ตอนที่1.ยัยเฉิ่มประจำห้อง
โรงเรียนมัธยมปลาย กลางใจเมืองกรุงเทพมหานคร
“ประกาศ ๆ ขอเชิญนักเรียนชั้น ม. 4 ทุกคนมาประชุมพร้อมกันที่ห้องประชุม 3ตอนนี้ครับ”
เสียงจากฝ่ายงานประชาสัมพันธ์ของโรงเรียนดังขึ้น ภายในห้องเรียนของนักเรียน ม.4 สายวิทย์ดังจ๊อกแจ๊กๆ ต่างคนต่างรีบเก็บกระเป๋าตัวเอง
“ริตา ๆ เร็ว ๆเขาไปที่ห้องประชุมกันหมดแล้ว เอากระเป๋าไปด้วยนะประชุมเสร็จกลับบ้านได้เลย”
เสียงของนกะโบอกเพื่อน
“จ้า...รอแป๊บนึงจะเสร็จแล้ว”ริตาร้องบอกนกก่อนจะรีบเก็บกระเป๋า
**************************
ห้องประชุมโรงเรียน
“สวัสดีครับ......นักเรียนทุกคน วันนี้ครูจะแจ้งให้ทราบ เื่งานกีฬาประเพณี ที่จะมีขึ้นในวันศุกร์ที่จะถึงนี้
ปีนี้ทางโรงเรียนจะให้นักเรียนชั้น ม. 4 ไปร่วมงาน รถจะมารับเวลา 13.00 น. ที่ประตู 2 รายชื่อใครขึ้นรถคันไหนจะติดประกาศไว้ที่
บอร์ดประชาสัมพันธ์ ม. 4 งานนี้ต้องไปทุกคน ถือว่าเป็เวลาเรียน และให้แจ้งผู้ปกครองที่จะมารับด้วยว่าอาจจะกลับค่ำ ขอให้ทุกคนตรงต่อเวลาด้วยนะครับ ขอบคุณครับ”
เสียงของครูสิ้นสุดลง นักเรียนชั้น ม.4ก็ทยอยเดินออกมาจากห้องประชุมพร้องเสียงพูดคุยกันเสียงดัง
“งานนี้ฉันไม่พลาดแน่นอนแก...วันนี้ฉันจะไปนวดหน้าทำผมก่อนล่ะนะ” เสียงของนักเรียนผู้หญิงคุยกัน
“ฉันไปด้วย ๆ”
“ นก... ทำไมแต่ละคนถึงกับต้องไปนวดหน้า ทำผมด้วยล่ะแค่งานกีฬาประเพณีเอง”ริตาทำหน้าสงสัย
“ นี่...ยัยอาริตา ไปอยู่ไหนมาจ๊ะไม่รู้หรือว่างานนี้โอกาสที่จะได้แฟนเป็นักเรียนนายร้อยน่ะมาถึงแล้ว ใคร ๆ เขาก็รอวันนี้กันทั้งนั้น” นกพูดขึ้นอย่างหมั่นไส้คนถาม
“เฮ้อ...กลับบ้านกันดีกว่า”ริตาพูดขึ้นอย่างไม่สนใจ
“จ้า แม่คุณ คงได้ขึ้นคานแน่ ๆ”นกว่าเพื่อนอย่างไม่จริงจังก่อนจะจูงมือกันออกไปที่ประตูโรงเรียน
*********************************
เช้าวันงานกีฬาประเพณี
“แกดูหน้าให้ฉันหน่อย สวยพอหรือยัง” ในห้องน้ำนักเรียนหญิงตอนนี้แทบไม่มีที่ว่าง ทุกคนยืนแต่งหน้าอย่างขะมักเขม้น หนึ่งในนั้นก็มีนักเรียนหญิงที่เป็ดาวเด่นของโรงเรียน
“เฮ้ย...นกฝากเอาแป้งกับลิปของฉันไปฝากให้ยัยเฉิ่มประจำห้องเราหน่อยดิ” แอน นักเรียนห้องเดียวกับกับนกและริตาพูดขึ้นมาเมื่อนกเดินมาเข้าห้องน้ำ
แอนเป็ลูกสาวนักธุรกิจ ที่มีชื่อเสียงในเมืองไทยสวยระดับดารานางแบบ ทุกอย่างบนตัวเป็แบรนด์เนมแทบทุกชิ้นหล่อนจะมีกลุ่มไฮโซพวกคุณหนู ที่จะไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เื่เรียนสำหรับนักเรียนสาวกลุ่มนี้ขอแค่สอบผ่าน จะใช้เวลาส่วนใหญ่กับการแต่งตัว เที่ยว ริตากับนกเป็เด็กเรียนดีขยัน สอบได้ที่ 1 ที่ 2 ตลอด จึงไม่ค่อยถูกกันเท่าไร แอนจะคอยพูดดูถูกริตาเสมอ
“แอนแกพูดถึงใครวะ”นกพูดกับแอนอย่างไม่พอใจ
“อ้าว...ก็ริตา เพื่อน love ของแกไง”แอนพูดเสียงดังเพื่อให้เพื่อนคนอื่นๆ ที่กำลังแต่งหน้ากันอยู่ให้ได้ยิน
“นังแอน!!! พูดให้มันดี ๆนะโว้ย ไปพูดถึงริตาแบบนั้นได้ยังไง”นกเดินเข้าไปหาแอนอย่างคนจะเอาเื่
“โถ...โถ...โถ...แอนแกอย่าไปว่าริตาแบบนั้นซิ..ต้องบอกว่า.....เอาไปฝากยัยหน้าจืด เฉิ่มเบอะๆ ...” เจนนี่พูดจบเสียงหัวเราะก็ดังขึ้นทั่วทั้งห้องน้ำ
