(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 8 นายนี่มันปัญญาอ่อนจริงๆ นั่นแหละ

เซี่ยเสี่ยวเล่ยประหม่าเล็กน้อยที่ถูกเขามอง ทั้งๆที่ตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด แถมยังทำตัวสุภาพเรียบร้อย แต่พอถูกเหลียงเฉินมองแบบนี้แล้วไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกไม่มั่นใจขึ้นมา 

คงจะเป็๲เพราะ … ออร่าของพระเอกสินะ 

แค่สบตาก็๼ั๬๶ั๼ได้ถึงแรงกดดันแล้ว 

“เอ่อ… คุณเหลียง ฉันชื่อเซี่ยเสี่ยวเล่ย เป็๲เพื่อนสนิทกับลั่วลั่วค่ะ” จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ ตอนนี้พระเอกยังไม่รู้จักเธอ คงกำลังสงสัยพฤติกรรมของเธออยู่แน่ๆ 

“รู้แล้ว” เหลียงเฉินพูด “เฉินลั่วลั่วเคยพูดถึง”

อืมมม หน้าชาเลย เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้มแห้งๆ 

ขณะนี้ เธอเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของระบบ 666 ในหัว 

ไอ้ระบบปัญญาอ่อนเอ๊ย!

“กินข้าวเย็นหรือยัง” ในขณะที่เธอกำลังคิดจะสั่งสอนระบบ 666ในหัว เหลียงเฉินก็ถามขึ้น 

“ยังค่ะ” เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบกลับอย่างรวดเร็ว 

เทียบกับระบบกากๆ นั่นแล้ว พระเอกสำคัญกว่า! เพราะเวลามีจำกัด เป็๲เ๱ื่๵๹ความเป็๲ความตายว่าเธอจะโดนลงโทษหรือไม่! 

ส่วนเ๱ื่๵๹สั่งสอนระบบ ค่อยว่ากันทีหลัง! 

“ในครัวมีวัตถุดิบอีกเยอะ ลองไปเช็คดู” สายตาของเหลียงเฉินกลับมาที่นิตยสารแฟชั่นในมือ แต่ประโยคถัดมาชัดแล้วว่าพูดกับเซี่ยเสี่ยวเล่ย “ขอสองที่” 

“ยินดีด้วยนะ โฮสต์จ๋าาาา ไม่คิดเลยว่าพระเอกจะให้ความร่วมมือขนาดนี้!” เซี่ยเสี่ยวเล่ยยังไม่ทันได้วิเคราะห์คำพูดของเหลียงเฉิน เสียงดีใจของระบบ 666 ก็ดังขึ้นในหัว 

“ที่รัก เขาหมายความว่าจะมากินด้วยกันใช่ไหม? แบบนี้ภารกิจฉันก็สำเร็จแล้วสิ!” เซี่ยเสี่ยวเล่ยแปลกใจเล็กน้อยกับความมีน้ำใจของเหลียงเฉิน 

แต่ว่านะพระเอก บทนายไม่ใช่แบบนี้นี่

นายต้องเป็๲เหมือนดอกฟ้าที่ไม่ยอมให้หมาวัดดอมดมสิ (เอ๊ะแปลกๆ วลีนี้เหมือนผู้หญิงต้องเป็๲ดอกฟ้ารึเปล่า ทำไมสลับกัน?)

แต่ไหงถึงได้… เข้าถึงง่ายแบบนี้ล่ะ? 

“ภารกิจยังไม่ขึ้นว่าสำเร็จนะ โฮสต์จ๋าาา ต้องกินข้าวเย็นกับพระเอกเสร็จก่อนถึงจะสำเร็จ!” ระบบ 666 เตือนอย่างเป็๲มิตร “ไม่แน่ว่าก่อนคุณทำอาหารเสร็จ เขาจะโดนลูกพี่ลูกน้องโทรตามออกไปข้างนอกก่อนก็ได้นะ” 

“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย “นั่นสิ ลืมไปเลย”

“คุณเหลียง รบกวนรอสักครู่นะคะ! ฉันทำสปาเก็ตตี้อร่อยมาก! คุณต้องลองชิมดู!” พูดจบ เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็รีบหันหลังเดินเข้าครัวไปทันที 

คำพูดนั้นไม่เกินจริง งานอดิเรกและทักษะที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยภาคภูมิใจมากที่สุดสองอย่างคือ การแต่งหน้ากับการทำอาหาร 

เมื่อได้ยินดังนั้น ในขณะที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยหันหลังกลับไป เหลียงเฉินก็เงยหน้ามองตามแผ่นหลังของเธอด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะก้มลงมองนิตยสารในมือต่อ 

ถ้าไม่นับการแต่งหน้าสุดห่วยและภาพลักษณ์ภายนอกแล้ว นิสัยของผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ได้แย่อย่างที่เห็น 

ครัวที่บ้านของเหลียงเฉินเป็๲ครัวแบบเปิด ซึ่งเป็๲แบบที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยชอบ 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยหยิบวัตถุดิบที่ใช้ได้จากตู้เย็นออกมาเตรียมไว้ ทบทวนสูตรอาหารในใจก่อนจะลงมือทำสปาเก็ตตี้สองที่ ซึ่งเกี่ยวพันกับ “ความเป็๲ความตาย” ของเธอ 

“โฮสต์จ๋าาาา คุณทำอาหารเป็๲ด้วยเหรอ” ระบบ 666 แสดงความประหลาดใจที่เซี่ยเสี่ยวเล่ยทำอาหารเป็๲ “ฉันนึกว่าคุณเป็๲ผู้หญิงที่เก่งแค่เ๱ื่๵๹แต่งหน้าซะอีก”

เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังหั่นเนื้ออยู่พลันเสียสมาธิ พลาดทำมีดบาดนิ้วตัวเอง ความเจ็บแล่นเข้ามาจนต้องร้อง “โอ๊ย” ออกมา 

“อุบัติเหตุค่ะ อุบัติเหตุ” เซี่ยเสี่ยวเล่ยได้แต่ยิ้มแห้งๆ เมื่อเห็นเหลียงเฉินมองมา “ไม่เป็๲ไรค่ะ คุณเหลียง อ่านต่อเถอะค่ะ” 

เหลียงเฉินไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่หันกลับไป 

โชคดีที่เธอพกพลาสเตอร์ยาไว้ในกระเป๋ากางเกง เซี่ยเสี่ยวเล่ยจึงหยิบขึ้นมาติดแผลบาด 

“โฮสต์จ๋าาาา ทำไมถึงได้ซุ่มซ่ามแบบนี้! ไม่เห็นต้องทำร้ายตัวเองเพื่อเรียความสนใจจากพระเอกเลย!” ระบบ 666 เข้าใจความหมายของเธอผิดไปไกล 

“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย “นายนี่มันปัญญาอ่อนจริงๆ นั่นแหละ” 

“???” ระบบ 666 

ฉันทำอะไรผิด โฮสต์ถึงได้มาด่าว่าฉันปัญญาอ่อนตลอดเลย!?