EP.2 สกัดน้ำ
โนแลนด์กล่าว "สวัสดี……"เขามองไปที่หญิงสาวที่กำลังรีบสำรวจตัวเองพร้อมกับลุกขึ้นมา เธอมีดวงตาที่สวยงาม จมูกเขารูปรับกับใบหน้าและดวงตาของเธอมองผ่านๆ ก็สามารถรู้ได้ว่าเธอเป็นลูกครึ่ง"สวัสดีค่ะ ... ฉันชื่อ นิโคล เป็นผู้โดยสารบนเรือท่องเที่ยวหมู่เกาะสุรินทร์" นิโคลกะพริบตาจ้องมองไปที่โนแลนด์เขาพยักหน้าตอบกลับ "ผมชื่อ โนแลนด์ และผมก็เป็นนักท่องเที่ยวบนเรือท่องเที่ยวหมู่เกาะสุรินทร์เหมือนกัน ผมไม่คาดคิดว่าเราจะมาเจอเรื่องแบบนี้""โนแลนด์คุณอยู่ที่นี่มานานเท่าไหร่แล้ว? " นิโคลถามพร้อมกับมองสำรวจไปทั่วชายหาดเธอมีความสงสัยเพิ่มเติมว่าที่นี้เป็น ส่วนพื้นที่ในประเทศไทยหรือตอนนี้เราติดเกาะ"ผมพึ่งมาถึงที่นี่ ผมคาดว่าที่นี่น่าจะเป็นเกาะ" ดวงตาของ โนแลนด์ สำรวจไปทั่วร่างกายของ นิโคล เสื้อเชิ้ตสีขาวของเธอเปียกไปด้วยน้ำทะเลและกางเกงยีนเขารูปของเธอทำให้เห็นรูปร่างอันเซ็กซี่ของเธอ ต้องยอมรับเลยว่านิโคลหุ่นดีจริงๆ โนแลนด์พยายามลดความสนใจจากนิโคลลงเพื่อไม่ให้ดูเป็นคนบ้ากามและโรคจิตในเวลานี้"คนอื่นไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้าง"นิโคลเป็นกังวลขึ้นมาพร้อมกับรีบถามทันที "ที่นี่พอจะมีน้ำจืดไหม"บนเรือท่องเที่ยวหมู่เกาะสุรินทร์มีผู้โดยสารและลูกเรือนับร้อยคน น่าจะมีผู้รอดชีวิตจากการล่มของเรือท่องเที่ยวขนาดใหญ่นั้นพอสมควรโนแลนด์ และ นิโคล เริ่มเดินสำรวจไปด้วยกันบนเกาะแห่งนี้ เพื่อดูว่ายังมีคนอื่นอยู่ที่นี่อีกไหม"มีต้นมะพร้าวอยู่บริเวณชายหาด แต่มีจำนวนน้อยมากอาจมีแหล่งน้ำจืด แต่คนอื่นอาจไม่มีเวลามาสำรวจ" โนแลนด์ กล่าวพลางมองเข้าไปยังด้านในของเกาะ พื้นที่ภายในของเกาะนั้นค่อนข้างน่ากลัว มันเต็มไปด้วยป่ารกทึบและมืด มีต้นไม้ซับซ้อนหนาแน่นปกคลุมพื้นที่เถาวัลย์และวัชพืชที่ยึดพื้นที่ระหว่างต้นไม้เอาไว้ทำให้แทบจะมองไม่เห็นด้านในของเกาะ ยิ่งไปกว่านั้นมีเสียงร้องของนกที่น่ากลัวด้านในของป่า มันค่อนข้างดังและทำให้ขนลุกได้เลย"ฉันกระหายน้ำมากเลย" นิโคลจับไปที่ลำคอของเธอเบา ๆ ด้วยมือเรียวสวย เธอมองไปที่ต้นมะพร้าวบนชายหาด แต่ไม่พบมะพร้าวซักลูก เธอนังลงเพราะเดินต่อไม่ค่อยจะไหวแล้ว"คุณไปพักที่ร่มไม้ก่อน