ความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง

ตอนที่ 2 ขอบเขตแรกถูกเปิด เ๽้านี่คิดว่าจะฝึกฝนเป็๲เซียนได้หรอ?

หลงเหยียน: (พูดกับตัวเอง) "ขอบเขตแรกถูกเปิดเต็มที่แล้ว พลังปราณของเรามั่นคงและไหลเวียนได้สมบูรณ์"

ทันใดนั้น ตำราโบราณที่วางอยู่ข้างหน้าหลงเหยียนก็เริ่มเปล่งแสงอ่อนๆ แสงนั้นเริ่มสว่างขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดตำราเล่มนั้นก็หายวับไป ราวกับว่ามันได้หลอมรวมเข้ากับตัวหลงเหยียน

หลงเหยียนรู้สึกถึงพลังบางอย่างที่แผ่ซ่านเข้ามาในจิตใจของเขา ความรู้และวิชาที่อยู่ในตำราโบราณถูกถ่ายทอดเข้าสู่จิตใจของเขาโดยตรง ในขณะนั้นเอง ชื่อของตำราโบราณก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

ตำราโบราณ: (บรรยาย) "ตำราเล่มนี้คือ 'ตำราปราณเทพเ๽้า' เป็๲บันทึกวิชาการฝึกฝนที่ไม่มีใครเคยรู้จักมาก่อน มันถูกสร้างขึ้นโดยเทพเ๽้าเพื่อผู้ที่มีความมุ่งมั่นและใจที่บริสุทธิ์"

หลงเหยียน: (พูดกับตัวเองในจิตใจ) "ตำราปราณเทพเ๽้า... นี่คือสิ่งที่เราต้องฝึกฝนต่อไป วิชาที่จะนำพาเราไปสู่การเป็๲เซียนและเทพเ๽้า"

จากนั้นหลงเหยียนรู้สึกถึงความมั่นใจและพลังที่เพิ่มขึ้นในตัวเอง ความรู้ที่ได้รับจากตำราโบราณทำให้เขามีเป้าหมายที่ชัดเจนขึ้น การฝึกฝนของเขาจะไม่หยุดเพียงแค่ขอบเขตแรก เขาต้องเดินทางต่อไปในขอบเขตที่สูงขึ้น และค้นหาความหมายและความจริงที่ซ่อนอยู่ในโลก

หลงเหยียน: (พูดกับตัวเอง) "เราได้รับพลังและความรู้จากตำราปราณเทพเ๽้าแล้ว เราจะไม่หยุดที่ขอบเขตแรก แต่จะเดินหน้าต่อไปในทุกขอบเขต เพื่อบรรลุความเป็๲เซียนและเทพเ๽้า"

หลงเหยียนลุกขึ้นยืน พร้อมกับความมุ่งมั่นที่มากขึ้น เขามองไปยังเส้นทางที่ต้องเดินต่อไป และรู้ว่าการผจญภัยครั้งนี้จะเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่เขาพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่ง เพื่อทำตามความฝันและภารกิจที่ได้รับจากตำราโบราณ

การเดินทางของหลงเหยียนเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น เขารู้ว่าทุกก้าวที่เขาเดินจะพาเขาเข้าใกล้ความจริงและความหมายที่เขาตามหามาตลอดชีวิต

หลงเหยียนต้องตัดสินใจเลือกนิกายที่จะเข้าร่วม เพื่อที่จะได้รับการฝึกฝนและคำแนะนำในการก้าวไปสู่ขอบเขตที่สูงขึ้น เขารู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะมีผลต่ออนาคตของเขาและความสามารถในการบรรลุเป้าหมายของเขา

หลงเหยียน: (พูดกับตัวเอง) "แต่ละนิกายมีข้อดีและความท้าทายที่แตกต่างกัน ข้าต้องเลือกนิกายที่เหมาะสมกับตัวข้าที่สุด เพื่อที่จะพัฒนาและเติบโตเป็๲เซียนและเทพเ๽้า"

การตัดสินใจเลือกนิกายเป็๲ก้าวที่สำคัญในการเดินทางของหลงเหยียน เขาต้องพิจารณาอย่างรอบคอบและเลือกนิกายที่เหมาะสมกับเป้าหมายและคุณค่าของตนเอง

หลงเหยียน: (พูดกับตัวเอง) "ข้าต้องเลือกนิกายที่ไม่เพียงแต่จะให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น แต่ยังต้องให้ข้าได้เรียนรู้และพัฒนาในทุกๆ ด้าน"

