เ้านิ่มอ้วนกลมตัดสิ้นใจที่จะวิ่งมาทัสไปด้วยแต่ด้วยทางที่มันวิ่งช้ามันจึงตัดสินใจกลิ้งตามไปซึ้งตัวมันก็ไม่ค่อยชอบการกลิ้งเท่าไหร่เพราะมันกลิ้งทีไรหลงทิศทุกทีมันกลิ้งตรงไปทิศทางที่ทัสจากมา ถึงมันจะกลิ้งชนนู้นชนนี้แต่มันก็กลิ้งตรงไปเรื่อยๆอย่างไม่ย่อท้อ พอมันเหนื่อยมันก็จะหยุดพักพอมันหายเหนื่อยมันก็จะกลิ้งต่อ อย่างงี้เรื่อยๆ เพราะมันได้ตัดสินใจแล้วว่าจะตามหาทัสและขอติดตามทัสไป
หลังจากที่ทัสได้เดินผละมาจากฝูงนิ่งได้ซักพัก ก็ได้เดินเลี้ยวขวาตัดลงเชิงเขาเหตุผลที่ไม่เดินตรงไปเพราะทัสได้มองเห็นว่าทางตรงไปนั้นมันจะนำตรงไปยังหุบเขาซึ้งแน่นอนว่าถ้าไปบนหุบเขานั้นก็น่าจะเข้าป่าลึกขึ้นไปอีกและจะต้องเจอกับมอนสเตอร์เก่งๆอย่างแน่นอน
ในระหว่างที่ทัสเดินลาดลงเชิงเขานั้นทัสก็ต้องรีบหมอบลงอย่างรวดเร็วเพราะทัสได้เจอกับมอนสเตอร์ที่น่ากลัวเข้า สองตัวมันลักษณะคล้ายๆกับแรปเตอร์ที่ขนนกสีชมพู ใบหน้าสั้นคล้ายกับไดโนเสาร์มันสูงประมาณไหล่ของเขาได้ แต่ที่พวกมันมองไม่เห็นเขาก็เพราะมันกำลังกินกวางที่มีเขาเป็มรกตอยู่จึงทำให้ทัสสามารถหลบมันได้ทันก่อนมันจะเห็นตัวบวกกับที่พื้นที่บริเวณนั้นหญ้าค่อนข้างสูงและค่อนข้างรกทึบ ทัสจึงค่อยๆคลานอย่างเบากริบลัดเลาะไม่ตามพุ่มไม้ เพื่อที่จะไม่ให้มันรู้ตัวจนคลาดไปจนถึงต้นไม้ใหญ่ ทัสจึงค่อยๆลุกยืมขึ้นหลบหลังต้นไม้ใหญ่
"เฮ้อ!! ดีนะที่มันไม่เห็นจากที่ดูๆแล้วเนี่ยมันขอนข้างปราดเปรียวมีกรงเล็บที่แหลมคมแล้วพวกมันยังมีสองตัวอีกถ้าสู้กับพวกมันตอนนี้คงลำบากแน่นอน ไว้ให้ข้าเก่งขึ้นเมื่อไหร่แกกับข้าได้เจอกันแน่ " ทัสสบถออกมา
"โอเคตอนนี้เราต้องรีบหาทางออกไปจากที่นี่ก่อนขืนชักช้ามันต้องเจอเราแน่ ทางที่เราจะไปมันก็ขว้างทางอยู่ เราต้องคอยระวังไม่ให้เกิดเสียง" ทัสเริ่มคิดที่จะหาทางที่จะหลบหนี
แล้วทัสก็หันมองซ้ายมองขวาเพื่อดูมอนสเตอร์ว่ามีอยู่อีกไหมแล้วก็เจอทางเล็กๆที่มีต้นไม้ล้มอยู่ที่พอเอาตัวมุดออกไปได้
"เราเจอทางที่จะออกไปแล้ว เราต้องอาศัยจังหวะที่พวกมันกำลังกินเหยื่อค่อยๆแอบหลบไป โอเค!! เอาแผนนี้ละกัน " ทัสพูดกับตัวเองเบาๆแล้วเริ่มวางแผนหาทางออก