ผมจะมองหาไปรอบ ๆ ว่ามีน้ำจืดไหม" โนแลนด์ ยื่นมือออกมาดึง นิโคล ขึ้นมาและช่วยพยุงให้เธอเดินไปใต้ต้นมะพร้าว“ขอบคุณนะ ฉันคงทำให้คุณลำบากแย่เลย” นิโคลยกมือไหว้และกล่าวด้วยความจริงใจ อย่างไรก็ตามนิโคลเป็นผู้หญิงสวยจริงๆ ผิวสีแทนของเธอดูเรียบเนียนแม้จะติดอยู่ในทะเลมาถึงสามวัน ดวงตาของเธอราวกับว่ามันมีประกายตลอดเวลา น่าเสียดายที่เขาหน้าตาไม่ดีพอที่จะจีบเธอ คะแนนความสวยของเธอเขาให้ 9 คะแนนเลยทีเดียว...ที่ด้านนอกของเกาะมีอะไรบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวไปมาแต่ไม่สามารถเข้ามาในอาณาเขตของเกาะได้สายตาหลายคู่จ้องมองเข้ามาในเกาะอย่างหิวกระหาย อ้อนวอน สมเพช และสงสารแตกต่างกันออกไปมีเสียงกระซิบมากมายที่ไม่สามารถจับใจความได้แต่มีอย่างหนึ่งที่ให้ความรู้สึกเหมือนกันคือพวกมันต้องการเข้ามาในเกาะให้ได้และจ้องมองไปที่ชายที่กำลังเดินอยู่คนเดียวบนหาด...โนแลนด์รู้สึกขนลุกอีกครั้ง เพราะบรรยากาศในเกาะตัวเกาะด้านที่เขาอยู่นั้นมีต้นมะพร้าวจำนวนมากอยู่รอบ ๆ แต่กลับมีลูกมะพร้าวน้อยมาก หลังจากเดินสำรวจไปเรื่อยๆ ก็พบต้นมะพร้าวที่มีลูกมะพร้าวเสียที่ต้นมะพร้าวต้นนี้มีความสูงไม่มากนักเพียงแค่ 4 เมตรเท่านั้นโดยมีลูกมะพร้าวหลายลูกห้อยอยู่นอกจากขยะที่ลอยอยู่ในทะเลแล้วยังมีพวกเศษไม้ที่ลอยมาเกยอยู่บนชายหาดอีกมากมาย ไม้บางส่วนผุพังไปตามสภาพ มีกองไม้ที่สภาพพอใช้การได้อยู่ ความยาวของมันคือ 3 เมตร บวกกับความสูงของโนแลนด์ เขาสามารถสอยมะพร้าวได้แล้วไม่นานนัก ลูกมะพร้าวก็ถูกสอยลงมาจากต้น ด้วยวิธีนี้ โนแลนด์ จึงทำการสอยลูกมะพร้าวทั้งห้าลูกให้หล่นลงมาเขาค่อยๆ ทยอยขนย้ายมะพร้าวทั้ง 5 ลูก ตัวเขาเองไม่ได้แข็งแรงพอที่จะสามารถยกมะพร้าวมาทีเดียว 5 ลูกได้“มันคือมะพร้าว!” นิโคลกำลังนั่งอยู่บนชายหาดและเห็นโนแลนด์เดินกลับมาพร้อมกับลูกมะพร้าวดวงตาของเขาเป็นประกายขึ้นมาในทันที มะพร้าวเขาสอยลงมามีรอยแตกเพราะตกจากที่สูง แต่น้ำมะพร้าวไม่ได้ไหลออกไปมากมายนักนิโคลเสียดายน้ำมะพร้าวที่ไหลออกมา แม้ว่าโนแลนด์จะพลิกมะพร้าวเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำมะพร้าวไหลออกมาหมด