ช่วยด้วย! นิยายที่ข้าเขียนมิได้เป็นเช่นนี้

    บทที่ 13 ล้มป่วย

            ใช้เวลาเพียงไม่นานมู่ชิงหรงก็อุ้มหยางซูฉีกลับถึงบ้านโดยไม่ได้พูดจากันเลยสักครึ่งคำ เขาอุ้มเธอเดินตรงไปยังห้องนอน เมื่อวางเธอลงแล้วก็เดินหายออกจากห้องไปหยางซูฉีก้มลงสำรวจบาดแผลแล้วก็ต้องถอนใจออกมาเสียงยาว         ร่างกายนี้มีผิวขาวนวลเนียนไปทั...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