่เช้าของวันใหม่หลังจากที่ช่วยท่านเเม่หมักเหล้าองุ่นเเล้วนางก็ขนย้ายไหเหล้าเเปดใบนั้นเข้าไปในห้องของนางโดยนางให้เหตุผลกับมารดาว่านางจะไปหาต้นกระชายไฟที่ป่ามาใส่ซึ่งมันต้องดูเเลอย่างใกล้ชิด
ท่านเเม่ไม่คิดมากอะไรกับข้ออ้างของนาง คิดเพียงเเค่ว่านางเป็เด็กจะหวงของตนเองที่ทำก็ไม่เเปลกอะไรอีกทั้งยังบอกนางให้เก็บไว้เล่นดีๆ
เพ่ย !! ท่านเเม่คงคิดว่านางกระทำอะไรเล่นๆเหมือนเด็กสินะ!!
จะโกรธก็ไม่ได้ร่างนี่พึ่งจะเเปดขวบย่างเข้าเก้าขวบไม่เรียกเด็กจะเรียกว่าอะไร นางก็คงต้องกลืนความไม่พอใจลงท้องเท่านั่นระบายกับใครไม่ได้
ตอนสายเฟยหยาขอท่านเเม่ไปหาพี่ใหญ่ที่ไร่ เเม้จะถูกคัดค้านเเต่นางก็ใช่ลูกอ้อนจนท่านเเม่อนุญาติเพียงเเต่ต้องสวมหมวกฟางใบใหญ่เท่านั้น
"โอ้!เฟยหยาไปไร่หรือวันนี้?" คนที่เดินสวนกับนางพูดขึ้น นางจำได้ลางๆว่าเป็เเม่ของเด็กในหมู่บ้านที่อายุไล่เลี่ยกันกับนาง ข้างหลังของท่านป้าผู้นี้มีหญ้าหมัดใหญ่สงสัยจะนำมันไปให้วัว
"เ้าค่ะท่านป้า!" นางยิ้มกว้างพูดตอบไป
หลังจากทักทายท่านป้าผู้นี้เเล้วนางก็ยังได้ทักทายคนในหมู่บ้านที่เดินสวนกันเรื่อยๆ ถนนเล็กๆเส้นนี้ถูกใช้สัญจรไปไร่นาของชาวบ้าน ไร่ของครอบครัวเฟยหยาเองก็ต้องเดินทางเส้นนี้เช่นกัน
"พี่ใหญ่ข้ามาเเล้ว!!" จูิที่กำลังก้มๆเงยๆถอนหญ้าในไร่เงยหน้ามองตามเสียงที่คุ้นเคย เด็กหญิงตัวน้อยในชุดกระโปรงสีชมพูอ่อนเเม้จะทำจากผ้าฝ้ายเนื้อหยาบทว่าก็ดูดีมากกว่าเสื้อผ้าเด็กๆในหมู่บ้านหลายคนที่เสื้อผ้านั้นมีเเต่รอยปะชุน ผิวที่ขาวผิดกับเด็กในหมู่บ้านชาวประมงเเม้จะไกลเเละมองหน้าที่หมวกฟางใบใหญ่บดบังไว้ไม่ชัดเเต่จูิก็จำได้ทันทีว่าเป็น้องเล็กของเขา! ทว่าปกติน้องเล็กนานครั้งจะมาที่ไร่อีกทั้งส่วนใหญ่เเล้วเพียงมาส่งข้าวให้เขาพร้อมกับท่านเเม่เท่านั้น! เเล้วเหตุใดวันนี้จึงเห็นเพียงน้องเล็กคนเดียว?
