บ้านชั้นเดียวแบบโมเดิร์นสไตล์เป็ออฟฟิศสำหรับประชุมงานบริษัทละครของคุณอามยุราปลูกสร้างเป็กล่องสี่เหลี่ยมผืนผ้าแนวยาวเป็รูปตัวแอล ด้านหน้าเกือบทั้งหมดเป็กระจกใสปลูกอยู่กลางที่โล่งกว้างในเนื้อที่หลายไร่ตรงทางด้านหน้าของบ้านขุดลึกเป็หลุมสี่เหลี่ยมล้อมกรอบด้านหน้าตัวบ้านมีสายน้ำไหลเอื่อยพัดไหวตามแรงลมเป็คลื่นสวยในยามลมพัดเป็ระลอก มีดวงไฟสีส้มอยู่ในโคมแก้วรูปกล่องสี่เหลี่ยมแนวยาวส่องสว่างอยู่รอบตัวบ้านสะท้อนผิวน้ำเกิดเป็เงาสีส้มไหววับระยับกระเพื่อมขึ้นลง
สาวใหญ่วัยประมาณห้าสิบปีเปิดประตูบ้านกึ่งออฟฟิศออกมาต้อนรับผู้มาเยือนทั้งสองคนพร้อมกับลูกสาวที่เป็มือขวาในการช่วยประสานงานทุกอย่างของกองละคร
หน้าตายิ้มแย้มของคนทั้งคู่ บ่งบอกถึงการยินดีต้อนรับก่อนที่จะรับไหว้โรยทรายกับผู้จัดการสาว
“เชิญด้านในก่อนค่ะ คุณทราย...คุณหว่าหวา”ลูกสาวคุณอามยุราทักทาย และเชื้อเชิญคนทั้งสองเข้าไปด้านในก่อนจะแนะนำตัวกันทั้งสองฝ่าย
“นี่ลูกสาวของอาเองนะ หนูทรายรู้จักไว้สิเพราะวันหน้าเธอจะเป็คนคอยคุมกองละครเื่นี้แทนอา” คุณอามยุราฝากฝังลูกสาวของเธอซึ่งวัยไล่เลี่ยกับโรยทราย
มิราลียิ้มรับพร้อมกับแนะนำตัว “มิร่านะคะ...น่าจะอ่อนกว่าพี่ทรายสักสองสามปี”
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะมิร่า”คู่สนทนาตอบรับ
“ต้องรบกวนเวลาพี่ทรายหน่อยนะคะ ทั้งๆที่น่าจะเป็วันหยุดพักผ่อนใน่ปีใหม่...พอดีมันเป็งานละครจานด่วน...ที่ต้องรีบถ่ายแล้วก็ต้องรีบปิดกล้องให้ทันออกอากาศตามกำหนดการของช่องน่ะค่ะ”
มิราลีพูดอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน แล้วหันไปหยิบแก้วน้ำทรงสูงที่รินน้ำส้มคั้นไว้เต็มแก้วส่งให้คนทั้งคู่หลังจากที่นั่งลงบนโซฟาเบดตัวยาวสีน้ำตาลขับดำซึ่งวางหมอนอิงสีครีมสี่ใบเรียงอยู่บนโซฟา
“มิร่าไปหยิบแฟ้มละครมาให้แม่ที”คุณอามยุราหันไปบอกลูกสาว
“บ้านนี้สวยจังนะคะคุณอา” โรยทรายออกปากชมพลางเหลือบมองไปรอบบ้านที่ตกแต่งไปด้วยเฟอร์นิเจอร์บิลท์อินสีเดียวกับโซฟา...ตัวบ้านหลายด้านที่เป็กระจกใสตกแต่งด้วยมู่ลี่ไม้รามินนำเข้าจากมาเลเซียมีลายเส้นไม้ธรรมชาติสีโทนเข้มตัดกับความสว่างของสีครีมนวลของฝาผนังห้องสร้างความอบอุ่นให้กับห้องเป็อย่างดี
“งานตกแต่งภายในพวกนี้ ก็เป็ฝีมือของมิร่านะคะหนูทราย”
“น้องมิร่าจบทางนี้โดยตรงเลยเหรอคะ” วัลยาถามเสริมขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปรับแฟ้มละครอีกสองเล่มที่มิราลียื่นให้
“ไม่ได้รงไม่ได้เรียนทางนี้หรอกค่ะพี่หว่าหวามิร่าชอบงานพวกนี้ก็เลยอยากลองออกแบบเอง...ไม่กล้าไปรับออกแบบให้ใครหรอกค่ะ” มิราลียิ้มอายๆ
“พี่หว่าหวาก็นึกว่าเป็งานประจำของน้องมิร่าซะอีก วันหลังมีคนสนใจพี่จะได้แนะนำลูกค้าให้...เผื่อจะได้เปอร์เซ็นต์น่ะค่ะ” พูดจบวัลยาก็ทำท่าทีเล่นทีจริงก่อนจะบอกกับทุกคนว่าตนเองล้อเล่น “พูดเล่นนะคะ...เดี๋ยวจะหาว่าพี่หว่าหวาขี้งก”
โรยทรายมองหน้าผู้จัดการสาวที่กำลังพูดหาช่องทางทำมาหากินอย่างหน้าตาเฉยก่อนจะรีบเข้าเื่ที่เธอมาคุยในวันนี้
