ลานประลองหลัก
"จบการประลอง ลูคัส เรน เป็ฝ่ายชนะ"
เสียงประกาศจากอาจารย์ใหญ่ทำให้ผู้คนเริ่มตื่นจากภวังค์
เสียงฮือฮาดังไปทั่วบริเวณนี่จะต้องเป็ข่าวใหญ่ในหมู่นักเรียนอย่างแน่นอน
อาจารย์ใหญ่พาลูคัสออกไปพร้อมกับเซเวียร์วูดส์ ที่กำลังหมดสติ
"อัจฉริยะอันดับหนึ่งของหมู่ตึกวสันต์ถูกโค่นโดยเด็กปีหนึ่ง"
"เขาทิ้งห่างพวกเราไปแล้ว" ชายผ้าคลุมเขียวพูดขึ้นเฉินนั่นเอง
อากิโกะกำหมัดแน่นเธอไม่พูดอะไรก่อนเดินฝ่าฝูงชนออกไป
ขณะนี้เซเวียร์ถูกนำตัวไปรักษาเรียบร้อยเธอแค่สลบไปเท่านั้น
"หลอมกายหกชั้นฟ้ารึเ้าหนุ่ม" อาจารย์ใหญ่ถามขึ้นขณะที่เดินนำหน้าเขาไป
"ใช่ครับ" เด็กชายตอบตรงๆเพราะรู้ว่ายังไงก็ปิดบังชายตรงหน้าไม่ได้
ฟรองซ์ทัวร์ยังคงเดินนำหน้าโดยไม่ถามอะไรเพิ่มเติมเขารู้ดีว่าทุกคนย่อมมีความลับเป็ของตัวเองสองทั้งเข้ามาในห้องทำงานอาจารย์ใหญ่ในตึกสิงห์เงินอีกครั้ง ลูคัสกำลังนั่งจิบชาที่ฟรองซ์ทัวร์นำมาให้ตนเริ่มมีความรู้สึกดีให้กับชายตรงหน้าขึ้นมาเล็กน้อย
"การประลองกระชับมิตรที่สถานศึกษาตะวันออกคืออะไรเหรอครับ"
"นั่นเรียกว่าศึกรวมสถานศึกษามันเป็ธรรมเนียมของทุกปี..."
จากนั้นอาจารย์ใหญ่ก็อธิบายให้ฟังว่าทวีปของเราจะแบ่งออกเป็ห้าส่วนมีดินแดนทางเหนือ ดินแดนทางใต้
ดินแดนทางตะวันออก ดินแดนทางตะวันตก และดินแดนส่วนกลาง ในแต่ละดินแดนก็จะมีโรงเรียนสำหรับผู้ฝึกตนอย่างสถานศึกษาอีเดนอยู่
เมื่อร้อยปีก่อนดินแดนทางตะวันออกถูกคลื่นสัตว์อสูรเข้ารุกรานสร้างความเสียหายอย่างหนักผู้คนล้มตายเป็เบือทำให้สถานศึกษาฝั่งตะวันออกต้องส่งเหล่าศิษย์ออกไปต่อสู้เมื่อทุกสถานศึกษาทุกภาคทราบเื่ล้วนส่งทั้งนักเรียนและอาจารย์ออกไปช่วยเหลือ
เพื่อไม่ให้หลงลืมวีรกรรมในครั้งนั้นในทุกๆปีทั้งสี่สถานศึกษาจะส่งเหล่าศิษย์ปีหนึ่งที่มีความสามารถโดดเด่น
ประลองกระชับมิตรเพื่อแลกเปลี่ยนวิชากันและจะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเป็เ้าภาพ
ส่วนปีนี้ฝั่งเ้าภาพก็คือสถานศึกษาฝึกตะวันออกนั่นเองใน
ขณะที่อาจารย์ใหญ่กำลังรำลึกถึงความหลัง หากได้ยินความคิดของเด็กชายตรงหน้าที่กำลังจิบชาเขาต้องสะอึกเป็แน่
"จะต่อสู้กันทำไมวะเนี่ยทำไมไม่ไปนั่งจิบน้ำชาพูดคุยอะไรทำนองนี้"ลูคัสคิดในใจ
"แล้วต้องออกเดินทางเมื่อไหร่ครับ" เด็กชายถามต่อ
"เจ็ดวันหลังาสี่หมู่ตึกจบลง" อาจารย์ใหญ่ตอบเรียบๆ
