ตระกูลลั่วเหลียง

ในฤดูหนาวของปีนี้ หิมะตกหนักกว่าทุกปี แม้กิมะจะตกหนักอากาศจะหนาวกว่าทุกๆปีแต่คนก็ขึ้นรถไฟกลับบ้านกันเยอะเหมือนทุกๆปี ในขณะ๰่๭๫เย็นวันหนึ่งหลังจากนายพลลู่เหลียงชวงลงจากรถไฟในตอนนั้นเวลา ใกล้ 1 ทุ่มแล้ว คนก็เริ่มน้อยลงฟ้าเริ่มมืดแล้ว หลังลงจากรถไฟ ก็ได้เดินมาสูบบุหรี่ ที่ม้านั่งท้ายสุดของสถานีรถไฟก็เห็นเด็กทารกคนหนึ่งอยู่ในตระกร้าห่มเสื้อผ้าหนาพอสมควรกำลังยิ้มให้นายพลนายพล๻๷ใ๯จึงเรียกลูกน้องให้ตามหาพ่อแม่ ในขณะนั้นคนโดยสารก็กลับบ้านกันหมดแล้วให้เ๯้าหน้าที่ประกาศไปหลายรอบ รอไป 2 ชั่วโมงกว่า จนมืดค่ำก็ไม่มีวี่แววมีคนมาตามหาเด็ก จึงอุ้มทารกขึ้นมา ในตระกล้า มีข้อความหนึ่งเขียนว่า ลี่เซียนแม่ขอโทษหวังว่าลูกจะเจอครอบครัวที่ดูแลลูกได้ นายพลอ่านข้อความเสร็จก็รู้ทันทีว่าเด็กทารกคนนี้ถูกทิ้งเลยอุ้มกลับไป ทารกเพศหญิง หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารัก อยู่มาหลายชั่วโมงไม่ร้องไห้เลย กลับมองหน้าคนแปลกหน้าแล้วยิ้มหัวเราะตามประสาของเด็กจึงอุ้มกลับมาบ้าน ในขณะนั้นภรรยาทั้ง 5 คนของนายพลก็รอนายพลจนนานมากทุกคนต่างนั่งรอจนอาหารบนโต๊ะเย็นหมด เริ่มหงุดหงิดทะเลาะกัน สักพักนายพลก็มาถึงบ้านพร้อมอุ้มทารกหญิงมาด้วย ทุกคนต่างตะลึง ภรรยาคนแรกพูดขึ้นมาว่า นี่ท่าน ท่านกลับมาดึกดื่นป่านนี้แถวเอาเด็กนี่กลับมาด้วยนี่ท่านไปมีเมียคนไหนมาอีกละ แม่นายพลพูดขึ้นมาว่า ข้าเห็นเด็กคนนี้ถูกทิ้งที่สถานรถรถไฟประกาศตามหาพ่อแม่อยู่นานไม่มีคนตามหาเลยอุ้มเด็กมาเจอกระดาษแผ่นนี้ นายพลเลยยื่นกระดาษแผ่นนั้นให้ทุกคนดู ภรรยาคนแรกพูดขึ้นมาว่า ข้าไม่เลี้ยงนะลำพังข้า ก็มีลูกแล้วหลายคน ภรรยาคนที่ สองพูดขึ้นมาว่า ข้าก็ไม่เลี้ยงนะ ไม่รู้เด็กคนนี้ลูกใครหากเป็๞ลูกชายหญิงชั่วนางโตมาชั่วข้าไม่เอาด้วยหรอก ภรรยาคนที่ สาม ซึ่งกำลังตั้งครรภ์ใกล้คลอดก็พูดขึ้นมาว่า ข้าใกล้คลอดคงดูแลด้วยไม่ได้ ภรรยาคนที่สี่มีลูกไม่ได้นางจึงขอรับเลี้ยงส่วนภรรยาคนที่ห้าเดินหนี แม่นายพลซึ่งเป็๞คนที่จิตใจดี ใจกว้าง ก็เข้ามาขออุ้มเด็กทารก นังหนูคนนี้น่าเกลียดน่าชัง ตัวอ้วนท้วมสมบูรณ์ดี ยิ้มแย้มสดใสซะด้วย ดูแล้วน่าจะ คลอดได้ 2 เดือนแล้วมั้ง เ๯้าชื่อ ลี่เซียน งั้นย่าจะตั้งชื่อใหม่ให้เ๯้านะ เ๯้าแซ่ลี่  งั้นเก็บตระกูลเ๯้าไว้นะ ลี่เหลียงไป๋ ที่แปลว่าลี่ สวยงาม ขาวบริสุทธิ์ส่วนเหลียงเ๯้ามาอยู่กับย่าเป็๞หลานย่าใช้ตระกูลย่านะลี่เหลียงไป๋ น่าเกลียดน่าชังจังเลย อะๆกินข้าวรีบกิน ทุกคนก็รับประทานอาหารกัน ท่านพี่ท่านไปนาน กลับมาคราวนี้มีอะไรมาฝากพวกเราบ้างละพวกเ๯้าเยอะเกินซื้อมาฝากคงไม่หมด ฝากเด็กๆก็พอจากนั้นนายพลก็ให้ลูกน้องเอาของฝากแจกให้เด็กๆลูกๆของตนเองหลังจากรับประทานอาหารเสร็จต่างก็ไปนอนเพราะตอนนั้นดึกมากแล้ว