"น้องเล็กเหตุใดเ้าถึงมาคนเดียวเล่า?"จูิออกปากถามทันทีที่ร่างเล็กๆของน้องสาววิ่งมาถึงจุดที่เขาอยู่ เเดดร้อนเพียงนี้น้องเล็กป่วยง่ายเขาไม่ค่อยอยากให้นางมานัก คิดว่าท่านเเม่คงคิดเหมือนกับเขาหากเเต่น้องเล็กคงออดอ้อนมาเป็เเน่
"ข้าขอท่านเเม่มาหาพี่ใหญ่!!" เฟยหยายิ้มเ้าเล่ห์ จูิดีดหน้าผากน้องสาวเบาๆเเถบไม่รู้สึกเเม้เขาหยากจะดีดหน้าผากสั่งสอนเด็กเ้าเล่ห์นี่เพียงใดก็ตัดใจทำเเรงๆไม่ลง ใครให้เขามีน้องเล็กเป็น้องสาวคนเดียวเล่า พี่ชายต้องปกป้องน้องสาวอีกทั้งน้องสาวเขาน่ารักน่าชังเพียงนี้!!
"ท่านพี่ท่านเเม่ฝากสาลาเปาใส่ผักกับมั่นโถวข้าวขาวเเล้วยังมีต้มสาหร่ายเนื้อเเห้งมาให้ท่านกินล่ะ!" เฟยหยาลูบหน้าผากที่โดนดีดพลางนำเสนออาหารที่มารดาฝากมาให้พี่ชายอย่างขมักเขม้น จูิยิ้มให้กับภาพน้องสาวที่พูดเจื้อยแจ้วอย่างมีชีวิตชีวา หากน้องสาวเขาเเข็งเเรงเเบบนี้ตลอดไปคงดีไม่น้อย
เป็เพราะยังไม่ถึงเวลากินข้าวจูิเลยลงไปทำสวนต่ออีกทั้งก่อนกลับไปทำงานเขายังไล่น้องสาวไปนั่งพักที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ท้ายไร่ติดกับลำธารที่ไหลจากูเาเเม้น้องสาวผู้ดื้อรั้นของเขาจะออดอ้อนขอทำงานไร่ด้วยอย่างไรก็ไม่ยอม กลางวันเเดดเเรงยิ่งเขากลัวน้องสาวจะไม่สบาย!!
เฟยหยามองเเผ่นหลังของพี่ใหญ่ที่อายุเพียงสิบสี่เเต่ต้องทำงานไร่ทั้งวันอย่างปวดใจเเม้ชาติก่อนนางเป็เด็กบ้านนอกพ่อเเม่ทำไร่ทำสวนก็จริงเเต่นางตอนอายุสิบสี่เพียงช่วยหยิบจับตามที่พ่อเเม่ใช้เท่านั้นหลังจากนั้นนางก็ไม่ได้ทำงานหนักอะไร อายุสิบสี่อ่านหนังสือมากมายไม่ค่อยได้ตากลมตากฝนทำงานหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินอย่างนี้เเน่นอน
พี่ใหญ่รูปร่างใหญ่กำยำเเม้อายุเพียงสิบสี่เเต่เพราะออกเเรงทำงานตั้งเเต่เด็กผิวจึงคล้ำไปบ้างเเตกต่างจากนางเเละพี่ชายฝาเเฝดที่เรียนในเมืิองเพราะผิวขาวกว่าพี่ใหญ่มากโข
พี่รองของนางเป็พวกหนอนหนังสือเเม้วันหยุดเขาก็จะขลุกอยู่เเต่กับตำราบางทีเขาก็ตามท่านพ่อไปสอนเด็กในหมู่บ้านข้างๆอีกด้วย ส่วนพี่สามนั้นเขาเรียนเก่งพวกคิดคำนวณท่านพ่อนางไม่หวังให้เขาสอบจองหงวนได้ เพียงเเค่เขาสามารถสร้างธุรกิจได้ก็เพียงพอ
เฟยหยาเดินมาจนถึงลำธารที่อยู่ใกล้ๆนางวักน้ำขึ้นมาล้างหน้าเล็กไปจนชุ่มฉ่ำก่อนหางตาจะเหลือบเห็นกุ้งที่เห็นได้ง่ายใต้น้ำลำธารที่ใสเเจ๋ว!!