พอทัสคิดแผนได้นั่นก็เริ่มดำเนินการทันทีแต่ก่อนจะเริ่มดำเนินการตามแผนนั้นทัสก็ได้หันไปมองพวกมันอีกครั้งนึงก่อนเริ่มดำเนินแผนแต่ทัสก็ต้องใ เมื่ออยู่ๆเ้าแรปเตอร์สองตัวนั้นหายไป ทำให้ทัสนั้นใอย่างมากจึงรีบมองหาเพื่อว่ามันจะรู้ตัวแล้วว่าเขาหลบอยู่ตรงนี้แต่ก่อนทันจะได้ทำอะไรจู่ๆมันก็คำรามอยู่ด้านหลังทัส
ทัสใมากรีบหันไปมองตรงทิศทางของเสียงพอหันไปตัวเขาก็ต้องนิ่งแข็งค้างอยู่อย่างนั้นเพราะว่าตอนนี้พวกมันกำลังเดินอยู่ใกล้ๆบริเวณที่เค้าหลบอยู่ ในตอนนี้ทัสทำอะไรไม่ถูกทัสจึงตั้งสติทำใจเย็นแล้งนั่งลงเอามือเท้าคางนั่งคิดแผนที่จะออกไปจากตรงนี้
"เราจะเอาอย่างไรดีนะ พวกมันก็อยู่ใกล้ๆเราด้วยถ้าเราขยับตัวรับรองเลยมันรู้ตัวแน่ " ทัสนั่งบ่นกับตัวเองเบาๆแล้วทัสก็คิดแผนอะไรบางอย่างออก
"เอาอย่างงี้เดียวเราจะขว้างก้อนหินไปทาง ซากกวางเพื่อให้มันวิ่งไปทางนั้น แล้วเราก็วิ่งไปตรงทางออกนั่น แหม่ๆ!! ตัวเรานี่มันสุดยอดไปเลยเนอะ แม้แต่ในยอมคับขันเช่นนี้ก็ยังคิดแผนอันชาลฉลาดได้เนี่ย" ทัสนั่งคิดแผนจนสำเร็จแล้วก็ยิ้มอย่างภูมิใจที่ตนเองนั้นฉลาดอะไรเช่นนี้
และแล้วก็ถึงเวลาที่จะต้องเริ่มแผนทัสได้หยิบก้อนหินขนาดกลางๆไม่ใหญ่มากพอจะถือได้ด้วยมือข้างเดียวแล้วทัสก็ลุกขึ้นและหันตัวขว้างปาก้อนหินอย่างสุดแรง ไปในทิศทางที่มีซากกวางอยู่
"ตุ๊บ!! "
"แก็สสสส!!! " แรปเตอร์ร้องเสียงยังแล้ววิ่งไปในทิศทางของเสียง
เมื่อทัสเห็นว่ามันวิ่งไปแล้ว จึงหันตัวและรีบวิ่งไปตรงทางออกแต่ด้วยความที่รีบวิ่งไปหน่อย ดันไปเหยียบกิ่งไม้เข้าในจังหวะที่มันกำลังวิ่งอยู่นั้น มันเกิดได้ยินเสียงอีกเสียงนึงเข้ามันรีบหันไปในทิศทางเสียงนั้นทันที มันจึงหันไปเห็นเหยื่อรายใหม่เข้า
"แก็สสสส!! " แรปเตอร์คำรามอย่างหิวกระหายที่ได้เห็นเหยื่อรายใหม่ให้มันล่า
"ซวยละกู เผ่นสิรอไร " ทัสพูดและรีบวิ่งอย่างสุดกำลังแต่ด้วยความที่แรปเตอร์นั้นเป็สัตว์ที่วิ่งขอนข้างเร็วจึงทำให้มันวิ่งไล่กวดมาติดๆ