“เจ็ดวัน!”ลูคัสถึงกับลุกขึ้นยืน
ตอนแรกตนคิดเอาไว้ว่ากำหนดการประลองน่าจะพ้นจากาไปสักสามสี่เดือนเขาจะได้มีเวลาพัฒนาตัวเองมากขึ้น
“สถานศึกษามอวู้ดส์นั้นอยู่ห่างไกลพวกเราต้องเดินทางล่วงหน้ากว่าจะถึงที่นั่นก็ใช้เวลาเกือบเดือน”อาจารย์ใหญ่อธิบายให้เด็กชายฟัง
“เดินทางอย่างเดียวเป็เดือน”ลูคัสคอตก
ไปประลองวันเดียวใช้เวลาเดินทางเป็เดือนไปกลับก็สองเดือนสองเดือนทำอะไรได้ตั้งเยอะแต่คนพวกนี้เอาเวลาไปต่อยตีกันอย่างไร้ความหมายนี่เป็เื่ไร้สาระที่สุดที่เด็กชายเคยพบ
“ดีครับผมจะทำให้เต็มที่” ลูคัสปั้นสีหน้าก่อนตอบด้วยน้ำเสียงฮึกเหิมสร้างความพอใจให้แก่อาจารย์ใหญ่เป็อย่างมาก
"อาจารย์ครับเราจะหาคาถาเวทได้จากที่ไหนผมดูในตึกทักษะแล้วไม่มีเลย"
"แย่หน่อยที่สถานศึกษาแห่งนี้ฝ่ายเวทมนตร์มีสมาชิกน้อยที่สุด สถานศึกษาจึงไม่ค่อยขวนขวายหาคาถาของจอมเวทมาให้นักเรียนสักเท่าไหร่"
"ดูแล้วเธอคงเป็จอมเวทาสินะ"
นี่เป็ครั้งที่สองแล้วที่เขาได้ยินคำนี้
ฟรองซ์ทัวร์อธิบายต่อว่าผู้ที่มีพร์ด้านเวทมนตร์แต่หากเลือกทำการบ่มเพาะทักษะศาสตร์นักสู้แขนงอื่นร่วมด้วยจะถูกแทนตัวว่า "จอมเวทา"
"จากที่เห็นเธอคงมีพร์ธาตุไฟงั้นลองเอาคาถานี้ไป...เพลิงหวน" เขาเดินไปหยิบตำราเล่มสีขาวที่ชั้นหนังสือ
จากนั้นเขาก็พูดถึงคุณสมบัติของคาถาเวท "เพลิงหวน" วิชานี้เป็กึ่งทักษะเพราะเมื่อเรียนรู้คาถานี้จะทำให้ผู้ฝึกสามารถใช้เพลิงหลอมเข้ากับร่างกายหรือแม้แต่อาวุธเพื่อใช้ในการโจมตีเป็คาถาไฟที่เหมาะกับคนที่บ่มเพาะสายจอมเวทา
ลูคัสรับตำราเล่มนั้นมาด้วยตาเป็ประกาย
"เ้าหนุ่มถึงแม้การหลอมกายหกชั้นฟ้าจะดีแต่การหลอมในอาณาจักรพลังที่สองหรือสามจะยาวนานกว่าหลายเท่านักยังไงลองตัดสินใจดูดีๆ"
เขาทราบดีว่าอาจารย์ใหญ่หวังดีเพราะเวลาหลอมกายแต่ละชั้นฟ้าอย่างน้อยจะต้องหลอมให้จบชั้นไม่สามารถยกเลิกกลางคันได้เป็เพราะขีดอายุขัยหนึ่งร้อยปีจึงทำให้มนุษย์ที่สามารถก้าวสู่ระดับอาณาจักรพลังที่ 4 มีน้อยนัก
หากต้องไปเสียเวลากับการหลอมกายหกชั้นฟ้าอีกผู้ฝึกตนคนนั้นคงหมดอายุขัยแล้วดับสูญไปก่อนอย่างไม่ต้องสงสัย
"เ้าจำชายแขนเดียวในป่าได้ใช่ไหม" อาจารย์ใหญ่เปิดปากอีกครั้ง
"เขาคนนั้นมีชื่อว่า ไมเคิล วาโก้ เป็หัวหน้าของกลุ่มโจรวาโก้"
ชื่อนี้เขารู้สึกคุ้นหูอยู่บ้างแต่ทำอย่างไรเด็กชายก็นึกไม่ออก