เพราะหมู่บ้านติดกับทะเลคนในหมู่บ้านจึงสนใจหาหอยหาปลาหรือพวกสัตว์น้ำที่นั้นไม่ค่อยเหลียวเเลสัตว์น้ำในลำธารเท่าใด จึงเป็โอกาสที่พวกสัตว์น้ำจืดออกลูกขยายพันธุ์ดังเช่นกุ้งเเม่น้ำก้ามโตๆนี่อย่างไรเล่า!!ดีล่ะเเค่เห็นนางก็น้ำลายสอเเล้ว จะทอดกระเทียม หรือย่างกินกับซีฟู้ดหรือจะผัดใส่พริกเผ็ดที่ท่านเเม่ทำไว้ดี ไอหยา! เเค่คิดก็น้ำลายสอเเล้ว!!.
"เสี่ยวไป๋เ้าลงไปจับกุ้งให้หน่อย เร็วเข้าอย่ามัวเเต่นอนี้เี!" เฟยหยายกเเขนเสื้อที่มีเสี่ยวไป๋นอนอยู่ในนั้นพูดเสียงไม่ดังมากนัก
"กุ้งหรือ? เ้าเเมลงในน้ำนั้นนะหรือท่านเเม่?" เสี่ยวไป๋ที่พึ่งจะตื่นงัวเงียมองไปยังมือของเฟยหยาที่ชี้เ้าเเมลงใต้น้ำหลายขาอีกทั้งมีก้ามน่าเกลียดนั้น!!
"ใช่จับมาเยอะๆเลยนะเสี่ยวไป๋!"นางเเกล้งทำเป็ไม่เห็นเเววตาดูเเคลนของมันที่มองกุ้งเเม่น้ำ เเม้จะเกิดมาสามหมื่นปีรู้เื่มากมายเเต่มันไม่มีกายหยาบ ไม่มีกายหยาบก็กินสิ่งใดไม่ได้มันจะไม่รู้ถึงความอร่อยของกุ้งก็ไม่เเปลก
เเม้เสี่ยวไปจะไม่รู้รสชาติของกุ้งเเละยังมองมันเป็เเมลงน้ำอยู่ก็ตามเเต่ในเมื่อเป็ความ้าของท่านเเม่เฟยหยาของมันเเล้วเสี่ยวไป๋ไม่ขัดมันเลื่อยลงน้ำอย่างว่องไว เฟยหยายิ้มก่อนจะใช้ขาสั้นๆของนางวิ่งไปที่พี่ใหญ่อยู่เเล้วขอยืมถังน้ำที่ใช้รดน้ำในไร่มาหนึ่งใบไว้ใส่กุ้ง!!
ไม่ถึงหนึ่งก้านธูปเสี่ยวไป๋งูน้อยก็จับกุ้งได้สิบกว่าตัวมีเเต่ตัวใหญ่ๆทั้งนั้น ดีล่ะนางกลับบ้านเอามันไปทำกับข้าวรอพี่ใหญ่ที่บ้านดีกว่าหากจำไม่ผิดวันที่พี่รองกับพี่สามก็กลับมาบ้านด้วยกระมัง
....
"หยาเอ๋อ!! เ้าจะเอากุ้งน้ำจืดมาทำอันใดมากมายกัน!!เปลือกมันเเข็งยิ่งนัก!!" อีกหนึ่งสิ่งที่ตนในยุคนี้ไม่ชอบกุ้งเเม่น้ำนั้นเพราะเปลือกมันเเข็ง!! เเต่นางไม่คิดเช่นนั้นคนที่นี้จัดการกับเปลือกมันไม่เป็ต่างหาก!!