“เจนนี่พูดถูกว่ะ พวกเราสงสารริตา.... ไม่มีเงินซื้อเครื่องสำอางใช้ หน้าจืด ๆกลัวจะหาแฟนกับเขาไม่ได้”แอนพูดต่อ
นกยืนนิ่งมองหน้าทุกคนอย่างอดทน
“จนก็จน เฉิ่มเบอะอีกต่างหากเจนนี่ว่าริตาน่าสงสารที่ซู้ด.....”เจนนี่ยังสนุกไม่หยุด
“ก็จริงไหมล่ะ ที่นี่เขามีแต่ลูกคนมีเงินมาเรียนโว้ย!!!หรืออย่างน้อยก็น่าจะเข้าสังคมเพื่อนฝูงได้มั่ง ไม่ใช่ทำงานพิเศษหาเงินส่งตัวเองเรียน เหม็นหน้าคนจนว่ะ”แอนพูดเสียงดังมากกว่าเดิม
“พวกมึงหยุดเลยนะ!!!”นกะโขึ้น
“ทำไม!!!พูดถึงริตาเป็ทนฟังไม่ได้หรือจ๊ะนกจ๋า”เจนนี่พูดลอยหน้าลอยตาใส่นก
“เฮ้ย! เจนนี่แกก็รู้นี่นา...ยัยริตากับนกน่ะ....เขาเป็อะไรกัน”แอนได้ทีรีบพูดต่อ
นกได้แต่กำมือแน่น นับหนึ่งถึงสิบในใจ
“เราว่านะ...นกคงไม่อยากให้ยัยริตาแต่งสวยไปหรอกว่ะ กลัวจะเสีย....ฟอ...แฟนไปไง....555” เจนนี่พูดเสร็จก็หัวเราะอย่างสะใจ
เสียงหัวเราะของเพื่อน ๆในห้องน้ำดังขึ้นมากกว่าเดิม นกเดินเข้าไปหาเจนนี่กับแอนกำมือขึ้นจะชกที่หน้าสองสาว ด้วยบุคลิกที่ห้าว ๆ ผมซอยสั้นของนก ทำให้ทุกคนคิดว่านกเป็ทอม ทั้ง ๆที่นกนั้นเป็ลูกของคุณหญิง ตระกูลเก่าแก่ เป็คุณหนูของทุกคนที่บ้าน แต่นกไม่เคยเอาเื่นี้มาทำลายความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนกับริตาเลย กลับคอยให้กำลังใจริตามาตลอด เห็นริตาขยันเรียน ทำให้เธอขยันตามไปด้วย จนที่บ้านแปลกใจ และรักเพื่อนคนนี้ของลูกด้วย
“เฮ้ย !!! ริตามาว่ะ ”นักเรียนหญิงคนหนึ่งรีบพูดขึ้นก่อนที่จะมีเื่กัน
“ ริตา... มานานยัง”นกไม่รู้ว่าริตาจะได้ยินที่เพื่อน ๆ พูดกันไหม เธอเป็ห่วงความรูhสึกของริตา
“อื่ม...เห็นนกมาห้องน้ำนานเราเลยมาตามน่ะ ไปกันเถอะนก”ริตาพูดเสียงเรียบ ๆ
เพื่อนกลุ่มเดิมเดินเข้ามาหาริตา มองเธอั้แ่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเหยียด ๆ
“ริตาจ๊ะนี่ลิปติกของแอนเองจากเมืองนอกเชียวนะ ทาปากซะหน่อยไหม”แอนยื่นลิปติกให้ริตาด้วยสายตาดูถูก
“ส่วนแป้งตลับนี้...เมย์บริจาคให้ริตา ริตาคงจะไม่มีปัญญาหาเงินมาซื้อแป้งราคาแพง ๆแบบนี้ ของเรามีเยอะของนอกทั้งนั้น ตลับนี้เราเบื่อแล้ว ดีกว่าโยนทิ้งถังขยะ”เมย์โยนตลับแป้งไปตรงที่ริตายืนอยู่ ตลับแป้งหล่นลงที่เท้าของเธอพอดี
“เก็บของแพง ๆพวงมึงไว้ใช้เองเถอะ หน้าปลวกๆจะได้สวยขึ้นมาบ้าง ริตาเขาไม่ต้องใช้ของพวกนี้ก็สวยกว่าพวกมึงอีก”นกทนไม่ได้ที่เห็นเพื่อนกลุ่มนี้ดูถูกริตาเท้าของนกเขี่ยตลับแป้งส่งกลับคืนให้พวกหล่อน
“นก..ไปกันเถอะรถมารอแล้วครูเขาให้รีบตามทุกคนไปขึ้นรถ”ริตารีบดึงมือนกออกมาจากห้องน้ำ กลัวว่าจะมีเื่กัน
“ได้....กูฝากไว้ก่อนเถอะ!!!ไปริตา”ทุกครั้งที่ริตาถูกเพื่อน ๆ รังแกนกมักจะคอยช่วยริตามาตลอดทำให้ริตารักเพื่อนคนนี้มาก
“นก...อย่าไปมีเื่กับพวกนั้นเลย ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก”ริตาบอกเพื่อนเสียงเบา
“ขอโทษนะริตา...เราทนไม่ไหวจริงๆ ที่เขาพูดถึงริตาแบบนั้น”
“อืม...ริตาทนได้ขอบใจนกมากนะที่ปกป้องริตามาตลอด เราไปขึ้นรถกันเถอะนะ...นะ”ริตารีบกอดเอวเพื่อนไปขึ้นรถ
*******************************************