"ทางสถานศึกษาเคยตั้งค่าหัวเขาในภารกิจระดับฺบีแต่ไม่คิดเลยว่าข้อมูลจะผิดพลาดเ้านั่นไม่ได้อยู่ระดับไนท์ขั้นหนึ่งแต่เป็ระดับสูง ทำให้นักเรียนที่ออกไปปฏิบัติภารกิจล้วนล้มเหลวไม่พอจนทำให้ไมเคิลระวังตัวมากกว่าเดิมโชคดีที่เ้าส่งสัญญาณมา"
ในที่สุดลูคัสก็นึกออก
ภารกิจระดับ B
- สังหารกลุ่มโจรวาโก้ เงื่อนไขภารกิจ ไม่มี
ข้อมูลหัวหน้ากลุ่มโจรมีระดับไนท์ (1) ผลตอบแทนหนึ่งหมื่นเก้าพันคะแนน
"ภารกิจนี้ควรสูงถึงระดับเอในฐานะที่เ้าเข่นฆ่าพวกโจรได้หมดดังนั้นข้าจะให้คะแนน...สองหมื่นดีหรือไม่" อาจารย์ใหญ่กล่าว
แต่เมื่อเห็นเด็กชายยังนิ่งอยู่
"งั้นเอาเป็สองหมื่นห้าดีไหม"
เขาอยากจะถอนหายใจออกมาดังๆชายตรงหน้าเป็ถึงอาจารย์ใหญ่ได้อย่างไรหากไม่เห็นความแข็งแกร่งของเขากับตาลูคัสคงไม่เชื่อถือในตัวเขาเป็แน่
"จะไปยากอะไรล่ะครับอาจารย์ก็ให้คะแนนผมซักเอ่อ...ห้าหมื่นไปเลยเลขกำลังสวย"เด็กชายพูดส่งๆ
"ตามนั้นเอาไปห้าหมื่น"
ฟรองซ์ทัวร์เดอ ลากูนก้าวออกไปด้านนอกแจ้งเ้าหน้าที่ให้ไปดำเนินการทันที
ผ่านไปสักระยะหลังจากตรวจสอบคะแนนจากเหรียญตราดู "ห้าหมื่นจริงด้วย" ในใจคิดไว้ว่ารู้อย่างงี้น่าจะบอกไปสักแสนสอง
"อะจบเื่ละมีอะไรก็ไปทำ" อาจารย์ใหญ่ปัดมือส่งๆก่อนหันกลับไปแหย่นกสีเหลืองต่อ
บริเวณหน้าบันไดทางขึ้นตึกสิงห์เงิน ลูคัสมองช้อนขึ้นไปชั้นบนสุดพลางถอนหายใจตนควรจะไปดูอาการของรุ่นพี่เซเวียร์สักหน่อยขณะที่เขาเดินผ่านไปที่ไหนเหล่านักเรียนก็ต่างมองเขาเป็ตาเดียวพร้อมซุบซิบ
ั้แ่ออกมาลูคัสก็ตามหาเซเวียร์ไปทั่วแต่ก็ไม่พบตามความเข้าใจของเขาเซเวียร์น่าจะจงใจหลบหน้าไม่ยอมพบเขาเสียมากกว่า หลังจากนั้นลูคัสก็ออกตามหาตัวฟุสเมื่อถามเพื่อนนักเรียนของหมู่ตึกคิมหันต์ก็ได้ความว่าฟุสฟรานส์เชสเตอร์ออกไปทำภารกิจกับพวกเย่เจิ้ง
"จะเอาคะแนนไปอวดสักหน่อยก็ดันไม่อยู่" เมื่อคิดจบเขาจึงตรงไปตึกทักษะ
แต่เมื่อก้าวเข้าไปก็ต้องผงะ
"นักเรียนมาทำอะไร" จะเป็ใครไปไม่ได้นอกจาก ฟรองซ์ทัวร์เดอ ลากูน ที่กำลังนั่งแหย่นกอยู่นั่นเอง
"ชั้นสองแนะนำก้าวพริบตาฟรีไม่หักคะแนนสนไหม" อาจารย์ใหญ่แนะนำ
จากนั้นลูคัสจึงเดินขึ้นไปลองหยิบทักษะ "ก้าวพริบตา" ตามที่อาจารย์บอกมากางดู
"ก้าวพริบตา"
ข้อจำกัดพลัง รวมปราณขั้นที่สี่
ผู้ใช้สามารถเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงกว่าเดิมยี่สิบเท่าทันที
เริ่มต้น ความไกลสูงสุดสองเมตร
หลอมรวม ความไกลสูงสุดเจ็ดเมตร