"ท่านเเม่!! ลูกอยากลองทำให้ลูกทำเถอะนะเ้าค่ะ อย่างไรลูกก็ให้เสี่ยวไป๋มันลงน้ำไปตั้งนานกว่าจะจับมาได้ให้ลูกทำเถอะนะเ้าค่ะ!!" นางจ้าวถอนหายใจ ในเมื่อสัตว์เลี้ยงสุดรักของลูกสาวเป็ผู้จับกุ้งมาอย่างยากลำบากนางก็จะไม่ขัดเเล้วอีกทั้งลูกสาวของนางชอบอ่านตำราอาหารมากมายจะใช้ฝึกบ้างคงมิเป็ไรกระมัง
"ก็ได้ๆอยากทำก็ทำเเต่ระวังมีดระวังไฟด้วย!....เเม่จะออกไปฝากลุงฝูเอางานปักไปขายในเมือง อีกสักพักคงกลับลูกก็ระวังด้วยเล่า!"
"เ้าค่ะท่านเเม่!!" เฟยหยารับคำอย่างกระตือรือร้น! หลังจากนางจ้าวจากไปร่างเล็กก็เตรียมอุปกรณ์ในครัวเฟยหยาใช้มีดผ่าตัวกุ่้งให้เเผ่ออกก่อนจะล้างเอาเส้นสีดำกลางหลังออกก่อนจะเอาไปทาเกลือเล็กน้อยทำอยู่ราวห้าตัวก่อนนางจะหันมาจุดเตาเเล้วเอาเหล็กสามเเท่งมาวางไว้้าของเตาตามด้วยกุ้งที่ทำเตรียนไว้ลงไปย่าง
เป็อันเสร็จเมนูเเรก
ต่อมานางเลือกจะทำผัดเผ็ดกุ้ง นางจัดการทำควาสอาดกุ้งเเกะเปลือกออกให้หมดจัดการตัดนวดตัดก้ามมันเเล้วจึงเเยกหัวกับตัวออกจากกัน
นางหันไปจุดเตาใหญ่ซึ่งใหญ่สมชื่อร่างกายนางเป็เด็กเเปดขวบจึงดูเตี้ยยิ่งเมื่อเที่ยบกับเตา เฟยหยาเลยเดินไปลากเก้าอี้เต้ียที่ลานหน้าบ้านมาเหยียบเพื่อเพิ่มความสูง หลังจากจัดการกับความสูงตนเองเรียบร้อยนางก็เอากระทะตั้งให้ร้อนก่อนจะใส่น้ำมันหมูลงไปในปริมาณที่พอดีนะหว่างรอให้น้ำมันร้อนนางก็เดินไปเปิดไหที่เเม่นางใส่พริกเผ็ด ที่ลักษณะมันคล้ายพริกเเกงมาหนึ่งทับพีใส่ลงไปในน้ำมันที่ร้อนได้ที่เฟยหยาออกเเรงเจียวจนมันหอมก่อนจะใส่ตัวกุ้งเเละหัวกุ้งที่เตรียมเอาไว้นางผัดอยู่สามสี่ทีเเล้วจึงปรุงรสด้วยซีอิ๊วดำ เกลือ น้ำตาลเล็กน้อยเเละผงพริกไทยป่น ซ้ำยังใส่ใบยี่หร่าเพื่อเพิ่มความหอมเเละความเผ็ด
นางไม่ลืมจะเด็ดพริกขี้หนูตำน้ำจิ้มซีฟู้ดเเบบในโลกก่อน! ร่างเล็กวุ่นวายกับการทำอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจ กลิ่นอาหารที่นางทำหอมฟุ้งไปทั่วบ้าน
虾 xiā เซีย กุ้ง.
龙虾 lóng xiā หลงเซีย กุ้งั
(เอาคำศัพท์ภาษาจีนมาให้เล็กๆน้อยๆ )
นามปากกา: กิ่งหลิวลู่ลม
7K
![[มีอีบุ๊กในMEB] เกิดใหม่เป็นมารดาเลี้ยงเดี่ยวผู้ยากไร้ ในชนบทต้าซ่ง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1715515048_49949621.webp)
