจะสามารถต่อกรกับซอมบี้และลดการออกแรงในการฆ่าในแต่ละตัว ที่เขาเหวี่ยงดาบออกไป
"เหลืออีกแค่ 8นาที ฉันเริ่มเหนื่อยแล้วนะ ถึงแม้จะอัพสถานะก็เถอะ"
[ สถานะ ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.9: 20/100
ขั้น 0 : 99/100
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 12
ความคล่องแคล่ว : 6
ความอดทน : 7
skills : ไม่มี
อ๊าาาาาาาาา!!!
"แต่ฉันต้องแข็งแกร่งขึ้น เพื่อที่จะปกป้องคนสำคัญของฉัน"
ซอมบี้ได้ตายภายในอีก 8 นาทีที่เหลือ
"เฮ้อกว่าจะหมด แขนเราแทบจะไม่มีแรงแล้ว "
Level up
[ติ๊ง! ]
[ ติ๊ง! ]
----------------------------------------------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตามกดหัวใจด้วยนะครับขอบคุณครับ