แต่ก็เสียออกไปจำนวนหนึ่งเช่นกันโนแลนด์ ยิ้มอย่างขมขื่นพร้อมกับกล่าวว่า "นี่เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ "นิโคลรับมะพร้าวไปและรีบดื่มอย่างหิวกระหาย นอกจากน้ำมะพร้าวแล้วเนื้อมะพร้าวยังพอประทังความหิวให้กับเธอได้ในระหว่างที่นิโคลกินอยู่นั้น โนแลนด์ก็มองไปรอบ ๆ มันไม่มีอะไรเลยบนชายหาดนี้ ไม่พบผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ รวมทั้งศพแม้แต่ศพเดียว ที่เขาพบในทะเลตอนนี้ส่วนใหญ่เป็นขวด และไม้ตกแต่งเรือ รวมไปถึงเชือกเก่าๆ ขาดๆ เท่านั้นเขาหยิบขวดสองสามขวดมาทำความสะอาดด้วยน้ำทะเล และเดินไปรอบๆ"คุณกำลังมองหาอะไร? "นิโคลที่กินเสร็จแล้วก็รีบตามเขามา เธอเป็นผู้หญิงการอยู่คนเดียวเป็นอันตราย และชายแปลกหน้าคนนี้ก็ดูแล้วไม่ใช่คนเลว"ตามมาทำไมไปพักเถอะ" โนแลนด์ มองไปที่หญิงสาวที่กำลังเดินตามมา สภาพเธอตอนนี้แย่กว่าเขา อย่างน้อยเธอก็ไม่มีอ่างน้ำให้นอนพัก เขาคิดว่าเธอรอดชีวิตมาได้ด้วยการเกาะลังไม้หรือซากสิ่งของเข้ามาติดที่เกาะนี้ นั่นหมายความว่าเธอพักผ่อนไม่เต็มที่ในทะเลเป็นเวลาอย่างน้อยสามวันสามคืน และต้องอ่อนล้าอย่างถึงที่สุดแล้ว"ฉันยังไม่รู้ว่ามีอะไรรออยู่ที่นี่และการอยู่คนเดียวก็น่ากลัวกว่า" นิโคลเอียงกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม“ไปกันเถอะ!” โนแลนด์พาเธอด้วย เขาเดินไปที่ป่าโกงกางเบื้องหน้า “นั่นคือป่าชายเลนคุณเห็นใบไม้เหล่านั้นหรือไม่ มันคือแหล่งน้ำ?”“ใบไม้? แหล่งน้ำ?” นิโคลจ้องมองไปที่ต้นโกงกางขนาดใหญ่เบื้องหน้ารากของโกงกางเหล่านี้ถูกแบ่งพันกันอย่างหนาแน่นและกางออกไปทั้งบนบกและในน้ำ ทำให้พวกเขาสามารถเดินเหยียบรากของต้นโกงกางโดยไม่ต้องเหยียบไปที่ชายเลนด้านล่าง"ป่าโกงกางเติบโตบริเวณชายทะเล พืชชนิดนี้ทนความเค็มของน้ำทะเลและสามารถฟอกเกลือในทะเลได้อย่างมีประสิทธิภาพ น้ำส่วนใหญ่จะถูกกักเก็บไว้ในใบไม้" โนแลนด์เล่ารายละเอียดเสร็จ ก็เดินไปที่ต้นโกงกางและหยิบใบไม้สองสามใบจากนั้นก็ยัดใบไม้ลงในขวด“เอาใบไม้มาบดให้ได้น้ำงั้นหรือ? มันจะไม่มีพิษใช่ไหม?” นิโคลรู้สึกประหลาดใจ“มันจะไม่มีพิษแน่นอนและผมไม่ได้วางแผนที่จะบดใบโกงกาง