เมื่อหลงเหยียนตัดสินใจเลือกนิกาย เขาจะเริ่มต้นการฝึกฝนในนิกายนั้น และเผชิญหน้ากับความท้าทายและการผจญภัยที่รอเขาอยู่ การเดินทางของเขาจะเต็มไปด้วยการเรียนรู้ การต่อสู้ และการเติบโตทั้งทางร่างกายและจิตใจ เพื่อบรรลุเป้าหมายในการเป็๲เซียนและเทพเ๽้าที่แท้จริง

เมื่อหลงเหยียนเดินทางมาถึงนิกายผาสุข เขาได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากปรมาจารย์อี้ซาน ผู้ซึ่งมีรอยยิ้มที่สงบและแสดงถึงความเมตตา ปรมาจารย์อี้ซานพาหลงเหยียนไปยังสถานที่ฝึกสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่และเริ่มสอนเขาเกี่ยวกับการฝึกสมาธิและการควบคุมลมหายใจ

ปรมาจารย์อี้ซาน: "ความสงบภายในจิตใจเป็๲พื้นฐานสำคัญของการฝึกปราณ หากเ๽้าสามารถควบคุมจิตใจได้ เ๽้าก็จะสามารถควบคุมพลังปราณได้อย่างมีประสิทธิภาพ"

บทพูด

หลงเหยียน: (พูดกับปรมาจารย์อี้ซาน) "ข้าพร้อมที่จะเรียนรู้และฝึกฝนตามคำสอนของท่าน ข้า๻้๪๫๷า๹ที่จะพัฒนาตนเองและก้าวไปสู่ขอบเขตที่สูงขึ้น"

ปรมาจารย์อี้ซาน: (ยิ้มและตอบ) "เ๯้ามีความมุ่งมั่นและใจที่บริสุทธิ์ ข้าจะสอนเ๯้าทุกสิ่งที่ข้ารู้เพื่อให้เ๯้าสามารถบรรลุเป้าหมายของเ๯้า"

การฝึกฝนในนิกายผาสุขเป็๞การเดินทางที่เต็มไปด้วยความสงบและการเรียนรู้ หลงเหยียนพบว่าความสงบในจิตใจเป็๞กุญแจสำคัญในการพัฒนาและเติบโตในการฝึกฝนปราณ

เมื่อหลงเหยียนเข้าร่วมนิกายผาสุข เขาได้พบกับเพื่อนร่วมรุ่นทั้งสี่คนนี้ พวกเขามีบุคลิกและความสามารถที่แตกต่างกัน แต่ทุกคนก็มีเป้าหมายเดียวกันคือการฝึกฝนปราณและค้นหาความหมายในชีวิต พวกเขาได้กลายเป็๞กลุ่มเพื่อนที่สนิทสนมกันและช่วยเหลือกันในทุกสถานการณ์

เหลียนฮวา: "เฮ้ หลงเหยียน วันนี้เราจะไปฝึกที่น้ำตกกันมั้ย? ได้ยินว่าที่นั่นมีพลังวารีที่ช่วยเสริมพลังปราณได้ดีเลย!"

อวิ๋นเซียง: (ยิ้มบางๆ) "การฝึกสมาธิใต้ต้นไม้ใหญ่ก็เป็๞ทางเลือกที่ดีนะ มันเงียบสงบและช่วยให้เรามีสมาธิมากขึ้น"

หยางเหวิน: "ไหนๆ เราก็มาอยู่ที่นี่แล้ว เราควรจะใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด มาทำแผนฝึกฝนกันเถอะ!"

เฟยหง: "ใช่แล้ว พวกเราเป็๞ทีมเดียวกัน เราจะต้องช่วยกันและกันให้ก้าวหน้าไปพร้อมๆ กัน"

การฝึกฝนในนิกายผาสุขของหลงเหยียนกับเพื่อนร่วมรุ่นทั้งสี่คนนี้เต็มไปด้วยความสนุกสนาน การเรียนรู้ และการพัฒนา พวกเขาได้เรียนรู้ทั้งจากปรมาจารย์อี้ซานและจากกันและกัน เพื่อที่จะก้าวไปสู่ขอบเขตที่สูงขึ้นและบรรลุเป้าหมายของตนเอง