แก่นแท้ ความไกลสูงสุดยี่สิบเมตร
คำแนะนำ ทักษะนี้สิ้นเปลืองปราณเป็อย่างมากสามารถใช้ได้ต่อเนื่องจนกว่าปราณจะหมดลง
ไม่ต้องสงสัยเลยวิชานี้เหมาะสมกับเขามากที่สุด
"ผมเลือกวิชานี้..." เขาหยิบหนังสือใส่เหรียญตราแล้วก้าวออกไปจากตึกทักษะ
"หัวไวดีจริงๆ" อาจารย์ใหญ่อมยิ้มส่วนนิ้วมือยังคงแหย่นกเล่นต่อไป
หลังจากที่ตกเป็เป้าสายตาของคนทั่วไปหนักเข้าเขาก็รู้สึกเขินขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
"พ่อหนุ่มคนเก่งตีผู้หญิงจนตกเวทีเลยนะสุภาพบุรุษที่ไหนเขาทำกัน"แคทเธอรีนพูดแซว
"ผมไม่มีทางเลือกครับรุ่นพี่" เขาเกาหัวด้วยความจนใจ
"แต่พี่ก็ชอบนะเถื่อนๆแบบเนี้ย แต่ถ้าเจอกันในาสี่หมู่ตึกก็ระวังตัวเอาไว้ให้ดีล่ะ"หลังจากพูดจบเธอก็หันหลังจากไป
หลังจากเดินมาได้สักระยะตนก็มาถึงตึกสมบัติ มีอาจารย์หญิงชราคอยเฝ้าอยู่ด้านหน้าหนึ่งคน
ตึกสมบัติสร้างขึ้นด้วยไม้ทั้งหลังให้กลิ่นอายของความเก่าแก่ เมื่อก้าวเข้าไปพบว่าด้านในถูกออกแบบเป็รูปวงรีพร้อมแบ่งห้องออกเป็หมวดหมู่ชัดเจน
ศาสตราิญญา สัตว์เวท ผลึกปราณอุปกรณ์เสริมพลัง ที่นี่ไม่มีระยะเวลาจำกัดในการเลือกสิ่งของ ดังนั้นเขาจึงสามารถเดินดูด้านในได้อย่างละเอียดเมื่อตรงไปยังห้องผลึกปราณก็พบว่าก้อนเล็กสุดถูกเรียกว่าผลึกระดับต่ำใช้หนึ่งพันคะแนนก้อนขนาดกลางถูกเรียกว่าผลึกระดับกลางแปดหมื่นคะแนนส่วนก้อนใหญ่ไม่มีให้แลก"
เมื่อเดินไปดูห้องแลกเปลี่ยนสัตว์เวทที่นี่ไม่มีสัตว์ตัวเป็ๆมีแต่ภาพฉายเคลื่อนไหวจำลองให้ดูเท่านั้น
"สัตว์ขี่ภาคพื้นดินหนึ่งแสนคะแนนสัตว์ขี่ประเภทบินสองแสนคะแนน" เด็กชายจินตนาการภาพขณะที่ตนยืนอยู่บนนกั์โบยบินขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างอิสระแต่เมื่อคำนวณในใจว่าต้องทำภารกิจมากมายขนาดไหนความฝันเขาก็มลายหายทันที
ในที่สุดเขาก็มาถึงห้องแลกเปลี่ยนศาสตราิญญาที่นี่อาวุธหลากหลายชนิดถูกวางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด
"ศาสตราระดับต่ำสามหมื่นห้าพันคะแนน ระดับกลางสองแสนคะแนน ระดับสูงไม่มีให้แลก"คำนวณจากแต้มภารกิจมีสิทธิ์แลกเพียงศาสตราระดับต่ำเท่านั้น
ตอนนี้ตัวเองก็ไม่เคยเรียนรู้เกี่ยวกับการใช้อาวุธใดเลยลูคัสจึงไม่ค่อยใส่ใจเื่อาวุธประจำกายสักเท่าไหร่ในขณะที่ตนเดินเล่นไปทั่วห้องอยู่นั้นรอยสักที่อยู่นิ่งมาตลอดเริ่มมีปฏิกิริยาแปลกๆ
.
4K