เพียงแค่ใส่ไว้ในขวดเพื่อให้ได้น้ำในใบ” โนแลนด์ยิ้มเล็กน้อยและหยิบใบไม้ใส่เข้าไป[ขอแสดงความยินดีกับคุณ]สมาธิแห่งความรู้: สามารถเพิ่งสมาธิเข้าไปในองค์ประกอบของสสารต่างๆ ได้ใช้การเพิ่งสมาธิมองเข้าไปด้านในของใบโกงกางบนมือของเขา สถานะองค์ประกอบต่างๆ ของใบโกงกางก็ปรากฏขึ้นใบโกงกาง (ไม่มีสารพิษ)ความชื้น: 66%ปริมาณคลอโรฟิลล์: 17%สารแทนนิน : 13%"ฉันยังไม่เข้าใจ คุณจะใช้ขวดสกัดน้ำจากใบได้ยังไง" นิโคลรู้สึกฉงนเป็นอย่างมาก ในตอนนี้เธอลองบีบใบไม้และพบว่านิ้วเต็มไปด้วยน้ำสีเขียวและมีกลิ่นที่ไม่ค่อยน่ากินสักเท่าไหร่“คุณเคยอบซาวน่าไหม” โนแลนด์กล่าว ในขณะที่เขาเติมใบโกงกางลงไปในขวดจากนั้นปิดฝาขวดให้แน่นแล้วโยนลงบนทรายร้อน"!!! " นิโคลจ้องที่ขวดบนชายหาดแล้วก็เข้าใจทันทีว่า "ฉันเข้าใจแล้วอุณหภูมิบนทราบนั้นสูงมาก การที่ขวดปิดสนิทนั้นก็เหมือนเรานั่งอยู่ในรถที่อุณหภูมิสูงภายใต้ดวงอาทิตย์ เหงื่อเพราะความร้อนอบได้ง่ายๆ เลย ""ฉลาดมาก! " โนแลนด์ตะลึงมากกับความฉลาดของนิโคล"คุณก็ฉลาดเช่นกัน ที่คิดวิธีนี้ได้" นิโคลกล่าวชมด้วยความจริงใจทั้งสองรีบเด็ดใบของต้นโกงกาง ทั้งคู่เด็ดแค่พอประมาณ และใส่ในขวดที่พวกเขาเตรียมเอาไว้“พวกเรากลับไปพักก่อนไหม?” นิโคลถามเพราะเถอะร้อนและเหนื่อยมาก"อย่าเพิ่งกลับ" โนแลนด์นั่งยองๆ บนพื้นและชี้ไปที่รากของต้นโกงกาง "คุณคิดว่ามันคืออะไร""อะไรหรือ? " นิโคลก็นั่งยองๆ แล้วทำการก้มลงไปในจุดที่โนแลนด์ชี้จากนั้นใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่มีความสุข***ใบของต้นไม้ในป่าชายเลนถูกออกแบบมาเพื่อลดการสูญเสียน้ำจืดที่หาได้ยากในทะเล ข้อสังเกตุ1.มันมักจะมีใบอวบน้ำ เพื่อให้สามารถเก็บความชื้นไว้ในใบให้มากที่สุด2.ใบที่มีความมันเคลือบไว้เพื่อลดการสูญเสียน้ำจากการระเหยหรือคายน้ำให้มากที่สุด ส่วนนี้หละที่เก็บความชื้นของน้ำใว้3.ส่วนใหญ่จะมีปากใบอยู่บริเวณด้านใต้ของใบ เพื่อให้คายน้ำได้น้อยที่สุด การขายน้ำขืดจะออกมาจากใต้ใบ4.จากการที่อยู่ในทะเลทำให้เมื่อดูดน้ำทะเลมาแล้วต้องทำการขับเกลือส่วนเกินออกเพื่อแยกเอาแต่น้ำจืดไปใช้พระเอกของเรื่องจึงเร่งให้มันคายน้ำจืดด้วยการอบซาว์น่า