"เวรแท้!! ถ้าเราขืนวิ่งหนีอย่างเดียวได้ตายแน่เพราะมันวิ่งเร็วมากกก ต้องหาทางอะไรซักอย่าง " ทัสสบถออกมาและคิดแผนที่จะหลบหนี ทัสได้วิ่งมาจนถึงริมหน้าผา ทัสได้มองลงไปพบว่าด้านล่างเป็แม่น้ำที่ไหลค่อนข้างเชี่ยวพอทัสได้เห็นว่าด้วยล่างมีแม่น้ำจึงพูดว่า
"แม่น้ำด้านล่างไหลเชี่ยวเกินไปะโไปไม่รู้ว่าเราจะเป็อย่างไงเราจะเอาอย่างไรดี หรือเราจะสู้กับมันก่อนดีพอเห็นถ้าว่าไม่ไหวค่อยะโลงไปเอาอย่างงี้ก็แล้วกัน " ทัสคิดวางแผนจนสรุปได้ว่าสู้ก่อนถ้าสู้ไม่ไหวค่อยะโลงแม่น้ำ
พอทัสคิดได้เช่นนั้นจึงหยิบขวานขึ้นมาถือเตรียมพร้อมจนแรปเตอร์สองตัววิ่งมาถึง
"แก็สสสสส!!! " แรปเตอร์คำรามออกมาสุดเสียงหมายจะสังหารเหยื่อของมัน
ทัสเห็นแรปเตอร์ร้องคำรามออกมา ถามว่าทัสกลัวไหม บอกเลยในใจก็กลัวอยู่แต่ด้วยความที่เคยเป็ตำรวจ ขนาดสู้กับโจรเป็สิบยังไม่กลัวกับอีกแต่สัตว์แค่นี้จะกลัวได้อย่างไร จึงข่มใจกัดฟันสู้ อย่างไม่เกรงกลัวในตอนนี้พวกมันสองตัวได้เดินแยกกันไปในทางซ้ายและขวา
"แก็สสสส!! " แรปเตอร์ตัวขวาคำรามและได้ะโเพื่อใช้กรงเล็บพุ่งใส่ทัสด้วยความรวดเร็ว
ทัสที่ตั้งท่าเตรียมรออยู่ ได้กลิ้งหลบออกไปทางด้านขวาอย่างฉิวเฉียดตัวทางด้านซ้ายที่ตั้งท่ารอเตรียมพุ่งใส่อยู่พอรู้ว่าเพื่อนมันพลาดไปตัวมันก็พุ่งใช้หัวชนออกมาอย่างเป็ทีมเวิร์คทัสที่ไม่ได้ตั้งตัวว่ามีอีกตัวนึงพุ่งมาใส่ คิดจะหลบก็ไม่ทันจึงทำให้ทัสกระเด็นล้มลงใกล้ริมขอบหน้าผาจนเกือบตกไปทัสพอรู้ว่าตัวเองมาล้มลงใกล้ขอบหน้าผา ทัสจึงคิดแผนเด็ดๆบางอย่างได้
"เดียวเราจะล่อให้มันะโแต่พอมันะโใส่เราเราก็จะหลบและให้มันตกหน้าผาตาย " ทัสที่ได้คิดแผนใหม่ออกก็ยิ้มอย่างชั่วร้าย แล้วจากนั้นทัสก็ะโใส่มันไปว่า
"เฮ้ย!! มาทางนี้สิไอ้นกน้อยมาโจมตีข้าสิไอ้นกน้อยเอ๋ย " ทัสะโเรียกพวกมันแล้วยังแลบลิ้นปลิ้นตาใส่มันทำให้พวกมันโมโหอย่างมาก