“แล้ววันนี้...ทรายต้องทำอะไรบ้างคะคุณอา”
คุณอามยุราหยิบแว่นสายตาที่คล้องคอขึ้นมาสวมก่อนจะเพ่งมองไปที่ตัวหนังสือในแฟ้มที่เธอกำลังพลิกไปมา
“ในแฟ้มของหนูทรายจะบอกรายละเอียดทั้งหมดนะคะว่าตารางการทำงานของกองละครจะมีวันไหนบ้างตอนนี้ทางเราขอคิวของหนูทรายวันจันทร์ถึงเสาร์เลยนะ เพราะว่าเป็งานเร่งถ่าย แล้วก็พระเอกเขาเทคิวให้กองนี้ได้แค่สองเดือนกว่าเพราะปลายเดือนมีนาเขารับละครเื่ใหม่ที่อาจจะต้องไปถ่ายทำที่ต่างประเทศน่ะค่ะทางเราก็เลยต้องขอคิวหนูทราย 6 วัน”
โรยทรายทำตาโตด้วยความตื่นเต้น เมื่อคุณอามยุราสาธยายถึงตารางการทำงาน
“นี่หมายความว่า ทรายได้เล่นเื่นี้แล้วเหรอคะ”
“ค่ะ...ส่วนเื่ค่าตัวเดี๋ยวคุณแม่จะตกลงผ่านทางพี่หว่าหวานะคะ” มิราลีพูดเสริม
“แล้วพรุ่งนี้จะนัดพี่ทรายแล้วก็ตัวละครทั้งพระเอก พระรอง ตัวร้ายเข้ามาฟิตติ้งเสื้อผ้าอีกทีหนึ่งนะคะ”
ในระหว่างที่มิราลีนั่งประสานงานทั้งหมดของละครเื่นี้จนทุกฝ่ายเข้าใจการทำงานด้วยกัน...โรยทรายซึ่งมีคำถามหนึ่งที่ตนเองใคร่รู้ก็เลยแอบกระซิบถามมิราลีซึ่งมีอายุไม่ห่างกันนัก ถึงเหตุผลที่กองละครเลือกเธอมาเป็นางเอกของเื่ทั้งๆที่เธอก็ไม่ใช่ดาวเด่นมีชื่อเสียงแต่อย่างใด
“อุ๊ย!ทำไมพี่ทรายถามอย่างนั้นล่ะคะ” มิราลีมองแววตาของโรยทรายที่กำลัง้าคำตอบ
“การที่เลือกพี่ทราย มันมีเหตุผลหลายอย่างนะคะ...” ผู้พูดนิ่งคิดก่อนจะเรียบเรียงถ้อยคำ“ข้อแรกคือพี่ทรายเหมาะกับบทนี้ ข้อสองช่อง้าปั้นนางเอกใหม่ที่ยังสดในวงการค่ะข้อสามเื่เวลาการทำงานเรา้าคิวค่อนข้างมาก ถ้าเป็ดาราคนอื่นมีปัญหาเื่คิวไม่ค่อยลงตัวน่ะค่ะข้อที่สี่ช่องเป็คนเลือกพี่ทรายเลยนะคะ”
“ช่องเลือกพี่เลยเหรอคะ” โรยทรายเหมือนไม่แน่ใจในเหตุผลนั้น
มิราลีแอบดึงมือว่าที่นางเอกละครออกมาจากโต๊ะรับแขกหลังจากที่คุณอามยุรากับวัลยากำลังชวนกันไปดูเสื้อผ้าในห้องด้านในที่เป็คลังเก็บเสื้อผ้าขนาดใหญ่
“อันนี้เป็ความลับนะคะ...พี่ทราย”
“คะ” โรยทรายขมวดปมคิ้วเล็กๆ
“ตอนแรกมิร่ากำลังคิดอยู่น่ะค่ะว่าจะบอกพี่ทรายดีไหม...แต่มิร่ามาคิดอีกทีว่ายังไงก็ต้องบอกแต่ถ้ามิร่าบอกพี่ทรายไปแล้ว...ต้องสัญญานะคะว่าจะไม่ไปบอกใครว่ามิร่าเล่าให้ฟังไม่อย่างนั้นคุณแม่ต้องเอาเื่มิร่าแน่เลยค่ะ”
“พี่สัญญาค่ะน้องมิร่า”
สิ้นคำสัญญาของโรยทราย...เหตุผลอีกข้อที่เธอได้เล่นละครเื่นี้ถึงกับทำให้เธอตาโต “ว่ายังไงนะคะ”
“ถ้าเื่นี้ไม่มีชื่อพี่ทรายเป็นางเอกของเื่อีตาศัลย์พระเอกของเื่ก็จะไม่ยอมเล่นน่ะค่ะ...แล้วยิ่งตอนนี้เขาเป็พระเอกขึ้นหิ้งพูดอะไรช่องก็เออออห่อหมกไปหมดแหละ”
มิราลีแอบย่นจมูก เมื่อเอ่ยถึงพระเอกของเื่
“แล้วมิร่าไม่รู้เหรอคะว่าทำไมคุณศัลย์เขาถึงเจาะจงพี่”
มิราลีส่ายหน้าก่อนจะบุ้ยใบ้ให้เธอเหลียวตามสายตาไปยังรถอีโกคาร์รุ่นใหม่สีขาวป้ายแดงที่เลี้ยวเข้ามาจอดข้างในประตูรั้ว
“เ้าตัวมาพอดีเลยค่ะ...ถ้าอยากรู้ว่าทำไมถึงเลือกพี่ทรายก็ลองถามเ้าตัวเองแล้วกัน”
///////////////////////////////////////
520