ณ น้ำตกใกล้หมู่บ้าน

หลงเหยียนกำลังฝึกสมาธิและควบคุมลมหายใจที่น้ำตก เขาหวังว่าจะใช้พลังปราณจากน้ำตกเพิ่มพูนพลังของตนเอง ขณะที่เขากำลังฝึกฝน มีผู้ฝึกฝนนอกนิกายสองคนชื่อ หลี่เฉียง และ หม่าเฟย ปรากฏตัวขึ้นและเริ่มท้าทายหลงเหยียน

เพื่อนร่วมรุ่นของหลงเหยียนทั้งสี่คน (เหลียนฮวา, อวิ๋นเซียง, หยางเหวิน และ เฟยหง) ที่อยู่ด้วยกันไม่กล้าช่วยเหลือเพราะกลัวการเผชิญหน้ากับผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งกว่า พวกเขาคุกคามและรังแกหลงเหยียนจนทำให้เขาแพ้ในที่สุด

ขณะที่หลงเหยียนนั่งสมาธิใกล้น้ำตก สายน้ำตกที่ไหลลงมาดังสนั่นช่วยสร้างบรรยากาศที่เงียบสงบ ทันใดนั้นเสียงก้าวเท้าของหลี่เฉียงและหม่าเฟยทำให้หลงเหยียนลืมตาขึ้นมา

หลี่เฉียง: "เฮ้ เ๯้าเด็กน้อย! นี่เ๯้าคิดว่าจะสามารถเพิ่มพูนพลังได้จากการฝึกฝนที่นี่หรือ?"

หม่าเฟย: "ฮ่าๆ ดูเ๽้าสิ นั่งสมาธิอยู่คนเดียวแบบนี้ คิดว่าเ๽้าเป็๲เทพเ๽้าหรือไง?"

หลงเหยียนลุกขึ้นยืนและมองไปยังผู้ฝึกฝนทั้งสองคนด้วยความสงบ ขณะที่เพื่อนร่วมรุ่นทั้งสี่คนของเขามองดูอยู่จากระยะไกล

หลงเหยียน: "ข้าเพียง๻้๵๹๠า๱ฝึกฝน ไม่๻้๵๹๠า๱มีเ๱ื่๵๹กับใคร โปรดให้ข้าได้ฝึกฝนต่อไป"

แต่หลี่เฉียงและหม่าเฟยไม่ฟังและเริ่มเข้ามาคุกคามหลงเหยียน

หลี่เฉียง: "เ๯้านี่คิดว่าจะฝึกฝนเป็๞เซียนได้หรอ? ให้เราสอนบทเรียนให้เ๯้าเถอะ!"

หลี่เฉียงพุ่งเข้ามาโจมตีหลงเหยียนด้วยหมัดที่เต็มไปด้วยพลังปราณ หลงเหยียนพยายามหลบหลีกแต่ก็โดนโจมตีที่ไหล่ขวา ทำให้เขาถอยหลังไปไม่กี่ก้าว

หม่าเฟย: "นั่นไง! เ๽้าคิดว่าจะหนีรอดได้หรอ? ดูซิว่าพลังปราณของเ๽้ามีแค่ไหน!"

หม่าเฟยใช้พลังปราณสร้างกระแสลมและพุ่งเข้ามาโจมตี หลงเหยียนพยายามตั้งสมาธิและใช้ทักษะการหลบหลีก แต่เขาก็ไม่สามารถทนต่อพลังโจมตีที่รุนแรงได้และล้มลงบนพื้น

หลงเหยียน: "ข้าต้องฝึกฝนให้มากกว่านี้... ข้ายังไม่พอ..."

เพื่อนร่วมรุ่นของหลงเหยียนที่อยู่ด้วยกัน ได้แก่ เหลียนฮวา, อวิ๋นเซียง, หยางเหวิน และ เฟยหง มองดูเหตุการณ์นี้ด้วยความกลัว พวกเขา๻้๵๹๠า๱ช่วยแต่ก็ไม่กล้าเผชิญหน้ากับผู้ฝึกฝนที่แข็งแกร่งกว่า

เหลียนฮวา (เสียงเบาๆ): "เราควรทำอย่างไรดี? เราไม่กล้าสู้กับพวกเขา..."

อวิ๋นเซียง: "ถ้าเราเข้าไปช่วย เราอาจจะถูกทำร้ายด้วย..."

หยางเหวิน: "ข้าอยากช่วยหลงเหยียน แต่พวกเขาแข็งแกร่งเกินไป..."