" แก็สสสส!! " แร็ปเตอร์ทั้งสองตัวคำรามออกมาอย่างโมโหสุดๆที่เห็นเหยื่อของพวกมันนั้นพูดจาดูถูกพวกมัน จากนั้นตัวที่ะโตระครุบพลาดในตอนแรกนั้นได้ะโใส่ทัสอย่างโมโห พอทัสได้เห็นว่ามันะโใส่จึงยกยิ้มขึ้นแล้วรอจังหวะที่มันใกล้ๆแล้วค่อยะโหลบในจังหวะนั้นแรปเตอร์อีกตัวก็ร้องเสียงอะไรบ้างอย่างดังขึ้นทัสคิดว่ามันน่าจะร้องเตือนเพื่อนของมันแต่ก็สายไปแล้วในจังหวะเดียวกันทัสก็ได้ะโหลบจนทำให้แรปเตอร์ตัวที่ะโใส่ ะโพลาดเป้าและได้ตกลงไปในแม่น้ำทัสอยากจะดีใจที่แผนของเขาสำเร็จ แต่ก็ยังดีใจไม่ได้เพราะยังเหลืออยู่อีก 1 ตัว
แรปเตอร์อีกตัวนึงรู้ว่าเพื่อนของมันตกหน้าปาไปทำให้มันโกรธอย่างมากแต่มันก็ไม่ได้รีบที่จะโจมตีทัสมันเดินไปรอบๆหาจังหวะ ทัสเดินหลบ พอมันเดินวนมาทางขวาทัสจะถอยหลังเลาะหน้าผาไปทางซ้ายแต่พอมันมาทางซ้ายทัสก็ถอยไปขวา
ดูเชิงอย่างงี้อยู่นานทัสจึงออกอุบายแกล้งทำเป็สะดุดก้อนหินจะล้มแรปเตอร์นั้นเป็สัตว์ฉลาดแต่ก็ฉลาดสู้ทัสได้ มันจึงะโใส่ทัสพอทัสได้เห็นแบบนั้นจึงยกยิ้มขึ้น
แต่แล้วมันกลับไม่ได้ะโแรงมันะโไปลงตรงด้านหน้าทัสแล้วมันก็สะบัดหางฟาดใส่ทัสสุดแรงหวังจะให้ทัสตกหน้าผาไปแบบเพื่อนของมันทัสที่พอโดนหางฟาดก็กระเด็นจนจะตกหน้าผา ในจังหวะนั้นทัสได้ทิ้งขวานลงไปแล้วจึงใช้มือข้างนึงจับหางแรปเตอร์ไว้จนตอนนี้ตัวเองได้ห้อยอยู่ตรงหน้าผาแต่ทัสก็ค่อยๆร่วงลงไปเรื่อยๆเพราะใช้มือจับหางแรปเตอร์ไว้ข้างเดียวทัสจึงตัดสินใจเก็บขวานอีกเล่มนึงไว้แล้วใช้มือข้างที่เก็บขวานจับหางแรปเตอร์ไว้ตอนนี้ทัสได้จับหางแรปเตอร์อย่างมั่นคง และะโเสียงดังว่า
" ข้าจะจับหางแกไว้ถ้าข้าตกแกก็จะตกด้วย แต่ถ้าแกอยากรอดก็จงพาข้าขึ้นไปด้วยเอาสิข้าจะดูว่าแกจะเลือกอะไร " ทัสะโออกมาอย่างเสียงดัง
"แก็สสสส!! " แรปเตอร์คำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว
แรปเตอร์พยายามใช้มือแขนขามันตะกุยดินพยายามเอาตัวมันขึ้นไปให้ได้แต่ด้วยความที่ตัวของทัสนั้นมีน้ำหนักตัวที่มากที่แรปเตอร์ตัวนึงจะรับน้ำหนักได้ทำให้มันค่อยๆร่วงลงเรื่อยๆ ตอนนี้แรปเตอร์นั้นได้คำรามออกมาตลอดเวลา ทัสพอรู้ว่าแรปเตอร์นั้นไม่สามารถจะพาตัวเขานั้นขึ้นไปได้แน่ๆทำให้เขาตอนนี้หน้าซีดอย่างมาก และได้ะโออกมา
"เวรแล้วไง!! " ทัสได้ะโออกมา
ในจังหวะที่ทัสะโ แรปเตอร์นั้นก็ไม่สามารถรับน้ำหนักตัวทัสได้จึงได้ร่วงลงแม่น้ำ
"ตู้ม!!! " เสียงน้ำแตกกระจาย